3138 resultaten.
Met licht gelakt
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
959 nam je vingers
zag je nagels lang
gevijld met licht gelakt
maar hier en daar
onzichtbaar nog gebroken
zag je hand
las de lijnen
van je leven
ze vorkten in het meer
dan jij hebt kunnen geven
tastte naar je pols
je hart versnelde in ons
samenzijn maar voelde ook
het krampen van je vingers
in een veel geleden pijn…
Vertrouwen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
623 Kan ik je nog vertrouwen
nu je me één keer
in de steek gelaten hebt
Kan ik je nog vertrouwen
na alle angst en pijn
om te verliezen
Of zal elk klein signaal
voortaan het leven bepalen
als teken van herhaling
De tijd zal het leren
maar wat ik heb geleerd
zal ik niet vergeten
Mijn hart
je hebt me niet gebroken
maar wel een patiënt…
Ging voor de hemel
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
763 geschrokken zit je
met de brokken
stuk in je lijf gebroken
gebruik en verder uitgesloten
ze beloven niets
hangen je op aan tijd
laten je bungelen in hoop
tussen hangen en wurgen
ze vieren en trekken
tot de strop
je laat verrekken
in hun zee van tijd
je ging voor de hemel
die weg ben je nu kwijt…
Atlas
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
566 nu de stroming
ons naar open
zeeën voert
denk ik aan Atlas
die de hemel op
zijn schouders droeg
nu in het geheugen
een onverlichte plek
naar daglicht tast
zie ik gebroken
vleugels die binnen
moeten blijven
nu het lichaam
worstelt met wat
voorbij de tijd ligt
ben ik bang
bang om jou
te verliezen…
breekbaar
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
616 gebroken glazen
waar moet ik uit drinken
vazen in scherven
bloemen vallen uiteen
wat ooit ons rotsvast
bij elkaar hield
blijkt niet te lijmen
is breekbaar als steen
harten wenen
rode tranen
vullen de leegte
stollen op gras
madeliefjes
een pijnlijk beseffen
dat over is
wat tussen ons was…
gewoon in donderstralen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
757 breek licht
nee, niet in kleur
dat is geweest
gewoon in donderstralen
kauw dat geluid zo,
dat je oren openspringen
licht kan binnendringen
door het tochtig gat
nee, niet dat, wind heeft
al te vaak gedwarreld
met geur gescharreld
die is uitgebeest
terug naar het breken,
gebroken licht, vertel ons
wat me moeten weten
of, donderstraal…
in rood vaak de dood schrijft
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.602 ik viel de
afgrond voorbij
de bodem bood
geen houvast
meer voor mij
ik landde
op glas dat
gebroken was
de scherven
rechtop in het gras
ze kerfden
mijn huid in
wanden die gaapten
randen verplaatsten
tot een open geheel
ik vergoot
al mijn bloed
dat in rood vaak
de dood schrijft
mijn ziel viel niet mee…
Hervertelling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 Ik schreeuw
Gebroken scherven
In lange tonen
Tot een nieuwe dans.
Wij oogsten lente.
Oude rouwende stemmen
Schenken ruimte
Aan mijn hervertelling.…
vogelman
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
416 de vogelman sprak niet over liefde
wilde niet dichterlijk zijn
hij was niet blij met een gebroken strik
met de ontkomen bijna dode sijs
de vogelman was niet uit op doden
leestekens wilde hij nalaten
sporen achterlaten
het gevederde van zijn merktekens voorzien
de vogelman god in het woud
de ziel gevangen in zijn eigen strik…
Ze kwamen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
340 Gebroken harten
in het dorp.
Sporen van verraad
op uitgesleten
wegen.
Wegen waarlangs
ze weer vertrokken
naar daar
waar ze vandaan
gekomen waren.
Om hier
in dit slaperige huis
te houden.
Te nemen wat ze dachten
dat klaarlag.
