2521 resultaten.
Alexander de Grote
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
965 de Rooise Academie voor Schone Kunsten
heeft haar poorten wijd opengezet
voor straatbeelden van Alexander de Grote
in een ongeëvenaarde systematiek
heeft hij de eeuwenoude legkunst
van de verwoestende ondergang gered
al bij binnenkomst zoekt het oog
naar werken van deze gigant
die zonder maar een steen aan te raken
zijn gedachten legt…
De Hof van Leven
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
701 Zachtmoedigheid
wiegde haar rijpe vruchten
gereed voor ’t vieren
van het feest
de boom van zelfbeheersing
mocht zijn hartje luchten,
zo droegen ze gezamenlijk
de vruchten van de Geest.
Ik vraag U in ootmoedigheid
doe binnenin mij groeien
zo’n Hof van Leven, U die leidt
door nu en dan te snoeien.…
terugkeer
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
484 Zeg het maar, mijn lief - ik
hou van dit soort woorden, al zijn ze ach-
terhaald- ik ben gereed om te luisteren.
Samen trekken we door het zonlicht en
verinnerlijken we het licht van de maan.…
De zevende dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Pa zit gereed en al te wachten en ma is druk met de kids
die naar opa en oma moeten gaan in hun beste broek.
“Waarom duurt het allemaal zo lang?”, klinkt hij bits.
Altijd de echo van Frits van Turenhout en Sport in Beeld.
De herinnering aan de dag dat iedereen zich verveelt.…
Mijn opa
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.456 Hoe hij talloze levens had gered als arts.
Hoe hij zelf een dodelijke ziekte kreeg.
Hij moest daarom elke dag naar het ziekenhuis.
Chemo na chemo, het ging niet over.
Vanzelf werd hij zo ziek dat hij bijna stierf.
Hij zei tegen mij: maak me trots kleinzoon.
Die dag daarna stierf hij.…
Frank Liszt: Hungarian rhapsody no.2
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
485 Er ontspint zich een samenspel van melodieën,
passend in een gemoedstoestand van parodieën
van grootheden in wier voetsporen wordt getreden
niet beseffend dat er een verloren race wordt gereden
Bij de eerste toon worden melodieën opgeroepen
Geen noot om zich erop te kunnen beroepen
De blikken rusten tussen afhangende takken
van bomen die…
witte kamer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
825 mensen passeren mij
in de grote inkomhal
mensen van alle leeftijden
groot en klein
een oude dame wordt
naar buiten gereden
in een rolstoel
wie weet hoe lang zat
ze opgesloten in
duffe lucht, vol apparatuur?…
Verzet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
873 Zij was gered, doch vrees doet bruisen;
Angsten wisselen afschuw af.
Haar wereld is aantoonbaar kleiner.
Jaagpad, bosrand, struikgewas:
De stille plek die wordt gemeden
Havo-drie, dat is haar klas.…
Thuis, op het kerkhof
gedicht
5.0 met 2 stemmen
4.483 Dit stenen beeld, vlak naast een treurwilgstam,
Stond of 't gereed was, op mij toe te treden.…
als stille getuigen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.160 gereed om ze op te bergen
voor een volgend seizoen
een nieuwe zomer….…
UIT DE GOOT GEHAALD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 Ik heb je net uit de goot gehaald
je lijf zag dof van het straatzwart
’t Scheen mij of je was verdwaald
Gelukkig ontdekte jou, mijn hart
Ik heb je juist uit de goot getild
net passeerde een bejaarde snol
Ze zei, mogelijk had ik je gewild
maar ach je bent niet waardevol
Ik heb je juist uit de goot gered
Je huilde en je lichaam zag vies…
Dierenbeulen en mensenmeppers
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
494 Ik maak me boos en ben een beetje blij,
boos om die idioten en blij om het geredde kind!…
Meedogenloze vossenjacht.
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
939 levensgroot
sloten en hekken heeft ze getrotseerd
vele kilometers ver hard gelopen
tot tweemaal toe met hagel beschoten
is aan haar flank reeds licht geblesseerd
voorlopig heeft ze even rust gevonden
ligt uitgestrekt te hijgen en te kwijlen uit haar bek
likt af en toe voorzichtig haar bloedende wonden
hondengeblaf nadert; maakt zich gereed…
Moederdag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
846 En als ze haar gebit in 't water zet,
dan denkt ze: ~'k Heb het toch maar weer gered.~…
Het eerste sneeuwfront.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
971 in de verte komt ze reeds aangeslopen
grijs gekleurd met donker omrande wangen
spookachtig, groots, nadert onbevangen
dieren zijn reeds in holen of nesten gekropen
keurt kennelijk het landschap beneden haar
is gereed haar last te laten vallen; terstond
daalt reeds de temperatuur op de grond
ze kreunt, drukt haar wolken wat in elkaar
haar…
Het wordt stil
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
658 mijzelf komen in stilte
steeds biedt een nieuwe ervaring zich aan
verdriet en lijden eisen mij op
maar ik houd vol, de stilte is aanwezig
als ik me vrij maak van hersenspinsels
de plaats van rust en stilte bestaat dus echt
ervaring en overdenking zijn mijn deel
er is antwoord op vragen over leven en dood
de scheppende energie heeft mij gered…
LIBERTY
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.703 Vale personen maken zich gereed
de boze geesen bij u uit te bannen,
opdat geen pop zich met een man vergeet.
