2260 resultaten.
pfff
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
668 zacht ademgeruis
doet haar voelen
tot in haar
tot in haar diepste zijn
het is waar
die lijn
breekt nooit af
wat is
wat was
dit blijft
tot waar
de tijd gaat
gaat de pijn
wie is er te laf
wie lijdt
om te beseffen
dat sommige lessen
nooit leren
huil niet om wat was
lach
glimlach
het is gebeurd
ook in de kilte
kleurt
de zon
alles…
Mijn kerstgroep
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
887 verwacht
dacht mijn schaapjes
op het droge maar
het zwarte dat ontbrak
we zijn gaan zoeken
op de velden waar
herders hun kudde telden
klopten aan bij stallen
het bleef spoorloos voor allen
heb mijn kerstgroep
toen eens goed bekeken
maria jozef en de beesten
ook daar geen taal of teken
van mijn vermiste schat
tot het kind
begon te huilen…
Kraanwater
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
549 de kraan lekt secondes,
het is om te huilen,
de kraan lekt secondes,
ik ben depressief,
de kraan lekt secondes,
het lijkt wel een eeuwigheid,
de kraan lekt secondes,
ik denk aan mijn geliefde,
de kraan lekt secondes,
ik doe de kraan eindelijk uit,
de kraan lekt niet meer,
ik doe m'n regenjas aan,
blijf in de kamer zitten.-…
Tijd voor afscheid
hartenkreet
3.0 met 17 stemmen
2.367 Die liggen dagen lang in bed te huilen.
Maar dan is het ineens over.
Je tranen zijn op.
Je moet accepteren dan het over is.
Je moet verder gaan, de andere hebben dat waarschijnlijk al lang gedaan.
Maar jij nog niet, je was er nog niet klaar voor.
Maar nu wel, je hebt de kracht gevonden om er een punt achter te zetten.
Jij gaat verder.…
pimpajoentje
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
613 ik droomde dat je in mij geloofde
het was zichtbaar
zoals een traan
zachtjes slaapt
op de wang van een kind
dat aan het huilen wordt gebracht
door een lieveheersbeestje
gestorven
in een smoezelig doosje
waarop rode stippen dansten
en een zachte zoen
het was in mij
misschien slechts met een paar woorden
maar meer dan ooit
het kind…
de dood
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
2.386 Is het iets waar je altijd om huilen moet?
Is het iets eeuwigs of gewoon klaar?
Voelt het als een verlossing of als een gevaar?
Is het afscheid nemen van het leven?
Of is het: je aan het eeuwige leven overgeven?
Voelt het als een bedreiging of voelt het vertrouwd?
Zie je dan weer de mensen waarvan je houdt?…
Een requiem
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.032 ,
onbewust trachten wij de tijd die ons gegund is,
op een goede manier te besterven,
zodat we niet ieder wakend moment hoeven te belijden,
het leven te beslechten,
leven wij,
niet in de wetenschap,
ons zelden beseffend,
dat we eens de ogen sluiten,
niet om te rusten,
noch slapen,
maar sterven,
iets wat ieder mens heeft geleerd,
als huilen…
De smaak van nu
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
677 Vandaag wil je huilen
maar je keel zit op slot
toch proef je het zout
en bitter, veel bitter
Vandaag wil je troosten
maar ontbreekt je de kracht
je hebt slechts een schouder
die langzaam verrimpelt
Vandaag smaakt naar zout en bitter
vragen als waarom en waarom weer
waarvan je eigenlijk al weet
dat er geen antwoorden zijn
Gisteren nog…
Galanterie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
538 groetend stap ik de ochtend in
en tover vele vraagtekens op
gezichten die 't huilen nader staat
dan een ontwapende glimlach
steevast wandel ik verder
alwaar hondenuitlaters een
vrolijker humeur bezitten
groeten zij spontaan terug
vol groeiend enthousiasme
kuier ik naar de uitgestrektheid
waar zand tussen m'n tenen kriebelt
golven het…
Zomaar.
hartenkreet
2.0 met 20 stemmen
2.220 Zomaar even samen huilen
om iets op de t.v.
even bij elkaar schuilen
over al het ach en wee......
