2808 resultaten.
SuperBIO
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
542 Sommigen schrijven gedichten.
Over fijne, lieve supermensen,
die zo BIOecht als dieren zijn.
Vele dieren leven in hokken.
Ontelbare mensen in kooien,
die ze zelf niet durven zien.…
domaine particulier
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
624 volg het geëffend pad
waar onuitgesproken woorden
de voetstappen dempen
waar ontluisterende bomen
en linten van zwijgzaamheid
onvoltooide zinnen vormen
achter de hoge heuvels
van misplaatste trots
bepalen leestekens de grens
juist daar in het land van
zeggen en schrijven spreekt
men de taal van dichters...…
Wereldpoëziedag
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
436 Wereldpoëziedag 2025
vanochtend wilde
ik hierover schrijven
misschien als je poëzie
strooit in de wereld
minder haat is
minder oorlogen
minder mensen strijden
ik heb mijn pen
weer neergelegd
inspiratie gezocht
vandaag maar niet
teveel bloed
teveel tevergeefs gezegd
misschien volgend jaar…
Ter ere van...
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
523 Dat sommigen toch zo gemakkelijk dichten,
'k begrijp dat niet, want mij lukt dat maar nooit
en enkel in ’t seizoen dat bloemen strooit
komt soms de muze mij wel wat verlichten.
Maar 'k wil niet treuren, er is immers meer
dan woorden ook maar zeggen mogen
en ooit valt er wat licht van uit den hoge
en dan voel 'k mij gezegend door de Heer.…
het dilemma van de vogelhuisjes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
149 Het Dilemma van de Vogelhuisjes
In een oude eikenboom, zo groot en wijd,
hangen twintig vogelhuisjes, zij aan zij.
Blauw, geel en groen, een kleurrijk gezicht,
de vogels weten niet welk huisje hen het meest verlicht.
De Grote Keuze
De merel fluit een vrolijk lied,
maar twijfelt waar hij nu eens gaat zitten.
Hij kijkt naar links, hij kijkt…
Dat de vrouw snoeide
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
69 Dat de vrouw snoeide
viel niet op, wel de snoeischaar --
die ze liet liggen.…
hoe het was
netgedicht
3.8 met 45 stemmen
3.585 iemand huilt
een dal vol tranen
in een zee van stil verdriet
ik zal troostend woorden schrijven
want te spreken lukt mij niet
het zijn gedachten
die mij doen zwijgen
en mijn herinnering
aan hoe het was
en dat ik nooit
genoeg kon krijgen
van wat ik in
jouw ogen las
niemand wil
de dag begroeten
na een nacht van eenzaamheid
ik zoek…
ER KOMT NIETS ZINNIGS UIT
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
909 De hersenspinsels spinnen
daarboven in mijn hoofd
en zijn aan het verzinnen
waarin ik heb geloofd
wat ik hier neer zou schrijven
Terwijl ik heb beloofd
een schrijver toch te blijven
daar in mijn achterhoofd
Gedachten worden woorden,
verschijnen op papier;
totdat jullie het horen
tot zolang blijf ik hier.…
roodgloeiend
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.111 twee mooie dames
als loket
in de Zuiderkerk
gezegd
dat nimmer
in hun schrijven
is te wonen
dat gedichten
enkel schuil geven
bij onbeslagen
brilleglazen
niet geloken ogen
helder licht
volle maneschijn
dat polyfonie
mooi is
in oren
om te voelen
ze waren er
rood gloeiend
bij
bij zijn woningnood
wisten niet
waar ze
zoeken…
Rafelen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.198 Geef maar,
geef het mij maar
die dagdagelijkse dingen
welke je niet meer
kunt benoemen
geef maar,
geef het mij maar
die herinneringen
welke huilend
rimpels schrijven
in jouw gezicht
geef maar,
geef het mij maar
die jaren van toen
waar de lach nog
armen had om je
aan te warmen
geef maar,
geef het mij maar
ik zal ze verzorgen…
Gedicht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
858 Toen zoet water met de spiegelingen
van cipressen, bomen in het omringend heuvelland
