3093 resultaten.
Beeldschoon
netgedicht
3.5 met 37 stemmen
415 nog hoor ik
de tonen van je
hartstochtelijke stem
zie ik in je ogen de
geestdrift omdat jij
in je hart kunt voelen
wie jij bent
je lijf danst blijdschap
omdat jij echte liefde
hebt gekend en ook
de ogen van die ander
hebben dat bekend
en weten wie jij eigenlijk bent
veelstemmig in
emoties en zelfs
tot in de laagste tonen
van de donkeren…
Winternachtbloem
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
480 hier willen uitleggen
hoe het is om in jouw bed te liggen
maar het leven nam haar mee
naar een ander bed in een ander land
en in de nacht wanneer de zombies
tot leven komen in de geurige wind
ziet ze jouw sombere zielgezicht
alsof je nog altijd verliefd op haar bent
onafhankelijk van verstand of wijsheid
simpel in jouw gevoelige emoties…
Zon, regen en emotie op Koningsdag 2019
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
606 Ook God kon het niet droog houden
op Koningsdag 2019
de Koning der Koningen
liet dan ook z’n tranen stromen
overal regen in de Nederlanden
maar niet in “Wij Amersfoort”
daar liet hij z’n zachte kant zien
met lieve zoete zonnestralen
de drieenigheid is Hem eigen
de vader, de zoon en de Heilige Geest
zo ook het afgeleide van zijn Goddelijkheid…
Oude vriend Nieuwe vijand
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
154 Jij oude vriend
Jij nieuwe vijand
Waarom klop je op mijn deur?
Waarom kom je binnen vallen?
Ik dacht dat ik had aangegeven mijn afkeur
Naar jou en je methodes
Naar je dansende lemmet
Jij oude vriend en nieuwe vijand
Ik weet al van je les
Laat me gaan en laat me staan
Laat me los van je greep
Ik wil niet meer bestaan
In je onrust en in…
Drijven op de woordenstroom...
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
2.057 Ik wilde schrijven
in de woordenstroom
die als in een droom
boven kwam drijven;
vreemd hoe het begon…
Het werd een vloedgolf
van emoties en indrukken,
waar ik me niet van los kon rukken,
mezelf eigenlijk onder bedolf.
Spraakwater maar
dan geschreven want
alleen zo heb ik mezelf
nog enigszins in de hand.…
dat zelfde spoor
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.165 Gevoelens, emoties, dit kon geen toeval zijn
Uitwisselen van lol, geluk en diepe pijn.
We veranderden zienderogen, waren rijk
Jij en ik hebben nu een andere kijk.
Een magische, magnetische band
Figuurlijk, hand in hand.
Individueel stellen we niet veel voor
Fijn nu, samen op hetzelfde spoor...…
zijn vaalblauwe ogen
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.209 Vaalblauwe ogen, waas vol waanzin
heldere gedachten
zijn wensen en zijn dromen
vaalblauwe ogen
waanzin in zijn geest
wirwar van gedachten
kronkelend in zijn hoofd
de haat, de mensheid, het bestaan
verschoppeling van het leven
mensheid zo gemeen
haat vol haat is wat hij voelt
hart vol emoties
daders van de pijn
en wreedheid zal…
Overleven
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.109 Hoe kunnen mensen
ooit ontspannen en vrij
het leven zo teleurstellen
dat hemel een hel wordt
Waar liefde wil vervalsen
ons tot verraad verleidt
en denken in emoties
leven tot waan verheft
Waar eenheid is vergeten
strijd ons gaande houdt
waar echtheid wordt gemeden
leugen tot waarheid gemaakt
In onschuld geboren
rijpend fruit
dat…
Windstil
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
1.347 Windstil, een zon die straalt
Kalm water, groen gefluister
Net of alles 'n beetje draalt
Wachten op stemmen in 't duister
Als de zon dan langzaam zakt
En lange schaduwen gaat trekken
De schemering je emoties pakt
Je geest zich aan de horizon wil strekken
Dan pas is alles tijdloos
Los van elke bestemming
Lijken dilemma's belangeloos…
vingers zonder handen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
845 ze branden in mijn lijf
vingers zonder handen
ze graaien en ze woelen