Zomaar............…
Overvalt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
666 Soms overvalt me dat gevoel
Weet ik niet wat ik met mezelf moet
Kan ik wel huilen om een scheet
Mis ik iemand die dat weet
Kan ik nergens met mijn gevoel naar toe
Voel ik me verdrietig en zo moe
Weet ik echt even niet waar ik het moet zoeken
Wil ik ook niet zomaar iemand roepen
Voel ik me toch zo vreselijk alleen
Mis ik zo die arm om me heen…
immer aanwezig
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
695 rituelen behartigen zijn houvast
als bevestiging van de dag
en avond
het is zijn spel
waar schaduwen niet lijken
te bestaan en hindernissen ontweken worden
door de onmacht van het zien
toon mij dan jouw huilen, jouw lachen
jouw honger
schreeuw ik hem toe
jouw spreken, jouw stem
of de grootte van jouw wereld
laat me zien
waarom…
Waarom mama waarom
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.796 Waarom mama waarom
Het ging zo goed en zo leuk
Samen lachen, samen huilen
We lagen altijd in een deuk
Papa is weg gegaan
Heeft ons helaas verlaten
Wat heb ik je aangedaan
Nu kijk je niet meer naar mij om
Mag niet meer bellen en
Wil niet meer dat ik kom
Dit doet zoveel pijn
En het ergste is.....…
Baby love
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
730 Samen rollen ze over de grond
huilen en schreeuwen luid
en voor de liefde op kon bloeien
was het al weer uit.…
moedergezang
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.074 lied dat zij daar
buiten voor je zingt
boven je kleine hoofd
hoor je het kloppen
van haar hart en het
reizen van het bloed
haar hoofd buigt zich
naar jou daar binnen
je gespitste oortjes zoeken
haar melodie daar buiten
zij en jij groeien samen
een wonderlijke reis lang
samen reizen
van binnen naar buiten
haar hartstochtelijke huilen…
Triestig plezier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Triestig plezier
geeft vreugde gelijk pijn
bitter en zoet
troost ook vervelend genoeg
lachen en huilen maar
vergeet de herinneringen
die altijd me vergezellen bij
het zo heel doodalleen zijn
Verborgen zijn
tenzij je ze toch ziet
diep in mijn hart
schaduw van mijn somber oog:
Triestig plezier ...…
Van de zandbak naar het elfde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
522 Ik droom dat
Ik een kind ben
Dat speelt met
Andere kinderen
In de zandbak
Van onze jeugd -
De meisjes gaan weg
Als de jongens te ruw
Worden en elkaar
Bekogelen met ballen zand,
Er vallen tranen
Als in de kogels van zand
Ook wat steentjes meegaan -
Twee jongetjes huilen,
De rest lacht hen uit
Een droomflits verder…
Overgeplant
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Nee geen dode gedachten
over ons kind
dat is zo fout en verkeerd
hij is als een levende bloem
die is overgeplant
door een goddelijke hand
bloeien zal hij
in hemelse kleuren
als ons huilen weer begint
verdriet ons wil verscheuren
spreken we samen af
noem steeds zijn naam want
die zullen we nooit vergeten
hoezeer ons hart…
Allemaal van mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 lief muis
Kees hangt aan zijn staart
hij kijkt mee en snuffelt
dan aai ik hem, dat vindt hij fijn
Ik was twee, nu ben ik zeventien
mijn kamer is van mij, en Trini
is van mij, mijn spullen
vrienden, baantjes, geld en alles
wat mama niet goed zou vinden
als ze het wist, is van mij
allemaal van mij
ook als het ontploft
en ik moet huilen…
Mag ik alsjeblieft?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
621 Mag ik huilen op je schouder
want ik voel me zo alleen
en jou schouder lieve schat
'k weet: die is van jou alleen!
Maar een prachtplek om te gebruiken.
Dus mag ik alsjeblieft?…
Mata Hari's vergeving
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 Zij danst in ons hart,
haar standbeeld komt tot leven
en niemand weet het
behalve zij die
haar laf en wreed vermoord
hebben, zij huilen.
