3752 resultaten.
Over veel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
449 't Ging over veel:
Onrust in jezelf
zonen en dochters die niet veel familie hebben tegenwoordig, loslaten
Over psychologen
Over beleven en doorleven
Vriendinnen en vrienden
Over het huwelijk hoe ouderwets
Over een moeder een zus en vroegere buren,
over ouderworden ging het
En facetimen
Ja!…
Beweeg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 Als zwart gerande langspeelplaat draai ik mezelf spleen
‘t Is niet dat ik de mensen haat of iets aan hun gebeuren
Of dat ik geen geliefde wil om alles mee te delen
De sterren flonk’ren onvervaard, de maan baant zich zijn banen
De rozen geuren in de lucht en in de bodem sterft de vrucht
Niet anders dan de steen of stuw, nee enkel de beleving…
als men vruchten wil dragen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 soms schuurt iets aan mijn ego
jarenlang is die opgebouwd
iets minder lang blijkt hij te hebben gerouwd
het ging al fout bij het hanteren van lego
ik bouwde kastelen en droomde van een prinses
onbewust wilde ik de wereld vormgeven
dat is int geheel niet mis, maar het leven leert een les
het zijn er meer die daaraan vreugd willen beleven…
Dwalen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
686 Lief leven
leer me te kijken met mijn hart
te voelen met mijn ziel
om al je vreugde te beleven
leer me je te begrijpen
als je wreed bent, leer me
je les, laat me ontwikkelen
sluit mijn ogen
voor kwaad dat neemt
voor haat dat voedt
open ze voor anderen
laat me geven lief leven
schenk me tomeloze energie
leer me je loslaten…
Even de hemel raken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
382 ik wist dat
als ik jou
wakker zou
maken ik voor
even de hemel
zou raken jij
die de slaap der
onschuldigen sliep
en ik die geniet
van hoe jouw
rust met een
lach dromen vertelt
onderschreven met
lief klein bewegen
waarin jij heerlijk
uitdrukking kunt
geven aan het
intens plezier
dat jij in dromen
kunt beleven
tot ik…
Van hemel naar hel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
465 we plakken
stukjes duister
aan elkaar
om het licht
geen kans
te geven te
zien wat wij
alzo meemaken
en beleven
niet alles
werd natuurlijk
zo naadloos
afgeplakt ook
wat contrast
kreeg zijn kans
voor nauwelijks
herkenbaar toch
een vrolijke sjans
stemmig
werd de ruimte
schaars verlicht
de oplichtende
bordjes uit
waren…
Dit stukje hemel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
449 alles waarnaar
jij keek deed
meteen van zich
spreken liet stralend
de ziel even zien
het was alsof
jouw ogen hen
deed oplichten
naar ontspanning
en innerlijke rust
zij vergaten hun
kleine mankementen
in de cirkel van
volmaakt liefdevolle
menselijke aandacht
stegen boven
zichzelf uit in
gevatheid hielden
elkaars hand vast
in beleven…
De apoteose
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
477 af waarvan
het begin bekend is
zo dat de ander
makkelijk kan invallen
het taaltje
is eigen en voelt
warm aan ookal
is de boodschap
niet prettig de
troostende hand
is altijd dichtbij
niet alleen het
lachen maakt de
spanning tussen ons
heerlijk om aan
te voelen en te weten
dat die uit het niets
zomaar opkomt
dat samen tot beleving…
't kleine leed
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.208 Zijn bekje bleef open, hongerig
kwam het,ontredderd,ontheemd
in het land van de doden
onschuld ging verloren
Elders vlogen vogels uit
opgelet voor roofvogels, katten
en menselijk gespuis
Ouderparen beleven het lege nestsyndroom,
