3400 resultaten.
Bloeitijd
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.012 ~~~
kortgelokter dan tevoren
verdronk ze in zijn aandacht
niet langer van plan zich achter
een rookgordijn te verbergen
ze schudt zonder vertraging
de druppels weg achter haar oren
lonkt openlijk in zijn zonnebril
en ziet zich dichterbij groeien
~~~…
Als de laatste ballon
gedicht
3.5 met 31 stemmen
10.029 Als de laatste ballon
de mist is ingegaan,
het laatste kaartenhuis
in elkaar is gevallen
en de laatste zeepbel
uiteengespat, zal ik komen
met knikkende knieën
in de zekerheid dat ik
niet word afgewezen.
-------------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1996.…
Brasserie
gedicht
4.5 met 85 stemmen
7.736 Niet ver verwijderd van het plein
Bevindt zich in de binnenstad
Het grensgebied van goed en kwaad
Ik aarzel om het te betreden
Toch zou voorbijgaan zinloos zijn
Zelfs in de drukke winkelstraat
En ook al voor op het terras
Was voelbaar dat ik werd verwacht.
Slechts even valt de stilte in
Terwijl de deur achter mij sluit;
Het kan verbeelding…
Ongerepte buien
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
824 soms wordt de lucht ineens donkerder
in een vruchteloze poging tot een regenbui
maar blijft het droog
droog en ijzig stil
dan vervaagt je glimlach tot slechts
een herinnering aan voormalige openheid
is je zorgvuldig aangebrachte mascara
niet watervast genoeg voor een weerwoord
verstom je voor een doorbraak
het tij zou kunnen keren
en maak…
kleine utopie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
986 er is een groot verlangen
in de maak
je weet nooit wat het is
iets als een gemis
letters en cijfers
komen er niet aan te pas
geen kluis of safe
geen doos
een code is niet nodig
ontcijferen uit den boze
het heeft iets
van wonen in hoge bomen
van een vergezicht
in kruinen dromen
in een maannacht
op een kruispunt
van de sterren
Lulleby…
Toneel
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.171 Moet je jezelf gedragen
Zoals een ander dat graag ziet,
Altijd even lief en leuk,
Jezelf ben je niet.
Voor massa’s “vrienden en kennissen”
Speel je elke dag je rol,
Het kost je zoveel energie,
Hoe houd je het toch vol.
Mensen enthousiast omhelzen,
Die je helemaal niet moet,
Tegen een ander bekritiseerd,
Leef je dan je leven goed?
Geen…
nuovo mundo
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
693 Nieuwsgierig wandelt zij
langs de kustlijn in haar hoofd
maar golven -en ook zij
trekken zich steeds tijdig terug
Ze wacht maar weet niet waarop
een schip misschien
dat haar ongehavend lichaam
grenzen geeft…
vicieus<> mysterieus
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
847 vredig langzaam lopen
we de dagen uit
zwijgzaam
zonder gedachten
tot een minimaal
verleden
morgen zullen we onze
handen weer nodig hebben
om te grijpen wat gaat komen
het mysterie van de dag…
strand
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.178 ik loop op het strand,
kijkend naar de branding,
telkens als ze me wil grijpen,
komt ze net niet ver genoeg,
ze kijkt me boos aan,
en bruist,
met haar witte schuimkopjes,
en ik kijk boos terug,
maar ze doet niks,
ik vlucht snel weg,
voordat ze zich bedenkt.…
Die man
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
1.391 Ik vond hem nogal statig
zo echt een heer van stand
z'n zwarte pak ietwat verkreukeld
een wandelstok in z'n rechterhand
En het gleufhoedje op z'n hoofd
had ook zijn beste tijd gehad
het hondje naast hem was nog jong
z'n vacht was dof en nat
En hoe dichter ik hem naderde
hoe bekender hij me leek
't was alsof hij voelde dat iets achter hem…
worden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
739 vaak kan ik mijn
woorden niet vinden
en ben ik verdwaald,
ergens tussen m’n oren
zoals een vrouw
die een bijpassend topje zoekt,
bij een nog te passen rokje.
maar nu
zie ik niet langer
twee v’s van vliegende vogels
maar een w
van worden.…
Volluk
gedicht
3.4 met 16 stemmen
9.096 Ik groeide op in volksbuurten
als volksjongen
ik bezocht wekelijks het volksbadhuis
ooit at ik wel eens in een volksgaarkeuken
en af en toe in de Volkenbond bij het Entrepôtdok.
