1757 resultaten.
24 januari 2014. Dag van de:
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Zo veel op ’t repertoire is niet frugaal;
ja vuur genoeg om ’t flink te laten roken.
Kunst en cultuur en ook nog wat van taal;
de koppen worden bij elkaar gestoken.
Voor ’t onderwijs is het wel cruciaal
de leerkracht eens per jaar wat op te poken
met kunst, cultuur en bovenal met taal;
de koppen worden bij elkaar gestoken.…
De Grote oorlog (2)-Erneton-sur-Biert
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
581 Rook je nog even de Kempense lucht?
Hoorde je nog even de gebeden
in de kapel van het gehucht?
à la retraite de Namur?
Geen perk,
geen zerk,
geen naam,
in die onooglijke vlek,
in Erneton-sur-Biert.
Mijn vader schreit.…
Altijd weer Francesca
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
589 Hoe jij je tanden wit houdt
ondanks het roken, mij oproept
verlangend jou te kussen en dan
heel voorzichtig tussen wimpers
kijken of je nieuwe blaadjes
krijgt op onverwachte plekken.…
ZOMERAVOND I
poëzie
4.3 met 3 stemmen
851 Buiten dralen zoete roken —
Geur, die van de zomer is —
En de ogen half geloken,
Droom ik, voor het raam gedoken,
't Uur, dat voor de dromer is.…
Neerlandistieke beïnvloeding
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
527 Na zijn demonstratie
zei mijn moeder:
moet je niet eens gaan slapen,
het is al zo laat en je mag
niet roken op je eigen kamertje
van een exemplaar
geel verviesde bladen
met door de zon verbrandde
losgelaten lijmresten
van lezen op het strand,
waarna elke pagina
na voorgelezen achterkant
demonstratief afgescheurd
belandde in de prullenbak…
Bij 'Prostituée, 1921' van Eugène Atget
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
609 Ze lijkt er niet mee te zitten
dat de kunstfotograaf haar kiekt
integendeel
ze poseert alsof ze een gravin is
die voor haar landhuis staat
en met terugwerkende kracht
help ik haar droom te realiseren
Daar staat ze dan
zo met haar hoge laarsjes en de
blote bovenbenen onder de korte rok
als een dwerg voor een dubbelhoge
deur, die gesloten…
En de stromen kwamen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
543 Wij strooiden lente bloemen
Tussen rook en vuur en hielden
Onze tranen vast tot in de binnenkamer
Een stortvloed vanwege een zee vol met
Demonen; en wij, die alleen in het bootje
Met de bootsman konden blijven drijven
Het leven wordt getart en hoont dat de
Sociale status van de hyena wordt beloond en
De stromen kwamen en de winden waaiden…
Dans het kaarslicht uit je ogen
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
825 lees de dag na mijn ontwaken
middag in het ochtendlicht
de avond is nog wit gelaten
omdat het licht daar donker is
tel de uren in ontmoeting
lach teveel en praat voortij
we eten samen na begroeting
je geeft jouw ogenblik aan mij
we spreken af de avond op te lichten
je kent de nacht niet van dichtbij
ik dans het kaarslicht uit je ogen
rook…
Met Churchill in de wolken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
539 Samen zullen we weer filosoferen,
en edele Churchills roken.
Samen gaan we mooie wolken blazen.
Leven is een kunst die jij verstond.
Looking forward Sir Winston.
Yesterday is always waiting.
For tomorrow.…
In het café
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
594 Ik bestelde de ene bier na de andere
en uit nostalgische gevoelens wist
ik zonder ophef te veroorzaken een
joint met Northern Light te roken.
