2568 resultaten.
bloemen om je hals
hartenkreet
2.0 met 9 stemmen
1.212 net voorbij het struikgewas
de vijver en de oude eik
daar groei ik in mijn bomenrijk
ik ben de bloemen in het gras
en elke dag kom jij voorbij
een sluier vlinders in je spoor
als ik je zie of ruik of hoor
dan is het lente in mijn wei
en elke keer dat ik je zag
er kwamen steeds meer vlinders bij
O schoonheid, wanneer pluk je mij…
Een nieuwe kijk
netgedicht
4.4 met 33 stemmen
459 mensen die daar
zelf geen weet
van hadden
waarbij jij
in ontmoeten
voor het eerst
samen op pad
voorzichtig de
lichten aandeed
in een nieuwe
kijk op handen
materiaal vorm
en kleur die
gestuurd werd
door alles te delen
en de omgeving
natuur en mensen
te omarmen als
eigen en elkaars
empathie voelbaar
te mogen ervaren
groeien…
Thuiskomst
gedicht
2.6 met 74 stemmen
24.136 En ik
verhaalde van wat ik hierboven
had geleefd, over het groeien van
de hazelaar, ook een bijzonder rijk
spinnenjaar zei ik. Je schaterlachte.
----------------------------------------
uit: 'Verstoorde grond' 2002.…
mijn kind
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
2.100 Je gaat me verlaten,
Niet wetend waar je aan begint,
probeer ik je te waarschuwen,
maar je hoort me niet
Het liefst hield ik je vast,
je overladen,
met mijn liefde,
wetende,
dat dit niet voldoende voor jou is
Ik weet
ik moet je los laten,
je verder laten groeien…
Vergankelijkheid
hartenkreet
4.8 met 18 stemmen
1.382 geur
is zij de schoonste van allemaal
Maar als haar schoonheid begint te tanen
zij langzaamaan verdort
Is zij niet meer
de schoonste van haar soort
Zo is het ook met ons leven
het gaat zo snel aan ons voorbij
We hebben tijd gekregen
maar ook ons einde is straks nabij
Geniet dus met volle teugen
van elke minuut en elk uur
Blijf groeien…
de vader
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
2.220 ze is nu twaalf, ik zie mijn dochter groeien
en met haar groeit mijn angst voor eenzaamheid
nog even en ik ben die dame kwijt
soms kun je wijzers van de klok verfoeien
ze wil nog wel eens met haar vader stoeien
maar dat is weldra ook verleden tijd
het pad heb ik met liefde geplaveid
ik mag mij met haar stappen niet bemoeien
zo onvermijdbaar…
DE ZESDE DAG
gedicht
3.0 met 19 stemmen
15.194 Het kwam en ging groeien
en het ging lopen.
Zo loop ik maar door
tussen gevels die bloeden
in de ondergang
van de zon.
------------------------------------
uit: De Rottend Staal Nieuwsbrief 32,
Groningen, 1997…
De lieve tulp*
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.041 Ik geef ze water,
zodat ze prachtig groeien.
Je kijkt graag naar
het bloeien van tulpen.
Je zegt: ‘Kijk wat mooi.
Zo’n tulp in zo’n glazen vaas.
Daar word ik nu verliefd op.’
Ik ken die tulp.
Dag lieve tulp.
* voor Barbara…
Ik houd van je
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
2.562 Heel liefdesvol en dat stilt mijn honger,
alleen mijn verlangen blijft en lijkt te groeien met de dag.
Daarom wil ik je klimmen
en dat gevoel ontstond al toen ik je voor het eerst zag.
