2916 resultaten.
WWW.JANJACOBKREDIET.NL
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Ik was een tijdje weg door persoonlijke mijmerij
wel thuis, maar niet aan de schrijverij
Nu echter weer terug met pen en 'banaan'
om er weer met zin, zinnen tegenaan te gaan
voor de liefde van het woord, de dichtcultuur
en morgen al een hartenkreet over de natuur!!…
Kerstnachtdienst Westerkerk: Amsterdam Alle rede, onder ede: DE VREDE!!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
599 Het is de toon die de muziek maakt
nou, daar zorgde de Wester-Cantorij wel voor
maar ook de soliste, de sopraan en samen zingen
in massale samenzang met 't orgel en 't orgel solo
Maar ook wijlen Toon Hermans met zijn gedichie
scheurde, schuurde door de akoestische grote Wester
Eerwaarde Herman(s) zelf:Koestveld voegde 't woord bij d…
in de ochtend zon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
255 ik heb eigenlijk een liedje ( mijn eerste) geschreven en aangeboden aan Pommelien Thijs, maar zij aanvaard geen schrijvers dat ze niet kennen.
Ik voeg hierbij hun schrijven, zodat julie zien dat het waar is.
Daarom vraag ik iedereen die het leest, of zij iemand weten die dat wel wilt zingen, ik heb ook nog een 2 de geschreven, misshien is er onder…
PRAATJE, WEEK VAN HET PRAATJE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 Praten dat kan ik
als aan 1 stuk
voordragen ook
en zingen, dat is praten met noten
ontmoeten kan ik ook
omdat het geen moeten is
en met labrador Mika
is het hek van de Dam
dan wordt ik aangesproken
en begint het praatje
soms ervaar ik mij als een praatprostitué
anderen weten dat wel te beantwoorden met
je bent gewoon een ouwehoer…
In mijn boshut
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
594 Ik ben in mijn boshut en luister.
Vele geluiden hoor ik hier,
die me niet deren kunnen.
Gedachten denk ik nu,
die vanzelf arriveren.
Straks weer gaan.
Niets hoef ik hier te doen,
dan alleen maar bestaan.
Niets hoef ik te verklaren.
Niets dan alleen te hopen,
dat ik later op mag staan.
Ik ben in mijn boshut en ben.…
het dilemma van de vogelhuisjes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
149 Het Dilemma van de Vogelhuisjes
In een oude eikenboom, zo groot en wijd,
hangen twintig vogelhuisjes, zij aan zij.
Blauw, geel en groen, een kleurrijk gezicht,
de vogels weten niet welk huisje hen het meest verlicht.
De Grote Keuze
De merel fluit een vrolijk lied,
maar twijfelt waar hij nu eens gaat zitten.
Hij kijkt naar links, hij kijkt…
Vriendschap
hartenkreet
4.1 met 27 stemmen
3.888 Vrienden kun je alles zeggen,
sterker nog, die zijn daar juist voor.
Je moet ook naar ze kunnen luisteren,
heel belangrijk, dat gehoor.
Je moet ook op elkaar kunnen rekenen,
met goed of minder goed nieuws.
Je moet voor elkaar iets kunnen betekenen,
een schouderklopje, of je zegt iets liefs.
Echte vriendschap is niet te benoemen,
er zijn domweg…
Thee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
665 De wonderlijke geur van verse kruiden
Het rustgevende geluid van het kokende water
Kalmeert mijn stressvol wezen
Weer een lange dag voorbij
De pijn verlicht, zodra het theekopje mijn lippen raakt
Het eerste slokje verdrinkt de kleine zorgen
Zo warm en kalm, een deken voor mijn weemoedige ziel
Thee is zoveel meer dan een drankje alleen.…
Vriend
hartenkreet
4.4 met 176 stemmen
151.794 Je hebt iemand nodig,
eerlijk en oprecht.
Die, als het er op aan komt
voor je bidt en voor je vecht.
Pas als je iemand hebt
die met je lacht en met je grient,
Dan pas kan je zeggen...
