15403 resultaten.
gouden glans
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
631 verzamelt haar nog broze
krachten
en stapt uit bed
verlangend hoort ze reeds de
uren wachten
die ze zichzelf heeft
beloofd
een gouden glans te geven
nieuwsgierig zonlicht door een
kier in de gordijnen
fluistert:
wees gerust, ik zal je helpen
bij dit streven
ze strekt zich uit en weet zich
voor deze nieuwe dag in
zichzelf en in de zon…
LENTE & MOORD-NEIGING!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
644 Ik verlang zo naar de lente
ik verlang zo naar de zon
ik zou wel een moord kunnen plegen
ik leg die barre koude lange winter om!…
ONTBRANDEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
528 Als ik uitrust
zoek ik 'n kust
om aan te stranden
Eenmaal aan land
zoek ik de gunst
om te ontbranden
Van alle warmte
en hitte van
mijn bestaan
Met 'n kussen
onder m'n hoofd
de zon zien ondergaan.…
Zonnig perspectief
snelsonnet
2.8 met 4 stemmen
744 De zon werd weer verwelkomd door ons allen
Daar was ie na 'n lange winter dan
Maar zondag slaat de vlam ècht in de pan
Dat zal ons zeker minder welgevallen
Want zijn wij door de hitte straks gevloerd
Dan wordt die zon snel omgedoopt tot ploert…
Het nachtelijk feest
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
463 je lach
straalt warme
mensenliefde
ogen vangen ons
met vlammende
kleurrijke energie
jouw zachte raken
tintelt en laat lente
weer ontwaken
jij bent de zon
op het nachtelijk feest
jouw licht is niet uit geweest…
Metaforen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
513 lig de hele tijd
te metaforen
van mijn tenen
tot mijn oren
in de zon
voel de zon
ja, ik ben de zon!
weet alleen niet
wat ik morgen doe…
Samenspel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
525 En mijn zon vroeg
of ik weleens een traan laat
hij overrompelde
mijn zon herhaalde
zijn vraag
moest nadenken
en kwam er niet onderuit
te reageren
moest eerlijk zeggen
dat ik zeeën op peil houd
en soms tsunami’s veroorzaak
en mijn zon zei:
dat hij zou proberen
ze op peil te houden
door verdamping
ik wil hem omarmen
maar toch…
Houvast
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
891 Het leven bracht mij aan het wankelen
ik keek in jouw ogen en zag ze sprankelen
ik voelde mij herboren op een zachte groene weide
die zich voor mij uitspreidde
de zon die op mij scheen
leek het te zeggen
je bent niet langer alleen.…
Dreigende wolken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
514 heb de wind
niet gevraagd golven
zo hoog op te stuwen
dat de zee tot de duinen staat
een front van
dreigende wolken
in buienlijn langs te sturen
dat zich met onweer ontlaadt
vroeg zomerse dwarrels
vol stuifmeel en licht
geuren van bloemen
zon op mijn gezicht
dansende vlagen
van warmte en lucht
trillende einders met
vogels loom…
Chagregen weer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
563 Het is weer, chagregen weer
Het komt met bakken uit de lucht
Wanneer komt die zon denk ik met
Een diepe zucht
En ziet alles er weer wat beter uit hier
Zowel het weer, als op mijn eigen vizier
Soms is alleen het weer in een depressie
En zit je zelf slechts even in een recessie
Kom op zon ga schijnen
En laat alle depressie en recessie…
Zeepbel
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
511 Zon, ziedende zeepbel
aan het firmament.
Jij spoog het leven
zielloos en godverlaten
op de aarde om
het genadeloos op te slurpen
voordat
je stuiptrekkend
uiteenspat.…
Het zilveren spoor
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
767 voetpad
Pas als de avond valt
Heeft zij de overkant bereikt
En schijnt haar zilveren spoor in het troostende maanlicht
De morgen brengt een gouden zon
Het regent warme stralen
Die al wat was doet smelten
In nieuwe vormen van wat komen zal…
wetlook
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
496 geduldig wachtend
op zon en vlinderslagen
hangen zij doordrenkt
[haiku]
illustratie: Martien Montanus…
De vrouw in de lange rok
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
609 De zon schijnt neer op blote voeten
van de vrouw in lange rok die wroeten
in de aarde
door een lok
van haar haren
schijnt de zon.…
Lente
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.300 De zon is verschenen!
De aarde straalt -
Zij heeft een verdwenen
Geluk in mijn ogen gehaald.
Ik ben alles vergeten
Wat ik zoeven wist -
Ach: wat is 't dat we weten?
