3375 resultaten.
opkomende vloed
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
678 in nog koele ochtend
toebereidselen op komst
traag verbleekt de maan
als ceremoniemeester
als waren zij kantjes
van het bruiloftskleed
verkennen witte golfjes
aarzelend het zand
lichtruisend het bruiloftslied
kakofonisch begeleid
door talrijke meeuwen
als de getuigen
gereed ligt
nog maagdelijk strand
uitnodigend
voor de bruiloftsdans…
Voeten
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
893 Langzaam, hand in hand,
gaan twee voeten
elkaar begroetend,
door het mulle zand.
De een na de ander,
de ander na de een,
en zachtjes teen voor teen,
telkens langs elkander.
Maar dan stoppen de voeten,
Want ze zijn nu plus twee,
twintig tenen ontmoeten.…
Het is koud, maar toch?
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
918 Ik mijmer langs
de straten
waar koude nog
primeert
hier en daar
wat bladeren
tot humus
gereduceerd
maar toch
zijn er al tekenen
lente weer in zicht
bomen vertonen
minuscule knopen
de onzichtbare
dingen die de natuur
het eerste verricht
loof van eerste
bloemen breken
het zand
laat de sappen
vloeien
geloof het of niet
er…
Strak omspannen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
491 "alles is liefde"
je omspant de heuvels
en de grot
met zacht blauw
als van satijn
dartel dansen benen
dragen voeten
zand tussen
de tenen
heldere ogen
stralen liefde
warme handen
vingers spelen
lippen strelen
voelen elk zuchtje
van de wind
als een tedere fluister
luister, luister luister…
De coup soleil
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
462 ik hoefde je sculptuur
niet te beitelen
uit het harde zand
zacht en met liefde
beeldhouwde mijn hand
jouw ronde vormen
bekleedde met schelpen
jouw bloemen die zo
nooit zullen verwelken
waste met schuim
van de golven je haar
de coupe soleil was zo klaar
samen hebben we
de komende vloed lang doorstaan
stromend ben je naar zee teruggegaan…
Gezichten van water
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
422 enkele meters van de kant
aan de rand van zand en water
drijft een schaduw over zee
de geesten van het hoge woord
ze blijven golven in mijn hoofd
met spottende baren
ik wil ze niet horen of zien
die gezichten van water
zout lost immers de kou niet op
die zich nestelt rond mijn hart
mijn gevecht tegen de onzee
strandt in enkele tranende…
De ogen der Goden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
602 Om zand te strooien in
de ogen der Goden?
Wat hij wil is levensvreugd,
maakt van zonde weer een deugd
Maakt van water rode wijn
de mens zal nooit meer dolend zijn...…
Vrij
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
747 zijn loodgrijze ogen
verhalen niet van rauw geslagen nagels
in ontheemde handen
kinderkopjes, verdwenen onder ‘t zand
het uitgeholde huis krimpt
ineen zakken de muren
scherend langs de lijn tussen doods en dood
kunnen eb en vloed noch eerste kwartier
zijn verlangen keren
een laatste stap nog en hij is
vrij…
Een zilt woordje
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
473 ik voel in het zand
weer de warme hand
van een eindeloze zomer
zacht kabbelt zee
licht gekuifd door de wind
een zilt woordje mee
nog scherpt de zon
in donker contrast
het ronden van aarde
maar met het verglijden
van uren lijken schepen
door wolken te sturen
zijn kleuren gevlucht
naar een vervloeiend landschap
van water en lucht…
In zomers blond
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
588 tussen zonnestralen
strakte frisse wind
met onverwachte vlagen
in zomers blond
speelde hij met licht
tussen verwaaide haren
joeg langs strand
een handvol zand
over bruingebrande lijven
maar op de boulevard
flaneerden engelen
in hun luchtig verenkleed
de zon scheen fel
kou kende geen genade
er was geen warmte van de hel…
Zijn ware aard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
508 ik wil oogsten
