Alle inzendingen over poëzie

1974 resultaten.

Sorteren op:

Candlelight

netgedicht
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.603
Ik heb het nooit willen zien of willen geloven, als men zei dat het kaarslicht ooit zou doven. Wie ging nou niet, zoals ik, door met schrijven, omdat je dacht dat het altijd wel zou blijven. We schreven al onze gevoelens van ons af, want er was iemand, wisten we, die erom gaf. Ik sloot mijn ogen bij de easy-listening muziek, bij de gedichten…

stoornis & toch poëzie

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 972
Je voelt het helemaal niet aan- komen het is een ziekte een hemoptysis van de pen dat gouden en vulbare hart. Het woekert zinloos het schuift woorden voort kortom schrijft dat koffie klaar staat om te zijn gelezen een pizza ter ontcijfering boodschappen die de mensheid waarachtig niet baten maar die desondanks dringend ja zeer dringend…

Cumulomnibus

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 937
Soms slaat het weerlicht in mijn pen, en wordt de inkt bloedlink en heet. Dan moet ik schrijven wie ik ben en wat ik van het leven weet. Dus schrijf ik met een kwaaie kop: Dit is de mens: hij laat zijn adem gaan van in naar uit van grens tot grens. En die zeventien woorden luchten fantastisch op.…

Zwart gat

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 833
Tracht te dichten wat ik kan praat de woorden een complex aan, ruk de zin uit zijn verband en geef de teksten op hun kop Dacht te zwichten dat ik dan in het donkerste duister verdwaal de letters knip uit vale krant gelijk ’n sidderaal als uit de vingers van m’n toppen de inkt vloeit over maagd’lijk wit doorslaand niet te stoppen want…

Tussen kaders

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.081
Hoe kan ik het ontastbare doorgronden als de fles, onbereikbaar in schrift mijn inhoud verteert. Zelfs de vlam die onderhuids het wezen raakt is slechts een weinige beroering van het blad, waar ze woont; de ziel van het ongekende. Ik droom de beeltenis van pen en streek en kader zijn betekenis. Binnen deze lijnen wil ik dwalen, nooit meer…

In minne schikken

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 671
ik herken de zachte melodie in elke zin die je in inkt gedrenkt tot pastel laat verzachten alsof je de letters in minne doopt voor ze met voelsprietende precisie elegant bevallen op mijn netvlies ik proef de innerlijke klankkleur van een vibrerende intonatie die mijn sluimering aanwakkert hunkering voert de boventoon naar de volledige…

Hoe druk ik me

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 690
mijn pen drupt inkt laat zinnebeelden vloeien op papier soms ontaardt een vlek in een sierlijke illustratie een prettig perspectief met een voelbaar reliëf soms is de inspiratie net abstracte kunst blijft de vlek te vaag hangen in mijn hoofd geef ik slechts een vlaag van wat ik werkelijk zie ze zeggen wel eens je bent zo goed als…

Een kind dichten

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 928
Ik strooi woorden als stuifmeel zoek bloemen van verbeelding koester de te kiemen pitten in de bodem van mijn geest. Gerijpt door de herfstzon breek ik mijn gelooide bast werp ik zaden ver van mij voorbij mijn rangeerterrein. Het zal toch één keer lukken vruchtbare grond te treffen en mijn kind te dichten als de zachte lenteregen valt…

Zonder limiet

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 626
liever dan dichten wil ik openen woorden sluizen naar zee golven versterken deiningen laten branden ontdekkingen doen zinnen verzetten uitdijen wat leeft direct van de lever het hart laten spreken in verzen ademen penetreren spannen wat spieren willen moed ontbolsteren ontkiemen groeien liefde ontketenen zonder limiet liever…

Ouderwetse Klok

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.651
Ouderwetse klok, jij loopt nog steeds De meester van de tijd, een getuige van het leven Mijn oude, beste vriend, jij volgt mij altijd Ga verder met mij mee, jij kent heel mijn verleden Toen zij bij mij wegging, zag ik niets meer De kleuren vielen weg, het leven had geen klanken Behalve van "tik - tak", alleen "tik - tak" niets meer Bedankt…

