3346 resultaten.
Herinneringsemoties
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
640 Gedachten die hem vrolijk maakten
aan gebeurtenissen van toen
een glimlach om zijn lippen toverden
herinnering weerkaatsend in zijn ogen
stil mijmerend om die woorden
gesproken vriendelijk en teer
een hand strelend over zijn wangen
hoort hij in melancholie nog weer
een zachte stem alleen voor hem
alsof een harpsnaar werd beroerd
een zuivere…
Vol overgave
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
662 Ik kus tranen van geluk
die zielen doen bevrijden van
dansend door tijden
vol vreugde en verdriet
Ik kus de glimlach van 't leven
vergenoeg mezelf met haar zijn
met smacht wachtend op de zon
die ons verwarmen zal
Ik kus de muziek van de wereld
laaf mezelf aan het ritme
opgaand in rokken die zwieren
geef ik mijn hart aan 't avondrood…
petit pas à petit pas( staccato)
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
561 letters
brieven
woordenwisseling
kennismaking
gezichten
glimlachend
aarzelend
doorbraak
overgave
goed gevoel
veilig gevoel
wegkruipen
tevoorschijn komen
zonder maskers
façades
met
openheid-klaarte
weg zwaarte
jij
ik
wij
zij aan zij
vrij…
ze drogen nu
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 ik leg mijn woorden in het gras
ze zijn met passie geschreven
ben benieuwd hoe ze opdrogen
ik zal ze nog eens moeten overlezen
pas als ik tevreden ben verstuur ik ze
ik zie je glimlach al voor me
jij bent hier dicht bij me
als je thuis komt dan liggen mijn
woorden je al op te wachten
alles wat ik nog niet had gezegd of gewoon
nog eens…
Aan de buitenkant zie je geen pijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Ach, je ziet er zo goed uit
Kijk die glimlach op hun snuit
Telkens moet je je verweren
Soms wil ik dat niet eens proberen
Loop een dagje met mij mee
Dan krijgt je misschien een idee
Hoe het is om te leven met pijn
Kon je maar even zoals een gezond iemand zijn
Bij heel veel mensen zie je het niet
Die hebben pijn en innerlijk verdriet…
Primitieve liefde
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
506 Bonte zinnen
fascinerende metaforen
ik kan ze niet beminnen
nee, ik wil er niet van horen
een eenvoudig liefdesgedicht
brengt een glimlach op mijn gezicht
maar met de liefde mag je niet spotten
die gaat nog terug naar een tijd
toen leefde heel de mensheid
nog in kille klamme grotten
ze krasten hun liefde in het kalksteen
simpel misschien…
Voor niets gaat de zon op...
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
524 Glimlachen, wanneer ze nutteloos weer gaan.
Overdag geniet ik van rustig werken,
's nachts slaap ik met de maan.
Morgen gaat de zon gewoon weer op.
Gewoon? Voor niets!…
Verdwaalde boterhammen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
531 onzekerheid waart door de gangen
waar geen één hetzelfde lijkt, verdwaalde
boterhammen vinden de weg
naar onze magen, blauwjassen
wijzen de weg, naar daar waar
wij nog nimmer zijn geweest
ogen kijken steevast naar het tafelblad
waar het leven uit sijpelt, ongemerkt
evenals onze mooiste glimlach
die gestolen werd in de nacht…
ik ben er
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
553 ik ben het licht in de donkerste nacht
je schuil
voor je ergste regenbui
als je huilt je zachtste glimlach
je schaduw
op je warmste zomerdag
je waarheid als je gekwetst bent
je zielsverwantschap
zoals je jezelf kent
je kostbaarheid in je geloof
je omhelzing
in je troost
als je bang bent je vrijheid
je verlossing
als je blij bent…
straatbeeld
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
526 haar zwart gelakte lijf
werpt rood gestift verleidelijkheid
naar hen die in ’t voorbijgaan
stilstaan, in haar blik
de glimlach die ze biedt
laat duizend geile standjes zien
ze wordt gebruikt
en bovendien voorziet
haar grote nood
het spel van samen zijn
hoog op hun benen
wenen zwarte ogen achter
een gordijn…
De Violist
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
713 Tegen het verweerde hek
stond de eenzame violist
ik zag hoe hij behoedzaam
de strijkstok op de snaren lei
ging eerst met de stilte in gesprek
zette aan en hield weer in
liet met gemak de snaren trillen
zong daarbij een idyllisch lied
had het node gemist en met
applausgebaren en een glimlach
wierp ik een muntstuk
in de aftandse vioolkist…
Beloftevol
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
595 enkel
nog het onkruid wieden
om de bloemen te vinden
verborgen in knoppen
in talrijke kleuren
duizelig worden van
nieuwe lentegeuren
een musje rond een steen
wat vlinders er omheen
beiden vleugels van vrijheid
om weg te kunnen vliegen
wil je met me zwijgen
woorden zijn te groot
een glimlach is genoeg
om de twijfel te dragen…
evenwicht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
563 Ik zag verdriet
en vergat de glimlach.
