Alle inzendingen over voeten

4425 resultaten.

Sorteren op:

Glas

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 472
ze is van glas van een doorzichtige kwetsbaarheid de ceintuur van haar jas houdt het tengere lijf bijeen aan de overkant achter het raam slaat hij haar gade de wind wakkert aan ze versnelt haar pas haar voeten lijken de grond niet te raken ze verdwijnt in het landschap niet langer te onderscheiden hij grijpt naast het glas dat breekt…
J.bakx8 september 2012Lees meer >

Wie wil ik zijn?

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 688
Wil ik met mensenogen Oordelen over de taken Die alleen door mij En niet door de ander Worden verricht, Of is het voldoende Gewoon bij Zijn Kinderen te passen - Als ik aan de voeten zit Van Hem die voor mij Sterven zal en al mijn Zonden wit zal wassen…

Passen in het zand

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 603
verdwaald in niemandsland groette mijn hand de wolken in hun door de wind bijeen geveegd verband lege einders keken terug zonder de ogen neer te slaan en voeten maten passen in het zand zonder te gaan mijn menselijkheid had afgedaan werd niet gevoed toch heb ik jou ontmoet in niemandsland mijn broeder jij maakt alles goed…
wil melker22 januari 2010Lees meer >

Herfsttij (niet te keren...)

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 529
Glimmend plaveisel, neons vloeien tot mijn voeten uit. De wind veegt regen in mijn gezicht. Jagend blad, kringelend naar de horizon.. Ik schurk tegen de einder aan, risico-bewust over de rand te kunnen vallen. En de glijbaan van de tijd af te moeten dalen. Eindigend in eeuwig zand, zonder enige verheffing. Met de horizon ver onder mij...…
Cees Sleven15 oktober 2020Lees meer >

Het Spitsbergen virus

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 612
Wie er een voet aan wal zet, raakt besmet. Wie weer beelden ziet, krijgt heimwee. Naar ijsberen en ganzen. Naar onherbergzaamheid. Naar hoe de wereld begon. Naar het noorderlicht en, naar die nachtelijke zon. Het virus schudt ons wakker. Het virus schreeuwt ons toe. CARE FOR THE ARCTIC !…

Flamenco Melancólico (Copla de arte mayor)

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 673
Het ritme van stampende voeten, gitaren en knippende vingers, het stemt haar bevlogen -een vurig verlangen in vlammende ogen- te dansen, gracieus met verfijnde gebaren in opzwepend tempo op felheid van snaren. Ze denkt niet aan morgen, de heersende hand die haar naar zijn pijpen laat dansen, verbant gedachtes aan hem om zichzelf te bewaren.…

Jouw rumba en salsa

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 767
zag je uitdagen stoeide met handen die me zacht raakten voeten die dansten de cirkels waar we samen in sjansten kon niet ontsnappen jouw rumba en salsa wilde ik volgen tot in de wolken ja ik nam je mee niet om de passen weer te herhalen nee ik mocht jouw passie in liefde vertalen…

Avondvaart

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 784
Lucht luidt de avond in daglicht maakt zich uit de voeten Wind zucht door de kruin van bomen er geldt niet langer: 'n heilig moeten van het dagelijks werk de uren als klokslagen al geteld Dimt het licht we strekken onze ledematen buigen niet langer voor baas noch geld.…

broos

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
hart en handen gemaakt van dunne huid met tijdelijkheid gevuld bang soms bedroefd soms beide tegelijk soms overrompeld soms door een mooi uur een broos moment van evenwicht met zachte voeten tasten naar mogelijk misschien en wellicht omhels haar de broze alledaagsheid het is alles wat je beleeft…
J.Bakx2 januari 2017Lees meer >