Lieve misdaad

netgedicht
3.5 met 28 stemmen aantal keer bekeken 861
te lief kan ook een dader zijn venijn geeft veel meer pressie het eens zijn maakt niet zoveel uit het gaat om de progressie een vloek die zuchtend arriveert kan net dat kleine duwtje zijn waardoor je met vasthoudendheid op een ander niveau presteert de uitgelatenheid van samen talen bevestigt een bundel expressiviteit die bijgelicht door…
Nina Laverona19 september 2007Lees meer >

ZUCHT TOT DE POËZIE *

poëzie
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.334
Wie zou elks wit* vertonen op zijn bladen? D'een bidt de goê Fortuin Om kronegoud en purpren rijksgewaden En hoven van arduin*. Een ander, die bij d'orelogsbanieren Liefst glorie haalt, grijpt naar Triomfpalm en bebloede krijgslaurieren; En koopt met lijfsgevaar De zege blij daar 's vijands heiren…

De dichter zet de wereld.....

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 518
De dichter (vrouw of man dat is maar om het even) zet de wereld naar haar hand, gaat uit van dit gegeven om de lezers te betoveren dicht zij een schilderij waarmee zij hen wil boeien, meevoeren aan haar zij tot in haar eigen wereld die zoveel kleuren heeft ontroerend, maar ook heftig is en waar ze liefde leeft het dreigen van een storm…

Alma Mastri

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
in de straat waar men koopt wordt het zien een anders-zijn vingers worden mooier in de magen van het hangbuikzwijn is hij zuigeling aan een taalweven of is de dichter echter dan het leven?…
Surric10 juni 2008Lees meer >

de stoel en het gedicht

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 533
Iets is een stoel of een gedicht. Op een stoel kan je zitten. Op een gedicht ook mits het gedicht op een stoel ligt. Een stoel is dus belangrijker, maar wat zou een stoel zijn zonder gedicht? Je gaat wel zitten en je kunt iets zien evengoed: een plant op tafel, een opwaaiend gordijn op een zomeravond, en je kunt iets horen…

de dichters

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 532
hun geluid zetten zij een elektrische maaltijd voor en voeren het beginsels met de kleine lepel van hun stem in hun rauw maar licht gestegen hoofd breken warme eieren hun ogen sluiten in genot en openen zich geel en lauw dan bijten zij in zoete inborst zure levens, zoutpilaren tot de gave meeuwen die de kust bevolken niet langer…
Daniël B.4 augustus 2009Lees meer >

bleekveld

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 520
nu liggen witte woorden rond hun oude kern ze stralen nog, wanneer de zon ze streelt overal en ook langs onverwachte kanten het was goed om ‘onder ons’ te zijn we bloeiden waar we wilden stoeiend met de binnenrijm van allemaal missen wordt een werkwoord zwaarder in vandaag donkerder dan avonden -en uitgesproken traag…
switi lobi23 november 2010Lees meer >

Ars poetica

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
Verstrikt In dat web van letters Zoekend naar woorden Naar beelden Die ene zin En jezelf dan tegen komen In de zalvende stilte Van je eigenste Binnen-in.…
Mia Bemong26 januari 2024Lees meer >

Lichtkromme

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 458
Gespannen lichtbogen spiegelen een glimmende lach. Geblindeerde gedachten werpen zich op klinkende leegte. Zwijg de stilte dood, dood de tijd, verbuig de ruimte. Bedenk in ondenkbare termen. Overwin de toorn van het lam, haal het verleden in, herleef vervlogen beleving. Sneller dan het licht. Leegte vult zich met licht gebogen spanning…
Iniduo14 juni 2011Lees meer >

De Noormannen en vrouwen

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.234
mag ik me even voorstellen ik ben het vrouwelijke lid van deze goed gevulde familie die in de poëziewereld zit het kleine schrijvende zusje ik doe dapper een poging mee om net zo goed te dichten als mijn broers ik heb er twee u kunt het denk ik wel raden dat het om de broeders Noorman gaat de een heet Nico de andere Flip en ik ben Greet…
Greet20 november 2011Lees meer >