Op de Albert Cuypmarkt bezoek ik graag een volkskoffiehuis
waar ik luister naar volkswijsheid uit de volksmond;
mijn moeder was volksvrouw
en leed aan volksziekte…
Verloren voorwerpen
gedicht
3.1 met 13 stemmen
7.590 Hazenschedel. Zonder oren. Tot het
bot teruggebrachte waakzaamheid.
Onvindbaar verstopt aan een slootkant.
Herinneringetje van zilver. Kristallen
druppel hemel. Logeerliefde. In het
zwembad van mijn pink gegleden.
Eeuwen ongezien onder het tuinpad:
munr.Zeelandia. 1872. Luctorleeuw.
Verloren bij een weddenschap.
Lorgnet. Messing. ovale…
Tyd
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.154 Ons mors ons tyd
als suiker uit die pot
die liefde is als
Bengaals vuur
geen water kannie blus
ons droom van die paradys
en verlies ons self
om elkaar
te kun vinden
dus dans lief
dans
want morgen,
morgen
is alles
voorby…
Huisgeest
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
876 lieve geest van dit huis,
je werpt vertrouwde schaduwen,
silhouetten op de witte muur
je sluipt door al mijn kamers,
je blaast een zachte briesje
in het dons van mijn kussens,
ik hoor je flemende stem,
en wanneer ik sta te douchen,
fluister je in alle stralen
lieve geest van dit huis,
je bewaart mijn heftige geheimen,
je woont in de…
Een geval apart
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.265 Ze is nogal wat bazig
en altijd in de weer
wil ook steeds haar gelijk
en kijkt op vele mensen neer
Ze weet het altijd beter
de buuf van mijn vriendin
die knikt wel ja en amen
maar geeft haar nooit haar zin
Ze komt er daag'lijks over de vloer
weet alle nieuwtjes te vertellen
toch kunnen ze niet zonder elkaar
en "nee" moet je voor haar…
Ek wil
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.113 Ek wil ek wil
by jou zyn
my nie laat verscheur nie
van pyn om die pyn
van wie ik liefhê
ek wil jou gelukkig maak
streel jou hart tot die verdriet uit jou oë is geraak
ek wil ek wil
vergeet dat ik besta
in 'n ander wëreld…
een stuk van mij
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.448 als was het
een stuk
van mij
een wilgenkop
eigenzinnig
in een groene dreef
een boterbloem
die het maaien
van de graskant overleeft
een wandelpad
vertrouwd
onder oeroude bomen
geluk dat mij beschoren is
zolang ik nog
durf dromen
een paard
dat hinnikt
als het mijn voetstappen hoort
het diepe rood
waarmee een laatste roos…
de zee
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
741 dit hart verstild
en stil verstard
onder een loodzwaar
zwijgend nee
dat scherper snijdt
dan vlijmend staal
onzichtbaar ziedt
in de peilloze zee
die golvend gevuld
met zoutste tranen
zoet verlangen koelt
en voor altijd dooft…
De dichter
gedicht
3.0 met 24 stemmen
7.520 In de warmte van zijn huis
schrijft de dichter zijn lied
hij schrijft de waarheid
anders schrijft hij niet.
Hij ging gehuld in licht, zei ze
toen de tiran zijn zweep greep
en een andere waarheid eiste.
