3546 resultaten.
Luchtkasteel
hartenkreet
4.4 met 15 stemmen
2.670 ik ken je pas heel even
of eigenlijk nog niet
het klinkt wat overdreven
hoop dat jij mij ook ziet
al zijn we heel verschillend
toch spook je door mijn hoofd
ik ben dan ook welwillend
als door jouw mail verdoofd
ik luister naar je woord
al is er geen geluid
mijn liefde aangeboord
ga daar nu maar van uit
ik wil van je houden
maar niet…
Laurierwind
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
777 gisteren
spraken woorden
ze fluisterden soms ook
of misschien werd de wereld
op dat moment wat stiller
er werd bemind, gehuild, gelachen
in jonge en oude, rechte en scheve gezichten
net zolang tot ieder geluid de honger vond
zonder schaduw of verlies van
golvende huid
en ik dacht nog
zou dit nu poëzie zijn
voor of achter zonsondergang…
Even, voor een eeuw
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
753 rusteloos
beweegt mijn adem
ergens laag boven
de grond
of is het mijn stem
die niet meer
bestaat
omdat ik zwijg
onder natte rouwkransen
van gras en water
te vroeg komt
elk geluid, als hagel
op getelde uren
alsof duizend nachten
drukken op het landschap
van één dag
ingezwachteld
onafgebroken stil
draag ik
de transparante…
lanzarote
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.245 wandelen
hand in hand
langs het strand
eindeloos
de horizon als doel
miljoenen lavakorrels
rollebollen
in de wind
zachtjes klotst
de branding
het geluid kietelt
mijn oren
het wordt vloed
een rode gloed
de lucht bloedt
hartverscheurend
twee meeuwen
vliegen schreeuwend
de zonsondergang
tegemoet
vakantie
een bewuste vlucht…
Ondanks alles
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.300 Ik ben geen mens die drukte wenst
toch wil ik wel wat geluid
op dit soort vreemde dagen.
Ik voel de angst en vrees
omdat je het gewoonweg niet weet.
Het gevoel is in verwarring
een mix van vreugde met
het gevoel dat het niet klikt.…
De subtielste nuances
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
489 onhoorbaar
lachen sporen
geluid die de
hartslagen van het
leven omgeven
nodigen uit
om te delen in de
rust en ontspanning
van alles dat geen
auditieve vibraties heeft
toch staat stilte
bol van overleg
alleen de golflengtes
zijn voor ons gesloten
wij schreeuwen ze weg
woorden overheersen
onze lichaamstaal
in de subtielste nuances…
Blokfluit
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.577 Naar boven, naar het geluid.
Daar sta jij, mijn ex.
Je slaat me in het gezicht,
Was het maar een reflex.
Nee hè,
Niet weer.…
Suites voor Annemieke XVI
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
430 het ruime sop
in de sluizen bij katwijk
staat het water hoog
de getuigen spreken
elkaar schijnbaar tegen
kijken en zien niets
een kreunend geluid
- de volgorde in de tijd
raakt vrezelijk zoek
man van la mancha
sancha pancha draagt voor jou
warme estola
toch ongehavend
terug van het futennest
weer gelijk water…
Eer en titel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
395 lieflijk streek
muziek de
plooien glad
van tonen die in
harde confrontatie
het respect
voor elkaar
helemaal vergaten
hun eigenzinnig
geluid lieten
zegenvieren ver
boven alles uit
anderen verweten
hun partijen niet
meer uit te
willen spelen
het stokje
van de dirigent
schreef overuren
het gehoor had
heel wat te verduren
maar…
Mediterrane tranen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.207 zwaar leunt de avond
tegen haar glazen
beschutting
duwt het geluid naar binnen
van klapwiekende vleugels die
krachtig door de lucht snijden
ze vliegen als een zwaard
naar het hart van de stad
laten hun sporen na door
de kronkelige steegjes
van de medina
getroffen bougainvilles
strooien scharlaken tranen
langs haar paden
en…
boezemverblijf
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
617 het is niet de schuld
van de regen
ook niet het geluid van
binnendeuren
dat ik zei, diep in versregels
dat de stilte
brak
knarsend
zoals schaduwen
zonder spiegelbeeld
tegen muren en
op uitgebarsten straten
waar de kinderwagen krijsend
angst vergezelde
om de naam te horen
van de leugen, van doden
bevuild door stenen
van…
schilfers vol eerbied
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
486 onbewust
schilfer ik tijdwijzers uit jouw woorden
vergeet het tikken
en alles wat ik ooit heb geleerd
over de nacht
seconden
worden kleine openingen waarin geluid kringelt
samen met het zachte neuriën in de Najaarslaan
dat, in gebed, nooit zal ophouden
omdat jij, vastgemaakt aan het bloemenwit, ziet
dat zijn liefde
die je…
Een schone dag
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
441 Ervaar ik het geluid van de vrijende bladeren,
niet als iets wat alleen mijn leven duurt.
