2054 resultaten.
de lach
netgedicht
1.9 met 12 stemmen
1.446 Dat lachen voor je lol, die pret
Dat doe je beslist niet zo maar even
Een glimlach om de mond
was al een uiting van zijn innerlijke pret
Maar deze zonder argumentatie in een schaterlach te veranderen
Zo zonder verder psychologisch zicht
Was wat hem betreft
Nog veel te vroeg in schater omgezet
En woog ook veel te licht
Tot hij de toto won…
Dood
gedicht
3.3 met 118 stemmen
27.192 En als er écht een hemel
is en als ik daar dan
woon,
dan is mijn vader net
mijn broertje
en mijn broertje net
mijn zoon.
---------------------------------------------------
uit: 'Jij bent mijn mooiste landschap', 2008.…
De kolenkelder (een kinderrijm)
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.402 Waar wezens wonen achter kasten
en spoken klauwen naar je voet
als jij niet snel jouw werk doet
voel je de vingers naar je tasten.
Als je gestreeld wordt door de spinnen
jou donkerheid niet lekker zit
de geesten jou dan zien als buit;
je kunt van schaduwen niet winnen
al vul je snel de kolenkit,
je komt die kelder nooit meer uit.…
De regenboog
gedicht
3.2 met 28 stemmen
11.105 Op onze koers verscheen
worp van het noorderlicht een medaillon
tegen de onweerswolken en begon
te stralen als gedolven marmersteen
uit Connemara: groen met daardoorheen
opalen regen, boog die welfde, won
aan gloed van blauw, een purperpoort, een bron
van geel, oranje en dieprood inéén.…
Spel
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.781 Wat we samen doen is spelen
Sinds een week
Spelen we samen een spel
Het zijn de avonturen
Die we steeds weer beleven
Die maken dat ik je weer bel
Jij weet mijn gevoel te raken
En ik woon in je hart
Geraakt door de woorden
Die we elkaar schrijven
Een pure ervaring,
Heel apart
Genieten van het moment
Dat is wat ik doe
Me geen zorgen…
springen vóór het vliegen. voor D.R.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.179 transformatie van vlucht in landing
kranige confrontatie met de branding
vastberaden de vleugels ver uitgeslagen
geselende storm en soms de wind die jou wil dragen
onder die vluchtige, vermakelijke veren
woon jij die het springen niet kon leren
geen gefladder, springen en weer opstaan
vloog je alsof je niet anders had gedaan
onder die veelkleurige…
meteen een vier
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.736 Na veel vijven en zessen
schijnbaar zonder zin
komt het moment - hij
stuurt het de wereld in
Een ander leest het en
geeft meteen een vier,
al na het eerste couplet - de
dichter vindt hij een klier
In het labyrint waar
de geesten wonen
slaat Poëtica met een deur
Zij roept met rode konen:
‘dit is vloeken in de kerk,…
De geboorte van een moeder
hartenkreet
2.6 met 16 stemmen
2.232 Ik laat U los
Oh, moederziel
Om tot mij te komen
Hardvochtig strijd ik tranen
Oh, moederziel van weleer
Laat mij los om waar te maken
Waar een moeder zich verliest
Strijd niet voor zoons en dochters
Die u voor zijn gegaan
In de nacht van donkere tranen
Strijd dan voor bestaan
Help mij moeder om te leven
Laat mij leven tot de dood
Woon…
bloesemkinderen
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
729 oh aarde, laat mij wonen
in de duizend ramen
in de schoot van ieder zicht
laat stilte mij herkennen
wanneer ik loop naast kinderogen, donker
door verlatenheid
ik zal de spraak van het vergankelijke bewaren
maar geef hen de klanken van het licht
ook al weten zij niet
waar ze kijken moeten, waar de weg is
zonder schreien
het open…
School der poëzie
gedicht
3.2 met 17 stemmen
10.343 nog ik, die in deze bundel woon
als een rat in de val, snak naar het riool
van revolutie en roep: rijmratten, hoon,
hoon nog deze veel te schone poëzieschool.