Ik zocht verdulleme naar de rebellie,
die zo lang in mijn jeugdige inborst
had getierd en mij tot grote hoogten
wist te brengen.…
Ravel.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
626 Zijden bloesje ten gronde en verbeelding pedalen los
Bolero dansend en cadansend langzaam tergend tot, rokken los!…
Auschwitz
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
784 vrouwen
Kinderen, babies
Botweg vermoord
Stuk voor stuk
Hun eigenwaarde, mens zijn
Volledig de grond ingeboord
En iedereen denkt
Dit gebeurt geen tweede keer
Maar de geschiedenis herhaalt zich
Keer op keer
Dan rest er nog de plicht, aan ons
Alle mensen, van welk ras dan ook,
Dat de herinnering aan deze gruwel
Nimmer verdwijnt in rook…
De bloemen had ik net weggegooid
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.725 ze kwamen niet uit, pas met
de stank van hun stengels kwam
een oude bekende
zonder sleutel het huis binnen
hij zei niets maar mijn vingers
gingen stinken alsof hij mij
een hand had gegeven, nu ik
niet meer alleen rook naar mezelf
was er hoop: als er stank bestaat
bestaat er ook niet-stank - roos en
lelie, boterbloem - zelfs een vertrouwde…
eindspurt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
679 nog een jaar, dan telt haar leven
zestig lentes en één dag
die ene dag mag ingevuld naar
beste weten
een keuze die de eeuwige jeugd
vanuit haar haarwortels verlangt
haar ouderdom als deugd
in kleine lades weggelegd
aan haar rokken hangen vrolijke gedachtes
ingepakt in beelden, die haar kinderen
hebben gebracht
de macht van liefde huivert…
Ergensooit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 Maar in mijn geheugen wachten
voorbije dagen tot ik hen weer opzoek
en in mijn slaap
keren nog oudere seconden naar mij terug:
een monnik stilletjes biddend in zijn donkere cel;
een piloot in paniek, zijn vliegtuig brandt;
jouw omhelzing die me kalmeert;
een geur van rook en fruit
en het geluid van een kalm kabbelende beek
in een vallei…
Druilende Dag
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.139 Een vlagje rook, van diep ultramarijn-
Blauw, dat de vochtbezwaarde nevels dompen
Waar 't even wappert, wimpelt uit het stompe
Vierkanten houten schoorsteenpijpje; een klein
Bruin glimmend schipperke loopt langs de boord
Van 't schip, blaft naar zijn buurman, om gestild
Druilstaartend, 't trapje af naar de roef te gaan.…
Balmaské
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Een rij mensen op het balmaské
in 't schelle schaduwloos licht gedwee
dansend en buigend in de zaal benee
onder maskers en kronkeltongen ontevree
O wee o wee de lucht is buiten blauw
en binnen zonder rookverstoorder grauw
met grijze ogen gelijkend op de rook
vogels met veren gloeiend rood als een pook
Zweefden gezamenlijk voort verdoofd…
blijheid tintelde van pijn
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
950 ik rook weer Sinterklaas
zag hoe grijze lucht de zee
versneeuwde aan de einder
de maan verdrong
oktoberzon en scheen
voor even door de bomen
een vleug herinnering
van beelden die versluimeren
de herfst op een wandeling
we aten chocola in letters
je was zo zacht en smolt
omdat je in mijn armen lag
ik proefde je op smaak
was feest…
tot de wierook is verkracht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.063 de stiksels lieten los
je rok op half zeven
de tijd had goud
corrosie mee gegeven
schone schijn werkt
maar heel even
de kerkdeur
waaruit de geur van
volle aflaat is te proeven
je kwezelige stemmen
over God hoort snoeven
nodigt je gebed
gebrandschilderd
etst licht je ziel
herinnert je waarvoor
je viel en proeft
de sfeer, je voelt…
in eeuwenoud gezang
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.103 gezang
verstierf de pijn die door
de mensen is geleden
je liep de stappen na
van refter naar kapel
hervond zo hun gedachten
in toewijding aan God sleten
zij een leven vol verwachten
zag hun liefde in de tuin
het zorgen voor de morgen
alleen ogen mochten spreken
woorden zijn zo langzaamaan
vergeten en de echo's zijn verstild
ik rook…
Rein de Waal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Nou, Rein die rook ’m!
Toch op het eind geklopt door ’t Brits empire
Maar ’t hockeyklokkie slaat sindsdien bimbam!
