3244 resultaten.
Baai blues
netgedicht
3.1 met 47 stemmen
1.774 de wind blaast een blues
door onze verwaaide haren
we deinen mee
met melancholische golven
terwijl we nog wat tijd stelen
uit de verstrijkende zandloper
je fluistert zacht
adieu cherie
ik vang je woorden
op mijn lippen
polijst ze, kus je
nog eenmaal
we overstemmen de branding
met een laatste liefdeskreet
en dragen de nacht…
Chemie
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
2.257 gelijk twee manometers
achter brandgevoelige ruiten
zetten zich onze wijzers
synchronisch in beweging
vooralsnog in slowmotion
balanceren zij
binnen het groene vlak
om accelererend door
hitte geladen golven
voorbij de grens naar
het roodste rood te klimmen
waar het glas bollend van
doordringende dynamiek
explodeert in één…
Magisch en tragisch
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
1.426 De eerste golven der liefde
zal ik nimmer meer vergeten
overspoeld door warmte
verdoofd door hartenkreten
Elke dag zwevend opstaan
even langs haar huis dromen
die ene lieve blik was genoeg
om de dag weer door te komen
Die pure liefde de eerste keer
is nog steeds iets magisch
helaas nooit meer geëvenaard
en dat is best wel tragisch...…
Oorlog in mijn hoofd
hartenkreet
4.5 met 14 stemmen
1.554 Grote golven overspoelen
Geestelijk geloof
Het is oorlog in mijn hoofd
Door, en door, en door
Oorverdovend rot gehoor
Zwermen stemmen zweven
Ruziënd, roekeloos, radeloos
Dolend door mijn hoofd
Stemmen sissen 's avonds laat
Je gaat verliezen, veel te vaak
Schaterende, schorre schreeuwen
Beslissen stilletjes 's nachts
Smachtend naar verwachte…
Zee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
669 Golven vormen
het oppervlak
van klotsen en geschitter.
Onderdak voor het paradijs,
zachtgroen en diep,
zout-bitter.
Hier breng ik graag
momenten door,
slechts door mijzelf begrepen,
terwijl ver boven ik het klotsen hoor
van de passerende schepen.…
Verdwijnen in de horizon
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
666 Golven spoelen aan
Na een lange reis.
En keren meteen terug
Naar de wereld op 't water.
Het zet me aan het denken.
Terwijl ik naar de horizon kijk
Ben ik gelukkig en hoop ik
Dat ik ooit de reis terug zal maken.
Ik op los in de horizon.
En terug keer bij jou…
Eb en vloed
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
812 gloedvol- vurig warme nachten
dagen van vervuld geluk
beukt de woeste wilde zee
op dijken van het bange wachten
angstig wilde hoopgedachten
turbulentie in mijn lijf
golven die mij overspoelen
die mij eens in doodsnood brachten
verwarren nu mijn angstig hart
ijzig koude noordewinden
kruipen door mijn botten heen
waardoor de eb de vloed…
muziek
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.748 De woorden en de muziek
klinken heel melancholiek
warm en zwoel
het geeft je een rustig gevoel
het laat je zweven
ook al duurt het maar even
zachtjes zit je mee te galmen
in gedachten zit je tussen de palmen
hoor je de golven en de zee
de muziek deinst op de achtergrond mee
loop je over het warme zand
maar ondertussen zit je gewoon in Nederland…
Moeder natuur
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
751 in de zee van jouw adem
probeer ik mijzelf te doorgronden
geboeid door de puzzel van het leven
laat ik de tijd rustig voorbij gaan
drijf verder op de golven van energie
in een gelijkluidend gevoel
op de wijze manier van moeder natuur
beïnvloed door de richting van stroming en wind
telkens wanneer ik diep adem haal
komen gedachten vrij……
boezem
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.609 De zomeradem laat je lichaam langzaam golven.
Een goudroze kleur vraagt of ik je wil strelen
en twee zachte glooiingen vragen of ik kom spelen.
Een warme schaduw die tussen hen waakt
stopt bij een jurk die aarzelend je huid raakt.