Ze droegen vaderjassen
die ze achterlieten
voordat ze weer verdwenen.…
Verboden reminiscenties
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
365 plannen en keuzes
die mochten ze maken
had hij zijn hersenen
maar laten kraken
had hij eerder beseft
zich gerealiseerd
niet geloofd dat het
haar eigen schuld
niet betreft
eerder gedane
afspraken stonden
prioriteiten die
voor beiden golden
akkoorden verbroken
verklaring verdrongen
geen vonnis gewraakt
haar beloftes gebroken…
uit zichzelf
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
341 uit hoge verwachtingen
uit valse hoop
uit een dode hoek
uit te vroege veren
uit bittere noodzaak
uit overlevingsdrang
uit de buik
uit die handen
uit de houdgreep
uit verstikkende banden
uit de onwaarachtigheid
uit onvermogen
uit de geïnduceerde schuld
uit die ketenen gebroken
uit puur zelfbehoud
uit waardigheidsbelang…
Geur van braaksel
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
104 Symfonie op de grens
van mijn leven, gebroken
na de uren
op de harde kerkbank
in de geur van het braaksel
van een weggedragen vrouw:
vagevuur en de waanzin
van de duivel voor haar ogen -
wild stampend als een beer
danst hij om haar heen
....Raak ons aan, vernietig hem
....vernietig al haar herinneringen
....aan hem, en vaag mij…
Vier wat was, omarm wat komt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
356 De toekomst roept je zachtjes,
vol belofte en vol licht
een nieuw begin, een open pad,
een stralend vergezicht.
Dus hef het glas op gisteren,
maar leef vooral voor nu,
en omarm wat morgen brengt
het wacht al op jou, stil en trouw.
Van harte…
koud kunstje
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
1.756 het idee is nog ver
maar het beweegt
het voelt nog klein en koud
wat het nodig heeft is kleur
dan wordt het een beeld
misschien zelfs een mooi geheel
de afstand wordt kleiner
een beetje warm ook
het blijft heel eenvoudig
maar dat vind ik mooi
het ijs is gebroken
de afstand verdwijnt
het idee krijgt leven
ik kan het omarmen
het is van…
zomers wonder
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
4.123 twee eieren gebroken
twee pelikaantjes
eruit gekropen
na 50 jaren paren
van duizenden paren
was het baren
een godswonder
we gaan uit onze bol
onze ogen lopen vol
de natuur is heel gis
daar in Artis
of zou het zijn
dat ik me vergis
bij een toevalstreffer
van natuur als his?…
laatste zonnestralen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
523 zij komt uit een oude wereld
iedere straatventer had zijn
eigen zangerige roep
zij schrijft verkruimelde
berichten spreekt met
verbrokkelde stem
in het spel van het licht en
de wind sloft zij door het
straatje van gebroken dromen
waar alles zonder samenhang
verschijnt en verdwijnt met het
verstrijken van de laatste zonnestralen…
oogwit
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
101 er gaat niets boven
lucht die ruimte verplaatst
die landschap tastbaar maakt
en het uitzicht eindeloos
het is mogelijk naar kleuren
te luisteren, om blind te gaan
het verleden van aarde te ruiken
geduld te proeven
we begeven ons naar ginds
in gebroken lijnen van een tunnel
het oppervlak van ogenblik en
kijken door samenknijpen…
verstorven gemis
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
692 als het gebroken licht
zich plooit naar
het romaans venster
valt ook de stilte binnen
vult de ruimte zich
met mijn afwezigheid
van aardse zinnen
het niet ervaren
van mijzelf
vertaalt het machtige
niets
doordrongen in
ieder gewelf
een glazen pilaar
opgericht terzijde
van een verholen nis
is mijn verloren ik
verbeeld als het
verstorven…
het woord
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
534 het woord
bezig van deze
wereld te verdwijnen
schijnbaar dood
in winterslaap
hapt in duisternis
naar adem
verbinding verbroken
het woord
valt in stukken
uiteen in scherven
gebroken
