2581 resultaten.
Verbeeldingskracht
snelsonnet
2.5 met 4 stemmen
757 Rond Rafaël en Sylvie in Tussaud
Is uiteraard veel reuring. Not to mention
Het nieuws rond Sylvie's nieuwe hairextension
Dat bracht ons van ons aller à propos
Maar bij veroudering moet men pas passen
Daar is geen was meer tegen opgewassen…
Krul 2.0
snelsonnet
4.0 met 2 stemmen
682 Hem werd intimidatie toegeschreven
Of op zijn minst gebruik van NLP
Met wat ze denken daar zit Tim niet mee
Hij is gewoon die Hagenees gebleven
Die graag zijn tegenstander wat ontregelt
Alvorens hij de bal het doel uitkegelt…
bewolking
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.316 ik ben lang in de wolken geweest
een aanrader maar ik moest terug
ik belandde met beide voeten op de harde grond
er leek geen vuiltje aan de lucht
maar de wereld leek zo anders
ik zag ontelbare ivoren torens
die ondanks hun prachtige architectuur
uitblonken in eenvormige ontoegankelijkheid
in een smalle straat stond een man
hij lachte…
Ontblote zwerver
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.344 de kloven leidde
En je zwijgen verslond het geratel van de soldaten die op me jaagden
En hun paarden en hun honden leken net verdwaalde zwervers
En je ging toen ik nog sliep
Toen je met je ontblote lichaam
mijn naaktheid niet meer raakte
Werd ik wakker van de kou.…
Triptiek van een droom
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.006 Het was heel echt maar leek een droom.
En ik viel weer in slaap...
Ik droomde van Omar de Dichter:
hij droeg wat rozen in zijn hand
en aan zijn voeten groeide lichter
een fris nieuw boompje, nét geplant.…
Verjaardag
gedicht
3.7 met 38 stemmen
25.639 Een gezwollen ader
leek op springen te staan. De rimpelhuid
boven zijn sok had een vreemde kleur wit.
Er was toen iets mis met zijn kunstgebit.
Nu ik onkruidbestrijdingsmiddel spuit
moet ik opeens aan hem denken, mijn vader.
-------------------------------------
uit: 'Groeiringen', 2002.…
verlicht bos jij wat minder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
770 takken
van je boom
in volle zomer
de zon sijpelde
in herfstig loom
kleurde later
nieuwe bladeren
de resten legde ik
voorzichtig aan je zoom
verlicht bos jij
wat minder
de wind geeft
weinig hinder
je stam is
sterk genoeg
mijn takken
hakkelen hun
weelde aan je groef
ik zie de
open plekken
waar het zonlicht
lijkt te lekken…
bol van vroeger
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.392 de weg leek
zo bekend
ik liep alleen
jouw medeweten
had vergeten
me mijn schaduw
mee te geven
de hemel was
weer sterrengroot
de maan stond vol
en bol van vroeger
toen de romantiek
nog alle kansen had
bewust de tijd vergat
even vrij
op harten jagen
ogen aasden en
haar glimlach
zong verleidelijk
de melodie
ruiste magie…
Kapitein kleerscheur
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
3.363 boord
strop ze allen aan een koord
pin het wrakhout op een klip
Gaar me bocht in duizend vaten
streng de zwarte vlag in top
haak ze averechts en schop
elke scheepsmaat in het water
Steek de zeilen stop het bollen
schiet de naalden van de dekken
patroon de schoener, kiel tot spriet
Stel het anker, lus de dollen
lap de meterslange lekken…
Courtoisie vitrage
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.188 Het Winterland leek schilderij
zelfs het gras deed geen concessie
brak frêle af van de impressie
de sporen van het ijs in mij
Het lentekind kwam aangefloten
vrolijk smolt ze bij `t ontdooien
m`n gelaat in zachte plooien
tot mijn zaadje was ontsproten
Sprietje groeide uit tot halm
waar ik eind`lijk in kon klimmen
om mijn kleur te laten…
onschuld
netgedicht
3.5 met 63 stemmen
12.684 water
in stukken kringelklein
brak je de weerspiegeling
alsof het niets kon zijn
dan viel je in zijn armen
je zag hem niet eens staan
een spel werd al je struikelen
alsof je danste op de maan
de nacht was van flanel
waarin je schommelde tussen de dagen
alsof je resten avondrose
naar zonsopgang hielp dragen
hoezeer de nacht ook leek…
Liefde in lijn 6
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.018 Het leek of er gewikt werd en gewogen.
