3533 resultaten.
Zonder schroom
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
551 kom schuilen
onder het bladerdak
loop met mij het schaduw pad
weg van het helle licht
dat genadeloos
je zorg en pijn beschijnt
een kleine pauze
op een omgevallen boom
samen praten zonder schroom
in delen vallen
lasten van je schouders
die doodmoe van het dragen zijn
met een gestrekte rug
weer terug in het licht
waar de zon schijnt…
Een vermoeid gebaar
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
569 je handen wuiven
een vermoeid gebaar
je bent wel klaar
met het pro forma groeten
je oogt mat
maar vindt de rode loper
nog het pad
om op te strijden
elkaar die plaats benijden
houd je op de been
ambitie telt want om
talent geven ze geen cent
een marionet
het liefst nog knettergek
zij trekken aan de touwtjes
jezelf zijn is vallen…
Herinnering aan de es.
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
890 Korenbloemen suikerbieten
Karresporen in het zand
Leeuwebekjes langs de rand
Violen en vergeetmijnieten
Akkerwindes wilde rozen
Zwaluwen in snelle vlucht
Leeuweriken in de lucht
Boterbloemen en frambozen
Er resten nog vage contouren
van een haast verdwenen land
in de nevels van mijn geest
die mij stil langs paden voeren
aan een oud…
Niet mis te verstaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 Niemand zou ooit nog stoppen,
zelfs als dat in een oogwenk kon;
een zielverdrogend verlangen om
langs onbegaanbare paden te gaan,
een implosie van hoorbaarheid
om latente woorden te verstaan.…
bij het vallen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
460 De zon zakt
de nacht valt
je moet alweer
op pad
De maan staat hoog
de muziek roept
je was al zolang
je richting zoek
Niemand weet waar
wij heen gaan
niemand weet waar
wij zijn
Maar wij behoren
tot de stad
Wij behoren tot
de nacht
lopen in het duister
tot de zon weer naar
ons lacht…
slak
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
775 Een slak, die niet de vlugste was,
die moest de trein nog halen,
geraakte van het rechte pad,
begon wat rond te dwalen.
Ze kroop gestaag van kroeg naar kroeg,
dat duurde toch wel even,
en is daar door na sluitingstijd
al in de kroeg gebleven.…
Het echoot diep
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
619 misschien ga ik wel dood
in de nabijheid van jouw
grijpende hand, er is tijd
waar koele lucht
mijn pad kruist
voor wie de klei in
mijn stem beheerst, er mee
stoeit tot aan de top van de nacht
- is eerbied de wet die me kust
in de vrolijkheid van het ongeboren kind ?…
Wederwaardigheden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
415 zij vertelt mij alle dagen
in jubelen en klagen
haar wederwaardigheden
wij delen het verleden
altijd op pad
naar iedere uithoek
of hooggelegen oord
overal wordt zij gehoord
stuwt met vaste hand
haar bagage vliegensvlug
over zee en land
barrières kent zij niet
geniet soms even
in de luwte van mijn tuin
dwarrelt wat met bladeren
ritselt…
Koningswater
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
515 Als een jager
staar ik naar het woud
waar het goud glanst
het is nacht en dag
Ik heb het in mijn hand
bijtend spoort het mij aan
het begroeide pad te betreden
maar ik bied weerstand
want onvoldoende uitgerust
Mijn retina geïmpregneerd
keer ik huiswaarts
Nog voor halverwege hou ik halt
Ik doe mijn ogen dicht
een siddering trekt over…
Sint en Piet: de rollen omgedraaid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.277 Zie ze daar nu gaan
die twee weer op pad
in de grijze dagen
voor het aloude feest
Piet kijkt fier om zich heen
hoog op zijn zwarte hengst
Sint hijgend ernaast
achter zijn rollator
