1471 resultaten.
Wachters Op Morgen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
610 Ik heb met brood en water feest gehouden.
Mijn hand heeft altijd naar geluk gereikt.
Ik heb nimmer gehaat om wat men heeft afgedwongen.
Mijn geloof in de mens is nooit gedoofd.
Zo zal ik mij van dag tot nacht houden
Tot ik mij verliezen kan in jou.
Zonder woorden zal men sterven.
Zonder gevoel is er geen berouw.…
Ora et Labora
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
628 Bidden om het koninkrijk helpt niet
als patsers geld oppotten
voor de oorlog van morgen
waar vandaag ongedeeld brood
royaal weggesmeten wordt
containers vol om te verrotten
waar onze grootste nood
er mooi uit zien is vol zorgen
dat we de laatste mode
niet kunnen volgen
nee het komt vast niet
als je denkt dat alleen jouw mening…
Schoolfoto
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
689 De tweeling - ze lijken niet - gaf geld
voor elke keer dat ik hun brood opat.
Op slaapfeestjes van het
kind met de bolle wangen proefde ik het
lekkere speeksel van een
man. En die lange op de voorgrond, genadeloos
gepest heb ik haar! Schoot
zandkluiten op haar af, wild,
zodat ze - anders dan thuis -
niet raakten.…
Dankdag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Dank U wel HEER
Voor gewas en arbeid, van dit jaar
Voor het dagelijks brood ons gegeven
Voor de goede dingen in ons leven
Voor aardappelen, en alle etenswaar.
Dank U wel HEER
Dat de oogst weer overvloedig was
Bieten, granen, groenten en ook fruit
We kunnen weer een heel jaar vooruit
Het komt zowel mens als dier van pas.…
Brussel, mijn alles?
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
543 Brussel,
waar ik mijn brood verdien
elke dag veel andere mensen zie
waar je makkelijk nog kan napraten
met wat vrienden over zus en zo.
Brussel,
waar je nog een glas kan drinken
om dan later de weg niet meer te vinden
waar je op houten banken nog kunt slapen
om dan s ’morgensvroeg wazig te ontwaken.…
Zonder liefde kan men niet beminnen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
458 Ik heb met water en brood feest gehouden.
Mijn hand heeft altijd naar geluk gereikt.
Ik heb nimmer gehaat om wat was afgedwongen.
Mijn geloof in de mens is nooit gedoofd.
Zo zal ik mij van dag tot nacht houden
tot ik mij verliezen kan in jou.
Zonder woorden zal men sterven.
Zonder gevoel is er geen berouw.…
hoedje af (50)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
655 gisteren nog maar lijkt het
leerden jou schade en verdriet
hoed je voor zelfingenomenheid
hoed je voor de basserool
gisteren nog maar lijkt het
leerde je dat niet het hoedje
maar eerlijk en oprecht zijn
je overal brengen kan en zal
gisteren nog maar lijkt het
leerde je de hoed met pluimpjes
staat dan wel koket en kittig
maar brood…
Mijn moeder is een influenzer
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
557 Of waar de mooiste camping staat
in Urk of Middelie
M'n moeder is een influenzer
sinds een dag of vier
deelt hele wijze lessen
Over vorken, lepels, messen
Over jam van blauwe bessen
hoe je thuiskomt ruim na zessen
en nog kunt koken met plezier
M'n moeder is een influenzer
Ik ben gestopt met tellen
Deelt eindeloos ideëen
Toch, m'n brood…
Dorst
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
914 Wijn en brood vegen we van tafel,
ik hap naar jou:
de geur van nat zand en een zucht bereikt me.
Dorst in de woestijn en dan in een luchtspiegel:
de waterval en een tongkus als beloning voor het toeval.…
Ze bloeien nog
gedicht
4.0 met 27 stemmen
34.309 Wel achteloos heb ik Uw brood genomen
en hief de volle beker van Uw wijn,
Totdat Gij aan mijn tafel zijt gekomen
en mij omringde met Uw felle Zijn.
En mij Uw hand oplegde, de doorboorde,
een lichte, maar een eind'loos zware druk.