Zodat er nog zoveel te raden valt
en voor mij nog zoveel te wensen valt.…
Dromen waarin ik bezwijk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.426 Ik verlang naar de kille nacht
om het domein van mijn geest
te overvallen met slaperige kracht
terwijl hij het ergste vreest
Rillingen veroorzaken in mijn ziel
golven van spanning en angst
donkere silhouetten zijn steriel
wachtend op hun eigen vangst
Het is opmerkelijk en triest tegelijk
de prachtige reis naar een zwart gat
maar de dromen…
de zee
hartenkreet
0.5 met 4 stemmen
1.287 De zee
De schorre zeilen, de sneeuwende zee met
De vinkenslag der baren : haar bladeren
En het doornaveld verlangen : haar golven
Rijden tegen het land waar de vlag der bronst uithangt,
Monsteren de muren aan,
Lokken het mos en de mensen, de merries en het zand,
Laten de stenen als sterrenbeelden achter
En bevrijden - zij, de zee en haar…
Storm geweld
hartenkreet
1.4 met 7 stemmen
1.393 Water kent haar grenzen niet
krachtige en woeste golven
dat de bemanning het schip verliet
voor ze met storm werden bedolven
Grootschalige redddingsactie
een paar overlevenden
ze leefden nog maar een fractie
verankerd in al die regen
In een moment van stilte
stormgeruis in verandering
de oceaan in luwe kilte
tot haar wederopstanding…
voeten kleien in het vasteland
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
687 je droogt niet op
in zout als je mij
met golven streelt
klooft mijn plooien
niet maar deelt
je rolt en overkuift
spat schuim tegen
mijn lijf als ik
je wil trotseren en loopt
terug in wederom proberen
maar ik duik in je
onder en verwonder
me over je soepele
tegenstand mijn voeten
kleien in het vasteland
we drogen op…
Onvermogen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
778 Hij wist het niet meer had
de hele score nu voorzien van
golven die wegspoelden,
potloodstrepen die maatstrepen
wegvraten.…
Kapel Mercy-center Madison (U.S.A.)
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
870 Zaal vol stilte
maar voelbare aanwezigheid
waar de zee ruist
en de golven breken
en waar het brood
als sprekend teken
de band is die alles vereent.
Vogelenzang en eeuwig water,
altijd weer ebbe en vloed
maar diep besef van de Ene
die allen in allen begroet.…
borsten bruinen tepels donker
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
680 springen over golven
hete voeten van het strand
spetters koelen de verbranding
schonen ook het plakkend zand
borsten bruinen tepels donker
lokkend naar de zon gericht
warmte zindert langs de duinen
zeewind koestert het verhit gezicht
mensen staan te juichen
de branding is het zomerfeest
zij zijn winnaars in het schuim
voor even weer…
Geklopte hartslag
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
731 nimmer braken golven harder
dan in de branding van vandaag
klotsend als een wilde hartslag
tegen een onverzettelijke geraamte
bij elkaar gehouden door wilskracht
maar ze laten sporen na
onuitwisbaar fel getekend
in gebroken dromen
soms tijdelijk verblekend
door lichte waakzaamheid
geen gedachte zal zich verslapen
door vermoeidheid van…
Hoosbui
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
524 kwetsbaarheid
heet
Zolang hun woede en angsten
nog welig tieren
is veiligheid onder het tapijt
verstopt
Uitgedrukt in regendruppels
storten zij zich uit
Hoosbuien waartegen geen
paraplu bescherming biedt
Pas wanneer de luchtbel
zo sterk en helder
Pas dan is verdrinken
niet meer mogelijk
En dobber ik rustig mee
op het stromen van de golven…
Zon en water golfden
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
629 ik brak
de spiegel
van het water
met een eerste stap
zon en wolken golfden
toen ik verder trad
en mijn houvast verloor
na altijd vaste grond
ik zakte weg in
zuigend slijk de koude greep
krampachtig naar mijn lijf
het was gedaan met mij
de golven rolden terug
de kring sloot zonder lucht
de spiegel scheen haar volle maan
niemand…
waanzin
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.056 het is broos
flinterdun en voelbaar
een gevoelige avond
alleen
tussen de levenloze stukken
eikenhout
en ook het venster
biedt geen opening
het is breekbaar
jij noemt het eenzaamheid
ik een afscheid
van zonnige dagen
tussen de jonge dennen
grenenhout
lange, blauwe golven
jij en je meisjeshaar
het is een ramp
hier te stranden…
Dromenvanger 2
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
528 een roze wolk ver over de horizon
daalt neer met een streling
op een door weer en wind
gelooide mannenwang
hij laveert op hoge golven
kapitein op eigen schip
al zoveel seizoenenlang
heel even
denkt hij terug
met wat weemoed
in zijn ogen
aan het meisje van toen
dat zijn hart zo bekoorde
windwhisper 11 september 2009.…
Het is dat ...