vol met cadeautjes
Dat ik dit nog
mee mag maken
op mijn oude dag
fluistert de oude baas
wie zegt toch dat ik
niet mee ga met de tijd…
Vervlogen dromen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
534 gooi maar
bloemen in de lucht
jaag je zorgen
op de vlucht
te lang heb ik
de stenen meegezeuld
die lagen op mijn pad
en die ik nooit vergat
heb ze gestapeld
tot monumenten
er afstand van genomen
als vervlogen dromen
kwetsbaar
in het eerste licht
hoe vrijheid heette
was ik al lang vergeten
maar ik zag
de bloemenwei
plukte ze…
Wat, als jij zijn geliefde bent?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
657 Zo aan het begin van deze maand
waarin jij je in liefde waant
Is Valentijn al weer op pad
in gedachten naar zijn liefste schat
Hij vertaalt wat er speelt in woorden
Zonder enige schroom
Begeleid door zijn akkoorden
houdt hij zijn gevoel niet meer in toom
Word jij zo intens door hem bemind
dan weet ik bijna zeker
dat jij zijn…
rondrit
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
526 mijn fiets verroert zich
in stugge verbazing, koud is
de weg
druipende bomen werpen druppels
langs mijn pad; de wind speelt mee totdat
ik zeg dat het genoeg is
mijn fiets loopt warm
en aan mijn arm likt - schuchter nog -
de zon
hoeveel kon ik hebben geweten
toen ik – in een godvergeten tijd –
een barre tocht ten spijt
me wel van…
De roep van de toren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
535 waar muren spreken
in het korrelig breken
van eonenoude steen
schikken mensen
de woorden die komen
naar eigen dromen
in allah’s wereld
werd het schisma geboren
in de roep van de toren
generaties scheiding
hebben het pad verhard met
de scherpe rots van orthodoxe trots
misschien is de hadj
een plaats van ontmoeten
om elkaar weer…
Vleugellam
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
577 Met koffers naar een tijdelijk verblijf
zonder bagage aangekomen
in de eeuwigheid
het pad ligt donker
vol verwarring en wanhoop
de toekomst in slijk verdwenen
de uitgezette koers
blijft voor altijd
een streep door de rekening
we wandelen op gebroken glas
op de flanken hangen zwart
en onbewogen de gordijnen
God schiep het licht
wie…
PATRONEN & PRENTEN VAN WINTER
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
468 En dan drukt
winter
zijn stempel
op pad en perk
in mijn tuin
Jaagt wind
en metgezel sneeuw
tussen struik en boom
hun laatste blad verloren
De prietpraat
tussen fris groen
van bol en knol
met stilte bedekt
De tafel voor vogels
door mij
gedekt, de vetbollen
gehangen
Dempt even...…
Ahmad Joudeh
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
500 hij danst een pad tussen het puin
de danser van Damascus
muziek klinkt in zijn hoofd
onhoorbaar voor publiek
zon verlicht het grijze stof
dat schuift en waaiert
door het denkbeeldig huis
dat hij nog ziet
ik zie alleen een platgebrande stad
verdwaald huisraad
speelgoed dat verdwaasd
getuigt
hij danst
stil en sereen
zijn…
Getijdenperikelen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
467 Als ik kleumerig ga over het zandpad
En even sta te kijken bij een uitgestorven poel
Denk ik nog weemoedig aan de zomer
Toen was ‘t wat droger en geen modderboel
Stonden de bomen weelderig vol lover
En boden schaduw voor de warme zonneschijn
Nu staan ze langs ’t pad, kaal als ik, te kleumen
En ik denk; “Laat ’t maar gauw weer zomer zijn.”…
Een hele goede nieuwe dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 Dan zal hij wellicht denken
je schrijft in en met waterverf,
wat weet jij over verbijten
schoten van uit de heupen,
wat over aangename
en onaangename
dagen op pad in het leven
ongemakkelijke opwinding.