Ik mis je en 'alles' wat me aan je lief is
en tijdens het klimmen
besef ik me dat zo van je houd en je voor altijd, ja voor altijd wil ik beminnen!…
Spoken
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
796 dringt door alle muren
Maakt angstige en blijde uren
Een uitnodiging slaan ze niet in de wind
Subtiel en stil worden de ogen verblind
De spiegel leert het ons het allermeest
We zien dus niets, geen spoken en geen geest
Zo overtuigd van inzicht en ons gezicht
Willen we ons bewijzen en zijn verplicht
Om diep te graven, ‘n mechanisme voor hun groei…
haring of twee
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
766 mijn hart maakt een sprongetje
mijn gezicht begint te gloeien
maar er zal nooit
iets moois tussen ons groeien
het blijft een droom
maar wel een mooie…
Het sluitstuk
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
456 voelde rotsen
splijten die niet meer
gebonden wilden zijn
de verwoesting
was gigantisch
in zijn omvang
universeel ik kon
mijn tranen niet
meer bedwingen
de overweldiging
kwam onverwachts
en werd mij te veel
alles viel weer
terug tot elementen
moleculen in overvloed
maar de briljante
ordening met evolutie
was het sluitstuk
dat groei…
Verlegen en stil
hartenkreet
3.4 met 23 stemmen
2.076 Jij duwde onzekerheid weg
en plantte daar vertrouwen
zonder te vragen naar uitleg
durf jij mijn muur af te bouwen
Als ik mijn deur dicht smijt
vindt jij weer een open raam
je wordt door liefde begeleid
al gaat het af en toe best moeizaam
Jij raakt mijn gevoelige snaar
dat maakt mij soms verlegen en stil
steeds meer groeien wij naar elkaar…
Verlicht landschap
netgedicht
3.0 met 32 stemmen
9.059 Dan, zo plots, scheurt het zwerk
een vloed van vroege en late regen
modderstromen van duivels werk
vegen mij van ingeslagen wegen
tastend naar duizend aardse zaken
een reddingsboei in ‘t kolkend vat
verlangend om jouw hand te raken
zinkend, verdrinkend, en wetend dat
ik zwaar verwond beleven zal
- in groei gebroken, arm en naakt -
toch…
Jouw horen en zien
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
443 in jouw
horen en zien
ben ik vergaan
nog wat oude delen
en fundamenten
zijn blijven staan
ik ben geraakt
met zachte
hemelse krachten
die mijn gedachten
richten op jou
als middelpunt
dit ervaren is
nog spannender
dan geboren worden
in een wereld die
met onze liefde naar
volmaakt zal groeien
in een wereld als
gemeenschap
en…
De kolonel preekt teamgeest
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
1.074 U wordt geacht
Omdat u wacht
Op de gerichte blik
Die uitstraalt u en ik
Blikken die elkaar vinden
Handen die elkaar voelen
Ogen die bedoelen
Begrip dat groeit
In een verbinding die bloeit
En blijft groeien en boeien
Niet slechts met eigen riemen roeien
Maar op betere wijze bemoeien
Oh Heren het is u en ik
En wat minder uw genitale tik…
Schoonheid
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.434 De schoonheid van de natuur
zo mooi, zo echt, zo puur
Laat zij haar mooiste bloemen bloeien
ik zag schitterende dahlia’s groeien
Mijn dahlia-tuin schonk mij de mooiste bloemen
alsof de natuur mij wilde zoenen
mij iets wilde zeggen in al mijn verdriet
vergeet in al je zorgen het mooie niet
Het mooie in de natuur om je heen
is van een schoonheid…
Geurige stemmen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
913 ik heb de
meeste bloemen
zien groeien ook onder
een minder gunstig getij
in slechte seizoenen
vertraagde het leven
konden zij amper
vruchten en zaden geven
de nazomer
brak alle records
de kleuren bestreken
hemel als nooit te voor
ik mocht vandaag jullie
bloeien aanschouwen
heb de geurige stemmen
van vele harten gehoord
dank…
Zusje. Voor M.
