4425 resultaten.
Glas
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
472 ze is van glas
van een doorzichtige kwetsbaarheid
de ceintuur van haar jas
houdt het tengere lijf bijeen
aan de overkant
achter het raam slaat hij haar gade
de wind wakkert aan
ze versnelt haar pas
haar voeten
lijken de grond niet te raken
ze verdwijnt in het landschap
niet langer te onderscheiden
hij grijpt naast het glas
dat breekt…
Wie wil ik zijn?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
688 Wil ik met mensenogen
Oordelen over de taken
Die alleen door mij
En niet door de ander
Worden verricht,
Of is het voldoende
Gewoon bij Zijn
Kinderen te passen -
Als ik aan de voeten zit
Van Hem die voor mij
Sterven zal en al mijn
Zonden wit zal wassen…
Passen in het zand
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
603 verdwaald
in niemandsland
groette mijn hand
de wolken in
hun door de wind
bijeen geveegd verband
lege einders
keken terug zonder
de ogen neer te slaan
en voeten maten
passen in het zand
zonder te gaan
mijn menselijkheid
had afgedaan
werd niet gevoed
toch heb ik jou
ontmoet in niemandsland
mijn broeder jij maakt alles goed…
Herfsttij (niet te keren...)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
529 Glimmend plaveisel,
neons vloeien tot mijn voeten uit.
De wind veegt regen in mijn gezicht.
Jagend blad, kringelend naar de horizon..
Ik schurk tegen de einder aan,
risico-bewust over de rand te kunnen vallen.
En de glijbaan van de tijd af te moeten dalen.
Eindigend in eeuwig zand, zonder enige verheffing.
Met de horizon ver onder mij...…
Het Spitsbergen virus
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
612 Wie er een voet aan wal zet,
raakt besmet.
Wie weer beelden ziet,
krijgt heimwee.
Naar ijsberen en ganzen.
Naar onherbergzaamheid.
Naar hoe de wereld begon.
Naar het noorderlicht en,
naar die nachtelijke zon.
Het virus schudt ons wakker.
Het virus schreeuwt ons toe.
CARE FOR THE ARCTIC !…
Flamenco Melancólico (Copla de arte mayor)
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
673 Het ritme van stampende voeten, gitaren
en knippende vingers, het stemt haar bevlogen
-een vurig verlangen in vlammende ogen-
te dansen, gracieus met verfijnde gebaren
in opzwepend tempo op felheid van snaren.
Ze denkt niet aan morgen, de heersende hand
die haar naar zijn pijpen laat dansen, verbant
gedachtes aan hem om zichzelf te bewaren.…
Jouw rumba en salsa
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
767 zag je uitdagen
stoeide met handen
die me zacht raakten
voeten die dansten
de cirkels waar
we samen in sjansten
kon niet ontsnappen
jouw rumba en salsa wilde
ik volgen tot in de wolken
ja ik nam je mee niet om
de passen weer te herhalen nee ik
mocht jouw passie in liefde vertalen…
Avondvaart
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
784 Lucht
luidt de avond in
daglicht
maakt zich uit de voeten
Wind zucht
door de kruin
van bomen
er geldt niet langer:
'n heilig moeten
van
het dagelijks werk
de uren als klokslagen
al geteld
Dimt het licht
we strekken onze ledematen
buigen niet langer
voor baas noch geld.…
broos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
479 hart en handen gemaakt
van dunne huid
met tijdelijkheid gevuld
bang soms
bedroefd soms
beide tegelijk soms
overrompeld soms
door een mooi uur
een broos moment van evenwicht
met zachte voeten
tasten naar mogelijk
misschien en wellicht
omhels haar
de broze alledaagsheid
het is alles wat je beleeft…
Gomorra
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