O Heer, vergeef mij, dat ik Uwe woorden
voorbijging voor een beetje broos geluk.…
De strijd
gedicht
3.5 met 107 stemmen
22.971 D'een nog onbewust van d'ander
knabbelde aan zijn stukje brood.
D'ander spiedde, bukte, en likte
even aan zijn achterpoot.
Na een poosje klom de rat toen
langzaam tegen d'oever op.
Plots... daar stond ie, plompverloeren
voor de wrede katerkop.…
zonneleen 14 en 15
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.137 vrijdag 14 december 2001
gedachtenis van san juan de la cruz 1
zonneleen 14
passer solitarius
(een kleine eenzame vogel)
hij zoekt mij om den brode en nu pas
zie ik die grijze kap de vleugjes wit
en hoe de veren mahonie glanzen
na onze sobere communie hipt hij
het schrijftafeltje af en vliegt
naar de hoge boog van walvisbeen
daar…
Gedichtje van Sint Niklaas
poëzie
3.7 met 66 stemmen
11.697 honig
Zie ons lippen droog
niet van 't bidden is het
wel van heel veel kou
lieve Paus lieve Paus
Laad uw ezel laad uw neger laad uw knecht
- appelbaas uit het land van Waas -
met veel snoep en snoeperij
Wij staan bij de bakkerij
jou te wachten
Breng de kleinen in hun schoentje
marsepein en een citroentje
(voor jouw ezel ligt het brood…
Aanblik
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
5.972 Wij zaten eromheen
en proefden de wijn, de kaas,
het brood, de kruiden. Warmrood
de vruchten en vreugden, de jubel
van lief en geliefde, de triomf van
bekrachtiging, kinderen, onze kinderen,
mensen een stap verder dan wij.…
HET GROOTJE VAN EEMNES
poëzie
3.2 met 12 stemmen
3.012 In der schamelen nood
Gaf hij meer nog dan brood:
Als een vriend had hij troost voor zijn mindren.
O Hoe heugt mij de dag,
Toen mijn bitter geklag
Mij geen uitstel der pacht mocht verwerven!
En ik wenste bij Reyn
Op het kerkhof te zijn,
Zo mijn wezen ook mij konden derven!…
DAKLOOS
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
678 een oude matras
daar voelde ze zich even geen brokje straat
Van huis en haard verdreven, trok ze maar
van ‘t nergens naar ‘t volgende nergens toe
Bittere kou dwong passanten tot een gebaar
edoch van deze gebaren werd ze enkel moe
Een brokstuk huis, een stukje straat, was zij
met een van baksteen gemetseld grillig hart
Van toegeworpen brood…
Zomermorgengroen
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
2.172 vraag ik, maar lachend zegt hij niets
de grijs geruite pet staat scheef op zijn witte haar
de pakjes brood, achterop gebonden met touwtjes
Opoe’s kus, haar lieve blauwe ogen helder en klaar
Wat houd ik toch van ze, deze foutloze oudjes.…
Zachte Tinten
hartenkreet
4.1 met 36 stemmen
2.462 Mijn arme zwaar ondervoede vlinders
Sterven langzaam aan de hongersdood
Hun vleugels zwakjes kleuren verbleekt
Gevangen gedoemd tot water en brood
Hun leven lijkt op een bedevaartsoord
Als stervenden zoekend naar restjes hoop
Kneuzen gefladder tegen beter weten in
In een luchtkasteel klaar voor de sloop
Kleuren doorlopen van de zoute tranen…
De Boemerang
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
785 U bent te lang weggebleven
Uw rivier is beschimmeld
Uw bedstee verbrand
Waar was u in de koude dagen van de oorlog waarin we vochten om een stukje brood?
Voor u was er geen armoe en in tijden van nood was daar nooit úw uitgestoken hand.
Te trots om toe te geven,
egoïstisch als u bent
Koos u voor een bestaan zonder ons en armoe...…
Het Onze Vader
poëzie
4.4 met 7 stemmen
3.067 Geef ons brood en kracht ten leven,
Gij, die alle nood vervult!
En vergeef ons onze schuld,
Zo als wij elkaar vergeven!
Voed ons harte met Uw Geest;
Leer ons lieven allermeest!