Gomorra

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 560
onlangs heb ik de stad verlaten ik verkeer niet langer in alle straten iets maakt mij banger duizend kanten op mijn voeten treden moe hallo, alles in het slob mijn god, waar gaat dit naartoe ik deed de stad in de ban adem weer vrij maar maak geen chocola van dit leven van koek en ei…

hemelhuis

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 462
opnieuw, in een poging niet te betreden planten we bodemloos onze dunne bomen te voet, langs de randen van vrije vlucht op zoek naar de wortels van verlangen om ons af te zonderen van het heden de kaalheid van onze vlakte te omzomen tevens voor wankele schreden beducht altijd tussen gedachtemuren gevangen…
Iniduo30 juli 2017Lees meer >

Zielsgenot

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 576
welkom frisse groene blaadjes fleurig wapperend in de zeewind/april warme zonnewarmte schaars geklede vrolijke kinderen mensen deze maand doet wat het wil snuif de kostbare zeelucht wandelend over het zand blote voeten/ voetjes zomersproetjes bruine toetjes veelkleurige zonnehoedjes LENTEGROETJES…
Antonia25 april 2018Lees meer >

Persona non grata

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 454
Fauna’s en Florianen Rest-aarde overname Mensenras gefaald Door de natuur ingehaald Ik sta in een rest-bos Voeten in boos mos Angstig en verdrietig Beschaamd en nietig… Ik adem heel zacht Benauwd Met kloppend hart Ik tril heel beheerst Onderdrukt Als een opgejaagd beest…
Ives13 oktober 2021Lees meer >

Een eigen orgasme

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 472
weer knallen verboden woorden hun eigen kleur zonder ooit tot bezinning te komen het is de ontploffing die plaatsvervangend aandacht trekt beschenen door het licht van hen die over schreven gaan op eigen podium dood en verderf zaaien en niemand sparen de wet met voeten treden en zo een eigen orgasme beleven…
wil melker4 januari 2023Lees meer >

Bloed maar liefde

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 636
jij marmert nog een beeld in wit met rood dooraderd sokkelt op te hoge voet daardoor steeds te traag benaderd zag de kern wist in zacht polijsten zonder stof je hart weer te bereiken bloed maar liefde in je witte marmer ga leven zonder beeld een verleden armer…
wil melker2 augustus 2008Lees meer >

de kunst van de struikeling

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 604
elke keer als ik op mijn bek ga moet ik opnieuw leren lopen Ik struikel veel in mijn leven het is waardevol het brengt me terug naar waar ik voor sta ik incasseer krabbel op omarm mijn lot ik bots - loop -mis -glijd - uit -negeer struikelen is geen verlies het is een houvast als het vinden van mijn eigen voeten…
J.Bakx7 februari 2025Lees meer >

Het Kantelkind (De herfst begint)

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 453
Het waait nauwelijks, toch dwarrelen er al bladeren voor mijn voeten, en zo vergaat het me vaak Wat ik niet vasthoud, waait weg en kan zomaar in stukken vallen dus spring ik met lange armen heen en weer als een jongleur Zal ik alles maar laten gebeuren en toekijken met prikkeldraad om mijn gedachten?…
Zywa1 oktober 2025Lees meer >

We noemen hem Kees XVI; vers 76-IV

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 364
*76-IV* de boom vraagt niets dan één open blijvende horizon de aarde draagt onder onze voeten geen last geen luisterende frisse wind -die waait laat ons niet storen door het ritme dat geen haast erkent niets achterlaat niets wil slechts eenvoudige nabijheid het moment zijn laat dat natuur reageert met stilte…

Aan Oscar Wilde

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.761
In een tredmolen: loop, dat niet de grond Uw voeten breekt, die onder uw voet wijkt; Kramp vast uw handen, als uw kracht bezwijkt Slaan wentlende treden uw voeten wond. Honger en dorst, altijd de strenge cel Enge beklemming om uw hijgen heen, Muur noch deur wijkt voor uw gesmoord geween En waanzin wenkt naar zijn glimlachend spel.…