Tegen de tijd dat ik zal wijzen naar
silhouetten van het liefdeskoppel,
charismatisch dansend in het water,
herinner ik me vast de muziek
en vooral het luisteren ernaar.…
Wie is mijn engel?
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
2.273 Wanneer zij haar stem laat horen,
Trilt mijn huid,
Haar klanken haar geluid,
Die mijn adem verstoren.
Dan wil ik geloven,
Als dit de hemel is,
Het paradijs,
Dat ze mij beloven.…
hoe stilte zichzelf schrijft
netgedicht
4.5 met 43 stemmen
1.982 in dat laatste woord
past alles
de stilte en het tegenlicht
de verwarring van poëten door
het telkens nieuw geluid
van rivieren en rotsen
onder het gedichtendak
van een kathedraal
waarin vrijheid duizelt
om de duizend kreten, de tweestrijd
in hem of haar
om het zwijgen van de stenen
en de eindeloze ogen
van de minnaar en…
Contouren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
478 Het was het geluid van een merel,
kerel, een prachtkans om kleur
te bekennen, onder ijle gijze luchten:
de dag binnen te glippen onder
het gedeeltelijk verborgene; een flauw
schijnsel omhoogkolkend tot aan
de rand, geschilderd door de eerste
zonnestralen, als een vluchtig portret.…
Zonder rammende beat
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
609 nooit meer
hoor ik muziek
zonder rammende beat
hoe sneller hoe beter
opzwepend en heter
met activerende pil
ik wil harmonie
in een melodie en niet
de hysterische dram
geen dwingelandij
van de tam want mensen
houden dat ritme nooit bij
mag ik bewegen op
het geluid van zon en wind
gelukkig zijn als een kind
laat mij dansen zonder…
Opengemetselde vleugels...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
526 Waar mensen woorden sabelen
met gezichten onheilig van
cynisch bedoelen
Waar mensen woorden vleien
met gezichten kwijlend van
kruipen en kroelen
Daar metsel ik deuren en ramen
met stenen keelbrokken dicht
waardoor het valse licht
en onoprecht geluid zich niet
meer nestelt onder de huid
Dans ik bevrijdend met
vederlichte vlindervleugels,…
het afscheid is sterker
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
717 ik lever me niet meer over
aan woorden
ze blijven onbekend, onafgerond
ook al noem ik je liefste
en als je me vraagt waarom
in gebarentaal of in steen
zal ik zeggen dat alles zich
naar binnen wenst
het geluid
van morgen dat, bovenop een heuvel
de vergankelijkheid balsemt
het hart wikkelt in een vochtige schelp van linnen
wanneer jouw…
Aan Zoetermeer 1967
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
600 Op rechte regels
schrijft men stadswijk in je huid
jij leest het wel
maar spreekt de letters uit
zoals kinderen doen
die het spellen wel beheersen
maar gaandeweg
het woord
verliezen
in het geluid
van al die losse letters
Als al jouw groene schriften
zijn beschreven
en je toch vlinders tekent
tussen letters door
heb je misschien…
Verstilde wereld
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
727 Mijn lange stille laan,
een sneeuwverlichte weg
de bomen, de oud
geworden dromen, het
water, bevroren rimpels
verstillen tijd, ingeblazen
door de wind, nergens
enig geluid, het is een
wondere wereld die me
omsluit, het bonsent
bloed wat door het hart
van de aarde gonst, wat
mij uit de verdoving wekt,
zijn zintuigen gericht,
op een voortschrijdende…
achter zijn ogen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