Ik heb een vriend.…
Nachtgeluiden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 Het is nacht
en de wind speelt met de houten gong
de maan straalt
zachtmoedig
op de daken
de kamer is gevuld
met pianoklanken
klanken
die klimmen en dalen
In de stad
verstrijken de uren
gedwee
uren gevuld
met zoeken naar geluk
Zoeken
dat het geluk
verhult
Geluk
niet te vatten volheid!
Cafégeroezemoes -
geluiden
die…
Dageraad
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
566 In heldere eenvoud zijn -
het verstaan zonder woorden
Niet verstrikt in droom en gedachte
die in golven gaan en komen
En in liefde gaan
het hart een kalme nachtzee -
lichtbundel die door het donker glijdt -
door een nieuwe dageraad gedragen…
Bouwval
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
9 een bouwval de toegang uit het lood
niemand kijkt er meer naar buiten
die hier woonden verhuisd of dood
de wind speelt langs kapotte ruiten
de vensterbank kaal en verrot
van kinderen verstomde kreten
resten gordijn als overschot
in flard en stuk gereten
liefde, haat, ruzie, verdriet
door muur, deur, raam omgeven
waar de een het leven liet…
MIJN BROER
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
659 daar lig je dan
gekluisterd aan je bed
en soms even schuifelend
achter een looprek
wat een ellende man
je stem gekraakt
een lichaam dat als
bevroren raakt
helaas hebben we
het in het leven
niet voor het kiezen
zodat jij jezelf ongewild
en ik mijn broer
dreig te verliezen…
Alleen op de wereld
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
480 Helemaal alleen
zonder dak boven mijn hoofd
ik ben onzichtbaar
Met breekbaar hart en ernstig
eenzaamheid in deze veranderlijke wereld kom
ik hem tegen, een arm kwetsbaar persoon die er sjofel bijloopt
met tijdelijk verlies van gezichtsvermogen die hij nog niet zo lang geleden kreeg.
Dat hij vervuild verweerd vergrijsd
is kan ik helemaal…
[ Te koop op de markt ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 Te koop op de markt:
hersentransplantaten met --
herinneringen.…
Niet toerekeningsvatbaar!
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
803 Niet toerekeningsvatbaar.
ben je, als je niet meer weet wat je doet
als het mooi verpakt moet worden
als je een reden nodig hebt,
of juist niet.
Niet toerekeningsvatbaar
als je daden worden vergoelijkt
als krankzinnige dingen worden bedekt,
niet met de mantel der liefde maar
met de toerekeningmantel!
Een verklaring is niet nodig, een mantel…
Klokje rond
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
764 Ik heb het klokje rond
geslapen
Was er eigenlijk aan toe
Verbaasd wakker kijkend
in de rondte
nog steeds wat duf,
een beetje moe,
zie ‘k mijn wekker
staan.
Vierkant!…
Hoogtevrees
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
641 Door hoogtevrees
omgeven
sprak zij met angst
en beven.
Hoogmoed komt voor de val.
’t Is daarom dat zij beval:
Springen is ’t
laatste dat ik doen zal.…
Alles heeft een reden
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
3.018 Dat ik je tegenkwam,
je ontmoette
Jaren lief en leed deelde,
het is voorbij.
Dat ik je vriendschap
koesterde tot het over was,
het is voorbij.
Dat ik alle kleine geheimen
met je deelde net als de grote
tot je mijn ziel raakte
toen was ’t voorbij.
Dat we samen lachten en huilden
emoties deelden,
er niks meer te delen viel
en…
Mijn schaduw
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
2.168 Er zijn van die dagen,
dan loop ik me voorbij
Dat kan toch helemaal niet
want mijn schaduw
houdt me bij!
Er zijn van die dagen
dan doe ik helemaal niks
Dat geldt ook voor mijn schaduw
overwerken doet ie zich dan niet,
hij is dan vlak bij me.
