3967 resultaten.
september
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.479 tussenvorm
met overhang boven velden
de aanloop naar het
aantrekken van een jas
de vergrijzing van blauw
overvolle fietspaden
de geur van een nieuwe school
het schijnsel van kunstlicht
meeruren voor de tv en dat
bij gekortwiekte dagen
geur van bos, bier en brandhout
het afgezakte thuiskomen en
overblijven bij intredende
schemer…
Alles draait om rond
netgedicht
1.4 met 10 stemmen
2.319 passie
voor cilindrisch
de vloer
het bankstel
en karpet
tafels en de tuin
zijn dikke buik
idem dito kont
en borsten
en de mond
het bad en bed
en nog veel meer
bolvormig uitgezet
alleen zijzelf
is vierkant
en dat drukt nou
zo de pret…
ZWARTE KERST
hartenkreet
3.3 met 20 stemmen
5.129 De tuin is wit.
De boom is wit.
De kaars is wit.
De krans is wit.
De soep is wit.
Het ijs is wit.
De stal is wit.
Het kind is wit.
Het lijf is wit.
Het hart is zwart.…
Soms ben ik net een mens.
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
5.677 Was ik gister stout, baldadig, nukkig
Nu is alles anders, ik ben gelukkig
‘k kijk uit mijn raam, m’n tuin vol kleuren
Mij kan vandaag niks meer gebeuren
Ik heb mijn huis, mijn boom, mijn beest
En een echte vriend, dàt telt het meest.…
Guus
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.254 De tuin ontwaakt
in het vroege licht
Een zijdezacht pootje
beroert mijn gezicht
Een koud nat neusje
stempelt mijn huid
Een zacht spinnen zegt
‘kom eruit’
Blauwe ogen
kijken mij aan:
Ochtendgroet van
een Heilige Birmaan.…
Flarden
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
927 de ekster steelt de morgen
mijn hart, mijn woorden
uit de lucht gegrepen
vandaag is de stilte
tussen de regels door
geslopen, geslepen
zijn je lippen
kus mij een tuin
en eet appels uit mijn kruin
ik dolfijn in de fontein
en vang de wind
met mijn vleugels…
Laatste lente
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.757 Je hebt je strijd moedig gestreden
geef je nu maar over aan mijn wil
ik heb een tuin waar je kan wonen
net zolang als jij dat wil.…
Opa
netgedicht
2.6 met 18 stemmen
2.545 Tussen Pasen en Pinksteren,
nog net te koud om te terrassen,
tussen bakken wiegende gele Narcissen,
en andere voorjaarsbloemen;
vind ik jou, op een stoeltje,
in de tuin, met je petje schuin
op je hoofd, een biertje in je hand,
en je oude pijp in je mond...…
Het koude seizoen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
632 Zorgvuldig in de gaten gehouden
wanneer het laatste blad
van de lindeboom in de tuin
zou neerdwarrelen.
Het viel samen met
het neerstrijken
van de eerste staartmees
op de voederplank,
met geweerschoten
in de Lommelaer,
met het langer draaien
van de verwarmingsketel.
We zijn er klaar voor.
Voor het koude seizoen.…
achtertuin
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
416 we hebben alles begraven,
mijn jongste broer en ik
zesenzestig rozen
een flesje oud bruin
diverse snuisterijen
we hebben het achter
ons gelaten in de tuin
dag ma, het ga je goed
wij gaan, nog even,
de toekomst tegemoet…
Komkommerpiemels
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
806 ze stonden er met veertig
in de tuin der lusten
een aantal is er nu gestolen
"waar zijn de zeven piemels?"
Rob Breukman is de maker
van gebakken kunstjes
wat moet men nu met kleikunst
of komkommerpiemels?…
Oktoberlicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
593 Oktoberlicht
Tuin gedompeld in oktoberlicht
Als koraal in het rif
Fris, schoon en kwetsbaar in het zicht
Werden de dingen neergelegd
Door de donzig strijkende stralen
Van de middagzon
De bomen, de struiken en het gras
Oh, ik kon
Ik kon hun wezen zien
Alsof ik hen ook zelf was…
Vindingrijk
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
490 Een merel
kwam zich nestelen
in mijn tuin
een bloempot
heeft hij uitgekozen
achter een geranium wit
vliegt hij af en aan
op manshoogte
ik kan er makkelijk aan
hij kent mij
Lancaster in zijn naam
een bloempot
aan een nagel
zo wankel
zo simpel
zo lichamelijk
is het bestaan
vindingrijkheid
daar komt het op aan…
Interval
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
457 Lucht, tuin, huis,
half maantje.
Dan via wang
en neus terug
in je hoofd.
Is dat mijmeren?
Is dit schrijven?
Finaliseren.