--------------------------------
Verzamelde gedichten (1991)…
Bijzondere ontmoetingen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
529 geloven
hoe moest het verder dan
klopte het wel daar boven
Een week of wat later kwam ik hem weer tegen
mensen om ons heen, maar we waren met z'n twee
hij vertelde mij, ook ziek te zijn
een paar dagen, nee dit valt niet mee
Dat hij nog op de bruiloft
van zijn dochter mocht zijn
stond boven aan de lijst
dat deed hem nog het meeste pijn
Hij heeft het gered…
Plussen en Minnen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
526 zet om te beginnen
een keer al je plussen
eens tegenover al je minnen
gewoon om je gemoedsrust te sussen
dan bestaat er een gerede kans
dat tussen de plussen en minnen
weer zoiets ontstaat als balans
en kun je weer het vertrouwen in
de toekomst herwinnen
en slaat de balans toch
nog naar het negatieve door
dan ken ik van dit trucje
het…
Daarvan chocola te maken?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
520 smaak ingebed
wanneer men klopt
op de glazen deur van
een cultuur of taal,
als het kijken door de
oude kijkdoos naar
het verleden ver van
eigen bed is geraakt,
niemand dan vanaf
zijn afkomst, alle
poppetjes te plaatsen
vanuit het vooroordeel
is dat uitsluiting of
kan ik daarvan ook geen
chocola meer maken
wordt ik dan gered…
Paddendrama
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
597 Daar lig je dan, totaal kapot gereden
Je ingewanden rood en rauw ernaast
Door dikke rubberbanden niet vermeden
Het grote motormonster had weer haast
Vaak heeft hij vier maar soms ook maar twee wielen
Met weinig oog voor een klein dier als jij
Geen stopborden voor lieve paddenzielen
Geen zebrapad voor padden wild en vrij
Jij zat daar…
Mijn donzen bed?
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
433 Het leek gedaan, mijn wetten stonden
bovenaan in de weg tussen dromen
en de daden in oneindige bezwaren
van weemoedigheid die ik aan niemand
kon verklaren als het licht begint te tanen
en het duister komt overvalt de slaap,
bevreemdt mij dat het ochtend werd,
loslaten gaat gepaard met tranen, ik had
gevloekt en gehuild, dus ik was gered…
ik woon niet in de stad
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
600 ik woon nooit in de stad met vloeren van regen,
lege spiegels door een auto stuk gereden
en nooit zal ik wonen onder barse fonteinen
van lichtreclames.
maar soms woon ik in een stad met geruchtloze dromen,
het lamplicht in erkers zo stil gezet en gelaten
drijvend in de donkere straten.…
Goodbye M
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
598 Waarna de Fee diens schimmel
zelf verschoont
En zich vervolgens duizendmaal beloont
In dwangbuisrijm, als boze toverkol
Als ongeborene koos Fee de Zee
In woeste baren, geen die haar wou horen,
Doch Fee werd Kol, en met de toverfeeks
Dreef M alleen in 't rond en leek verloren
Maar in de klanken van het alfabet
Heb ik met M het vege lijf gered…
Hij is hier niet.
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
310 kracht,
bepalend mijne uren,
alsof ik alles had volbracht
maar Hij is daar niet…
Ik zocht Hem in het aardse streven,
in wat vergaat, in wat verdwijnt,
in wat geen echte rust kan geven,
in wat de mens tot stof verkleint
maar Hij is daar niet…
Hij is niet waar de doden zijn,
ook niet waar ’t einde is;
maar leeft bij wie ontslapen zijn,
gered…
Ontgoocheld
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
1.889 De draad al tijden kwijt
Enkel druk ik twijfels uit
Gevoelens overrompeld door spijt
Nooit voelde ik me zo uitgebuit
De ooit zo dikke draad
Is langzaam afgebrand
Ooit in onoverwinnelijke staat
Niets leek er aan de hand
Gevoelens zo gestorven
Over en uit met onze smart
De draad lijkt nu echt bedorven
Ooit de draad naar jouw hart…
VERGETEN
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.131 Ik lees je dag na dag,
de nachten ook,
ik leer je binnenste vanbuiten
en neem het nog eens door
want ik wil het niet beleven
dat ik twijfel
of het niet meer weet
dat ik zoveel van je hou.…
AFSTAND NEMEN
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.143 Wat hij beoogde kreeg geen vorm
alsof zijn schijnbare levensnorm
met regelmaat verminkt, verkracht,
elke zekerheid tot twijfel bracht.
Verweesd keert hij tot zichzelf weer;
geen mens leidt of verleidt hem meer.…
mijn oude stoel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
927 maar nog niet uit het zicht
draait hij zich langzaam om
met de ogen niet op mij
maar op zijn innerlijk gericht
twijfel beheerst zijn gevoel
en hij vraagt zich bevreesd af
is dit wel mijn juiste weg
naar de gewenste openbaring
of kies ik voor mijn oude stoel…
Wachten in de winter
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
1.348 En ik kijk toe en voel de kou
van de twijfels
die ik zal delen
met wie zijn eigen winter
steeds vergeet.…