Alle inzendingen over muren vijandschap

3479 resultaten.

Sorteren op:

een handvol namen

netgedicht
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 901
in mijn straat woont een stad en wanneer ze ontwaakt lijkt het licht te veranderen in raamloze huizen zwijgende gezichten lekken door muren alsof de dag nooit spreekt zoals de vreemde minnaar die onder het dekendak een naam zoekt haar verhaal probeert te onderscheiden van het zijne ik kom hem wel eens tegen hij…

vierkante waarheden

hartenkreet
4.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.366
aanschouw ze en trek uw conclusies in sluipregens duelleren mensen in ragfijne intriges achter schermen wroetend om plaatsjes te veroveren in historie het zijn echt geen indianenverhalen het charisma van deze wereld op zijn zachts gezegd verwonderlijk genoemd worden ik meng mij niet in dit vreugdeloos gedoe ik stap uit de muren…
Klaes16 februari 2007Lees meer >

"De eeuwigheid loopt voor ons uit" (haiku's)

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 615
Roestig hoefijzer vangt veel tijd aan de muur, waar is het geluk? Vingers bespelen een oude harp, snaren breken, er vloeit bloed. Regendag, gevuld met niets dan buien, ook in het goede en kwaad. De tijdsreiziger ziet geen nieuwe landen maar met andere ogen.…
pama15 januari 2008Lees meer >

X

gedicht
3.4 met 62 stemmen aantal keer bekeken 38.701
Transport Binnen nauwe grenzen: Muren van één kamer Eén huis. Nat groen gras En water van een spuitend fontein In zijn wereld brengen. Of nu vandaag bijvoorbeeld De draaiorgelmuziek Van ’s Zaterdagsmiddags In de winkelstraat.…

brandt ze in hun vuren

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.371
ik zie zijn ogen gaan ze schrapen dromen van de muren jagen de fantomen na die spelen in de hoofden van de buren hij stookt hen op brandt ze in hun vuren en rookt ze langzaam uit het zal niet lang meer duren of angsten schreeuwen weer hysterisch hun geluid nu bonken hersens tegen wanden onbegrip de handen zijn gebonden er zijn geen…

De dood loert

hartenkreet
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.041
Geluidloos glijd je de kamer door Geluidloos als de dood Je weet waarvoor je daar bent… Je stapt langzaam verder Je bent één met die schaduw Maar nooit met het licht Je ziet geen hand voor je ogen Toch weet je waar je moet geraken Je kan alles zien Terwijl een kil gevoel in je binnen sluipt Je weet dat de dood zelf achter de muur loert…
Anne Sommer22 januari 2004Lees meer >

de zee

hartenkreet
0.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.287
De zee De schorre zeilen, de sneeuwende zee met De vinkenslag der baren : haar bladeren En het doornaveld verlangen : haar golven Rijden tegen het land waar de vlag der bronst uithangt, Monsteren de muren aan, Lokken het mos en de mensen, de merries en het zand, Laten de stenen als sterrenbeelden achter En bevrijden - zij, de zee en haar…
C.H.2 februari 2004Lees meer >

Woordeloos

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.180
Muren die hemelhoog marcheren Onbereikbaar voor mijn ladder Toch maak ik sprongen Maar val steeds dieper terug Wanneer zal ik het leren Spouwankers dringen door de voegen Ik lees de jaren in het roest De gebakken stenen door de tijd verteerd Begreep ik maar hoe het moest Het kozijn evenaart mijn houding Gebogen en weerbarstig Woordeloos…
elze20 november 2008Lees meer >

Stilte

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.155
Stilte in de straat stilte plakt op de muur op de glimmende steentjes in de stoel met de kussens op de marmeren tafel onder de autobanden zelfs stil is de vochtige volle maan de spaken van de fiets de druppel in de kolk de dichte jalouzieën de stilte geurt in geel en groen de stilte zoemt de stilte suist de stilte houdt de adem in…

Diep strand

hartenkreet
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.777
ik denk tegen de wind in het ruisen van de zee het geluid, de muziek een cliché in mijn oren achterstevoren terug... denk ik terug... naar toen als de zee spoelde de liefde over mijn dam toen zij kwam zij, een onopvallend glasgordijn een muur van troebel water onzichtbaar onder de waterlijn sommige stuurlui staan aan wal omdat ze…
Namasté12 augustus 2006Lees meer >