Ik droeg haat
en vergat vriendschap.
Ik voelde de koude
en vergat de warmte.
Ik zag de dorre vlakte
maar vergat de oase.
Ik beleefde oorlog
maar vergat de vrede.
Ik zag de dood
en vergat te leven.…
het kind dat schreef - voor Philip Huff
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 in de man woont
het kind dat zijn
adem inhoudt
zo blijft alles
op zijn plaats
een mond vol bloed
verschuilt zich
achter de
verstarde glimlach
er zijn geen woorden
niet praten nu
er is de heersende
taal die met grote
handen uitslaat een
giftige sijpelende taal
in de lege kruik van
Pandora schittert
een vergeten narratief…
ZO ZACHT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 even meende ik
het voorjaar te ruiken
zo teder en zo zacht
vogeltjes gingen al voorzichtig
zingen en zich
aan elkaar opdringen
het was dus bedrog
hij spreidde z’n witte deken
alsnog over het land
en strooide sneeuwvlokken
met een olijke glimlach
voorzichtig uit z’n losse hand
noodzaakte tot wintersokken
ja hij hield me voor de…
Het Spel Dat Niets Eist
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
308 In haar glimlach school het weten
dat sommige ontmoetingen
geen vervolg behoeven
om volledig te zijn.
Toen keerde zij zich half af,
liet haar hand langs zijn arm glijden
als een terloopse belofte
die nooit werd uitgesproken.…
Foute kunst
snelsonnet
3.5 met 4 stemmen
766 En wee degene die wat Hans creëert
En wat een kunstproject had moeten worden,
- ‘Beloofd’, in kapitalen op de borden -
Het lef heeft dat hij die fout corrigeert.
Wat mij nu van dit kunstwerk bij zal blijven:
Dat het dus Kunst is woorden fout te schrijven.…
Toen ik jou voor het eerst zag....
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
2.034 De herinnering aan de eerste dag
Toen ik jou voor het eerst zag
Zorgt er voor dat ik nu glimlach
En brengt me terug naar die dag…
Ik kende je niet
Wist zelfs je naam niet…
Maar het was liefde op het eerste gezicht
Dat er voor zorgt dat ik nu voor jou dicht
Nu zie ik je zelden
Wou dat je me een keer belde…
Hoop dat je me niet vergeten…
In de diepte
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
835 En weer kijk je moeilijk
En weer zucht je flink
En weer zie ik je denken
Ik wil niet dat ik zink
Het is zó ingewikkeld
Je voelt je zo alleen
Je glijdt weg in donker water
als een grote zware steen
Ik zag ergens nog een glimlach
totdat ook die verdween
want je kijkt weer moeilijk
want je zucht weer diep
en je ziet me denken…
Zonder Woorden
hartenkreet
3.7 met 37 stemmen
2.726 Een stralende glimlach roept:
Ik kan niet meer zonder jou.
Je oogopslag sprekend:
Ik laat je nooit meer los.