op onverlichte
plek in hoofden
betekenis verloren
het woord
opgesloten
bijna vergeten
vrede! rammelt
aan de poorten…
Voltooid verleden tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
784 rond de gerijpte boom
tilde ik gebroken tegels
uit vergangen grond
geplette wortels
rauw geschuurd onder blinderend grijs
ontsnapten rafelend
aan het patroon
van gesmoorde vrijheid
later, veel later
na vergruizing van kil beton
dekte ik de open ruimte
met jonge aarde toe…
Gedane zaken (4 mei)
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
2.671 hij praat niet over vroeger
vroeger is immers al zo lang dood
op bleke lippen liggen gedane zaken
wat ooit was, zal nooit meer zo zijn
maar in gebroken ogen snijden scherven
door een kapotgeschoten levenslijn
nee, hij praat niet over vroeger
zwijgen doet ie, als het massagraf
met alles wat hem dierbaar was
al bijna zeventig jaar…
Onlijmbaar
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.371 het gebroken hart
lag in duizend stukken
op de drempel
waar het zo even
nog overliep van
haar
had hij signalen
als paardenbloemen
in de wind geblazen
verblind door zonnestralen
die zijn blik hadden
vertroebeld
maandenlang had het geluk
geregend waar hij door
werd overspoeld
nu lag het daar in splinters
en drong de bittere…
Geweld verdelging
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
535 Als er geen geweld meer rondzwerft
zal de wereld geen gebroken hart meer zijn
met een tranenspoor van verdriet,
want gekruist langs de vele wegen
zal de onweersbui van het betrokken gezicht
geen gedonder meer verstrooien over kale plekken,
dus de laatste overstromingen van emoties
zullen dan verdampen achter de bescheiden zon
en het hoopje…
Zielemaat
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
977 Het is het hart dat het lichaam
en de geest regeert
Niets blijft voortbestaan
te midden van de kleine dingen
Een slok water en het dagelijks brood
bovenal de liefde blijven
wanneer de wereld gebroken
zoals de maan in het uur van afscheid
Wij beginnen samen de reis in dit heelal
zonder grenzen, jij en ik…
Levensloop
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
833 de ooievaar, de rammelaar
en daarna snel gedoopt
de basisschool, de pubertijd
de mouwen opgestroopt
een gladde ring, een hypotheek
een blijde kinderlach
de midlifecrisis, de golfbaan
dan wenkt de herfstdag
de stramme loop, verzorgingshuis
verleden uitgewist
gebroken blik, een laatste snik
en daarna zakt de kist…
Baumgartner
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 Mentaal leek hij me enigszins gebroken,
Van euforie gaf hij totaal niet blijk.
“Ik ben een loser”, zei hij mij bedrukt,
“Mijn zelfmoordpoging is compleet mislukt.”…
Een stil boeket van pijn
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
628 je kent mijn woord
het spreekt
soms lieg ik even
om de waarheid
te bewegen niet zo
hard voor jou te zijn
je hebt mij
bloemen laten zien
een stil boeket
van pijn
geleden door
de ziekte die je sloopt
je ogen vragen
wie ik ben
mijn hand
voor jou
achter mijn rug
gebroken rozen
de kleuren
heb ik zelf
ook niet…
Koester je dromen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 Ook als ze slechts
in dromen uitkomen
je gebroken wakker wordt
met pijnlijke scherven
koester je dromen
wanneer je die
laat sterven
ben je vleugellam
als een vogel
die niet vliegen kan
koester je dromen
ik pak je op zal
je vleugel verzorgen
droom maar een droom
die je nooit zal
bedriegen
koester je dromen
dat…
Niets missen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
475 Het is genoeg
om voldaan te zijn
over een bewogen leven
dat gebroken is.
Het is genoeg
om te voelen
wat je voelt.
Het is goed genoeg
om te zijn wat is.
Het is veel te veel
om stil te blijven staan
bij wat ik mis.
Missen doen we gisteren.
Morgen komt vanzelf wel.
Het weer is wat het is.
Missen doen we niets.
Vandaag.…