Alle inzendingen

En weer kwam daar een quasi ei voorbij gehuld in rode schijn van poëzy gelegd in 't dode bladerengetij de nachtuil braakt en draait haar nek opzij O zon, wie baant de weg voor jou en mij? Wie zich bezint voor hij aanvangt eer hij of zij of het begint aan zijn of haar d...

Mijn rugzak van Basic Fit en niemand gelooft dit er in steekt wat dichtkunst soms ook een blad, gans wit mijn dierbaarste bezit vaak gevaar voor afgunst

Ik wil graag alles voelen wat ik voel en niet -- erin verdrinken.

wie is toch die zon die elke dag velen verblijdt met haar zinderingen die verlangend doch kuis in ieder vindt dat wat ze zoekt wie is toch die gele ploert die schrijnend de aarde vloert met haar schermutselend riant vermogen om zonder gedraal met één ieder aan de haal gaat w...

Reeds ontwaakte deze morgen met stralende zonneschjn belofte voor een dag zonder zorgen in een seizoen vol kleur, druiven en wijn. Herfst toont zich in haar feestkledij met hier en daar nog zachte tonen uit het lover langs een laan statige populieren in een rij dit jaargetij geeft schoon...

Sparta we zijn weer terug Het duurde vele jaren Het deed velen pijn Het is goed terug te zijn Sparta club met de beste Keepers van de Benelux aller tijden Jarenlang, lands opleidings instituut nummer 1 De eerste club van Nederland die de kwartfinale haalde van de Europa cup 1 Alles wat we h...

Ik was net niet slim genoeg Ik was net iets te ongeduldig Ik was net niet flink genoeg Ik was net iets te onbeleefd Ik had net niet genoeg zelf vertrouwen Ik had net niet genoeg open gestaan Ik had net niet genoeg kansen gegrepen Ik had net niet genoeg aandacht gegeven Ik had niet de j...

Vertel het ze, dat ik hield van chocolade rozijnen, pure chocolade of juist melk, alles ging er in. Die je tong laat branden, met de zoete smaak van chocolade en rozijnen, een chemie die je verzadigt. Ik plaatste ze op mijn tong; ze smolten weg, herinneringen aan de dagen dat ik ze kocht met ...

Als de dagen zwaar gaan tellen en herfstlicht langs mijn zielekrassen strijkt, dan kruipt de melancholie mee terug in bed. Als de tijd het lichaam in gaat halen en natuur nadrukkelijk het omhulsel roept, dan zullen tijd en stoffelijkheid hun oren spitsen en naar hun eigen echo luisteren.

dode bladeren  vallen stil van de bomen hun taak zit erop 

Thuis heb ik alle laatjes nagetrokken, Mijn autosleutels ben ik weer eens kwijt. Mijn bril zoek ik ook al een hele tijd, Ik zoek me naar van alles steeds de pokken. Zo’n kubuswoning had ik me gegund, Wat ik dan zoek ligt onderin de punt.

er is een vliegtuig neergestort ik heb het zien gebeuren glijvlucht looping en fatale duik er zijn bij wonder geen slachtoffers te betreuren de schade aan het toestel is enorm et gebeurde in de achterkeuken pal in de afwasbak de papieren vleugels met het mooie schilderwerk alles is doorwe...

Haar handen omklemmen licht. Wind houdt haar gaande, steeds verder weg van wat zij weet, van wat haar voorkomt als echt, het bestaande, tastbare: van een lichaam het gezicht, van eenheid de breuk. Verkoolde rest van wie, brandend, onverbrekelijk waren. ------------------------------...

Oktober draagt in vreê wie sober heeft genoten de zomer-vruchte', in lusteloze rustigheid. Maar ik, wiens dagen als een vlucht van vooglen vloden, steeds onvoldaan, naar u die de een'ge Zomer zijt, mij heeft de rille Herfst zijn wrangste wijn gegoten.... Zult ge thans keren?... Mijn...