ook mij omsloot, de zon met kracht
mijn huid en bloed begroette
jij mij aankeek met een liefdes lach
beloofde ik in diepste van mijn hart
voor jou in water een gedicht te schrijven.…
ontregeld
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
705 alsof een waterput
vol ongeschreven wetten
emmertje voor emmertje
wordt leeg gedregd
zo schrijven wij gedreven
via voorgeschreven regels
in rijm verdrinkt misschien
een inhoudrijk gedicht waar
vrijheid zinkt tot op de bodem
maar geef mij een stuk touw
en ik bind mijn gedachten vast
geheel ontregeld…
Woorden van morgen
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
2.984 Ik kan geen gedichten
voor je schrijven
mijn lief
want alle woorden
heb ik al eens
voor anderen gebruikt
en ik wil je niet beschrijven
zoals 'k een ander
al beschreef
Ik wil je geen woorden
laten proeven
met een smaakje
van voorheen
als vandaag voor jou en mij
reeds een nieuw zonnetje scheen
Dus wacht op mij
mijn lief…
aandacht is macht
netgedicht
1.9 met 47 stemmen
7.283 ik wil hier beklijven
door iets te schrijven
waar men niet omheen kan
want alleen dan
weet ik zeker
dat ik de beker
tot op de laatste druppel leeg drink
en daarna zink,
de slaap vattend, "wel te rusten",
naar een nivo waar de honden geen brood van lusten
maar ja, jong geleerd
weet je dat macht corrumpeert
dank u voor de aandacht
slaap…
domaine particulier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 volg het geëffend pad
waar onuitgesproken woorden
de voetstappen dempen
waar ontfluisterde bomen
onvoltooide zinnen vormen
en linten van zwijgzaamheid
achter hoge heuvels
van misplaatste trots
bepalen leestekens de grens
juist daar ginds in het land
van zeggen en schrijven
spreekt men de taal van dichters…
Ganzentrek
gedicht
2.7 met 39 stemmen
12.872 Het is tijd, we gaan op reis
We verzamelen ons, we zijn met velen
Vraag niet waarom, waarheen, hoe lang
We volgen een innerlijke drang
Vleugel aan vleugel
schrijven wij
luid gakkend in gelijke vlucht
de laatste letters van het alfabet
in de grijze novemberlucht
---------------------------------
uit: 'Gek van liefde', 2008.…
onzichtbaar
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
646 in het landschap
dralen schapen tussen bloemen
in de wasem van weiden
alsof ze zich neerleggen
bij de éénvoud van onze poëzie,
en men kan zich zelfs
vergissen van eeuwigheid
in woorden van ééntonige lettergrepen
terwijl we onder de bomen
onze overwegingen schrijven
leg ik je vast ,plaatsen we de dingen
als deze woorden in de
vorm van…
Even iets anders
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
709 duiven pikken het eten van de kippen
de andere vogels eten het konijnenbrood
zelfs het roodborstje is present
de tuin is zo wonderlijk
leidt een leven op zich
de sneeuw valt zacht maar wild
het is geen tijd om te schrijven in de tuin
maar onder een afdakje doe ik het toch
geef maar toe
dit is toch even iets anders
dan dat wolkenvrachtvervoer…
Naschok
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
587 Droge tranen schrijven nullen
op een gapend massagraf
kon mijn giro maar verhullen
dat ik veel te weinig gaf
Laat mijn bloed toch sneller stromen
bij het zien van grote rampen
nachtmerries zijn roze dromen
onder televisielampen
Schuif mij op de schaal van Richter
door naar menselijke actie
maak mijn eigen lijden lichter
als hulpverlener…
Voor k,uit een droom
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
1.328 Wanneer wij samen komen
op dat pad
waar de bomen scheef zijn gegroeid
en als oud romeins bouwwerk gebogen gaat
over ons twee
pas dan
besef ik het doel
van mijn droom
het is geen eind
het is tijd
om te leren
leven
lezen en schrijven
verder weg kijken
dat is geen einde
dat het begin