Tuonela

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 683
op de donkere rivier de creatie gracieus hoe sneller de stroom het lied betoverende, majesteitelijk aanzien het rijk kan ook mooi zijn… als eenzame schoonheid zwemt zij daar smart en zwart zijn even vergeten, bedrieglijke droom! teister mij niet langer! toon de werkelijkheid! onthul eindelijk!…
enrico23 november 2011Lees meer >

geen titel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 477
kijk aan de Nephilim zij hebben de aarde waar zij eens waren verlaten, ik ook er zijn er twee van mij daar en hier opgeteld vier celdeling was aanvang een unificatie evident treurnis? nee! onuitputtelijke potenties wij keren terug groots, schitterend al omvattend licht van liefde!…
enrico24 november 2011Lees meer >

geen titel

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 419
op de heuvel boven het geboortegraf mijn rug naar benee hart vrij in de lucht ogen gesloten luisteren naar de wind, de zachte bries streelt en liefkoost niets anders het firmament op mijn borst is geen last, ik ben er en de wind briest door……
enrico25 november 2011Lees meer >

cluedo

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 537
een oneindige vlakte hier en daar een struikje, rotsblok er stroomt een beekje meanderend in één van zijn lussen een lege fauteuil plompverloren neergezet de zon schijnt een zwoel briesje kietelt receptoren op het bijzettafeltje een asbak en een glas cognac halfvol op de grond een manuscript onaf de gsm met een open smsje ligt aan de…
enrico27 november 2011Lees meer >

palliatief

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.950
ik ben wildvreemd en toch, de warmte van een zonnestraal verfrissende regendruppel bottelende boom in een knokige herfst in lam in de springwei geurende bloei van een roos stappen gezet tijdens een boswandeling zwoele zomerlucht adelaarsblik vrij naar benee strelingzachte aanraking het kippenvel op je huid het zilte van een traan het…
enrico28 november 2011Lees meer >

geen titel

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
de visser zit in zijn boot, terwijl hij over water kan lopen doet hij dat ditmaal niet aan gene zijde gekomen treedt hij over gegane paden valt in herhalingen doet geen pogingen mij op te vissen terwijl ik mezelf toch meermaals aangeboden heb als aas kom maar… laat zien wat je kunt als je durft… tot op heden heeft hij mij niet binnen gehaald…
enrico29 november 2011Lees meer >

geen titel

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 451
verlaten van groen ingetogen op jezelf je naaktheid ten toon zo sta je daar, moederziel mijn meelij is gewekt terwijl het een natuurlijk verloop is toch… je grandeur van weleer komt weer, dat weet ik toch… op pijnlijke wijze wordt blootgelegd de onvolkomenheden opgelopen tijdens storm, droogte, hitte, natte en toch, ben je volmaakt…
enrico6 december 2011Lees meer >

monoloog van de dood III

netgedicht
1.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.429
Het spel dat wij spelen Vanaf uw geboorte Is reeds vastgelegd De tijdspanne die u heeft Ik speel met uw lot En dat van anderen Soms belieft het mij Eerder op te eisen… Soms wat later Ontlopen kunt u mij niet Beetnemen kunt u mij niet Tja, wie bepaalt de regels… Het spel dat wij spelen U en ik Eist een tol, zowel…
enrico30 november 2011Lees meer >

geen titel

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 528
heel de wereld! ik geef u uw maagd! aanschouw! wit trad aan het voetlicht onschuldige luchtigheid ontwapende onbevangen schreed maagdelijkheid als een uitdijende rimpel de invloedssfeer de tabula rasa die het is klaar om de zonde op te nemen zo gebruikt de mens… vastgenageld of volgepompt de misdaden vergeten maar de verkrachte maagd…
enrico2 december 2011Lees meer >

mythe

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
Pegasus en de Hippocrene wat meer heeft een dichter nodig? het water brengt ons in vervoering alle andere muzen verbleken hoe graag verwijl ik aan uw oever en zie de sagen één voor één een onuitputtelijke bron voor mijn zusters, broeders en mij ik schep graag mijn eigen mythe dat staat een denker vrij, hoe een Venus herrijst en sterft…
enrico3 december 2011Lees meer >