Even geduld.…
Zij vult mijn blik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
673 Als m'n beneden buurvrouw bezig
in haar tuin, plantjes wiedt en toespreekt
met haar vinger vermaant
kijk ik graag naar haar
Hoe zij de de haren uit haar gezicht zwaait
haar borsten vrijwillig meebewegen
Hier past alleen verlekkerd kijken
dankbaarheid voor haar heerlijkheid…
gadeslaan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
682 hier sta je
op het zwarte gras
te denken over gedachten
de sterren geven weinig licht
vannacht
en de rake klappen behoren de dag
het dreunen van een onweer
het sterven en de geboorte van een etmaal
gadeslaan
de tuin
er is geen ritme in het donker
er is slechts zijn…
Bladmuziek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
531 eindelijk weet ik nu
dat ik muziek kan lezen
van ontelbare bladeren
die 't gazon bekleden
vraag mij niet te zingen
van een gedrukte partituur
ik zie wél wat hoog of laag is
en de huppelnootjes
het blad in eigen tuin
vormt een magistraal orkest…
Dierenvoer
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
751 de tuin een winterse
volière waar de vrijheid
strakblauw boven hangt
spreeuwen op en rond
de waslijn met het
vastgeknijperd pindamaal
mussen, merels - op de muur,
in de wilg, de coniferen -
wachtend op hun beurt
in de kamer voor het
raam likkebaardt de kat…
Weekers' ontslag
snelsonnet
4.0 met 6 stemmen
788 ‘Gegroet o Koning Willem Alexander
Bedremmeld kom ik mijn ontslag aanbieden’
‘Geluk gewenst, u kunt uw tuin gaan wieden
Uw zenuwbaan is strakjes voor een ander
Maar dat u nú komt, had ik niet gedacht
Mijn móeder had u al zo lang verwacht’…
Scheiding vanwege
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
736 in onze vergeelde tuin
doortrokken van vooravond
temidden van volstrekt nalaten,
zwenken onze gebeurtenissen
naar de beeltenis van voltooide
toekomst, naar de oever
van niemandsland, het hellend
vlak van een verzwegen draaiboek
als ieder voor zich. Ons, of ik
maar nauwelijks wij samen…
Een vrije vogel zijn
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
571 Een vogel zie ik landen in de tuin.
Of zou het dalen zijn?
Hij doet dat omdat hij bij ons wil leren.
Wat wij met vallen en opstaan doen.
Zijn en onze natuur verkennen.
Daarna vervolgt hij gewoon zijn weg.
Zijn natuurlijke vrijheid tegemoet.
Op weg naar alle openheid.
Of zou dat stijgen zijn?…
Kleine Klokjes
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
552 Ik scharrelde met mijn handen
wat dorre herfstblaren weg in de tuin
toen ik sneeuwklokjes hoorde
kleppen aan mijn hart
hun blanke schoonheid
ontsprongen uit donkere winteraarde
jubelend klonken ze over de beginnende lente
en de eerste zonnestralen gingen
lichten door mijn ziel…
uit het zonlicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
664 zo lichtvoetig dat ik
hem niet hoorde toen
hij in een oogwenk
met jouw ziel verdween
ik hoor je praten
ik zie je schaduw op
de muur van de tuin
je leefde daarnet nog
een onpeilbare god trok
je ziel zwijgend naar
een lichtloze ruimte
je lichaam liet hij achter…
In mei 2017
snelsonnet
3.1 met 7 stemmen
770 Kijk mee met mij, de tuin bloeit wonderschoon
Veronica, narcis, viool, aubretia
Azalea, papaver, tulp, weigelia
Astilbe akelei en anemoon!
Ajakkes, Keizer-kruid! Daar in de hoek
Eruit! Dat staat als woekeraar te boek!…
Ondanks
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
514 open blik
nog zoveel te zien
naast het gemis
smetteloze klokjes
geven vaagheid
weer betekenis
ondanks…
een tuin
waar het leven
vliegt, springt
de vogel
het hoogste lied
in herhaling zingt
ondanks……
Belofte?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
627 ik heb het je
niet beloofd
Wel de liefde
die niet leek
te verwelken
Werkelijk elke dag
werd ik
van m'n zinnen ontroofd
Dwaalde en doolde
rond
als 'n kip zonder kop
Maar die tuin
jou...
beloven?
Je zou
het zelf
niet geloven, liefste.…
Amazone
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
521 Wat heb je vanochtend me
laten genieten
Van twee tortelende lichtgroene parkieten
Je tuin is een zonnehof, garden
of eden
Lavendelgeurminnende lustige
lieden,
Azalealusthof voor rustige
lieden
Een kuuroord voor kruiden,
een zonflorafeest
Voor lieveheersbeestjes misschien nog het meest…
Vakantie!
snelsonnet
4.1 met 10 stemmen
680 Dus in de tuin fijn zand gestort als strand,
een palmboom en twee parasols geplant
en in de vijver kun je pootjebaden.
Geen Griekenland, Slovenië, Silezië,
wij zitten veertien dagen in Tuinesië.…
De Kust
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.159 Als een wijkend wonder
nam in de kim de schemer af,
en met het licht, dat haar begaf,
ging allengs ook de wereld onder,
en over de verzonken, zilte
waterbewogenheid, tot aan
de uiterste verte, kwam de stilte,
onmetelijk en diep, te staan.…
De Kust
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.199 Als een wijkend wonder
nam in de kim de schemer af,
en met het licht, dat haar begaf,
ging allengs ook de wereld onder,
en over de verzonken, zilte
waterbewogenheid, tot aan
de uiterste verte, kwam de stilte,
onmetelijk en diep, te staan.…