bepalen wat ik schrijf
tasten naar gedachten
die ik liever nog laat wachten
raken aan emoties die
ik liever niet ontbloot zie
halen alles overhoop
wat reeds geordend is
waarmee de dagen zijn gevuld
in het stille leven van geduld
jij hebt de hand
in de chaos die…
Kakelhof
netgedicht
2.0 met 12 stemmen
10.960 Zoals rackets elkaars werking versterken
factoren die bepalend zijn
in het gruis van samenhangend gravel
Waar men emoties zal bemerken
tussen in en uit of op de lijn
lijkt vriendschap in de knel.…
hemelse klanken
hartenkreet
1.9 met 8 stemmen
1.399 Als op vleugels gedragen
laat ik me meevoeren
op de hemelse klanken
van solisten en
prachtig zingende koren
Hun hartverwarmende stemmen
het lieflijk geluid van violen
strelen m'n oren
Mijn hart bonst in m'n keel
emoties komen naar buiten
Even wordt het me te veel
En komen er tranen
die niet meer zijn
te stuiten
Dan sluit ik m'n ogen
en…
Voor de laatste keer sterk zijn
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
2.500 Verdrongen emoties
Vormden vuur in jouw ogen
Het was alsof
De wereld brandde
Je hand gebald
Om het te verbergen
Toch zag ik dat
Je vingers trilden
Je trekt je terug
Het gevecht bood geen uitkomst meer
Ik voel de steken
In je hart
Je lichaam wordt slap
Nu hoef je niet meer sterk te zijn
Ik kijk naar je ogen
Voor de latste keer…
Speciale vriend
hartenkreet
4.4 met 27 stemmen
6.469 Zo speciaal...zoveel hechter
zonder lichamelijke liefde
juist daarom zo veel echter
Zo diep...zoveel meer
puur platonisch
juist daarom zo verrassend elke keer
Veel emoties...veel verdriet
met een ander
lach ik zoveel niet
Geen verplichtingen...alle vrijheid
elkaar zoveel geven
toch zo weinig tijd
Op de hoogste pieken
en de diepste…
runen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
826 alle woorden schieten tekort
bij verlies
je eigen emoties zijn sterker
dan duizend boeken
en 24 tekens…
Nushu
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.070 karakters op
Een stukje stof en een waaier
Vertelden haar verhaal
In een complexe geheime taal
Een glimlach gebeiteld op haar gezicht
Hij zag alleen haar vrolijke ogen
Doch in haar hart daar broeide iets
Een hart dat overliep van tranen
Het diepste verdriet dat mogelijk was
Kon zij nimmer uiten
En schreef dat in haar vrouwentaal
Ware emoties…
wiekte wanhopig
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
706 angst was
mijn vlinder
vloog mij en
de liefde voorbij
fladderde onrust
wiekte wanhopig
verrotte mijn leven
vernietigde mij
ik jatte emoties
verzoop mijn gevoel
neukte me suf
viel op mijn smoel
loog en bedroog om
niet eenzaam te zijn
haatte die koppen
in de ogen mijn pijn
ik ben ik was
besta nu niet meer
angst dekte alles…
Viool
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
839 Het is niet in woorden te omschrijven
wat vier snaren weten los te maken,
emoties die talrijk binnendrijven,
en zo mijn gevoelige snaren raken.…
Ragfijne regen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
444 laat me schemeren
in je heldere ogen
die liefde stralen
uit een warme blik
nadat ragfijne regen
van nooit geziene tranen
langzaam is gaan klaren
in een eerste lach
waar je stem
nog zacht en timide
met emoties spreekt breekt
de zon zijn duizend stralen
zij verhalen van
passie en begrip
waarmee jij uit eigen hart
de zorgen van anderen…
Spel van lust en pijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
602 koud of heet
maar kent het
klappen van de zweep
is hier de meesteres
feilloos voelt ze
haar cliënten aan
laat ze pas gaan als
zij volledig zijn gestript
in het spel van lust en pijn
kent de paden
van de hel die
door extravaganten
nooit belopen zijn
zij draagt slechts latex wanten
totaal verdwaasd
zit naakt te shaken
door emoties…
Vluchtende Woordenwereld
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
521 Ik zie ze niet meer