Er zijn van die dagen,
dan doe ik van beiden iets
Dan doet mijn schaduw
ook nog wat…
Verstillen
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
679 ondergedompeld in een rode vuurzee
is de verslagenheid daar waar
logica ver te zoeken lijkt
onschuldige zielen die aan het begin
stonden om de wereld te verkennen
hun horizon te verruimen
zich te laven aan het leven
werd nors verstoord
door meedogenloze kogels…
[ Ik doe mijn gedicht ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
453 Ik doe mijn gedicht
aan, om me te laten zien --
mijn open wonden.…
Als de vlinders dromen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
986 Als de vlinders komen
die de zinnen van je
huid mogen vangen, de
zinnelijke spirit in de
ogen, bron van dromen
als de knoppen botten,
fluisterend gebaar
van vingertoppen in de
ravenzwarte haren, de
koelte van schaduw op
de oogleden, sproeten
op de wangen, bloesem
van je jeugd in een
zijden cocon te spinnen.
Als ik daar…
Trieste oude man
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
773 uw wandeling in het winterlicht
ik kan er niet omheen
de triestheid raakt me
gaat me door merg en been
een zilveren weerschijn
zie ik op uw haardos landen
het spreken van de jaren
plooit zich op nijvere handen
rond schuifeltraagheid
de diep gebogen rug
uitzien naar is er niet
komt niet meer terug
uw oude jas hangt zwaar
doordrenkt…
Ademen uit zelfstandigheid
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
752 De olm staat mij nader toe in zijn nadenkendheid,
een gelijke taal ruist door ons heen, dezelfde strijd,
met wortels in het verleden en ziel in het kale zwerk,
onverbiddelijk torsen we samen het beknotte werk.
De uilen vliegen als bedoelde jaren uit ons weg,
angst wordt stilte, wordt houterig zonder enig overleg ,
waar de stam, vertakt tot…
Uit aarde en van turf dichtbij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.051 Woel me gedachten malend
Naar het eind van deze nacht
Slaap heeft het al weer
Verloren van dringende
Gedachten die door farmaco
Een tijdlang waren stilgelegd -
Nu zijn ze er weer, gedachten
Van toen, gedachten van nu,
Gedachten van straks als
Het leven er niet meer is
Dichtbij de aarde voel ik me nu
En de turf waaruit ik geboren…
in de helderheid van wind
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
776 waarom schrijf je dan nog,
vraag jij
het is mijn groet,
antwoord ik
aan gezichten in de ramen,
veranderlijk in het stilstaan tussen nieuwe en oude
bomen
zonder ochtend, avond of
eindbestemming
zo ben ik ook jou
en wat we weten, weerloos
achter het dunne vlies van woorden
en in vrije kamers van verte
waar dagen aan de grond…
notitieboekje
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
664 soms
wanneer je verre reizen maakt
dan moet je soms noteren
iets bijzonders misschien
of misschien iets heel gewoons
een mooie plek
een speciale ontmoeting
of
zomaar
een dood vogeltje
op het trottoir
dat je opeens
verdrietig maakt
een heerlijk gerecht
een telefoonnummer
reizigers die vrienden worden
of misschien zomaar…
De laatste roos van de zomer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.129 't Is de laatste roos van de zomer
die de ochtend begroet, alleen.
Bloemen die haar eens vergezelden,
zij verschrompelden één voor één.
En geen knop zal openbloeien
tot opnieuw de lente weer ontwaakt.
't Is de laatste roos van de zomer
die mij altijd weemoedig maakt.
Nu de laatste roos van de zomer
aan haar tocht naar de herfst begint…
Rust der ziel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
563 Onrust vind ik alleen daar
waar rust ontbreekt...
steekt dan de pijn
in mijn borst, hoofd en geest
niet zo klein,
maar doet me
meer zeer
dan simpel verdriet.
Onrust in de ziel
is,
waar ik viel.
Daar waar rust is
tenslotte
koester ik
wat klopt, rust geeft
niks mis
mee is
maar juist
vrij en positief in me leeft.…