2935 resultaten.
Voorgoed
gedicht
3.3 met 11 stemmen
17.372 Dit is de herfst, dit zijn de mooiste maanden,
maar ze ontgaan ons zoals ieder jaar,
want wij zijn blinden in een wereld waar
het blijvende niet geldt, alleen het gaande.
Wij tastten in het duister naar elkaar,
een oogwenk dat wij ons onsterflijk waanden,
en zijn niet dan elkanders nabestaanden;
het bed is ons niet nader dan de baar.…
Niks zeggen is ook veelzeggend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Het is koud en het wordt kouder in mijn mond,
zie het blad in de tuin de kiezels op het pad
aanwassend mos maakt veel los ik zag dat,
kouder dan gisteren is nu deze ochtendstond.
Net als de woorden ook uit mijn mond,
want alles is slechts een onderdeel
en no more, onderdeel van een decor.
De hemel sprak vroeg weer even te luid
elders is…
[ De oude geit staart ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 De oude geit staart
naar mij en ik besef dit --
is wat afscheid is.…
Het bloesembed van een vroege lente
gedicht
3.7 met 7 stemmen
954 De prilste tocht die ik zal ondernemen
uit de schaduw naar het andere licht
weg van het mogelijk samen verademen
een jonge blos ochtendglanzen in zicht
leidt tot een herhaald lijdzaam ondergaan
van het voorbije dat getekend in mij blijft
slaat de weg vlakbij het slotstuk stilaan
af naar wat is maar nimmer in het…
BOKITO
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 In de Rotterdamse
diergaarde Blijdorp
springt de jonge
bijna volwassen gorilla
over de gracht van zijn verblijf
sleurt ruw een vrouw mee
maar betoont daarna ook
de zachtzinnige aard
van de sterkste mensaap
laat haar spoedig vrij
terug in de woonruimte
is hij een milde leider
en behoeder van de groep
de trots van vele vrouwtjes
tien apen…
behagen zonder angst
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
434 op blote voeten schuifel ik
door eeuwenoude gedachten
in de zekerheid dat niets
de erbarmen kan dragen
die de schoot der liefde
in een welkome verlangen
kan behagen
nu zit zij aan mijn zijde
terwijl het weten knaagt
want hoelang zij de pijn
kan behartigen in de spraak
waar geen spoortje angst
haar van het weten
kan ontzekeren
de schemer…
Joeki T
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
622 krijg het beeld niet uit mijn geest
helder alsof het gisteren is gebeurd
bij elke herinnering brandt ‘t dieper in
de tragedie werd deel van mijzelf
voedt eeuwig kwellende weemoed
de tijdachtige afstand tussen ons groeit
het graf erodeert, bloemen verdwenen
ouderen sterven en jongeren vergeten
graf lijdt onder de tijd die ons scheidt…
Als een bloem...
hartenkreet
2.8 met 18 stemmen
3.154 We hebben gedeeld
Jarenlang
Lief en leed
Vriendschap
Als een bloem
Teder opbloeiend
Groeiend in warmte
Stralend in de zon
Als een bloem
Heen en weer geschud
Zwiepend in de storm
Druipend in de regen
Als een bloem
droevig geknakt
Stervend in de kou
Eenzaam in de sneeuw
Vriendschap
Heb ik het genoemd
Het was gedoemd te sterven…
Leugens
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
1.712 Leugens vinden geen rust,
tranen worden gesmoord
Moede ogen en dode woorden
sterven duizendmaal
tussen sussende stiltes
Mijn ziel is al gestorven,
leeg is mijn lichaam,
kleuren worden uit mijn stem gestolen
Zuurstof wordt uit mijn adem geperst,
ik stik in een onbedaarlijk huilen,
ik sterf duizenden dagen
Er is geen waarheid,
alleen…
de pijn van liefde
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
1.973 waarom verschuil jij je
nog steeds
in de schaduw van je hart
waarom houd je het licht
dat je zelf bent
zo tegen
de pijn van liefde is oneindig
zo de liefde wordt ontkend
zij vervreemdt je van het leven
en alles dat je bent
laat je liefde dus stromen
gretig en jong
door elke ader
laat de liefde
niet sterven in de dood
niemand wordt…
In dit huis wil je blijven wonen en sterven.
gedicht
3.3 met 64 stemmen
24.630 In dit huis wil je blijven wonen en sterven.
Je moeder schonk je de luiken, je vader
Heeft tot zijn tachtigste in de tuin gespit.