Zij schreeuwen van pijn,
zij smeken om genade,
zij zien wie God is...…
Vogels
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
606 Kijkend naar de grijze lucht,
Zag ik de wolken huilen
En in de toppen van de bomen,
Zag ik de vogels schuilen.
Gedachten door mijn hoofd,
Nooit zal ik ze vangen,
Terwijl ze steeds harder razen,
Loopt er water over mijn wangen.
Daar bij die boom stopte het,
Langzaam ging het weg,
Eén keer zag ik mijzelf nog,
Kijkend over de heg.…
HERFST 2024
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
590 Dit najaar huilen alle bomen
Hun takken wijzen naar skeletten
Naar steden onder vuur genomen
Op stappen niet naar vrede zetten
Hun bladverlies staat voor die vielen
In dorpen en belaagde kampen
Gevolg- humanitaire rampen
Soldatenlijken, burgerzielen
Dit najaar hoor je bomen kreunen
De machthebbers een web toewensen
Waaruit ze niet ontkomen…
licht dat uren schemert
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
677 bomen staren in de mist
huilen druppels op de straten
het geluid vermindert zicht
de stilte voelt verlaten
gevangen in het grijs
dat kilte is gaan dragen
bekleed met witte rijp
als de vorst is aangeslagen
takken wijzen troosteloos
verloren naar de hemel
aarde lijkt wel bodemloos
in licht dat uren schemert
stappen dempen in het…
Rouwend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 mijn buik
ik verschroei elke hand
(ook de mijne)
Raak me niet aan, mijn huid
staat strak om de oude wonden
gehard tot een schurend harnas
tegen wat niemand mag doen
(en toch is gebeurd)
Raak me niet aan, mijn buik
verdraagt geen enkele druk
op het weivlies om de stekels
op de wonden van de lust
(van mannen)
Raak me niet aan, ik huil…
Progressie in de plooi
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Subtitel: Leven heeft een ingewikkelde geschiedenis
Er zijn veel levens waarvoor dit
Zeker geldt
Ongeneeslijk ziek, kinderdood
Niet te bevatten, gesla-
gen uit 't lood
Huilen en misschien bidden
Danken voor progressie in de plooi
Maar de- en hetzelfde nimmer-, nooit meer
Niet te evenaren
Als Janine Jansen op haar
Viool, subliem bespelend…
Wintertuin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 penselen veilig opgeborgen
voor het kleuren straks op
de eerste voorjaarsmorgen
de kleuren worden weer
gedroomd door elke vaste dromer
de vogels zijn nog stil
en oefenen hun kwieke deunen
om ooit weer al het fraais
in het voorjaar te ondersteunen
maar nu moeten ze nog even schuilen
voor de koude winterwind
die soms genadeloos kan huilen…
De huisvrouw
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
713 Eén was in de wasmachine
één was op het rek
één was in de strijkmand
wie maakt wie nu gek
gisteren nog opgeruimd
vandaag al weer veel rommel
één kind net naar bed
een ander op de schommel
één vloer net schoon gemaakt
een ander al weer vuil
even ben ik afgehaakt
weet niet waarom ik huil
het is misschien omdat ik snij
de uien op een…
#sui #1
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
409 Mama maakte me wakker
Ze omhelsde me snikkend en
struikelde in mijn armen
de trap af, en ik
struikelde in haar armen
de trap af, naar papa
in de keuken, de armen om elkaar
zaten we te huilen
maar ik moest terug, zien
hoe het met me was
ademloos op bed
nog warm
alsof ik sliep, o
je bent dertien
ga niet weg, blijf
hier bij mij…
in licht dat uren schemert
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
680 bomen staren in de mist
huilen druppels op de straten
het geluid vermindert zicht
stilte voelt verlaten
gevangen in het grijs
dat kilte is gaan dragen
omklemmend soms met ijs
als de vorst is aangeslagen
takken wijzen troosteloos
verloren naar de hemel
aarde lijkt wel bodemloos
in licht dat uren schemert
stappen dempen in het gaan…