706 achter zijn ogen vermoed ik
de wereld waar hij woonde
zijn naar binnen gekeerde blik
lijkt te luisteren naar
geluiden van toen
rinkelende melkbussen op een kar
roepende stemmen tijdens het hooien
koeien, bijeengedreven in de zon
de wereld waar zijn leven stopte
en waar het ooit begon
hij zit in de stoel
en kijkt naar niets
ik streel…
Verloren hun fysiek
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
441 zwart donkerde
het verre blauw
in ijle muziek
jouw hoogste tonen
verloren hun fysiek
in de oneindige ruimte
ioniseerden samen
in golvende banen
rond sterren en planeten
lichten af en toe op
speels als een kind
stralend in de zonnewind
nooit zal jouw geluid
verdwijnen maar in deeltjes
en golfjes overal verschijnen…
Nieuwe intimiteit
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
528 De zomernacht streelt het houten huis
van binnenuit met lenteweefsels
't geluid van jouw stem is zeldzaam
nauwelijks hoorbaar tussen verhalen
van spiegels en wat mensen wensen
dagelijks op de voeten van de wereld
er is nog een klein beetje zilveren traanvocht
van het standbeeld dat op je moeder leek
maar wat sommige mensen ook beweren
stilte…
Een nuance
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
491 in de stilte van de morgen
dragen gedachten verder
een kunstwerk toont zich
in beeld en geluid
door een dekentje van dauw
warmt een zonnestraal het pad
spiegelt een wonderlicht
over tranen, zorgen heen
een nuance dringt
zich tussen verborgen klanken
het schrijft zich tot een lied
laat de geest weer dromen
een hart vol vertrouwen…
Mineur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
713 Met een zak vol wind
gevoelig als een kind
vrij van baar geluiden
ver van huis
gearmd
met een jeneverfles
en de kleur
van een verlegen hoer
hongerig vreet verdriet
aan mijn lijf
zoet geklaag
van moeder de wind
onder mijn voeten
is de grond onder mij
vandaan gevlogen
met lege handen
wacht ik verdomme
steeds langer
op een volle fles…
Rustig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
567 Ook van elders komen dit soort geluiden.…
Valse regenbogen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
707 ik voelde haar bui
ogen donkerden snel
armen schokten in weerklank
nog steeg de spanning
door het broeierig geluid
van haar lage stem
zij ontlaadde met
wijzende vingers
in het oplichten van schuld
ik voelde de inslag
stond aan de grond genageld
verschroeid door haar blik
als de donder ben ik weggegaan
een reepje zon liet valse…
opvallend rond
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
629 de stilte spreekt in de verwrongen armen
van het ven; ik verzet mij niet
het is een soort afscheid, een knetteren
zonder geluid dat vuisten schept uit het water
ik wil luisteren en laat de oever over zichzelf buigen
herhaal mijn en jouw naam tot maanverloren vlecht
en wacht, wegrimpelend, op een vonk
waardoor zintuigen weer gaan glanzen…
Vissen naar stilte
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
563 waterval woorden
stroomt naar zee
op oeverloze vakantie
geen kanalen
geulen en bedding
maar in vrije expansie
nog is er
wind met zijn
vlagen draaien en hozen
buitengaats
komt er rust
in de golvende letters
dichters
vissen naar stilte
hebben soms beet
maar om te scoren
moeten zij
poëzie laten horen
in hun leefnet
zonder geluid…