Ze riep mij. Voor een hoopvol tête-à-tête?
Een lach verried mijn dwaze binnenpret.
Dat zulke mooie meiden mij nog mogen
en mij met steelse blikken zelfs ook pogen
te vangen in hun amoureuze net.
Edoch, m'n overmoed verdween spontaan
toen ik begreep waarom zij had geroepen.…
onschuld
netgedicht
3.2 met 432 stemmen
103.639 water
in stukken kringelklein
brak je de weerspiegeling
alsof het niets kon zijn
dan viel je in zijn armen
je zag hem niet eens staan
een spel werd al je struikelen
alsof je danste op de maan
de nacht was van flanel
waarin je schommelde tussen de dagen
alsof je resten avondrose
naar zonsopgang hielp dragen
hoezeer de nacht ook leek…
onschuld
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.218 water
in stukken kringelklein
brak je de weerspiegeling
alsof het niets kon zijn
dan viel je in zijn armen
je zag hem niet eens staan
een spel werd al je struikelen
alsof je danste op de maan
de nacht was van flanel
waarin je schommelde tussen de dagen
alsof je resten avondrose
naar zonsopgang hielp dragen
hoezeer de nacht ook leek…
in de wereld van mijn lach
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
842 jij me eindelijk zag
die meters kan ik niet vergeten
de tijd draaide een halve slag
je stapte onbevangen
in de wereld van mijn lach
woorden werden overbodig
de omgeving niet meer nodig
verbonden wisten we dat onze
lichamen elkaar meteen verstonden
samen zijn we
weggegaan om alles
te beleven om aan elkaar
te geven wat verboden leek…
schaduwvlucht
netgedicht
3.0 met 18 stemmen
1.763 Ik vond je in het weideveld
tussen broos geknakte veren
had jij je ranke hals gevleid
intens gekweld keek je me aan
en ik zag leed in het tere van
je zwart fluwelen ogen staan
Je kreet vibreerde hoge tonen
die verijlden in de levensbron
naar de einder waar de avondzon
het vallend duister leek te kronen
Nog eenmaal strekte jij je kop…
Tranen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.544 Je tranen spreken waarheid rechtstreeks aan
met waterige tongen tot mijn hart
mijn snelle overweging wordt verward
het leek zo logisch maar heeft afgedaan
gewoon verstand, in velen toch het hoofd
begrijpt zo weinig van gesloten taal
mijn ogen zien de druppels niet verbaal
zo wordt droge praat van zijn kracht ontroofd
wat kan ik nog beweren…
band met mondschilderes
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.000 toen door naar schilderijen keek
werd zij gezien door koot
een schilder die zoals het leek
dr mocht ze was een stoot
die schilder koot bekoord door door
vroeg waar ze van bestond
ze zei ik draag gedichten voor
ik schilder met de mond
dit schept een band zei hij terstond
hetgeen ie toe wou lichten
hij vroeg daarom hoe zij het vond
dat…
Schimmen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.224 Ik probeerde hun verloren aandacht
weer te krijgen, met hen mee te lopen
want de meters muren leken open
breed van doorgang, vol van nieuwe geestkracht
Maar het was alweer de lucht, ongrijpbaar
als de tijd verdwenen in seconden
spinsels in een rij aaneengebonden
die ik dagelijks verbeten nastaar
Bij het zien al, lijken ze te vluchten
werelden…
liefde is
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.022 te verbloemen
de nacht die voorbij ging zonder
slaap en in het duister dat geen
bescherming bood tegen de kou
die ons bed beheerste die uren
het rood van de zonsopkomst
bood slechts letterlijk verlichting
voor een pijnlijk weerzien daarna
zwijgend ving de dag weer aan
ook was het liefde toen ik jou
omhelsde later die ochtend
je leek…
breuk in de tijd
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
669 achteraf leek de tijd wel pijl
snel recht vooruit te spoeden
niks in vrees om te verhoeden
