2226 resultaten.
Het komt nooit niet meer terug
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
698 spelende kinderen laten me denken
waar is die tijd, waar is mijn jeugd
kan ik nog een bloemetje schenken
zo voel ik liefde, zo voel ik deugd
de jaren vliegen en staan soms stil
ik denk dan aan plezier en pijn
mijn hart voelt oud, mijn woorden kil
waar is het leven vol zonneschijn
mijn groot verlangen is nooit vertrokken
bergen beklimmen…
Wie ben ik ?
hartenkreet
3.1 met 24 stemmen
1.218 Die jonge vrouw
met één verlangen
bergen liefde
van jou ontvangen?
Of tóch de mama
en "de vrouw van"
jaren gebonden
aan maar één man?
Ik denk dat dit alles
nog in mij is,
maar als 'k het één ben
ik het ánder mis!…
Van trots en deemoed
poëzie
2.9 met 8 stemmen
3.569 Uw allerhoogste moed
van deemoeds hoogte duizelt
en in haar macht vergruizelt
als bergen in de vloed.…
Vergeten verleden
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
2.029 ijzeren punten
Gedragen door de kempeitai
Geen weerstand
Ondervonden drongen
Ze binnen in het zachte
Omhulsel van wat
In een recent verleden
Ooit een leven was
Waar experimenten
Werden uitgevoerd
Boven nietsvermoedende
Boerendorpen en babylijkjes
Van verkrachtte vrouwen
Zich stapelden
Op de trappen van Nanking
Tot kunstmatige bergen…
Na de hausse
gedicht
3.9 met 36 stemmen
13.222 lage landen gouden bergen
boter tulpen boter trofee
droomde dat ik met mijn jetski
naar de bank van lening ging
achter het loket zat te verbolgen
om te rijmen de oude Vondel
maar we hebben toch op de Oost
op werkelijk overal gevaren
desondanks blijven ze jagen
op meer en groter wild
de captains of industry
en blijven…
Donkerden je ogen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
491 nooit willen blussen
deed water bij de wijn
maar jouw chaos
bleef een festijn
vaak donkerden je ogen
terwijl de zon volop scheen
samen voelden we de pijn
van het existentiële alleen
jij kon nergens heen
onbereikbaar in
een wereld die bruiste
tot de bui overtrok
plezier triomfeerde en
wij voorzichtigheid leerden
tussen dalen en bergen…
de weg van verwachting
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
564 Hij zuchtte wat van de zijkant op weg
naar beneden, de berg af worden huizen
keelgaten met daarin dikke lillende huigen
van weer dezelfde mening op het uiteinde
altijd komt er een moment dat je hond wordt
zoals in mijn geval de palinghond, het midden
net voorbij, overal tussen, in horen en zwijgen
tussen de guppyhonden wil ik nog wel eens…
Dit eiland
gedicht
1.8 met 16 stemmen
9.978 Waarom dan niet de paden op,
de bergen in, de velden over
bij deze stad vandaan
waar stegen uitlopen op steigers
niet meer door boten gebruikt.…
Barpoes
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
807 Jij weer aan de bar
straat met gele rozen
noemde je mij
Machtig
dacht ik
onverschillig bijna
door het zonlicht
rolde ik als muntstuk
over bergen van jouw borsten
wulps trillend vlees bewogen
om mannelijkheid te behagen
naakte ik mezelf bijna bloot
gaf ik mij over aan de geilheid
die je mij die avond had beloofd
voordat je mijn…
zo spreekt de wind tot het droomhoofd
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
750 nieuwwassen vlerken
het schurkt er
aan de regen, het rijpen hijgt er
in een rijgen van kransen
en de windvlagen
die schudden
de woorden vallen er als pruimen
alsof je voorhoofd het stalen gebinte is
je gedachten metalen wind beslaat
en al het gesprokene als lood
platvalt
op je lippen
daarachter ligt de holte van genezing
in de berg…
Stuwmeer
gedicht
3.3 met 7 stemmen
7.020 Kilte ving aan in de berg-
wand. De bomen begrepen
niet hoe zij stikten in wat
hen lief was. Vissen kwamen
te zwemmen in de wijngaard.