Twee handen strelen:
Ik ben er als je me nodig hebt.
Je zegt me zoveel, al spreek je geen woord.…
Wilde tuin
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.174 haar spiegelbeeld gaat scheep
ten onder aan verborgen ijs
en mystiek gehavend oppervlak
geeft enkel vragen prijs
beweging voert haar dronken
wat haar binnenste ontluikt
en met hypnotiserende verhalen
je wereld binnenduikt
ze is als snijdend sap
dat met stalen glimlach wraakt
rots van leven, beschreven skelet
wat nooit versleten raakt…
Voor jou...
hartenkreet
3.1 met 43 stemmen
4.322 Het blijft een wonder,
hoe mijn hart wordt geraakt
door jouw zinnen,
onuitgesproken oplichtend in jouw ogen
als ik je aankijk
in stilte hoor ik
wat je zegt al spreek je geen woord
Een stralende glimlach roept.
ik kan niet meer zonder jou.
je oogopslag sprekend:
ik laat je nooit meer los.…
wens
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.266 heel zacht komt de nacht
aan haar einde getekend
door zonlicht langs zwarte
randen verleden hemel
blauw zal je verblijden
deze dag en zich in rood
en goud verdwalen tot de
avond valt in zwarte lucht
elke ster een glimlach
zeldzaam als de wens die
langs je snelt als hij valt en
jij vraagt in stilte om geluk…
Nooit meer
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.314 is alleen nog een lange vlucht naar huis
De laatste aanraking in de vroege ochtend
is voorgoed voorbij
Ik wil je nog één keer vasthouden
maar het zal nooit meer hetzelfde zijn
Je wacht en weet niets meer te zeggen
het is tijd voor mij om te gaan
Je hoeft niets meer te zeggen
omdat we 't altijd zullen weten
We waren minnaars met een glimlach…
kleinkind
netgedicht
2.2 met 29 stemmen
3.416 Verwondering,
een glimlach opent zich en
kirrend komt er een geluid.
Mijn kleinkind;
’t is nog maar het begin.
Het potje fruit gaat open
en de fles staat klaar.
Blauwe kijkers, oh zo zoet,
zeggen: "Opa starten maar”.…
Passage
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.087 Naar beneden,
door het moeras, worden mijn
gedachten week en vloeibaar
zoekend naar het laagste punt
waar de versluierende pijn
en een glimlach ondraagbaar
geen ruimte word gegund
Mijn gelaat, slechts penseelstreken
op het masker van gebroken weken.…
Zanglijster
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
806 Fantaseer ik
in haar bekhoek
even
een glimlach?
Ze vliegt op,
de schaduwen glijden
en houden haar geheim.
Met of zonder hem?
Met de o van oker
en op haar borst
de pijlpunten van Cupido.…
De ongeschreven wet van liefde....
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.199 Letters dansen rondom
mijn blauw-schrijvende pen
die niets anders wil
dan liefde voor je beschrijven
Ik volg met ganzenveren
de tekens waar niemand
ooit verhalen in zag
tot ik jouw glimlach erin
zag verschijnen
Ik dans met letters
in 't rond langs
de ongeschreven wet
van liefde waar ik
ons weer terug zal vinden…
Herfst
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
991 In de bekoring slaapt de zon
altijd tussen een glimlach
in het uithangen van de was
op het grote stadse balkon
groeien de dagen
uitéén in elkanders
verlegen brieven
omdat je juist hem
niet in het ademen
kunt laten vergeten
dooft de herfst
de zonkracht.…
Ik doe niet meer mee!
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
812 Ik ben uit de parade
van maskers gestapt
ik zie ons nog marcheren
met een stijve glimlach op
de stappen afgemeten
meermaals liep ik uit de pas
clowns veranderden in pierrots
muzikanten speelden treurmuziek
ballerina’s maakten bokkesprongen
houten klazen sloten de rij
ik ben uit de parade
van maskers gestapt,
muziek klinkt in mijn oren…