560 onlangs heb ik de stad verlaten
ik verkeer niet langer
in alle straten
iets maakt mij banger
duizend kanten op
mijn voeten treden moe
hallo, alles in het slob
mijn god, waar gaat dit naartoe
ik deed de stad in de ban
adem weer vrij
maar maak geen chocola van
dit leven van koek en ei…
hemelhuis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
462 opnieuw, in een poging niet te betreden
planten we bodemloos onze dunne bomen
te voet, langs de randen van vrije vlucht
op zoek naar de wortels van verlangen
om ons af te zonderen van het heden
de kaalheid van onze vlakte te omzomen
tevens voor wankele schreden beducht
altijd tussen gedachtemuren gevangen…
Zielsgenot
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
576 welkom frisse
groene blaadjes
fleurig wapperend
in de
zeewind/april
warme zonnewarmte
schaars geklede
vrolijke kinderen
mensen deze
maand doet
wat het
wil
snuif de
kostbare zeelucht
wandelend over
het zand
blote voeten/
voetjes zomersproetjes
bruine toetjes
veelkleurige zonnehoedjes
LENTEGROETJES…
Persona non grata
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
454 Fauna’s en Florianen
Rest-aarde overname
Mensenras gefaald
Door de natuur ingehaald
Ik sta in een rest-bos
Voeten in boos mos
Angstig en verdrietig
Beschaamd en nietig…
Ik adem heel zacht
Benauwd
Met kloppend hart
Ik tril heel beheerst
Onderdrukt
Als een opgejaagd beest…
Een eigen orgasme
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
472 weer knallen
verboden woorden
hun eigen kleur
zonder ooit
tot bezinning
te komen
het is de ontploffing
die plaatsvervangend
aandacht trekt
beschenen door
het licht van hen die
over schreven gaan
op eigen podium
dood en verderf
zaaien en niemand sparen
de wet met voeten
treden en zo een
eigen orgasme beleven…
Bloed maar liefde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
636 jij marmert
nog een beeld
in wit met
rood dooraderd
sokkelt op
te hoge voet
daardoor steeds
te traag benaderd
zag de kern wist
in zacht polijsten
zonder stof je hart
weer te bereiken
bloed maar liefde
in je witte marmer
ga leven zonder beeld
een verleden armer…
de kunst van de struikeling
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
604 elke keer als ik
op mijn bek ga
moet ik opnieuw
leren lopen
Ik struikel veel
in mijn leven
het is waardevol
het brengt me
terug naar waar
ik voor sta
ik incasseer
krabbel op
omarm mijn
lot ik bots -
loop -mis -glijd -
uit -negeer
struikelen is
geen verlies
het is een
houvast als
het vinden van
mijn eigen voeten…
Het Kantelkind (De herfst begint)
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
453 Het waait nauwelijks, toch
dwarrelen er al bladeren
voor mijn voeten, en zo
vergaat het me vaak
Wat ik niet vasthoud, waait weg
en kan zomaar in stukken vallen
dus spring ik met lange armen
heen en weer als een jongleur
Zal ik alles maar laten
gebeuren en toekijken
met prikkeldraad
om mijn gedachten?…
We noemen hem Kees XVI; vers 76-IV
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
364 *76-IV*
de boom vraagt
niets dan één
open blijvende
horizon
de aarde draagt
onder onze voeten
geen last
geen luisterende
frisse wind
-die waait
laat ons
niet storen door
het ritme dat
geen haast erkent
niets achterlaat
niets wil
slechts
eenvoudige nabijheid
het moment zijn
laat
dat natuur reageert
met stilte…
Aan Oscar Wilde
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.761 In een tredmolen: loop, dat niet de grond
Uw voeten breekt, die onder uw voet wijkt;
Kramp vast uw handen, als uw kracht bezwijkt
Slaan wentlende treden uw voeten wond.