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
2.330 zusje, kleine, grote zusje
met voetjes die niet verder willen groeien
en die stampen als alles teveel geworden is
zusje, kleine, grote zusje
met een hart dat overstroomt van liefde
en soms van wanhoop als je iets niet kunt
zusje, kleine, grote zusje
met handjes die de wereld niet kunnen omvatten
en die je verstopt in je warme winterjas…
Het wassende sinopel
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
873 koele groen
vertel ik jou
van het gevallen blad
van de wind die zuchtte
omdat de lucht niet wilde
klaren
die takken knakte
van de gebroken stam
in ’t koele groen
rapen we de vruchten
en planten ze terug
in veie aarde
we dopen het wassende sinopel
met onvoorwaardelijk vertrouwen
als vruchtbare voedingsbodem
voor onbelemmerde groei…
Is dood ook geschapen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
461 wij groeien
bloeien en verwelken
maar diep in de kelken
gaat het leven door
als dood zijn
vleugels spreidt
is het nieuwe al bereid
de plaatsen in te nemen
mooier groter meer
voorspoed in bestaan
zo blijven generaties
in hun eigen cirkel staan
zou dood ook geschapen zijn
om ons naar het volmaakte
te laten gaan door aanpassing…
Nooit meer, morgen weer
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
714 Misschien sla ik de plank mis
misschien is er geen plank en
is er alleen maar een boom,
een boom die wil groeien.…
als het inzicht kwijnt
netgedicht
4.0 met 33 stemmen
1.560 met een verleden gevoel
er was ook een ander
maar al jaren onbezet
de beweende leegte
nog wel in een lijstje gezet
de wereld in jezelf
verliest steeds meer
ook het gezicht van weleer
je vraagt naar de onbekende weg
ontelbare malen, keer op keer
over van binnen naar buiten
heerst een vreemd getal
tussen beeldscherm en ruiten
groei…
ode
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
586 de zon
is niet bescheiden
haar ontwaken
scheurt de hemel
in flarden van vuur
uit duizend vogelkelen
trilt een ochtendgroet
de zon
is een moeder
zij koestert en warmt
doet leven en groeien
zij voedt en maakt vrolijk
de zon wordt bemind
de zon
kent geen grenzen
geen wetten geen maat
zij brandt ongenadig
schroeit akkers en huid…
Faalangstig bang
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
445 de dagen zijn
voorbijgegaan in
vele lagen van bestaan
natuurlijk was er groei
de grond geploegd
geschoond van stronk en steen
langs elkaar heen
in een verdeling die
seizoen en rol gebonden was
tot eigenheid
wat ruimte kreeg
en verder woekeren bleef
het samen schouwen
leek op houden van
liefde bleef faalangstig bang
tijd rijgt…
Een nieuwe dag
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
987 Als 's morgens in de vroegte
de nevel nog boven de landerijen ligt
en ik mijn eigen adem zie
m'n warme handen tegen mijn gezicht
dan voel ik weer het leven stromen
begint het warm in mij te gloeien
de frisse geuren van het buiten
doen mij als mens steeds meer groeien
zo'n dag vol frisheid, winterweer
dat kan en mag een mens bekoren
walmende…
Haar blauwe gasten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
462 jij raakt de bloem
die zich in vorm en kleur
geurend aan jou overgeeft
koestert haar
met warmte en liefde
terwijl zij wiegend bloeit
een samenspel
zonder afhankelijkheid
in woordloos groeien
jij weet het koren
zonder uitgesproken woorden
tot grote hoogte te bewegen
brengt zelfs
haar blauwe gasten
in het geel tot hemels leven…
Het mes er in gezet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 er waren takjes
die niet wilden groeien
bloemen die wel knopten
maar niet gingen bloeien
ondanks zijn trotse stam
kreeg de bast veel te verdragen
liep kwetsuren op die
levenslange tekeningen gaven
hij heeft de pijn gedragen
in het steeds hoger schragen
van de hemel en bewaken
van zijn eigen veilige plek
eindelijk het mes er in gezet…
Elf februari boom
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
460 het zal bijna tien jaar
geleden zijn de laatste
keer dat ik je zag
je bent nog even kranig
maar zachter van karakter
je voeten lieten mossen toe
te groeien
de jaren gaven je diepere
groeven
sommige werden holen
waarin spechten zich
verschuilen
je verloor een tak maar
niet je kruin
je was blij dat ik je zag
richtte je op, groette…
De wereld leeft
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
982 bomen staan
rijzig in een laan
sierlijkheid toont zich
rond elk uitlopend blad
de aardse tuin
stift haar kleuren
rond de genomen stap
krakend op het grindpad
haagwindes groeien
hechten zich vast
aan schilferende dakranden
verdoezelen het oud
vogels figureren
in schaduwvleugels
rond het hemelruim
dalen neder in het lindehout…