De veteraan

netgedicht
3.7 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.065
De beelden weggevoerd naar de verre horizon van de abstractie bouwden stalen muren waarachter in het diepste geheim het kind jammerlijk huilde. Naast het zweet- woelende bed stonden de spoken van verjaagde beelden bestreden met tabletten weggevaren met de drank der verdoofde vergetelheid.…

alleen jij

netgedicht
3.9 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.589
te midden van wind hang ik rozen tegen de muur omlijst de bladeren met een museumstuk rood zoals het alfabet van liefde dat verzinkt in vochtige voegen, zo vaak beschreven en weer heengegaan een dag, een uur, een week of duizend en meer jaar tot er niets meer over is dan een beknot bedrog, de zware last van het zwijgen woorden…

65 jaar Westerbork

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 853
Barakken, ramen die bestemd waren voor wezen die met ruimteloze schreden de dag afwachtten, muren van prikkeldraad niet zagen verdwijnen eenzaam als de dood, zelfs de andere kant van het draad was zonder licht ze hebben getracht een eigen kamer in de wereld te zoeken uitzicht op vrijheid , plafond en die binten kregen ze nooit meer uit…

Hemelwals

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 566
wadend op kniehoogte door mist van heden en verleden ken ik alleen maar mijn eigen unieke wereld van alledag waar elke gebeurtenis zich maar éénmaal voltrekt ondertussen schrijf ik bij gratie van onvolmaaktheid muziek op de blanke muren mijn ideeénwereld is mooier dan de werkelijkheid en denken maakt ongelukkig kom liefste dans…
Elinora27 oktober 2010Lees meer >

Jachtseizoen

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 944
bliksemstralen en donderdagen wachten op de wind die onweer zal razen wanneer Thor hem vindt ‘t is tijd voor kale takken zwiepend langs de muur het splijten van spanten in de schrankende schuur knetterende ruzies in de zwaarbeladen lucht kokhalzende meeuwen holbewoners op de vlucht platgeslagen helmgras gezandstraalde brillenglazen…
Hanny15 november 2010Lees meer >

uiteindelijk

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.020
op een laatste zomerdag geschreven papier een schaduw op een muur lees dit zachtjes hier dan verzint dit kind gedichtjes van zoete stroop een naam schreeuwt om hoop niets is wat het lijkt zeker geen hint lees de lach als 'n traan alleen dan is het verdraagzaam wie dit leest zijn de laatste gedichten op het feest en voor het…
lugh7 oktober 2011Lees meer >

vier en twintig uur

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 598
de stad slaapt immer de lichte sluimer van de nacht een taxi met een late vracht boort lichten in het duister fluisterstemmen door de muur een torenklok slaat zeven uur het eerste uur versterkt het silhouet van straten,plein,stegen op de rivier verschijnt uit ochtendnevel een schip,de motor monotoon, versterkt de stilte van dit moment…

Voedt het kruit de lopen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 654
de mensen dragen wit branden zijn al uitgewoed spatten bloed op grauwe muren nog echoën kanonnen slaan granaten stille gaten jagen raketten geluidloos op hun doel die waanzin is nu afgeschaft ingepakt en opgebracht om in de isoleer weer oorlogje te spelen deze brandhaard is geblust maar elders voedt het kruit de lopen van hen die…
wil melker25 augustus 2012Lees meer >

Onaangenaam verdoofd.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 554
Aan weerszij grauwe muren, een schemering Hangt boven de stad en gestaag verstrijken De uren. Een stilte heerst alom en mensen lijken Als dingen doofstom. Hun zintuigen zijn verdoofd en gedachten Slokken hen op. Het beloofde land is een illusie voor Iedereen... Terwijl hun sporen vervagen tussen het Kille steen.…

treuzelend

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 591
winterkleren hangen treuzelachtig voor ramen als oude vrouwen ,met lege zakken weerspiegelend in blinde tijden wordt ze door de huiskamer omarmt mouwen rijmen op muren als koude littekens op het behang maar nu zijn wij groene bladeren waarin wij ontwaken in een verre lente de kou houdt niet meer stand in een schaars verheven licht wordt…
klaes22 april 2013Lees meer >

dodenherdenking

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 535
(ik had me óók verzet als onrechtvaardigheid voor rechter speelde) in de verloren hoop van dode ogen school de kracht van duizend verzen vrijheid en de moed van zuivere gewetens daar, op vlaktes of in bos tegen muren, wanden, op de grond bloedde toen een grote wond in uitgestrekte harten honderd smarten zeiden niets maar de eerste…