Honger en dorst, altijd de strenge cel
Enge beklemming om uw hijgen heen,
Muur noch deur wijkt voor uw gesmoord geween
En waanzin wenkt naar zijn glimlachend spel.…
Waterval
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
788 Water glijdt over je heen
Het klettert langs je naar beneden
Je schittert in de zon
Goud en zilver spetteren in het rond
Regenbogen ontstaan aan je voet
Je bent een prachtig gezicht
Zo teder en o zo krachtig dat je bent
Het mooiste op aarde
Nieuw leven ontstaat in en om je heen
Je bent een pracht van enorme waarde…
In snel overbruggen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 het blond
en blauw
ogen vol
verwondering
in een lach
die trouw blijft
aan de
vriendelijkheid
van je gezicht
nog is het
handje zo
gepakt in
het snel over
bruggen
van veel jaren
de echte warme
gaan er niet
zomaar af
we hebben
jouw sporen
door laten
lopen naar
de vloedlijn
en zee met
witte golfjes
je voeten
laten groeten…
De bomen waren stil
poëzie
3.7 met 38 stemmen
6.299 Ik liep het aan te zien
bang en tevreden,
mijn voeten als goede liên
liepen beneden.…
Naamloze nachten
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
948 kom toch, treuzel niet
krul je vingers om de mijne
en gehoorzaam je voeten
die allang de juiste plaatsen zien
kom toch, verzet je zinnen
proef de nieuwe stilte
rond je vergeten naam
de toekomst is nabij
kom toch, stap uit die
lege dromen die niets meer
toevoegen aan je wereld
kom toch en geef je leven lucht…
moeder
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
2.495 lichtvoetige bewaarster
van mijn vaders donkere ziel
en van mijn lichaam
ik zie je dromen en zingen
je beleefde in gedachten
romantische reizen
naar het “Land des Lächelns”
maar je maakte Apfelkuchen
en ging voor ons
te voet naar de markt
we mochten over je meubels lopen
en in je woonkamer tenten bouwen
je was er
je bent er…
Lentebloemen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
440 de sneeuw
smolt zacht
waar jij je
voeten zetten
om de eerste
kleuren op
lentebloemen
te leggen
kleine eilandjes
waar het groen
pril was
opgeschoten
knoppen
door de kou
tussen open
en gesloten
wachtend
op de warme
adem van
je stralende lach
de sporen
lezend die je
al van verre
glinsteren zag…
woede
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.307 woede verengt tot rode draad
bepaalt woord en daad handelen
in eendracht laat onmacht kantelen
het evenwicht is zoek de schaal
die doorslaat balanceert onhandig
gedoe houdt de voeten paraat
vluchten kan niet zonder plan
gaat in rook op vuur negerend
woede, verengd tot rode draad…
Nieuw Begin...
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
1.946 Enkel een woord,
niet eens een zin,
een enkel woord
vormde het begin
Gevoel op negeer,
hart op slot,
een enkel woord
brak de sluiting kapot
Ongeloof, verbazing,
angstig en verward,
een enkel woord
opende mijn hart
Jij opende mijn ogen,
toen zag ik in,
ik sta aan de voet
van een nieuw begin...…
Gelopen tijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
994 De wandelstok
schuifelt met hem mee
rubber voor rubber
door de lange gang
de rollator
haar houvast, volgt
wieltje voor wieltje
zijn slepende pas
lang is de gang
langzaam hun passen
de weg naast elkaar
is gelopen tijd
nu zwijgend achter
elkaar terwijl ooit
hun voeten gelijk
liepen met de Liefde…
doorbraak
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.038 als je alle kruizen
op een hoop gooit
zie ik een brandstapel
een oudere vrouw zegt
dat iedereen toch
het eigen kruis pakt
geslapen als een os
gewerkt als een paard
geslapen als een os
met mijn blote voeten
op het ijskoude beton
maak ik een foto
een bedruppeld web
tegen de gesloten hemel
achter de tralies van het balkon…
Stilstand?
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.342 Gisteravond keek ik naar Star Trek
Voor de bewoners van een vreemde planeet
liep de tijd zo veel sneller dan normaal
dat de bemanning van Voyager
voor hen bevroren leek
Ze zagen
- een voet, voor eeuwig zwevend
- een verstilde wenk
- een straal koffie, hangend tussen kan en kop
Dynamiek, in een andere tijdsorde
Opeens begreep ik
wat een…