2904 resultaten.
Rijmpje
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
617 Ik heb mezelf betrapt
ik had weer uit het zelfde vaatje getapt
de woorden leken op elkaar
op en neer, van hier naar daar
ik heb er een ander licht op laten schijnen
zodat woorden eens gebruikt verdwijnen
met veel moeite en pijn
moet het dan een ander rijmpje zijn
maar daar gaat-ie weer
ik heb geen woorden meer
zo kan ik mezelf wel schieten…
Vredesbespreking van het hart van Zorro met de rust
gedicht
3.0 met 3 stemmen
15.341 Ik wil in je verdwijnen
zoals de golf in de golf.
Ik wil je omhelzen
zoals de golf de golf.
Ik wil je zoals de golf,
blauw
en eeuwig reizen.
---------------------------------
uit: 'De herfst van Zorro', 2006.…
Horizonnenlang geleden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 ik verzamel vergezichten
en bouw een horizon
waarin ik kan verdwijnen
als jij dicht bij me komt
de stappen zijn geteld
als strand en veld
zon overgoten blaken en
jij weer je entree komt maken
woorden dragen
slechts verlaten
omdat elkaars nabijheid
niet tot naderen zal geraken
wij leven met het nemen
van wat we ooit
elkaar hebben…
Melancholiek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Melancholiek - zo
Omschrijf ik het
Best de stemming
Waarin ik verkeer -
Niet zozeer de
Diepte waarin ik
Verdwijnen kan
Maar meer een
Voortkabbelend
Gevoel van verlies
Waarin ik niet
Precies de vinger
Kan leggen op wat
Ik dan wel verloren heb -
' t Maakt me ook
Best ongerust, want
Waar voorheen een
Specifiek verlies…
De reis niet waard
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Waarom zou ik gaan
Reizen, verder dan
De horizon, alleen maar
Om de schuld, waarmee ik
Mezelf heb opgeladen,
Te zien verdwijnen in
Een mateloos gordijn
Van schoon geduld?…
De besneeuwde berg
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
607 Iedere nacht
Naast je in bed, afzijdig
Omringd door slaap
Zie ik de besneeuwde berg
Van het grote verdwijnen.…
Nog minder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
498 zei je:
dat kan niemand je meer afnemen
ik liep langs het strand
de wind woei het niet weg
de golven spoelden het niet mee
het zand bedolf het niet
de meeuwen konden het niet overstemmen
integendeel
alles leek het te willen aanzwellen
zodat ik bleef,
bleef zwelgen in de herinnering
van mijn hoofd op je schouder,
hoe dat leek te verdwijnen…
Licht bewolkt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
467 ik heb alle zonnen
aan jouw hemel
zien schijnen
waar ze ook
plotseling verdwijnen
in een opkomende bui
nog lach je
maar de eerste
schaduw is verschenen
licht bewolkt
is je blik in een nog
onvoorspelbaar gezicht
dat nu langzaam
donkert in een
stemming van afwezig zijn
versluierd voelen wij
de levenspijn
steeds nader komen…
Zilveren golfjes
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
497 ik zag de zon
boven de plas
in zijn gerimpelde
weerkaatsing klonk
stralend jouw lach
de zilveren golfjes
gekuifd door de wind
liepen zacht dood
in het donker
van borders
die groen
overhuifden om
hun verdwijnen
te verfijnen in de
rust van het land
een schitterend plaatje
waarin onze blikken
zeilden over het water
naar een verre…
Ik ben niet gek
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
514 rood schemeren
de flarden nog uit
ons heftig gesprek
en nee
ik ben niet gek rijg zo
de woorden weer aaneen
om terug te komen
maar dan met feiten die
jij zal moeten onderschrijven
onze zinnen vallen uiteen
ooit door gif verbonden
waarheid heelt het zere been
we zijn naar de zon gegaan
zagen het rood verdwijnen
alsof het gesprek…
Haast en stress
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
551 sluimerend
verlangen fluistert licht
of er nog meer stilte is
leven doet pijn
in haast en stress want
jagen is onze genetische dress
bewegen is must
rust lijkt een vloek
te zijn in het aardse bestaan
wij zijn naar tal van
soorten ontspanning gegaan
verstilling lijkt aan te slaan
pas door overlijden zal de
hartslag van leven verdwijnen…
nabij het sacrament van mirakel
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
822 zij ziet de straten vollopen
en weer leeg
in de donkerte verdwijnen
neonlicht knippert
tegen de koude decemberavond
-vandaag zal er geen wonder gebeuren-
ze praat zachtjes verder tegen de oude katten
in de reeds kaalgeplukte kamer
elf uur
misschien is dit niet genoeg om te leven
en misschien is dit leven
een onversierde werkelijkheid…
Midwinteren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
565 Waren wakker geworden
de vrouw en ik door de kou
komend met het ochtendlicht
Gooide droog hout en turf
in de kachel, warmde kruidenwijn
vulde de bekers
De handen omsloten
wensten een beter leven
keken elkaar grijnzend aan
Zij knielde op het tapijt
deed mij in haar verdwijnen
warm, zacht en teder
Adam in het paradijs
telde op de…
Voorrecht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
538 De contouren zijn grijs en zwart
Ze doen denken aan de sluier rondom mijn geest
aan de afgrond waarin ik ben geweest
Maar deze donkere kleuren ontleden alle smart
Zij ontsluiten het zuiverste licht
Haar gedeeltelijk verschijnen
Alle pijn gaat verdwijnen
Door haar vage gestalte een nieuw leven gesticht
Raden naar hoe zij is in het echt
heeft…
Haverklap
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
556 ik doorkruis telkens mijn zee
wissel woorden met
eb en vloed
ik heb windeieren gelegd
en een strand geoogst