Schreeuwend breken mijn kinderen
het gladde watervlak.…
Het mooie wandbord
gedicht
2.5 met 4 stemmen
4.857 blik van 't innerlijk oog en van de bergen.
---------------------
uit: 'Vuur', 2008.…
Las Vegas NL
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 Politici en kiezers willen lekker gokken
op gouden bergen die de wereld wel zal dokken
met Teeven van Justitie als croupier.
Winner takes all! De graaicultuur staat borg
Voor alle kosten van de gokverslavingszorg.
Spitsnieuws 23 mei ’12: :”Als het aan de PVV ligt wordt er haast gemaakt met de liberalisering van de gokmarkt..…
Raadsel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
513 Uitdagingen,
als de hoogste berg beklimmen.
Geven
alsof je de rijkste op aarde bent.
Ontvangen
alsof je erop gewacht hebt.
Vergeven
als God doet.
Haten
als de duivel is.
Tussen de droom en de realiteit,
tussen de beweging en de handeling,
valt de schaduw.
Wat voor nut heeft mijn bestaan?
Ons bestaan.…
Sonnet Jezus als klankbord
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
508 knieën en tranen zijn er niet voor niets
Jezus leeft in jouw twijfelachtig brein
geloof in hoop kan niemand beletten
abstract, als personificatie zijn
verbondenheid kan niemand ontzetten
wederzijds begrip nimmer een breuklijn
Jezus zijn kunst kan bergen verzetten…
BESCHOUWING
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
474 Onder het drinken door van sterke koffie welk
mijn brein doet openen naar hen die gevlucht
zijn naar bloedhete bergen en snikkend waken
of daar het sterven wacht door het hakmes
van religieuze goddelozen die bezeten zijn
door duivels die in hun vuisten lachen
en ik mij bij het laatste nieuws maar steeds
weer afvraag, waar zit God nou weer?…
Het eeuwige leven elixer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
534 heb kruiden verzameld
van naamloze planten
woestijnen doorkruist
en bergen beklommen
elixers getrokken
uit zeldzame wortels
gevijzeld gedroogd
de hymnen gezongen
riten gevolgd en
spreuken gezegd
stenen in eigen kwartieren
van maanlicht gelegd
de sterren staan goed
het offer bereid als
zon’s eerst straal het staal
van het beulszwaard…
Expeditie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
513 de berg die ik het liefst alleen beklom
waartoe ik impulsief kon besluiten
daar meende ik naar te moeten fluiten
als gekooide vogel, haar eigendom
maar juist zij blies wind onder mijn vleugels
scheen me bij in de donkerste uren
ging mee op de mooiste avonturen
er bleek niets waar van die strakke teugels…
Op zoek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
607 Het dak van de oecumene opende zich
en oogverblindend licht zoog ons
naar de grenzen van het universum
tastend
op zoek naar het pad van de waarheid
die zich als een luchtspiegeling openbaarde
en in een trage symfonie langs trok
hoger en hoger
zagen de bergen en zeeën onder ons
kleiner en kleiner worden
verdwijnen in het niets
en achter…
Regen loogt tot soberheid
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
704 heb je adem
weer gevoeld
je handen lieten me
het uitzicht zien
verdwaalde rotsen
en een schrale boom
zijn takken door
de wind verwezen
helling is
de tegentijd
regen loogt
tot soberheid
rondt de rots
in windgetij
dwingt de berg
zich te kleinen
leven jaagt
in ijle lucht vrijt
haar kale strijd
onder de blote hemel
sterren…
Superdieren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
510 Ze werken en ze verzetten bergen.
Vlooien zijn superdieren.
Mensen? Dat zijn dwergen!
Vlooien springen over wolkenkrabbers.
Ze heffen gewichten van vele tonnen.
Ze trekken loodzware koetsen voort.
Dat zijn de superharde feiten,
die niemand heeft verzonnen.