------------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 2002.…
het kind en het glazen vogeltje
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
706 in mijn herinnering
ben ik altijd klein geweest
ook in elke wereld
die openbrak wanneer het schuilen zocht
naar zachtheid
of een lief woord
dat deed vermoeden dat ik bestond
met het oor tegen een helderblauwe hemel
om in geluid
van nergens eindigende warmte
te kunnen wonen
ik tastte dan aan mijn hart
aan het kind
dat daar stond,…
Camera Obscura
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
558 Hier verberg ik mijn overpeinzingen
duistere gedachten en herinneringen
die zich kleden met schemer
geheime bewaarplaats
van verregende strelingen
Ik woon er tussen onleesbare bundels
vol hoekige en hermetische woorden
testamenten van dode dichters
die spelen met wanhoop en liefde
en drentelen achter schuifdeuren
In deze verborgen camera…
Cassina-Kovacs-Kolman
snelsonnet
3.0 met 10 stemmen
1.930 De "flying dutchman" zag, kwam en won inderdaad het goud))…
Wij zullen zijn!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
806 Ik won je. Ik verloor je.
Ik verliet jou.
Ik nam je.
Ik miste. Ik zag en herzag
en verlangde, slechts koesterde.
Ik liet één wens achter:
eenmaal te herzien, te treffen
oog in oog.
Ik herwon jou. En weer zal
ik je verliezen.
Ik zal rouwen: 99 dagen lang.
Ik zal zijn, hier op aarde,
met jouw nagedachtenis, liefde en
eenvoud.…
AAN ZEE
poëzie
3.7 met 3 stemmen
3.727 Zachte dromen maken een helderheid
en ene kind-doorlach'ne werklijkheid -
zalig de aarde ware wij op wonen -
en het langsgaande is om ons te lonen -
dromenland is het land der natte zee
waar kindren spelen in rondgaande menigte.…
Spionnenlied
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.034 Je mag haar wel maar kent mij niet
Ik ben het spook dat in je huiskamer
de spulletjes verplaatst -
het oog dat door de bolle lens
je buurt bewaakt
Je kent me niet
Je noemt me Igor
Ik woon drie straten verderop
en rij altijd om zeven uur
met een Kadett de wijk uit naar mij werk -
de rol die ik vervul als held
als wolf tussen de schapen…
SONNET KRULDE IK IN MAHLER
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
667 invoelen
violen welke de geest omwoelen
gewillig zonder gedachte vragen
willoos hangen aan ragfijne draden
dromend wiegen bewegende zegen
krul ik mijn lichaam in Mahlers negen-
de teerhartige opus ontladen
omvat dit paradijslijk begeven
in welvende klank der schone tonen
compleet zalige rust zal doorleven
hier wil mijn wezen eeuwig in wonen…
Spionnenlied
gedicht
4.0 met 2 stemmen
7.924 Noem me Anna
en ik ben gewoon de buurvrouw
die gelukkig zwaait als ze een taart bakt
of de hond uitlaat
Je mag haar wel maar kent mij niet
Ik ben het spook dat in je huiskamer
de spulletjes verplaatst -
het oog dat door een bolle lens
je buurt bewaakt
Je kent me niet
Je noemt mij Igor
Ik woon drie stralen verderop
en rij altijd om zeven…
Liefde met een verhaal
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
696 Niet de oppervlakkige “ik-loop-mijn-lul-maar-achterna”-liefde
Niet de “Hallo-ik-ben-frans-47-jaar-woon-in-wevelgem-en-ben-op-zoek-naar-…”-liefde
Niet de “tja-ik-vond-u-wel-knap-dus-swipete-ik-naar-rechts-en-zit-er-nu-maar-mee”-liefde
Nee, ik wil spontaniteit!…
Nobele duiven
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.002 Nobele
Duiven willen kunnen wonen ook
Als de jager dat niet wil.