Nu zijn ze verdwenen ergens in jou, op een plek
Waar ze niet moeten dubben en peinzen
En waar ze in een lieve stilte luisteren
Naar een lang ironisch verhaal.…
Een gebaar
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
2.223 Eenvoudig als een handkus
mysterieus als een gebaar
een brand van jaren
tot peuk geworden sjekkie
is ongezond
daarmee gekweld
alsof gezondheid terminaal nog telt
een troosttrek in de schemering
is hem ontraden
met laatste krachten
zuigen aan het leven
dat ‘ongezond‘ is waar
maar mag hij
voor hij sterven gaat
als klein gebaar…
In medias res
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
635 De vervreemde handen in haar geest, de open scharen
Die ze heeft ontvreemd in een winkel op de hoek
Waar een man haar bij haar naam noemt, en dus sterven moet
Er is zoveel in mij dat zij daar heeft geschreven
Wat rond haar is wordt verbrand
(In geen dag is de aarde leeg, soms verliest ze
Haar verhaal toch kijkt ze naar het rimpelloze meer)…
Maria heeft het zwaar
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
671 ongetrouwd in de
galm van het
feestgedruis gevallen
jij speelde Jezus
en dacht aan de luipaarden
in jouw hoofd
mag ik ook een stukje
sluier misselijkmakend
schreeuw je het uit
als je al vanavond naast
mij komt liggen streel mijn
haar dan en fluister
wees gezegend
later komt niet meer
spijkers in mensenvlees
mag ik morgen weer sterven…
De laatste uren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
614 de laatste uren
zoals er veel nog zijn
en zullen gaan
ze sterven in mijn adem weg
zo mijn stappen even klinken
hol weerkaatsend om mij zingen
in het rusten van de nacht
tel ik de kaarsen
één voor één
zie ze vuren
branden
rook verkringen
als de tijd die smeltend leeft
als de nacht die langzaam dag wordt
en ons zo momenten geeft…
uw stilte, uw stem
netgedicht
4.3 met 43 stemmen
3.404 leer me de tijd
opdat ik de wonderen
in uw handen
kan begrijpen, de dankbaarheid
na al het schreien
nog zwarter
dan een wezennacht
heel mij
door uw gebeden en omring me
met het oude lied
ik zal luisteren naar herkenning
naar de kleine vogel
in uw ziel
omarm mij, breed in het licht,
ik zal de dood verlaten wanneer ik
sterven…
Of we er komen of niet
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
813 het is geen dag vandaag
geen stemmen
slechts aangevreten uren
bol van sterven en verkleuren
niemand kleedt zich aan
hier kermen kale vogels
geen duiven
wel waait er een toevallige wind
over een dubbelzout meer
zo vind ik je kleren
het is geen dag vandaag
en als ik je ooit zie
verweekt, vol van vrede
kleed ik mij aan…
Tussen duiven op het plein
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
800 Wij willen niet sterven tussen
verdorde herfstbladeren
maar in de zomer dansen
tussen duiven op het plein
ons lied zingen
wij willen niet de
vruchten eten die onder
de boom liggen te rotten
wel willen wij 's nachts
bij open raam in zwoele
magnoliakamers gedichten
schrijven met blauwe veders…
Alleen de dood is koud
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
771 Wat herleeft is verzonken
in de binnenzak van mijn jas
ongrijpbaar voor de vingers
pluist de voering zich in scheuren
Mocht de dood van lange akkers
zich in luxe baden en is het sterven
getekend bij ’t geboorterecht laat mij
dan gaan in die oude jas
Wat blijft is verstoken
van zonden en slechts de dragers
zijn verhuld in stille momenten…
Het loopt, zoals het gaat.
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
560 Verzakken, bouwvallig
worden, vage scheuren,
voorspellen erger,
gebladderde verf op
geweerde deuren, diepe
nerven van beloften,
waarop de tijd mijn
oneindigheid laat sterven.…
lieveling, doet sterven pijn?