Toen vlooientheaters nog bestonden,
ging het met de vlooienstand nog goed.…
Nostalgie…
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
647 hoge bergen, tropische landen
verre oorden, witte stranden
heimwee is niet altijd denken
aan vervlogen tijden,
soms heb ik heimwee naar
je warme handen die zich zoekend
een weg banen in mijn wilde haren
je bonzend hart dat op hol slaat bij
het fluisteren van je naam
je sensuele blik die zich weerspiegeld in de ruit
van ons geliefd…
Oorlogswee
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
537 vierde mei
lijden vijfde
bevrijden
daar liep
het Joodse
meisje vijftien
jaar
gebracht door
een jonge
Duitse chauffeur
kan dit
zo maar
Bergen/Belsen park
mooi aangelegd
niet kijkend
naar de
foto's angstig
het gevoel
zo slecht
geen bezoekers
moedig doorgelopen
over de
geplavuisde stenen
emoties/verdriet
eindigend voor…
ene weemoedige blik
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
734 ik ben mijn glazen kwijt
en kruip over berg en dal
door kamer, keuken en toilet
op de tast ontdek ik opnieuw
hoe het is aan de grond te zitten
en te huizen onder een bed;
het is vertoeven aan lager wal
nu is dat natuurlijk niet voor het eerst
dat mijn neusprothese zich verstopt
maar zonder zicht is men op zijn teerst
en zoek ik mijn heil…
Rozenkransmaand
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
683 Er hangt een dikke mist in Bremm
De Moezel houdt zich even schuil
Een berg gaapt met wijd open muil
Ik lepel cappuccino crème
Kapellen bidden kom tot Hem
U valt zich daardoor echt geen buil
Er hangt een dikke mist in Bremm
De Moezel houdt zich even schuil
En Merkel smeekt geef mij uw stem
Ik haal de slangen uit de kuil
Een kloosterkerk biedt…
't Hoeft toch niet miljarden te kosten ?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 Ik wil racen over banen
als een speer over wegen gaan
vliegen over bergen
als adelaar mijn vleugels uitslaan
als een vis door ’t water schieten
als leeuw op de savanne jagen
of olifant door ‘t dichte woud
misschien een ijsbeer, ook al is dat koud
in een raket naar Venus suizen
door de ruimte met een schip
heel de kosmos gaan verkennen…
Avond (Glencoe)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 een krijsende kleine burgemeester
zwiert sierlijk boven het droogvallend wier
in de monding van de rivier
zoeken eenden gelaten naar voedsel
op de nerende scheidslijn
van zout en van zoet
de hemel verliest in egale bewolking haar gloed
de wind valt geleidelijk weg
en in de verte vergrijst
een berg in het zwelgende grijs
steeds verder…
een laagland zonder dijk
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
916 ik schep werelden
van pool tot evenaar
kies landen aan de stranden
met een goddelijk gebaar
soms laat ik woestijnen
verdwijnen in de regen
van een ogenblik, in even
lente ben ik al in mijn schik
ik breek de berg tot rots
storm stof door de ravijnen
zorg dat ze verdwijnen
in een laagland zonder dijk
dan heeft de zee het rijk
alleen…
De nacht een nikab
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
492 Overdag schuilend,
verborgen, ontheemd
zijn de rijen vervreemd
van de wens die men had
om zich hier te vermeien
Marsman gaf Holland
de stem mee van water,
hoe vreemd en ontheemd
klinkt een halve eeuw later
de stem van de wind
over steppen, woestijnen
en over de bergen
steunend en zwijgend
onneembaar de rots
van 'n onwrikbaar…
Betovering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 betovering
die haar zal verkrachten
op een kille oesterbank
als op een spijkerbed
dat haar huid openhaalt
terwijl ze de mantra herhaalt
/Het is niet echt/, de messen
die bijna vallen, de horror
van de maden die glibberen
naar haar ogen en als vuurwerk
ontploffen in haar hoofd
/Het is niet echt, Het is niet echt/
het is de koelte van de berg…