alles liep gladjes en in stijl
tot de ban ineens wordt gebroken
je denkt hemel ik sta nooit stil
doe ik wel wat ik eigenlijk wil
onraad gaat onbeteugeld spoken
niet langer valt te verbloemen
je hebt op de automaat gestaan
aan iets buiten jezelf voldaan…
GEBOORTE COLLEGE
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 Ook ik uit het donker
Krijsend op een buik van leem
Sappho, die de navelstreng doorknipt
Zo fel het licht, zo hevig de honger
Gaia’s borsten lekken inkt
Verkrampt wacht ik op ontspanning
Hoe angstaanjagend de ruimte
Hoe nieuw mijn longen vol lucht
En, hoe gaat het kind nu heten?…
De stam
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
2.305 Lees dit eens even door
terwijl ik je ogen volg
die langs de letters glijden
en lezen van de spijt
die beduiden dat mijn leven
slechts voor jou is bestemd
Ik kan de oerknal
niet terughalen uit de jaren
die zijn weggeleden zoals een droom
die onwerkelijk leek te zijn
om dán te worden beleefd
terwijl jij de deuren sluit
Het papier in je…
Toen
gedicht
3.1 met 53 stemmen
38.420 De prille jaren vijftig leden
buiten voelbaar onder de winterkou,
de rode kolenkachel was nog amper lauw,
maar de elektra-kaarsjes in de kerstboom deden
hun best, de kleine jongen wreef zijn handen,
maar bleef zich warmen aan hun zachte stille licht,
zo af en toe kneep hij zijn ogen dicht,
waardoor het nét leek of er echte kaarsjes brandden…
Met intiem gebaar
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
954 je handen leken heel nerveus
ze waren snel
speelden hun spel
en met intiem gebaar
ontvouwden zij geheimen
je ogen hielden mij
gespannen op mijn plaats
ze daagden uit verlokten mij
mezelf te vergeten jouw spel
ik had het kunnen weten
was gevangen in jouw blik
met passievol gezicht
joeg jij mij heen en weer
kwam keer op keer
en kreunde…
lieverd..
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.567 tenminste, daar leek het op..
nu zie ik je veel..
maar heb het vermoeden
dat het voor jou anders is als voor mij..
waarom dan?
hoe dan?
ik hou van je: zie je dat niet?
ik wil met jou samen leven schatje..!!
heel veel liefs,
een meisje dat heel erg gek op je is!…
BRUIDSJONKERTJE.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.754 Wat was ik fier op dat ventje
dat glunderend in de rondte keek
met blosjes op zijn wangetjes
en in niets meer op een bengeltje leek.
Zijn prachtig zwart/wit jonkerpakje
met zo'n mooie witte vlinderstrik
zo lief, zo innig met hen verbonden
en de trotse oma.....ja, dat ben ik.…
Neergepend
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.559 getuigen van wat was
Caressing
Brandt met die priemende kijkers een
holte in de rubrieken van mijn borstkas,
waarop je genoegzaam sliep
Sweet desire
Gooi me dan de kolenkachel in
als een prop verfomfaaide columns
stichter van het liefdesinferno
Slowly dying
Dan pas, liefste, zal ik beamen
dat wat ik had met jou
op liefde leek…
Salomon Kalou
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
771 Oranje's verste voetbaldeserteur
kende een ivoren wit humeur
Verdonk zei 'Nee', na lang debat
zijn keuze bleek het hazenpad
Een oversteek van de Stanfordbrug
leek een eerste stap op een ezelsrug
Met een tweede stoot aan de beruchte steen
gingen oude vrienden met de winst heen
Zo zat in Côte d'Ivore, de centervoor
toch snel weer op het…
Regen op Selwerderhof (Groningen)
netgedicht
5.0 met 9 stemmen
917 Druipnat stond ze, alleen, voor het gazon,
het regende nu reeds pijpenstelen,
even geleden nog maar scheen de zon;
de bui leek haar niets te kunnen schelen.
Sterker nog, ze scheen het niet te merken,
keek onbewogen naar de natte grond,
tussen de matglimmende grijze zerken,
naar waar iemand zijn laatste rustplaats vond.…