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.197 zachtjes kabbelt
het rustende water
dansende golfjes
roepen zijn naam
roodomrande
gestorven ogen
smeken verbitterd
om verlossing
het jonge verleden
toont slechts verdriet
aan het sterfbed
van zijn geliefde
...voetstappen slepen
op gerimpeld zand
lopen verloren
in het water
"lieveling, doet sterven pijn?"
eugeen…
Merk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 als wind de nevels van ideeën open jaagt
lijken die plots op herinneringen
die sterven in de kou van een vroege morgen
het onzichtbare heeft geen naam meer
dwaalt verder op zoek
naar zijn eigen echo
het snoerloze denken gaat over
in fladderende intenties
die weer verdwijnen
tot wrakhout onder een zandlaken
zand onder zand onder zand…
Het ademloos moment
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
576 heb de muren
met sprookjes bekleed
de vloer danst muziek
onze passen geven
in nemen het zweven
ogen drinken
pure emoties
proosten met liefde
op het ademloos moment
dat ons vuurwerk kent
als de wereld applaudisseert
zijn wij de maan voorbij
op weg naar de sterren
sterven woorden in een stilte
die ons nooit is geleerd…
mergtranen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
669 tranen, tranen, levensdans
bleke mergtranen liet je na
oorlog was je naam die dag
of het sterven zonder doden kan
natte woorden, inkt vermengd
met het gif van roemloze daden
kinderen huilen nog
wanneer zij boeken openslaan
daden, daden, held
waar was je toen die dag
dat vrede had moeten zegevieren
of geboorte zonder leven kan…
Gebroken vleugels
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
623 donkerrood
is de dag waar het zand
scherper is dan glas
waar kale stammen
fel afsteken aan de horizon
verzonken in het eeuwige licht
gedwongen te buigen voor de nacht
nog kaler dan dorre aarde
is de wens
om een teken van leven
slechts schaduwen halen het water
waar dromen sterven
voor ze de ochtend zien…
blue landscape
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
609 blauw is mooi
ik zie het in je weerspiegeling
het overweegt de tijd
van het landschap
er is iets gebeurd
een boodschap misschien
of een verborgen oogst
waarin het sterven alleen
maar woorden vindt
misschien deelbaar
voor hen
die het bestaan herkennen
wanneer het blauwe
uit oevers treedt
als vingers
die een stem vertolken
als…
favoriete Shakespeare-passage van Mandela
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
544 Ceasar:
Lafaards sterven vele doden voor hun dood.
De dappere heeft niets met de dood, behalve 1 keer.
Van alles wat ik me afvraag
over wat ik zoal hoor tot nu toe,
lijkt het vreemdste wat mij betreft
dat mannen bang zouden moeten zijn,
als je eenmaal inziet
dat de dood,
een noodzakelijk einde,
zal komen wanneer hij komt.…
even leven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
947 rottingsproces, celdeling
ook wel kanker genoemd
kinderen komen ter wereld
om te sterven,
groots de dingen die ze erven
het is een momentopname
'en als je de dood niet kent
dan kun je eigenlijk niet leven,
want dood dat zul je altijd zijn
en het leven duurt maar even'
(Neerlands Hoop)
morgen ga ik genieten
carpe diem in slow motion…
Het kamp
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
716 Prikkeldraad
wachttorens
grijze barakken
staan somber in de lentezon
ijzeren deuren
ijzingwekkend
de muren
zijn gestolde angst
Hier was de zon
van het lichte tedere weten
die aldoor straalt
gedompeld
in asgrauw
Hier verkrampte
het leven in het sterven
tot een verstard gelaat
Buiten
rond de plek der gehangen
bloeien…
Gevuld met heroïek
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
579 het is de stilte
die steeds leger wordt
de spanningsboog
is nu gevuld met
heroïek en het romantische
gebulder van kanonnen
het moordend vuur en
desillusie van verloren
slagen zijn vergeten
de echte pijnen
van hun sterven
willen wij niet weten
het is de stilte
die steeds leger wordt
omdat vrijheid
alle ruimte neemt
de doden zijn geteld…