We kunnen hier in hockeywinst grossieren…
Voortgezet onderwijs
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
575 van de
lagere school gingen
groepen samen
er gingen vreemde
verhalen over bloot
dansen in de klas
bij kleine feestjes
maar de jongens
gingen daarna toch
weer liever voetballen
of vlotje varen in de
nabijgelegen sloot
meteen nat pak en
de stank van modder
voor thuis ja je
was zomaar gevallen
net als fikkiestoken
de geur van rook…
vezelbever
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
191 oeverzwaluwen zwieren
natuurlijk
laag over het water
de lepelaar waant zich
een ware Jezus
met zijn poten diep in de drab
een uitstrekkende zwaan kijkt toe
hoe ik hier rondstap
langs rietsigaren onder de rook
van de mens en talloze
boterbloempjes voor mijn neus
gedrapeerd
een meidoorn weer
en rollend door de klavertjes
zie ik…
Trekpaardengang
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
183 Na de brandende hitte
en oplaaiend vuur
van het breken der droogte
records in de zomer
onhoorbare moord
en brand schreeuwen der hei
komt besef onder
slurpende dieselmotoren
bezitters en fly drive
vakantievliegers
steeds angstiger onder
de rook van de boeings
rond lelystad eelde
en schiphol nabij
schuift de pluim van een
herfstbuienfront…
Ik
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
509 Een vaderhand die sloeg in plaats van droeg
Ik vond in rook wat hij nooit gaf: rust
Ik zocht liefde bij een meisje, en eindigde met verdriet.
Ook bij haar zocht ik wat ik thuis niet vond, en verloor het weer.
Is er een plan voor mij? Zal ik ooit het antwoord op die vraag vinden?
Misschien is het antwoord dat er geen antwoord is.…
HOU JE HOOFD KOEL EN JE HERSENEN HELDER!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
208 Hou je hoofd koel
kopt het AD van vandaag
hou je hersenen helder
topt JJ (Jan Jacob) vandaag
alcohol, roken, drugs:
'n pilletje, poedertje, 'n paddootje
doe het gerust en naar hartelust
maar het levert hevige hersenonrust op
daar reageert je unieke lichaam op, soms zelfs
van een heerlijke hemel naar een vreselijke hel
dus hou…
Mooie meisjes
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
3.620 De jongen bukt voor de rokken,
kleeft een spiegelscherf aan de wreef
Zij nog te groen van schaamte,
te kaal in de liezen.
De volgroeide mens is schaars.
Jammer want hij kan smullen met zijn ogen
die weten wat ze voor waar nemen.
Of traag drinken van dure wijn.
Zijn armen wenken,
benen dragen hem naar het uiterste zuiden.…
Al wat ik dacht - geloofde je - was waar
poëzie
3.4 met 35 stemmen
3.339 Soms aai ik mijn haar; maar mijn vingertoppen
Zijn veel te wijs: ze laten zich niet foppen;
Ze denken: Neen, neen, dat was blond, niet grijs,
En 't was zo zacht, en 't rook zo naar seringen.-
Dan aai 'k maar door de lucht. Herinneringen
Golven rondom me, en 'k drijf naar 't paradijs.…
Pyrrus in Irak
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.548 We zien de puinen roken.
De vijand is totaal, tot in het bot, gebroken.
De overwinnaar grijnst: triomf en doel bereikt.
De stad ligt plat, het land is weer woestijn
en buiten het bevrijde volk heeft niemand pijn.
Maar ik zie haat en haarden, waar mijn oog ook kijkt.…
't Is lang geleden
poëzie
3.8 met 12 stemmen
2.254 Wij stookten vuurtjes, veilig, niemand ziet
De blauwe rook. Over ons, dreigend, glijdt
Kraaiengeroep, vreemd, wild, door de eenzaamheid. -
Leeft hij nog? - 'k Ruik de hars - Ik hoop van niet.
Ik heb hem vaak beledigd en gegriefd;
Want 'k hield van hem. Neen, 'k was op hem verliefd.
Neen, meer - mijn ideaal van goed en waar.…