Verst(r)ikt

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 554
niet in woorden te vangen vertellen tranen dat de opgelegde taak te zwaar is om te dragen met je rug tegen de muur hou je je al zolang staande geef mij je angst dan hou ik je veilig voor de nacht wieg je voor zo lang nodig langzaam verstik je steeds meer in een web dat jij nooit gesponnen hebt uitzichtloosheid kenmerkt de plaat die is…
LadyLove30 november 2013Lees meer >

Haar spiegel

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 866
Die dag gaf water mij haar spiegel Haar stroom zette zich zeer intens in mij voort Ongecontroleerd kwamen wij bijeen Vrijpostig als wij waren, zonder kleding samen, in kamer met de dikste muur Zij richtte zich op en bewoog zich naar pilaar Hij kruiste haar heuvel, kuste het landschap op haar buik onder bergen Haar hals bracht mijn…

Vrijheid

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 624
De vrijheid van het leven Is als een vlinder vrij in de lucht Vrijheid is een keuze Die zich laat beperken door de angst Maar echte liefde is een breekijzer Die breek alle harten open Vrijheid in het hart Doet liefde groeien Vrijheid in gedachten heeft geen grenzen Liefde kent geen grens of muren Liefde overwint de angst Teer als een vlinder…

L' amphitheatre romain

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.054
fraaie oude muren glimmen in 't licht van goudgele zonnestralen schaduwen van door de zon belichte vensters werpen zich op de met bloed, zweet en tranen bedekte grond van het Romeinse amfitheater dat onwillekeurig mijn diepste gedachten doet terug voeren naar reeds lang vervlogen tijden van gladiatoren, gevechten, martelingen…

open

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 477
ommuurde tuin verdwaalde herinneringen lopen met me mee naar vergeten beelden voorzichtig blaas ik over dauwdruppels op het gras ik voel het mos op de zwerfkeien zie het rood van de klimop tegen de buitenmuur ik streel het tere blad van de magnolia de bleke zon doet wat ze kan een lavastroom aan droombeelden tilt me uit ver boven de muren…
J.Bakx27 november 2015Lees meer >

Puber op vakantie

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.377
Wat is er aan de hand Fluister ik zachtjes tegen mezelf Mijn bed bonkt tegen de houten wand Het klopt overal In mijn kamer Wanneer ik met mijn hand Onder de dekens ben beland Bonkend tegen de muur Op een mooi einde gebrand Het resultaat welgemikt in het zand Van het strand tussen mijn benen Jouw lange benen, de geur Het bed tikt tegen de…

Kriebelingen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 542
Spinnende poezen Op zonovergoten muren De eerste mieren onder mijn deur Ik weet ik ben wellicht te oud Maar in een zotte bui Koop ik een jeans met designerscheur Flanneer door stadsparken Met intense geuren Vind mezelf weer uit Op een laat terras Veracht de nacht Die straks Alles weer verdrijft In aanzwellende duisternis En ik, ik proef…

fantoom

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 408
ze is er elke dag steeds met een andere naam hoe haal je het in je hoofd denk ik vaak maar ze is er dagelijks telkens in een andere gedaante als pijn, op plaatsen die er nooit waren tussen alle muren, zelfs op de plek waar ooit een huis stond op momenten van voortdurende afwezigheid bij vol verstand en steeds in dezelfde droom…
Iniduo21 januari 2020Lees meer >

Cabin Fever

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 403
Weg van hier, van jij, van ons, van mij; maar de muren grijnzen pijnlijk grimmig. De spiegel schrikt, een lach klinkt laatdunkend; er knapt iets. Het wordt zwart en rood en stil, doodstil.…