Wat is 't! wat is 't!…
Van binnenuit
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
521 je schijnt wel
maar je warmte
voel ik niet
wolken verdelen
je licht in het wit
van hun vormen
ik mis in
de kleuren hun ziel
altijd jouw sprekend bewijs
kom breek
maar door in
een lach en wat ogen
straal jouw zon
niet op mijn huid
maar diep van binnenuit…
Alles is vergankelijk
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
727 Alles is vergankelijk
zo ook een gedicht
schijnt het zonnelicht
lang op het papier
dan verdwijnen de letters
één voor één
niemand weet waarheen
jij bent de woorden kwijt
en het gedicht is verleden tijd.…
'k Zat bij nen boom te lezen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
4.385 'k Zat bij nen boom te lezen,
al in mijnen brevier;
de zunne kwam gerezen,
gelijk een kole vier;
de blijde vogels dronken
de dreupels van de mei,
de morgenperelen blonken
en brandden in de wei,
lijk vier:
'k zat bij nen boom te lezen,
al in mijnen brevier.
1859-60…
ZONNIGE ZOMER....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
747 Als het daglicht
zich verlaagd
in de na-avond
tot de duisternis
van de nacht
legt het zich
rustend erbij neer
om lekker verkwikt
en geheel uitgeslapen
haar geopende ogen
te branden aan wat
ons allen lief is:
een ZONnige zomer!…
De laatste zomerdag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.280 De ochtendzon verwarmt
Het licht gloeit
Goudomrand geschilderd
De dag begint
Als een bloem naar het licht
Badend in warmte
Drinkend van dauw
Reik je naar de wind
Een moment van rust
Intense kleur
Heldere geur
Het is stil…
nazomer
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
568 't Was zo'n mooie zomer
een zomer met zon zoals
zomers horen te zijn
Herfst sluipt in de dagen
de zon heeft haar afspraak
met de nazomer gemist
Ik fiets tussen regenvlagen
door van thuis naar werk
en weer terug
Zou zo graag nog wat zon
zien en haar warmte voelen
in mijn rug…
De kleuren van de avond.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
560 Het langzaam doven van de zon,
dit stilzwijgend ondergaan.
Het zijn de geluiden van de avond.
Het zachte ruisen van de zee.
De stilte op de achtergrond.
Het late krijsen van een meeuw.
Het zijn de geuren van de avond.
De kamperfoelie, de jasmijn.
Het pas gemaaid gazon.
En we drinken rode wijn.
Het is het vallen van de avond.…
Horizon
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
540 op plaatsen van bestemming
er staan geen hekken
wegversperringen of deuren
niets markeert de grens naar het niets
maar je geeft niets om de leegte
dit is ons liefdeshuis om in te leven
als omhulsel gebouwd voor ons bestaan
dit is onze danszaal onder een heldere hemel
je trekt de kleren van liefde
vol passie voor mij uit
terwijl de zon…
deïficatie
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
679 voor Evelyn
wanneer de zon hoog aan de hemel staat
en de natuur in niets te wensen overlaat
wanneer vogel na vogel in verrukking fluit
en ik keer op keer daarbij de ogen sluit
dan interesseert de hele wereld me geen zier ..…
Borne straalt weer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
441 het haantje
op de toren
vangt
de zon
en kraait
victorie
het dorp
glimlacht…
zonnetanka
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 in de vijfhoek
met vergrootglas kind van vier
breeduit op de stoep
het wil in november nog
zonnestralen bundelen…
zonverlangen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
416 tussen haar woorden door
scheen onophoudelijk de zon
wat steeds meer deed verlangen
naar volle maan en sterren
in een zoete warme nacht…
Versierster
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
968 Het leek op Roos, wat bleek toen zij beviel:
niet mooi en niet gehuwd was deze zoon.…
ZON, MAAN EN AARDE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
738 Tussen zon en maan
ging de aarde staan
de aarde vol leven
de zon vol van geven
de maan vol, maar héél even
zoals nu de zon de aarde beschijnt
lijkt de maan heel anders naar ´t schijnt
hemellichamen zo tezamen
zijn in het heelal niet te ramen
dag en nacht zijn bepaald
eerst de aarde bestraalt
de zon gaat dan onder
de maan, we kunnen niet…
Mijn schaduw langer wordt
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
506 ben ik verdwaald
in golven van de zee
als duinen naar me wuiven
mijn schaduw
langer wordt en
wegspoelt in het schuimen
zand onder mijn voeten
voel verdwijnen als
strand de vloed weerstaat
niemand ziet
hoe ik te gronde ga
iedereen ontkent dat ik besta
ben gegaan
heb geen banden door te snijden
daaraan lijden was mijn enige bestaan…