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
451 de winter huivert in haar eigen woonst
ijskoud laat zij de winden huilen
het zout bijt in mijn gekloofde lippen
de last wordt zwaarder
dan mijn arm dragen kan
mijn talent weegt veel te licht
maar ik wil nog lang niet zwichten
ik blijf mijn woorden schikken
want zij zijn wat steeds blijft
in voor en tegenspoed
ze golven steeds weer naar…
Watertaal
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
468 als watervrouw of als golfslaggodin
schuim ik de kust af
met schelpen als letters
met roeiriemen trage eenvoud
en al het water van de zee
boetseer ik willende watertaal
die danst als de golven
op boten van luiheid
die soms gevangen wordt
als drijvende kurk in een vissersnet
misschien zijn mijn woorden
te licht voor zware geesten
ik…
Droog in mijn mond,
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
606 Ze liet haar kleren
vallen, natte afdrukken
van haar voeten in het
zand en in terugwijkend
water, de zee leek moe,
eb viel droog in mijn
mond, vingers schreven
vier woorden in de lucht,
ik voel en ruik je huid,
je haar, je lichaam tegen
het decor van de getijden,
golven murmelen tevreden
met zichzelf en ons en je
weegt die stem…
Bomenlandschap
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
570 Op ’t oeverland staan de wilgen
nu vrijwel zonder blad, zwijgend
langs de oevers van het spiegelmeer
een zwaan zwemt in grote cirkels
golven verspreiden in afstand
een visser neuriet zacht een lied
je bent niet meer bij me
in liefde of vertrouwen
hoop maar dat je dat inziet
het bomenlandschap
heeft nu behoefte aan stilte
winter aandachtig…
DE MEEUWEN
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
754 De meeuwen zijn nu eindelijk vrij
ze zweven in het rond
gevangen vissen vliegen van bek naar bek
het krijsen houdt niet op
wat eens een geestrijk ideaal weergaf
verging in scherven vensterglas
die in de zee verdwenen
maar door de blauwe golven heen
bleef schittering bestaan
de toverkracht van het zonnelicht
brengt iedere dag
een jubelend…
Aardbeving Japan.
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
608 Onder water alles in beweging
het scheurde en beefde, stuwde
meters hoge golven richting land.
Tsunami met een oerkracht waar
mensen het niet van konden
winnen alles op zijn weg verslond.
Hij bracht chaos en verdriet nam
levens van mensen groot en klein
verwoeste de infrastructuur.…
Zeventien
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
735 strand
Het meisje van zo zeventien
Een rode zakdoek en een wenk
Haar voeten in de branding
Die komt en
gaat en drijft
Het natte zand
is alles wat er over blijft
Je blonde haar
weerspiegelt in
het water
Tot het later
voorgoed
in mijn ziel
boven drijft
Het is of mijn gedachten
voor altijd kunnen wachten
Het tij zal keren
en golven…
Denkend aan jou
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.106 Mijn pieken en mijn dalen,
zij golven meestal flauw.
Maar in het windstille woud
van al mijn saaie dagen,
denk ik misschien nog wel
het meeste aan jou.…