Zoek de waarheid, riep Magister Jan Hus
voor de brandstapel, heb de waarheid lief
en verdedig de waarheid tot aan je dood
want de waarheid…
ongeschreven gedichten
netgedicht
3.4 met 63 stemmen
1.796 verderop in de straat zijn er vestingen
al vroeg in de avond met rolluiken gedicht
ik heb niet de indruk dat er veel is te halen
nooit heeft men daar dieven zich zien verdringen
of dat er binnenshuis kwalijke daden worden verricht
daarentegen zet ik de deuren wijd open
dat wil zeggen aan de achterkant
kan men vrijelijk naar binnenlopen
tenminste…
in het woud van morgen
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
792 raap de bladeren, mijn zoon
in het woud van morgen
ze vertellen van wat is geweest
maar vooral wat komt
en dragen de vergankelijkheid,
het sterven,
doch ook de nerven
van wijsheid die bevrijdt
buig, mijn zoon
voor de aarde in bloei
vertraag je pas
bij het voelen
van het zachte mos
denk daarbij
aan de mensen
die onevenredig woelen…
'k Ben als een land
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.688 'k Ben als een land dat strekt in middagzon
Onmeetbaar liggende akkers en deining
Van woud en duin, tot waar de horizon
Vergaat in 't licht van eigen verreining.
En 't evenwicht der wereld koelt de gloed
Van mijn verzwarend vlees en broeiend bloed
Tot eindloos aardrust en deining
Van krachten die geen mensenhand overwon.
In stralenspel…
Ik ben
hartenkreet
1.0 met 5 stemmen
2.084 Ik ben
een beetje
kleurenblind
vooral
voor groen en rood
maar sinds
de meidoorn
mij van dichtbij
zijn tranen
bood
wat
minder
misschien…
wandelaar bij Delphi
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
953 roomwitte parels blonken langs
goudsnoer dat parelmoer glansde
tussen de welving van haar borsten,
haar linkerhand schitterde robijn
haar rechterhand toonde saffier
zijden windsels verhulden
geraffineerd de tere rondingen,
van dat mooie lichaam, gewikkeld
in zachte spinsels van zijderups,
dat alles zag ik duidelijk
in de spiegels van mijn…
Boek me niet
netgedicht
3.6 met 35 stemmen
871 ~~~
laat me dicht
ik ben geen deler
van eigen aard
ook geen noemer
die breuken aanwijst
waar explosieven
mogen barsten
geef me wat ruimte
mijn regels te lezen
en boek me niet
voor ik vertrek
~~~…
zijn glimlach gevormd
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
760 meer is er dus niet
wat er restte lag achter hem
een vervaagde serie gebeurtenissen
waarvan alléén een natrillend besef
van opwinding nog even voelbaar bleef
samen vormend in een kleine hand
hij voelde zijn mondhoeken wegzakken
in de huidplooi,die daarvoor bestemd was
zo werd zijn glimlach gevormd
die bij hem paste
star en verbaasd
in…
DE VOORRAADSCHUUR VAN HET LEVEN
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
598 In de voorraadschuur van het leven
ligt de kennis uitgestald
afdeling liefde is een grote
trouw heeft steeds meer ruimte over
vriendelijkheid beslaat slechts 2%
irritatie zoekt naar schappen
gevoel verhuurt zijn oppervlakte
smaak doet marketing (houdt een enquête)
pijn is dik tevreden
toekomst smeekt om aanhang
afgunst rukt nog verder…
Tegen het krakende hek
gedicht
3.6 met 27 stemmen
15.943 Zo stonden wij tegen het krakende hek,
zo buiten de wereld als paarden.
Het was weer aarde, gier en soir de
paris, een avond van waar en wanneer.
In mij kwamen vergeten regels omhoog,
zachte op nacht rijmende landerijen,
maar jij fluisterde: hier, hier is het
het fijnste, waar je nu bent, waar je nu
bent met je handen. Zo lagen we tegen…
Wandelgang van de beklaagde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
614 Zwaar, traag en deinzend op weg
naar de afspraak van zijn proces.
Op de dag wanneer de cirkel kwam
van de onvermijdelijke rekening.
'Schapen verbergen zich niet tussen schapen!
Steevast!' dacht hij overtuigd
met de logica van een gespotte verstekeling.
Al zijn poriën ademden schuld
en al het onoverkomelijke
waste iedere laag vernis
van zijn…