3011 resultaten.
Schemering van de binnenziel
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
501 We zoeken het zand van vergeten dromen
in de duinen van de toekomst, daar tussen
jouw blonde haren, klinkt thans de stem
die ons meeneemt in verhalen, de verbeelding
voorbij, de horizon die lacht
en in de schemering van de binnenziel
breng jij mij schelpen, die meer waard zijn
dan het andere nutteloze, hetgeen ik achter
moest laten in mijn…
Valse hoop
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
624 plein
Ik dacht nog wel
Er zit iets tegen
Wat tegenviel
Bleek ik te zijn
Ik was gek genoeg
Om te vertrouwen
Vreemd genoeg
Bleek dat een fout
Wat wederzijds
Had moeten wezen
Bleek achteraf
Zo kil en koud
Je liet me staan
Daar vele uren
Verzopen, nat
En nagestaard
Wat jij toen deed
Maakte wel duidelijk
Ik was het kennelijk
Niet waard…
Aanranders, inpakken en wegwezen!
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
618 maar vooral doorpakken
voor de vrijheid
van onze seksualiteitsbeleving
van vrouwen, mannen
voor de vrijheid
van onze kinderen, opvoeding, scholing
voor de vrijheid van onze godsdiensten
levensfilosofieen of geen
voor de vrijheid
waar wij voor staan
waarin wij leven
voor de vrijheid van onze vrijheid
onze normen en waarden…
Ik kan er niets aan doen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
418 Mensen zijn te kort oud
en te lang jong, ze worden
niet zo wijs als kabouters
Ze hebben weinig profijt
van de lessen die ze trekken
uit vreugde en verdriet, en
van de lessen die ze negeren
omdat ze liever geloven
in wat de wereld belooft
omdat ze liever geloven
dat het binnen bereik is
en het vooruitzicht het waard is
om te blijven…
zijn pegel winterkolder
netgedicht
3.0 met 22 stemmen
1.884 ik wil schaatsen
gedachteloos lang glijden
wakken mijden en langs takken
rijden van de waterplaats
voor vogels van de vaart
het is het waard
de vorst te voelen bijten
in je wang of bang te zijn
als je het ijs hoort kraken
de scheuren zelf nog kan maken
ruggen diep gebogen
ogen tranen ijsplezier
niet bevriezen is het motto hier
gure…
Macho #uno
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
538 weldoordachte, humorvolle, bol van ironie staande, schertsende supersnelsonnet van Theo Danes dat vandaag onze site siert, vormt mijn inspiratiebron voor onderstaand gedachtenspinsel
En dan die feestjes van die hoogbejaarde
Met Marokkaanse sloeries
in het duister
Nog hoort men langs zijn doodskist het gefluister
Dat zijn imago kelderde in waarde…
Als mensheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
467 vorm hebben gegeven
aan het ontstaan van
leven en de eigen
maatschappelijke
ontwikkeling van ons
bestaan hier op aarde
dat opgetuigd was met
alle mogelijke toeters
en bellen als natuurlijke
hulp die zich specifiek
ontwikkelde door alles
wat nodig was door
tools en een miniformat
voor fantasie en
religieuze verdieping
met inhoud en waarde…
Mount Wachusett
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
669 schatmeester
herbergt het leven
hij bewaart de dood
wildbloemen vereeuwigd
in gesteente een geconserveerde
voetafdruk van een adelaar
legendarische verhalen
rusten roerloos
tussen rotsformaties
de reuzenschildpad draagt
de dieren de schepper
verandert zich in een haas
toen de aarde zich plooide
was de berg daar om alles
van waarde…
Tant pis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
275 Maar op films en plaatjes
Zie’k nog zoveel moois op d’aard,
Wat is ’t aanschouwen zeker waard,
Onverlet ’k nog niet zag!
De wereldwonderen
Zag ik alleen maar op plaatjes,
In werkelijkheid geen.
’k Heb dus nog veel te doen,
Helaas kom tijd tekort,
’k Moet ’t er maar mee doen.…
Kerstgevoel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
368 De Kerst is koud dit jaar,
Gelukkig brandt hier de haard,
En dat is goud waard,
In Oekraïne zaait Poetin kou.