wensen elkaar weer te verbinden, zoekende
van oudsher leren beminnen…
we noemen hem Kees
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
661 de whisky
hoegenaamd geen blauwe cent op zak
doch dagelijks drie glazen in het café
het zou scheef zijn als hij de taxi nam
hij zucht zich over de krakende vloer
in de kamer met de typemachines
op de tafel voor het raam en de fles
levend in de brieven aan vrienden
drie of vier zullen er nog om geven
die er een zeker genoegen aan beleven…
De wintertijd
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
826 Rouwbeklag doods beleven
bezoekrecht bij zwijgende graven
kisten in de grond, verbrand, verdwijnen
smeulen...wachten op betere getijden
't hart wil kloppen
tikken in winterse tijden
dageraad opstaan uit de aarde
vruchtbaar zijn blijven ontwaken
wordt wakker,
einde van het inslapen.…
tussentijds
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
196 en verleden
blijkt traag en is er
ondanks veel warmte
nog etmalen vooruitgang te boeken
maar wat moet worden beleden
doet pijn maar is zeker geen falen
alles wat ieder overkomt
is soms een samenballing binnen een lot
waar bewustwording sterk is verdund
en een vurige wens en de rede
het ademen verstomt
achterom kijken en terug beleven…
Niets is eeuwig of altijd
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
270 En in de stilte van die morgen
kon ze eindelijk weer zichzelf horen,
zichzelf beleven.…
VREUGDE EN ORDE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
157 Wie zal niet dit oord der zegen minnen,
waar vrede heerst bij woelig beleven?
Eens bloeide het paterleven hierbinnen.
Meersel-Dreefs kloostergebouw blijft streven
naar blij heden naast geestelijk bezinnen;
Vlaams geduld wacht wat diens toekomst wil geven.…
MENGELING
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
115 vragen
zeilen of staan stil
boven het wijde Ierland
spreken tot malse dalen
waar schapen rond dwalen
over sagen en volksverhalen
die hier verborgen wachten
om soms even op te duiken
van dat groene eiland
naar het drukke Nederland
welft zich een jonge regenboog
zachtzinnig maar daadkrachtig
laat door zijn zeven kleuren
verrassende beleving…
Kerst 2008
hartenkreet
2.7 met 33 stemmen
3.707 Kerst, het kindje is geboren
dat wordt elk jaar opnieuw gevierd
we moeten vrede beleven,
vrede betrachten, vredig leven.
Toch wordt niet iedereen
bij dit feest betrokken,
er wordt niets versierd
Er zijn voldoende mensen die
de Kerst alleen moeten beleven.…
Hun schepping
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
464 waar kinderlijke
zachtheid met
universele empathie
in volwassen sfeer
kwamen was
verweer onmogelijk
helaas kreeg een
liefdevolle bedding
door de constant stroom
een verharding uit
levensbehoud waar
de oevers verzakten
ik heb liefde
en lijn in hun
schepping gelezen
alsof ik mijn bestaan
maar nu in liefde
opnieuw mocht beleven…
Waarheid ?
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.251 niet kunnen horen
of zijn het de woorden uit míjn mond
die jij gewoonweg niet verstond
Leugens vertel ik niet meer
dat gebeurde maar één keer
naar de waarheid wordt ook niet gevraagd
want die is vaak te gewaagd
Het ligt niet aan jou of mij
maar aan ons allebei
het zijn de veranderingen in ons leven
die ons onze eigen wereld laten beleven…
Dank je
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
2.087 Liefde, die je op deze manier kunt beleven,
zonder vlinders in je buik
maakt dat je jezelf weer terug kunt vinden
zonder verstrikt te zijn in een 'levensfuik'.