Waterval

hartenkreet
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 788
Water glijdt over je heen Het klettert langs je naar beneden Je schittert in de zon Goud en zilver spetteren in het rond Regenbogen ontstaan aan je voet Je bent een prachtig gezicht Zo teder en o zo krachtig dat je bent Het mooiste op aarde Nieuw leven ontstaat in en om je heen Je bent een pracht van enorme waarde…
Roy Orth9 januari 2003Lees meer >

In snel overbruggen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 461
het blond en blauw ogen vol verwondering in een lach die trouw blijft aan de vriendelijkheid van je gezicht nog is het handje zo gepakt in het snel over bruggen van veel jaren de echte warme gaan er niet zomaar af we hebben jouw sporen door laten lopen naar de vloedlijn en zee met witte golfjes je voeten laten groeten…
wil melker20 augustus 2022Lees meer >

De bomen waren stil

poëzie
3.7 met 38 stemmen aantal keer bekeken 6.299
Ik liep het aan te zien bang en tevreden, mijn voeten als goede liên liepen beneden.…

Naamloze nachten

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 948
kom toch, treuzel niet krul je vingers om de mijne en gehoorzaam je voeten die allang de juiste plaatsen zien kom toch, verzet je zinnen proef de nieuwe stilte rond je vergeten naam de toekomst is nabij kom toch, stap uit die lege dromen die niets meer toevoegen aan je wereld kom toch en geef je leven lucht…

moeder

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.495
lichtvoetige bewaarster van mijn vaders donkere ziel en van mijn lichaam ik zie je dromen en zingen je beleefde in gedachten romantische reizen naar het “Land des Lächelns” maar je maakte Apfelkuchen en ging voor ons te voet naar de markt we mochten over je meubels lopen en in je woonkamer tenten bouwen je was er je bent er…

Lentebloemen

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 440
de sneeuw smolt zacht waar jij je voeten zetten om de eerste kleuren op lentebloemen te leggen kleine eilandjes waar het groen pril was opgeschoten knoppen door de kou tussen open en gesloten wachtend op de warme adem van je stralende lach de sporen lezend die je al van verre glinsteren zag…
wil melker2 februari 2020Lees meer >

woede

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.307
woede verengt tot rode draad bepaalt woord en daad handelen in eendracht laat onmacht kantelen het evenwicht is zoek de schaal die doorslaat balanceert onhandig gedoe houdt de voeten paraat vluchten kan niet zonder plan gaat in rook op vuur negerend woede, verengd tot rode draad…
Jan Blaauw23 augustus 2004Lees meer >

Nieuw Begin...

hartenkreet
4.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.946
Enkel een woord, niet eens een zin, een enkel woord vormde het begin Gevoel op negeer, hart op slot, een enkel woord brak de sluiting kapot Ongeloof, verbazing, angstig en verward, een enkel woord opende mijn hart Jij opende mijn ogen, toen zag ik in, ik sta aan de voet van een nieuw begin...…
Astrid G30 september 2004Lees meer >

Gelopen tijd

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 994
De wandelstok schuifelt met hem mee rubber voor rubber door de lange gang de rollator haar houvast, volgt wieltje voor wieltje zijn slepende pas lang is de gang langzaam hun passen de weg naast elkaar is gelopen tijd nu zwijgend achter elkaar terwijl ooit hun voeten gelijk liepen met de Liefde…
metha21 april 2004Lees meer >

doorbraak

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.038
als je alle kruizen op een hoop gooit zie ik een brandstapel een oudere vrouw zegt dat iedereen toch het eigen kruis pakt geslapen als een os gewerkt als een paard geslapen als een os met mijn blote voeten op het ijskoude beton maak ik een foto een bedruppeld web tegen de gesloten hemel achter de tralies van het balkon…

Stilstand?

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.342
Gisteravond keek ik naar Star Trek Voor de bewoners van een vreemde planeet liep de tijd zo veel sneller dan normaal dat de bemanning van Voyager voor hen bevroren leek Ze zagen - een voet, voor eeuwig zwevend - een verstilde wenk - een straal koffie, hangend tussen kan en kop Dynamiek, in een andere tijdsorde Opeens begreep ik wat een…