maar de velden zijn leeg
in schraalheid nog restanten
venijnig stuift
de droge wind
het zand op duinenrijen
het groen
dat welig tierde is al
decennia lang aan het verdwijnen
als het oog van een orkaan
is de woestijn ontstaan
zijn strijd woedt op de flanken
als het stof is neergedaald
toont het eindelijk zijn…
DE LAATSTE TOOST
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.077 wat een mooie dag
voor de dood
laten we gewetens toosten
oogwit strikken voor
aderlatende wijn
net iets te euforisch zijn
laag verlangen zingen
in grenzeloos mineur
tonen lezen
uit weggedragen handen
en laat ons dan
nagelaten
adem twijnen
ineengestrengeld zwijgen
de laatste gedachte
een afdruk
in zinderend heet zand…
In een pikante styling
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
886 door een overvloed
aan zon
zijn de kleren uitgegaan
het wit
staat aangedaan
onwennig in het volle licht
niet bloot
maar in bedekte termen
zijn borst en schoot verhuld
opgeleukt
in een pikante styling
lacht het laatste restje deugd
zand schuurt met textiel
de tere rode huid en eindelijk
gaat ook het één na laatste bolwerk uit…
Door het stof der aarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
657 Ik zal kruipen door het zand,
stof der aarde omdat men
mij niet naar de waarde schat.
Ik zal lijden.
Ik wil offeren, geven, weggeven,
zonder enig hebben en houden.
Alleen maar
omdat ik geloof!…
Lichaamstaal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
437 ik volg de sporen in denkbeeldige sneeuw
of zijn het mijn stappen, doch onbetreden
wat ik onthouden moest, ben ik ook al vergeten
want wat ik wist, is te lang geleden
ik heb blinde muren opgetrokken
om kilte te weren die schuurt als zand
ik hou mezelf een universum voor
parallel, en ik sta aan de andere kant
ik luister naar mijn adem
die…
ARGLISTIG
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 er is niets zo geraffineerd
doortrapt en gewiekst
als koel helder water
dat zich beweegt
en begeeft in de meest
lieflijk en listige gedaanten
bij water is niets later
het stijgt en het staat er
verkwikt en het gaat er
weg zinkend strand
zeeft zich door zand
verzuipt in het land
het is niet te derven
zonder water is het sterven…
Een ochtend op Callantsoog
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
570 Daar komt een groep
Mensen aan voor wie
Het leven louter dikke mik
Lijkt te zijn, schouders
Gerecht, de blik naar voren
Over de hoofden van anderen
Heen kijkend in het niets -
Het individu volgt ze
Een tijdje op het Callantsoger
Strand, en merkt al binnen
Minuten dat de groep net zo
Los aan elkaar hangt als het zachte
Zand van…
NACHTZOEN
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
862 Galmende, golvende
muziekklanken vervoeren
mijn vloed tot eb
mijn schuim landt
op het strand
mijn lichaam
laaft zich aan
het nog warme zand
als ik naar de hemel kijk
laten de sterren zich
maar wat graag raden
ik zie de opkomende maan
vriendelijk knipogen
naar de ondergaande zon
de zee zich spiegelen
aan mijn avondrust
van…
Verdwaalde gedachten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 verdwaalde gedachten vinden vrijheid
daar waar zee de hemel kust
geborgen in sculpturen
dat liggen te pronken in de naaktheid van het zand
gisteren stond er nog een vervallen zandkasteel
die grondig onderhoud behoefde
alle woorden waren immers weggeroofd
doordat het tij ruim baan had gehad
nu worden deze verhalen
voor altijd bewaard…
Over hoop
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
566 Al schrijf je dan over hoop
de wisselval is nooit ver weg
scherper zand strooiend
in holle wandelgangen
van ijdele luchtkastelen
plots lopen gedachten knarsend vast
halen wanhoop binnenboord
gooien je leven overhoop
toch is opschrijven
een soort beginnen
door het verwoorden
van een gevoel
bij het ooit herlezen
denk je: dat dacht…
ken je ook