van een nieuw verhaal
......…
domaine privé
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
479 volg het geëffend pad
waar onuitgesproken woorden
de voetstappen dempen
waar ontfluisterde bomen
onvoltooide zinnen vormen
waar linten van zwijgzaamheid
achter huizenhoge heuvels
van misplaatste trots als
leestekens de grens bepalen
juist daar in het land
van zeggen en schrijven
spreekt men de taal van dichters…
Diva
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
768 herkennen in mij
doorlopen in straten
is een gave
die ik vervloek
op zoek
naar jou
kan niet meer
loop weg
loop weg van het
verlangen
het verlangen van jou en mij
help me schrijven
dat boek
over ons twee
geluk is lijden
jij weet…
het stille woord
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
979 In de ban van
zelfgekozen
eenzaamheid
Geen contact –
wat zij ook
niet zocht
In de ban van
klank en woord –
boetserend,
polijstend,
balancerend
op het koord
In de ban van
Leven dat zij
niet leiden kon
maar door haar
schrijven wel
delen mocht
In de ban van
haar geraakt,
onontkoombaar,
onomkeerbaar –
dichteres van het
stille…
Één van duizend nachten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
539 Schrijven van mijn hand
zoekt bevend de lijnen
die ik zou lopen door schaduw
van lommerrijke lanen
beschenen door maanlicht
omfloerst door kransen
van kleuren besprenkeld
met sterrenlicht
fonkelend door tere lover
inspirerend tot gedicht
en in heldere beken
sprankelende weerschijn
van nachtelijke romantiek
spiegel uit “Duizend en één…
Bevestiging
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
747 Ik weet dat wat ik schrijf
alleen vanuit mij komt; anders kon ik
het niet zó schrijven.
Ik weet ook, dat ik altijd op jou bouw:
in stilte en spreken.
Daarom heb ik mijn geluk en glans behouden!
Wat er ook komt.
Er is niets, wat mij van binnen
ècht zo raakt!…
een beeld, nog dichterbij
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
695 ik zou een vers willen schrijven
over de ochtend, het ruisend geluid
van winterkoude waarin mijn hart hangt
misschien is het de eenzaamheid
die in wezen niet verandert of de minnaar
uit mijn dromen en ik van mezelve genoeg
ik volg de banen, de wolken dieper,
over het bleek, getralied gras
dat als een bevroren pijn in de tijd ligt
dit…
Liefdevolle pijn
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
547 Als liefde pijn doet,
zoals wel meer
lopen mijn ogen vol
als ik pijn heb,
zoals elke keer
staan mijn vingers bol
van schrijven
als ik naar je kijk,
de liefde zie in je ogen
weet ik waar ik toen,
in al mijn onschuld
voor heb gekozen
alleen voor jou!
Een pijn die ik
in stilte meedraag
terwijl ik zeg:
ik hou van je!…
Verre vriendschap
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
703 De gesprekken, de
woorden die wij
schrijven met elkaar,
vormen een mooie
verbinding tussen twee
mensen.
Dankbaar ben ik, dat je
mij iets gevraagd hebt.
Een mooie vriendschap,
die hopelijk nog heel
lang mag duren.…
Angst voor Turing
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
577 Mooie gedichten schrijven,
die niet verloren gaan.
Ik wou dat ik het waar kon maken,
wat geslaagde dichters durven doen.
Kreupel rijm bevrijden,
uit onzinnig zinsverband.
Ik wil wat geslaagde dichters durven.
Turing smeken om erkenning.
En daarna?
Verschijnen in een ochtendkrant!…
vasthoudend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 ‘k zou zo graag
over iets anders schrijven
iets van tijden geleden
toen we onbezonnen deden
zomaar handen schudden
kennis maken,
in liefde aanraken
‘k zou zo graag het woord niet kennen
de beelden evenmin
‘k heb zo’n onbedwingbaar zin
om net te doen als toen
je zomaar om je hals te vliegen
‘t zou toch zomaar kunnen...…