Door dit soort liefde, van die naaste naast je,
die een luisterend oor gegeven heeft,
merk ik weer dat na een tijdje
deze dichter toch weer dichter bij het heden leeft.…
Oude schuur
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.907 eens aangezet
Mijn kettingzaag die schoof ik
even aan de kant
Deze hield ik voorlopig
voor zware klussen achter de hand
Toen nam ik een geschilderd bord
een spijker en een hamer
En toen het bord bevestigd was
las men Operatiekamer
Ik hoop nu dat het ziekenfonds
geheel word opgeheven
Zodat ik in mijn oude schuur
Gouden Tijden ga beleven…
Winterse zondag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 zijn
schemer onder te dompelen
Tegen de middag keert
de strijd tegen zon en warmte en
met mondjesmaat likt zijn
verduisterd licht aan hun
immer warme wanten
Smeltend voor hun passie
drapeert de uitgezongen zon
hen zorgvuldig met zijn
laatste slierten inzicht
Uiteindelijk beslissen de twee
hun hartstocht maar beter
binnenshuis te beleven…
vervolg: "mijn eigen wil..."
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
3.417 Ik heb m'n lichaam getoond,
ik heb me bloot gegeven,
jouw genot heeft me beloond,
dat wil ik elke nacht beleven.
Angst en schaamte zijn verdwenen,
nachtenlang wil ik met je vrijen,
jouw zoete lichaam willen lenen,
je onbeperkt verlangen tussen m'n dijen.…
Op `t randje van `t lood
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
1.092 `n plots ontstoken verzwegen
Paniek, in huiver, bevroren zonder besluit
op weg om al het klare verstand in te binden
onzeker of `t kwaad haar via mij kon vinden
vluchtend liep haar loodgrijs kristalzuiver uit
`t spijt me, was alles wat ze nog kon biggelen
blauw weerkaatsend, haar woorden ongericht
als kalkmatte krassen op een glazen beleving…
de tafeltennisster
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
2.310 niet
top back spin met ‘t bat
de bal scheert over ‘t net
tot - als het meezit - heel vet
een geteld punt wordt gezet
oh, oh, oh dat ’n
tafeltennisster toch zo
scheef schuin ballen klutst
dat ze alle kans verprutst
om tot slot alles te vergeven
zonder ‘n traan te vergieten
van schutkleur te verschieten
of verdrietig intens te beleven…
MAANLICHT
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.964 Weg boven dood en leven zweven
Wij op in duizelhelle schrik:
0 kort en onbegrensd beleven
Van eeuwigheid in ogenblik!...
Het maanlicht vult de zuivre heemlen
Met glanzende geheimenis,
De luisterblauwe verten weemlen
Van Die alom en nergens is.…
5 mei 2005
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
698 vertaald de vertolking
de riem moet steeds aangehaald
verpoldering is nu verkolking
geluk de sla gelukt nog steeds in tuinen
elk thuisje heeft ‘n eigen kluisje
vrijheid gestift in bossen en kantelen
klef en blij de meisjes in bordelen
burgers afstandelijk op stand
zitten nu in zwitserland
het glas daar geheven
bij een diep en innerlijk beleven…
Want de nacht uit wederom
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
455 Al kan ik niet alles vertolken ondanks veerkracht
stil alles belevend schilder ik in 't gloren paden
gebruik toetsen en mijn ziel als armen en benen.…
Maandagavond
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
836 heeft zoëven
Zijn mes in blowers borst en buik geplant
‘t Is maandagavond, vijf voor half zeven
In ‘t jeugdhonk gaan er wapens van de hand
En langs de Gaarden, Donken en de Dreven
Zijn welgeteld acht auto’s uitgebrand
‘t Is maandagavond, vijf voor half zeven
Aan ‘t hekwerk hangt een hondje aan zijn band
Maar verder valt er weinig te beleven…
PASEN 2007
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
888 Laten wij Pasen gaan beleven
als was het een nieuw leven.
Klaas van Eijbergen…
Ontsnapt uit de tijd
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.705 haar noodlot
niet kon ontlopen
de ander zijn lot
in eigen handen nam
Waren ze niet veilig opgeborgen
ver weg in een verleden tijd
waaruit ze niet hoorden te ontsnappen
om gedachten van nu te verontrusten
in hun lichtjes kabbelend bestaan
Pas als ik de letters lees achter het zwart
die licht doorlaten uit het duister
langzaam weer belevend…