de woorden
Ik rijm ze niet meer
ze vluchten weg
Ik voel ze niet meer
de zinnen, het ritme,
De stroken van mijn pen
zijn ongeoefend en dwars
Ik ben bang
voor mijn vluchtende emoties
Vluchtende gedichten
en dwalende gedachten
Want als ik ze niet meer zie
zal ik ze dan nooit meer zien?…
Wat vage sporen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
448 ik heb ooit
de karakteristieken
van je gezicht kunnen lezen
maar waar zijn
die markante lijnen
vandaag de dag gebleven
ik wil je leven zien in
het ervaren van emoties
liefde en verdriet misschien
wat vage sporen
geven nog enig zicht op
wat er van je huid is gewist
gelukkig spreken
je ogen tegen met wat jij
met je mimiek laat…
Het voetlicht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
484 nooit heb jij
jezelf verwond
aan de scherpe
contrasten
van het licht
altijd waren
er zachte filters
uit de veelheid
van jouw emoties
die scherpte rondden
jij die altijd
binding had met
degene die in het
donker gevangen zat
zonder enig perspectief
jij die wars was
van alle schijnwerpers
en toch je boodschap
van liefde en gelijkheid…
Paradijselijke momenten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
398 ik weet door
de kleuren van
je ogen dat jij
bestaat omdat ik
de combinaties
maak die met mijn
gedachten spelen
haren zijn kort
krullend of
watergolven
het strand en
de zee in het
blond van duinen
en stralende zon
ik hoef geen
emoties aan je lach
toe te voegen
innemend en
charmant zijn
altijd jouw grootste
troeven geweest…
Zonder pijn en venijn
netgedicht
4.9 met 26 stemmen
456 vonkend slijpt
leven weerbarstige
randen bij
een regen vuur
vertelt van
uur tot uur de
opgeslagen emoties
uit een twistpartij
die vrij blijft van
fysieke confrontatie
het is geen spel
spelen heeft al lang
zijn charme verloren
aan het langste eind
waar geven en nemen
vaak te goeder trouw
de smaakmakers
zijn om misverstand
en ruzie…
Extra Heren
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
441 Ook Pluto deed het, met Proserpina
Niet zomaar vrouw of nimf,
maar een godin
Zij was slechts elk half jaar
zijn gemalin
Die in de lente terug mocht
naar haar ma
Of zij emoties ook ècht
kon beleven
Vertelt de mythe niet,
't was maar voor even...…
Circulair voortplantingsproces
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
426 jij hebt
bij de schepper
ooit de masculiene
tien gescoord
hij heeft jou
als zijn prototype
binnengehaald
geboetseerd en
subtiel verfijnd
gekneed en
bekeken door
duizenden ogen
die voelden wat
met hun blikken
werd beschikt in
het man en vrouw
syndroom van
aantrekkingskracht
functionaliteiten en
driften in groeiende
emoties tot…
Bij nacht zijn alle minnaars grauw
gedicht
3.0 met 29 stemmen
11.947 Ik lust ze rauw.
De slome parelduiker ruift als water,
proeft zo rins als gesponnen chagrijn.
De liefde kropt, zeg ik. En hij:
zing maar een toontje hoger, moeder,
als een bevangen Lorelei.
Wat bindt ons dan en komt ons nader
als we vervuurd en breekbaar zijn
en het verlangen naar de einder
een lichtgestalte verder weent?
Haar kleed…
Een staande plant
gedicht
3.7 met 41 stemmen
11.334 Zul je beloven dat je ouder wordt,
ouder dan ik, omdat ik zonder jou
het leven toch als tijdverlies beschouw?
Een staande plant waarvan de bloem verdort?
Ik blijf wel leven, dat is geen probleem:
nieuwgierigheid drijft mij al jaren voort.
Maar zonder jou word ik niet meer gehoord
en raak ik van mijn eigen ik vervreemd.
Het lijkt wat egoïstisch…
doolhof
gedicht
3.5 met 74 stemmen
13.353 door de beslagen vensters
van mijn geest
zoek ik naar vaste vormen
naar waarden
en normen
en hoe het is geweest
door de bestofte kamers
van mijn hart
dool ik door honderd hoven
van onwetend
naar geloven
en voel mij zo verward
door de bedauwde draden
van het web
verstrik ik in hersenspinsels
van waarheid
en verzinsels
en verlies…