Wellicht kent ze de voorbeden
ook die uren van ooit ook een
ondergelopen dag
maakt onbekend niet ongevoelig.…
Zelfsturen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
545 jij hebt
de paden
uitgetekend op
muziek van bovenaf
over de kwaliteit
had jij geen inspraak
die kwam als
liggend voor de hand
waar zorg koos
voor de verbetertoer
liepen wegen dood
zonder vervoer
de trajecten hebben
ondanks alle inspanningen
ons niet verder omgeleid
dan een rotonde
aan een nieuw tracé
wordt druk geheid de…
sprekend verhalen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
448 harde woorden als
kiezels in stromend water
een bleek gezicht
in aarzelend ochtendlicht
straatrumoer dat
naar binnen waait
gefilterd licht onder
oude bomen
metalige lucht
uit de bergen
wit licht van
de hemel daarboven
moddergeuren
in regentijd
slapen in de schaduw
van de bomen
voorzichtige stappen
op het steile pad
verhalen…
De mist
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
594 Het pad waar je je
op begeeft
blijft beperkt.
Er is dauw
om de velden,
het lijkt erop
dat niets leeft.
Een waas, een geluid,
is het enige
wat je ziet en hoort.
Je bevindt je in een
nieuwe dag
met enig zonlicht
in de verte.
De mist lijkt in stilte
langzaam
te verdwijnen.…
Op zijn fruitigst
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
402 zelfs aan
de bomen
draaien de
vruchten als
zij weten dat
jij zal komen
de mooiste
blosjes op
lentefluweel
maken een
plaatje van het
fruitig geheel
in deze
schitterende mêlee
van geur en kleur
dans jij langs
lange paden
door boomgaarden
waar blauw
uitbundig zomer
schijnt en wind
warm zwoelt bij
een plaats die
op de hemel…
Levensloop
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Het gaat zelfs zo goed, dat ze op het pad
van de liefde belanden.
De vlinders hebben ze samen
aan hun zijde.
De handen vaak ineen, bewandelen
ze hun levenspad.
Prachtiger kan de liefde niet, zijn
met alle respect
willen ze het een kans geven.
De liefde van twee mooie mensen, je
gunt het ze toch....
De prachtige liefde.…
De Dwaas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
549 Volg je pad,
leef vrij en onbevreesd,
open voor wat komen gaat,
los van wat is geweest.
Speel en zing en dans en lach,
huil tranen met tuiten,
waai met de wind
en speel met vuur, want
alles van waarde in het leven
word je vrijelijk gegeven!…
reis naar Parnassus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 toen hij van de fiets viel
dwarrelden uit zijn dichtersziel
de laatste letters
het vermoeide hart legde
de poëzie
met zachte handen neer
iemand schreeuwde iets
tussen donkere kastanjebomen
aan het einde van het pad
het dichtershoofd draaide opzij
onder het asfalt golfde de toekomst
de zee was hoorbaar in de verte
zijn gedichten…
Kleine perenboom
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
547 Toen onverwacht het pad zich boog
stond ik oog in oog met een
- uitgebroken naar het licht -
kleine bloeiende perenboom.
Zijn knoestige stam en takken
- een ademtocht in de lente -
openden wijd het weerloze hart
dat zich vulde met lichte tinteling.
Mijn ogen streelden de bloesem
raakten het donkere stamhout aan.…
Ook zij verrijzen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
375 overal waren
de kapelletjes
warm en walmden
vele kaarsjes
dansend licht
dat vrede sticht
waar het
buiten guurt
weten mensen
hun huis en
haard met de
feestelijke tafels
gevuld met
allerhande
lekkernijen
bier al koud
en wijn op
temperatuur
met de hand
op het hart
vol goede
voornemens
belopen zij weer
het goede pad…
Tussen drommen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
433 Tussen drommen mensen
Baan ik mij een pad
Onbekend, onbetekenend
Onderweg naar een doel
Een doel dat ik zelf nog niet ken
Maar de drommen stuwen
En het enige
Waar ik mij zorgen om maak
Is dat ik niet onder de voet wordt gelopen
Zo stroom ik mee
Met die drommen
En denk dat ik toch
Mijn eigen weegs ga
Misschien bereik ik toch ooit
Mijn…
verdwaald
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
403 was het deze middag of lijken
beide wegen op elkaar
het pad waar we elkaar ontmoetten
de berm waar wilde cichorei stond
de boom die leek op de vorige
en de vorige die zo leek op de volgende
was er een route naar de plek waar
we niet voor kozen
is dit de bestemming
en bleek er geen weg terug
of hebben we bij vergissing gedroomd
zonder…