schepen vallen achter de einder
verdwijnen zonder troost
de mast verdwijnt als laatste
Moeder Aarde, klamp mij aan
welk schip daagt de branding uit?…
Stemmen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
408 En met die klanken
keert dan even
de poëzie weer
van het eerste lied
dat we leerden -
als muziek in de nacht,
ver weg,
langzaam
verdwijnend...…
bananendoos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
509 een vergeelde
verdwijning
uit de lijst
die toen zo
goed paste
bij de kleur
van de kast
de lege lijst
rust klein
en stil bij
de Kringloop
in een doos
van stevig
karton samen
met andere
al dan niet
ingelijste
portretten
niemand zoekt
iemand in
de blauwgele
Chiquita doos
die een
opening heeft
aan zowel
de onder…
Kunst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Kunst,
ontstaan
vanuit het niets
De mens die wil,
blijven geloven
in iets
Met angst
om het hart
Dat we allemaal
verdwijnen
Terwijl vragen onbeantwoord blijven,
niet zichtbaar worden
tijdens het aardse leven
en ieder mens
zich uiteindelijk aan zijn eigen lot
moet overgeven
Blijft de kunst, ontstaan vanuit het niets
zichtbaar…
Externe besmetting
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
401 straat ademde
besnaarde muziek in
surrealistische kleuren
spanning voelbaar
in dit heftig gebeuren
steels keken mensen
gegrepen door angst
naar anderen die
leken te verdwijnen om
koortsig te verschijnen
waar ooit
samen verbond
schreeuwde nu afschuw
mensonterende woorden
uit een geïnfecteerde mond
ingenieus had
het virus de…
1-2-3-1-2
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
760 volg MIJN pad alleen
veeg de straten schoon
een kind doet de was
dans naar mijn pijpen
het is een simpele wals
hoor het 1-2-3-
klappen van de zweep
doorbijten is het devies
mijn wil is de wet
een blok aan je been
al die toxische mensen
iedereen heeft wat
wie niet horen wil
zal snel spoorloos verdwijnen
in nor kist of kuil
1…
Ademloos
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
439 Nu ieder moment het zwaard
ook mij kan treffen en ik
ademloos verdwijn.
Weet, dat ik wederkeer,
in de allermooiste vormen
denkbaar.
Als het moment aanbreekt
dat mijn woorden vervagen.
Mijn liefde zal je verder dragen.
Als niets meer vanzelfsprekend is
voel dan dat wat ik nalaat, in iedere
stille kamer.…
In leven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
459 Verdwijnen,
in een spontaan gedicht.
Schilderen,
met woorden die blijven.
Al schrijvend willen zien.
Naar passerende hondjes kijken.
Naar kauwen, vrienden, vrouwen,
waarover ik mateloos fantaseer,
omdat ik beminnen wil.
Dat het niet jij of ik of wij,
maar dat het de liefde is.…
Libellenballet
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
490 Wat beduidde hun zwenken,
hun duiken, hun plotseling
verdwijnen anders dan
een geluidloos ballet?
Welk een waaghalzerij!
Wel lekker dubbeldekkerend:
behendig, in Cubaanse maat,
doorkruisten zij mijn carré.
Boven, naast, en voor mijn ogen
landden zij zoals afgesproken
vertederend op een hederablad.…
INVASIE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 Gewonden, tekort aan medicijnen,
zullen deze beelden ooit verdwijnen.
Steden en dorpen weggevaagd,
niemand heeft hier om gevraagd.
Alles dankzij een zieke geest,
zich voelend als het sterke beest.
De beschaafde wereld moet hem dwingen,
snel een toontje lager te zingen.…
Portret van de avond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Ben jij degene die ik voor ogen heb
nu ik het droomportret schilder
van de avond met mijn eenzame kwast
Kom je in de nacht
om de ziel te bevrijden
ben jij een man
die een kleinood kan verhelpen
de bloemengeur van overdag
tussen de lakens laat verdwijnen
deze avond in mei
ben jij een klein beetje van mij.…
Droom lustig
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
1.657 vele gezichten
de wereld komt binnen
onrustige berichten
gedachten zaaien nieuwe dromen
droom lustig viert het hart een feest
om het einde te vieren
van een vers begin
afscheid nemen
van wat is geweest
droom lustig
gaat het hoofd
op avontuur
en hangt haar spiegel
aan de zwarte muur
de rituelen worden schimmig
en verdwijnen…
alles wat was
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
204 op een voorbijvarend schip
zag ik het vertrek van alles
wat verdwijnen zou
in de modderige rivierbedding
helde een schuin verankerde herberg
die zinken zou
zilveren taal tinkelde
even helder als alles wat ik zag
mythe en landschap vloeiden samen
‘s nachts luisterde ik of het regende
later hoorde ik het geroffel van druppels
op het…
Kleine eenvouden
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.639 Jouw hand in de mijne,
jouw lichaam naast mijn zij,
zal straks doen verdwijnen,
wat jij betekend hebt voor mij.
Je ogen kijken strak naar voren,
maar ik weet dat ze van binnen,
vertellen wat ik nog wil horen,
me nog even wetend willen beminnen.…
Troost
hartenkreet
4.0 met 24 stemmen
3.511 Die zullen pas geheel verdwijnen
als we zelf zijn heengegaan.…
rap tranen in een eindeloze dreun
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
854 voel de honger
in muziek
ijle tonen huilen
eenzaamheid
zie in
stroboscopisch licht
verschrikte ogen
in een wit gezicht
rap tranen in
een eindeloze dreun
verdriet vindt
in herhaling steun
dans een streep
muziek met enkel pijn
die vervreemding voelen
is er niet meer willen zijn
zweef leger mee
duik in de laserstraal
verdwijn…