Nobele duiven voor de vrede,
In hun streven wereldwijs. Nobele
Duiven voor de vrede, nog nimmer
Wonnen zij een Nobelprijs.…
ouderhuis
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
669 wilden blijven tot hun laatste zucht
de akkers brachten hen voldoende vrucht
en veel meer bloemen dan zij plukken konden
ik was er kind aan huis, soms op bezoek
er waren open en gesloten deuren
de muren toonden hier en daar wat scheuren
en ergens in een hoek een stoffig boek
toch was 't vertrouwd en veilig; het is vreemd
dat anderen wonen…
zo wil ik dichten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
507 zo wil ik dichten
in de vrijstaat van mijn omhulsel
wonen in het land dat niet bestaat
vrijen met de wind die gaat
alsook leven met de donder
die mijn ziel bestookt met vuur
me laven aan de drank
me behoeden voor stank en dank
dan als het eind mijn vel verrimpelt
de ogen tochtig in de regen die van binnenuit
mijn spreken verhult, de dagen…
Leven als een boek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
516 Boeken, waarin ik vrij mag wonen.
In hen voel ik me thuis.
Er staan boeken op mijn doorgebogen planken,
die me vertellen dat waarheid niet bestaat.
Zij hebben me hartelijk leren lachen.
Lachen dat ons niet vergaat.
De boeken, die me hebben aangeraakt,
moeten na mijn dood weer verder reizen.
Dolgraag wil ik met ze mee.…
Vergeten geluk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Vergeten geluk heeft geen
geestelijk wonen; verrast
soms een mens in zijn
stoutste dromen. Blokkades
op wat eens domineerde met
liefde en lef. Veel suggereerde
voor een voelen in wederzijds besef.
't leven liet niets meer over voor
een liefde in een retro expressie.
Verbrak de beelden met een verleden
levenssessie.…
Nog nimmer wonnen zij een Nobelprijs
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
496 Nobele duiven willen kunnen wonen
ook als de jager dat niet wil.
Nobele duiven voor de vrede
in hun streven wereldwijs.
Nobele duiven voor de vrede,
nog nimmer wonnen zij een Nobelprijs.…
Under a yewtree
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
557 In Painswick heb ik mijn gemis begraven
Nabij een Yewtree op de dodenakker
Het maakte opluchting en vreugde wakker
Een rouwkoetspaard, bevrijd, begon te draven
Toen kreeg het vleugels en verkoos te wonen
-Zijn vlerken werden wolkenwit geverfd -
Waar een trawant zijn inspiratie werft
Om die bezield aan dichters te vertonen
De poëzie in Painswick…
Decemberlicht
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
696 dat het kleine Kind weer in ons hart komt wonen
en daarom zetten wij wijdopen : gesloten deuren
Het is niet genoeg dat wij Zijn licht mogen krijgen
als wij het niet doorgeven met liefde aan elkaar
zo kan het eenzaamste en droefste hart verblijden
wordt Zijn boodschap met Kerstmis pas echt waar!…
Eindelijk Thuis
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
508 Wie zou er niet willen wonen?
Wie zou er zich niet thuis voelen?
Ik heb een droom om
mensen samen te brengen
en daarnaar toe te leiden.
Mijn land is van jou.
De tafel is gedekt.
Er zal vreugde zijn!
Er zal gezongen worden om hen
die teruggekeerd zijn naar Huis.…
Verwekte gedachten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Het lichaam waarin we wonen
lijkt een doodgewoon lichaam.
Het werd verwekt door mannen
in gewone huwelijksbedden.
Of, zoals zo vaak gebeurt, verwekt
na een uit de hand gelopen feest.
Een mens is een heilig dier.
Of een laaghartig beest.
Een bevruchte eicel is spontaan
haar eigen gang gegaan.
Vanzelf gaan cellen delen.…
Orpheus
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
578 Zelfs Sisyphus ging zitten op zijn steen
Toen Orpheus met zijn liefelijke klanken
De wezenloze schimmen bracht tot janken
De Hellehond werd pup en wel meteen
De dichter - zanger won en hij ging heen
Met lopend achter hem die hij bevrijdde
Mits hij niet omzag tot de zon hem wijdde
Hij zwoer het, schraapte al zijn moed bijeen
Toch werd hij…