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
696 ken je ook
dat ontglippen
van wat je dacht
vast te hebben
of de idee je wereld
dagelijks uit de krant
te kunnen knippen,
dat het blijkt
niet meer te zijn
dan een farce,
iets dat was
mijn handen lijken
dan te trillen
alles, ja alles wil als zand
door mijn vingers slippen
zo voelt ook soms
de liefde dralend aan
haast stuurloos…
Zout en zalig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
441 het kan nooit goed
maar die hitte
het niet kunnen pitten
in de zon kunnen zitten
alles verschroeiend
ontzettend vermoeiend
het is altijd wat
we zijn het weer gauw zat
alleen het zilte nat
houdt ons hoofd koel
het scheelt een hele boel
zo is een avond zwoel
met zand aan je voeten
zout op je huid
zo kun je weer vooruit
en mag de…
Wakker worden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
509 ik word wakker
in een plas van ‘s werelds bloed
niet ’t jouwe noch ’t mijne
al voelt het hartzeer intens
kan het nog harder
nog dieper, nog dichterbij
breng de wapens naar de zee
en zet je neer op het zand
voel de wind op je gezicht
keer terug naar de kern
daar waar ’t ooit begon
in liefde…
Mweya Lodge
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
533 De avond steels gevallen
Over het pokdalige pad van zand
Ons reppend naar de lodge
Spotten we plots aan de wegkant
Iets wat zich sacrosanct voordoet
In mijn afremmende lichtbanen
Wij verwoed met gadgets tekeer gaan en
Snapshots door de neergelaten ramen
Van de lanterende panter maken
Waarna we verrichterzake
Weer stoffig oplossen
In…
Mijn vage zelf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 op van wie ik ben
in gezelschap laat ik mijn lichaam deinen
mijn ogen verwachtingsvol verscholen
achter een goudgordijn van lange haren
lonkend als een ster, met getuite lippen
om te voelen hoe het is
om wereldberoemd te zijn
en dan des te meer mijn vaagheid te ervaren
verscholen achter grote ogen, als een kind
in engelenvleugels van zand…
Heel even
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
573 HEEL EVEN
Ik zit op een bankje
Op een duin op Ameland
Ik voel de wind
En vooral de zon
Ik zie de zee
Het strand, het zand stralen
Ik hoor het helmgras wapperen
Als een kuif op ‘n jongens-kruin
Ik ervaar het zoet en zout
Maar ook het zilt
Ik besef hoe mild
Ook de mens mag zijn
Ik ben nu die mens
Die dit beleeft
Heel even…
ik speel met vlaagjes wind
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
931 ik speel met
vlaagjes wind
en draai in lucht
mijn hoosspiralen
met warme
lucht schrijf ik
in zand mijn kleine
droomverhalen
het overzicht
vlecht ik van
schaduw en het
licht van zonnestralen
ik vlij de sprookjes
op de laatste zuchten
voor de wind gaat rusten
en de avond ze komt halen
lees ze als je kunt
in het nazomerschemeren…
Leefnet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
595 Wat er van dat fout geweven lieve leven
even bleef, het leefnet op het land getorst
een druppelspoor van vocht
tranen op een allerlaatste sparteltocht
aan die overkant op tanden knarsend zand gemorst:
Nooit meer samen zilten in het zoet van zee.…
Rust Haiku
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
505 Geen journaal kijken
Geen actualiteiten
Wat geeft dat een rust
Even geen Op1
Geen Jinek of Eenvandaag
Nieuwsuur overslaan
De nieuwskijker staakt
Neemt vakantie van het nieuws
Geen discussies meer
Ik wil geen debat
Ben polarisatie zat
Tijd voor groot verlof
De deur trek ik dicht
Blote voeten in het zand
Wind, zon, zee…
niet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 de zee is niet
het lijfbezaaide zomerstrand
de buiken verankerd in het hete zand
de zee is niet
hengelaars op de pier
hangend aan hun stok verstokt
de zee is niet
vissersboten zwalpend op de groene golven
gevangen in hun netten
de zee is zelfs niet
meeuwen die schreeuwen in de branding
of een zon die ondergaat in zee
de zee is alleen…