Geen oorlog maar burgerleed,
Onnodig en verschrikkelijk wreed,
Onmenselijk, door Trump gedoogd,
Begrijp niet wat hij ermee beoogt.
Daar heerst geen Kerstgevoel,
Maar verdriet en kou,
Kennelijk Poetins schandelijk doel.…
Oude wijsheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
117 kinderen passen zich aan
Ze steken geen vinger uit
naar het stof en de lekkages
Ze halen hun schouders op
over de zoute zeewind
en zien de beestjes niet
Ze verbazen zich
wanneer de deur openstaat
en de gangpaden vol
vertrapte papieren liggen
als brandstof voor een feest-
vuur bij de Zonnepoort
Ze hebben geen flauw idee
wat van waarde…
Anouchka van Miltenburg (2)
snelsonnet
4.0 met 3 stemmen
858 Ze was zo licht, haar lach vertederend
Dat hielp haar niet en in de kwade uren
Verweet men haar naar links of rechts te sturen
Ze vond dat niks, gemeen, vernederend
In ’t collectief geheugen ziet men haar
Geassocieerd met de versnipperaar…
Een afscheid voor de dood
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
2.226 Lusteloos zak ik achterover
in mijn kussen en bedenk
wat ik in de brieven zal schrijven
mijn allerlaatste geschenk
Brieven aan mijn dierbaren
naast mij leg ik ze klaar
Stil, alleen in dit lege huis
bij thuiskomst ben ik niet meer daar
Niets heeft langer een waarde
vergeef mijn ondankbaarheid, Heer
Ik dank mijn leven af...…
wereld
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.051 Ja dat blijft mij,al is het klein,,
Ver boven alles waard:
Laat andere landen groter zijn,
Wat ik mag roemen vrij het mijn.
Is't liefste mij op aard,
Want wie ook voer de wereld rond
En zocht naar oost of west,
Geen een die beter land ooit vond,
Dan vaderlands eigen grond.…
Marmer
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.100 geesten
Door onbegraven gehuil
splijt de hemel zich
in de donkere lucht
Geketend aan het marmer
sterf ik onbeweend
in een tergende vlucht
Te diep geworteld
draag ik mijn gebeente
onder de holle treden
Verduisterd zal
mijn mond slepen
in muffe schreden
Ik verga in de aarde
ik hervind me daar…
mijn tranen hebben
geen enkele waarde…
hartdood
netgedicht
4.0 met 29 stemmen
2.476 wat ben ik meer
dan een leeg omhulsel
in een vergeten kamer
waarin schreeuwen
blijven plakken
tegen fluwelen wanden
en waar het hart blijft kloppen
tegen beter weten in
ik sleep mij voort
van woord naar woord
zonder doel
of gevoel van waarde
wat ben ik meer
dan een stil verlangen
in een verloren wereld
waarin nachten
langer duren…
Het lied van de nacht
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
921 Laat mij het lied zijn van de nacht
De duistere klanken van de aarde
De kille pijn, de stille kracht
Weinig zicht maar zoveel waarde
De dood is zachter dan het leven
Puur volmaakte rust en pijn
Laat mij de stille klanken geven
Van wie ik ben, wie ik wil zijn
Het licht verblindt mijn tere ogen
Het land des duivels voelt volmaakt…
Wat licht
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
475 zien
minieme nuances
in vormkleuren die
contrastisch beklijven
waar zwart
in massaliteit
existeert wordt wit
na deze schepping als
wereld geaccepteerd
het is de zon
die als eerste bron
van licht het
bestaan aan ons
heeft geopenbaard
ons de kennis
heeft gegeven om
samen te overleven
maar hoe laten wij
de aarde in zijn waarde…
vijf voor twaalf
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
2.091 het jaar telt
zijn laatste dagen
met de rug tegen de muur
handen leeg
ogen verwilderd
starend naar
een schroeiend vuur
van honderdduizend haarden
wantrouwen, angst, menselijk leed
zoekend naar de zin
en waarden
en wat de tijd
toch met hem deed
het jaar telt
zijn laatste uren
met een hart dat haast verstikt
ogen dicht, mond stijf gesloten…
De netten van de spin
poëzie
3.4 met 16 stemmen
7.194 En acht, o waarde ziel! en acht geen losse waan,
De wind verstrooit het kaf, maar niet het wichtig graan.