O dagen, dat weer d'eerste chrysanten stralen en geuren met de teêrste en koelste geur, o dagen als koele en geur'ge dalen... O dagen, dat weer d'aarde is uitgeweend, nu gouden oktober klaarde, ik ril en peins, o dagen, dat 'k met Haar werd vereend: wat schreit er toch in u? wat ...

Het was lang wachten Het deed velen pijn Maar zo trots om met Sparta in het verleden Eerste Divisie Kampioen te zijn Eindelijk is de strijd gestreden We hebben als Spartanen genoeg geleden Er is Geschiedenis geschreven Al worden we nooit meer Kampioen En ben ik een bejaarde Het Kasteel b...

uit de groep sociaal vaardig is de nul weg en zijn vriend bleek aardig samen liepen zij de route van het scherm af op school ging het scherm op zwart en in de tas hij en zijn vriend samen in de klas schermpje is bijzaak doet niet meer mee samen kunnen zij de weg wel dromen naar ge...

Met een rij cipressen vol in zicht Heb ik deze onnozele ode aan liefde gedicht. Weemoedig denk ik terug aan die eerste vlinderzucht. Saskia. Die mijn hart meenam naar Nieuw-Zeeland. En hoe de liefde mij het circus waarderen leerde en mijn eerste Griekse woordjes. Haar zucht tot debatteren. H...

Wie schrijft die blijft zolang de bom niet valt maar blijft wie schrijft dan ook nog na zijn dood de dichter-schrijver die vaak werd gelezen doch in 't hiernamaals nimmer werd geprezen voor wat bij leven voer werd voor de mezen doordat geen mens meer las doodop van 't racen ...

Op een dag zal ik niet meer schrijven op een dag kent niemand mij meer ach, ook wie schrijft zal niet eewig blijven op een dag leg ook ik het bijltje er bij neer. Tja, de meeste aardappelen heb ik gegeten en al vind ik het leven nog maar kort voor tachtig jaar is 't al begonnen moet je weten...

'T Was zeker geen norm in 1974 slagen in een DAF voor je rijbewijs Daarna verplicht 1 jaar automaat 't was truttig en ik ervoer schaamte 2024 : de automaat de schaamte voorbij 'WEG VRIJ VOOR DE AUTOMAAT' Kopt het AD van 9 oktober 2024 en het grootste voordeel is In de file rijden...

Baan jezelf een weg door het woud, naar de vesting -- en bevrijd jezelf!

Vriendschap en liefde Gaven je leven meer zin Dan je verdiende

Hij was een speler van die wonder-elf En stond maar liefst twee keer in de finale, Hij blonk, maar liet ook medespelers stralen, Als coach of aan de bal, hij bleef zichzelf. ‘De Nees’ ten voeten uit en in één zin: Wat zat die strafschop er toch lekker in!

Golven hoog te loef, te lij. We varen klif en klip voorbij. Giek en gaffel buigen krom. Haal op, haal om. Pekbroek, tuig, het ruime sop. De zeeman heeft een haringkop. Haal om, haal op. Opperbram hoog in de mast. Daar tuimelt me de varensgast. Haal op, hou vast. Haring hom en haring ...

Tot tranen toe ben ik bekommerd: nu kan ik nooit meer naar de lommerd, omdat mijn hele inventaris al daar is.

Die Nees was in zijn tijd echt een der groten Een bikkel die exact deed wat hij moest Hij schoot zoals hij tackelde, wat woest Helaas was het der Bomber die 't verklootte *) 't Was niet der Kaiser, Wolfgang, Rudi Völler Of nee, iets met een G, toch niet die Muller... ______...

Dánk u voor dit verlate spoedbericht het kwam zojuist te elfder ure aan Iets over oorlog, onmacht filistijnen iets over Netanyahu en de zijnen iets over wij en zij en Palestijnen maar wie moeten wij onder "Wij" verstaan? De groep die vrede preekt maar nooit eens sticht de zw...

De oorlog grijpt bezeten om zich heen Europa zit vol rechtse radicalen Die meer en meer de sfeer en koers bepalen ‘De ander’ is volksvijand nummer één Kortom we hebben alles flink verkloot En nu is ook nog Johan Neeskens dood

voor mij is een streling altijd een gebaar van huid op haar...