Leid ons, macht- en krachtelozen,
Geen verzoeking te gemoet!
Maar beveilig onze voet,
En verlos ons van den Bozen!…
Paulusma in de verleiding
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
791 Superstorm in november bij weerman Piet
zo voorspelt hij op zijn blog
voor de zekerheid zelf precies net niet
Piers Corbyn heet de daar vertaalde profeet
volgens Elsevier in de wieg al sterrenkundige*
sindsdien voor zijn daaglijks brood weerkundige
Niemand weet hoe hij werkt en meet
de baas van Weather Report wil alleen kwijt
ik doe het…
Verstoord geluk
poëzie
4.0 met 9 stemmen
2.381 Triest en eenzaam zit hij daar
Als een kluwentje in elkaar,
Voelt niet, hoe de winden woeden,
Ziet mijn kruimkens brood niet staan,
Staart alleen zijn nestje aan,
Voelt alleen zijn hartje bloeden.
En de jongen die het deed
Weet niets van zijn grote leed.…
Brief aan de Sint
hartenkreet
3.0 met 50 stemmen
2.743 Beslist, u krijgt daarvan geen spijt
Sinterklaas,
Maak ook over kosten maar geen zorgen:
de hele klas levert wel oud brood,
dat anders in de prullenbak zou zijn bedorven.…
Een dromer dat ben ik
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.187 Milaan
met alle rijken der aarde mee gaan
Was ik maar voor een dag een man
zodat ik ze eindelijk begrijpen kan
Ik zou vrouwen beminnen bij de vleet
zodat ik wist wat het ze werkelijk deed
Was ik maar eens een bikkelharde vrouw
dan gaf ik jou een snauw en een grauw
Dan had je het voor eens en altijd geweten
Liet ik het kaas niet van mijn brood…
Volharding
poëzie
3.8 met 5 stemmen
3.360 [Romeinen 8:35 en 38-39]
Noch ‘t brullen der ontmensede tyrannen,
Noch zwoege dorst, noch snaken naar het brood,
Noch lichte vlam, noch zwaard van bloede rood,
Noch scherpe bank, noch ketenen gespannen,
Noch goedverlies, noch knevelen of bannen,
Noch hoge macht, noch diepe waternood
Noch tijdsbeloop in leven of in dood
Noch wan-geloof…
Met uitzicht op de zee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
879 Tegen wil en stank voor dank, wie schoof het brood nu op de plank?
Bidden voor hetgeen je kreeg: ‘bedank de Here, dank’.
Op een ruitjesdeken sloot hij ogenlang zijn weken.
Of had dit andersom gemogen:‘Wekenlang zijn ogen’
Mijmer zinnen toch eens af! Spreek niet als een open graf!…
Tramlijn Begeerte
gedicht
2.9 met 24 stemmen
9.522 vol van dicht
maar de uitspraak wandelt verder omdat je lippen dat afspraken
Zo hoort het: de natuur opent je blad na blad zoals een leerboek
bladert je door tot je dichtgaat onder de avondwijdte, de noordelijke
kroon brandt op je hoofd en je vrucht wil dragen de wind, de Bora
het liefst, of de Harmattan, met hun messen die snijden in het brood…
De Abdij
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
773 Rond de antieke tafel
droeg men brood en wijn.
De kansel ademt geest
van pluriformiteit.…
Oud hart, dat niet bemind en heeft
poëzie
4.6 met 5 stemmen
2.327 Maar elke vogel at uw brood
die, kloeg geen enkele u zijn nood,
't genoot tot op de laatste korste;
en gij, die geen beloning zocht,
wist dat gij niet begeren mocht
de min die klopt in mensen-borsten,
oud hart, dat niet bemind en heeft
dan als een bedelaar, die geeft
om eigen armoe te vergeten;
en voelt, ter laatste rust gestrekt…
Victoria
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.166 Haar beenderen schrijden zielloos langs het ongegraven graf,
terwijl de stenen schallen en de bakker zijn brood niet lust.
De lach van de raaf verstomt de klucht van de troubadour met eenvoud!
Want wanneer de weemoed plaats maakt voor een vrolijke noot,
dan dansen de tranen tot de weerklank bezwijkt.…