-------------------------------------
uit: Minnebeelden (1618)…
PERMUTATIE
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.398 we streden tegen de waarschijnlijkheden
en gaven kansen weer met een getal
dobbelden, dronken, keken in kristal
de glazen klonken op voltooid verleden
omzichtig meden we onzekerheden
maar duistere voorspelbaarheid kent tal
van waarden tussen nul en één, het Al
had telkens elke theorie bestreden
want bij de dingen die we één keer deden
bleek…
Grote verandering
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.178 Waarden die stil bleken te staan
normen die leken te vervagen
nu er weer beweging in is geschoten
komen ook weer nieuwe vragen.
Een omgeving vol met nieuwe elementen
je kunt ze haast niet missen
er is een grote verandering aan de gang
het is waar, of ik moet mij vergissen.…
leefbaar amsterdam
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
722 toekomst is verdovend
reeds langere tijd
in 's lands hoofdstad
van noord tot zuid
normen en waarden
diep ondergronds
verpulverd aangeplempt
vroeger vaak lastpost
genoemde mokummers
geloven hun ogen
oren niet
denken mesjogge
kijken daas
in diepe putten
lijken gestild
door een lijntje
met eeuwigheidswaarde
leefbaar amsterdam
diep…
Nog steeds gedreven
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
481 ik heb ze gezien
de vingertjes geheven
het eerste lichte beven
bolle wat kalende
koppies met ogen
nog steeds gedreven
snorren en baarden
compenseren verlies
van de ooit wilde haren
op het randje van
betweterij verkondigen
zij nog normen en waarden
ervaren door vele jaren
veranderingen volgend
blijven zij trouw aan hun bron…
DES WERELDS VUIL IS UITGESTORT
poëzie
3.0 met 5 stemmen
2.702 Des werelds vuil is uitgestort
op alle schepselen; het wordt
gespild, gesprenkeld rijkelijk
op hoog en laag gelijkelijk
en de geringste is besmeurd;
de onverzorgde weduwvrouw,
die van haar pover weefgetouw
amper een karig dagloon beurt,
zij word gehekeld en verscheurd
en des bemorsens waard gekeurd.
Wie is gerecht en kan bestaan?…
Ambitie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 In de herfst bij mist en regen om zes uur
opstaan voor zwemles in het bergmeer
daarna ontbijten, mijn tijd klokken
bij aankomst op school en het rondje
hardlopen om de sportvelden
willen winnen alsof
dat punten oplevert
voor wat ik waard ben
vertrouwend op de les
dat ik het allemaal doe voor mezelf
want de grote idealen
van de volwassenen…
als jij zegt
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
935 als jij zegt
ik ben niet zo mooi
weet dan
dat de glans van je ogen
vertellen van liefde
als jij zegt
zoveel anderen
stelen de show
dan ontgaat mij niet
jouw rankheid
als een gazelle
ontsnappend uit een
gedachtengang
van doorgaans kwellen
als je denkt
ik ben niets waard
onthoud je mij
het goud
van mijn dromen
mijn ziel spiegelt…
Insjallah
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.149 Van kim tot kam kompleet omketend
duizel ik helemaal terug
bij nacht verkleumd, bij zonschijn zwetend
naar d'oertijd op een ezelsrug
kapotgeschoten stenen krotten
langs wegen zelfs die naam niet waard
gemijnd, bezaaid met mensenbotten,
geleiden doods mijn bedevaart
muskieten zwermen om de posten
van strijders in gevangenschap
de stank…
De vaderzegen
poëzie
3.0 met 8 stemmen
2.648 En zijn waarde mond ontzegt mij
't Kusje van beloning niet.
Moest ik 't missen om mijn stoutheid,
O, wat weende ik van verdriet!…
HIJ IS ALTIJD DAAR
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.006 Mijn leven heeft nu meer waarde
ik leef nu bewuster op deze aarde
door God kijk ik overal anders naar
want ik weet: Hij is altijd daar!…