4425 resultaten.
Een stem en de stilte daarna
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
681 er staat een boom
vlakbij mijn raam
het is een treurwilg
zijn tranen kruipen
naar de winter
losgeraakt
doorheen de nacht
ik wil niet zien
waar de zomer ligt
of waar ik mijn adem
heb achtergelaten
ik vlucht wel verder
op stille voeten
ontkleed mijn dromen
van ster en maan
want de lippen
die mij hebben gekust
ze doofden…
venus
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
616 je kwam vanuit de zee
ik kwam vanover land
lenig liep je met mij mee
over het zachtglooiend strand
je wou meteen de schelpen kraken
het gaf je een intens genot
ik dacht aan notenkraken
tchaikovsky speelde fagot
een dans van duizend elfen
je voeten vatten vuur
ik strooide venussschelpen
onder een hemel van azuur.…
Bestaansrecht
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
878 Het is weer zo’n wegmaaiende dag
waar geen voet de wrijving vindt
die zijn verlangen stilt.
Slechts in de mist van de avond
vinden dromen rust
wanneer ze zwijgend met de sterren
vallen met gedachten, teveel daarvan
waar geen bestemming voor is gevonden.…
op tenen gemaakt
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
698 ik
kijk
omhoog
en omlaag
om de leugen te vinden,
de ontrouw die de waarheid draagt
boven de deur en zo naar je voeten
maar de afstand, uitgestrekt
in een huis vol gangen,
gooit woorden
vele malen
los
elke vlakte
wordt vochtig en ruw
uitgesproken, de onomkeerbaarheid
ik kan falen
en uit het raam springen
maar het noodlot is…
schipper
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
896 de volle zeilen bol
van zilten bries
de lippen zout
en zongebeten
is hij alleen nog
vastberadenheid
de blik blijft
strak gehecht
aan verre horizon
hij heeft de tijd
getemd glijden de golven
weg onder zijn voeten
en winden wijken terug
voor zijn gelouterde gelaat
hij is een god
totdat hij klein en koud
de haven binnengaat…
Gedicht bij foto
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
757 waar licht verschraalt
en dromen stollen
land tot welke macht
versteend platgetreden
dwaas van gedachten
de wind monddood
geen vogel vliegt nog
verwoest luchtkastelen
aarde stilzwijgend stil
veert onder voeten
schaduwen verloren
lijviger dan ooit
de stad onbebouwd
waait er een boom voorbij
ik was nimmer hier…
Ongerepte buien
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
824 ineens donkerder
in een vruchteloze poging tot een regenbui
maar blijft het droog
droog en ijzig stil
dan vervaagt je glimlach tot slechts
een herinnering aan voormalige openheid
is je zorgvuldig aangebrachte mascara
niet watervast genoeg voor een weerwoord
verstom je voor een doorbraak
het tij zou kunnen keren
en maak je je weer uit de voeten…
Verzoening
gedicht
3.0 met 50 stemmen
24.251 in haar was ik geborgen
en breidde ik mij uit
en werd ik steeds kompleter
en rijpte ik als fruit
en ik voeten, handen
en reuk en stem en wil
totdat ik met een gil
geboren werd en banden
die ons verbonden hielden
en die ik niet meer ken,
gebroken werden met
een slag, een donderslag.…
sperwer ( klamper)
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
782 hier zijn we, samen en alleen
het blauw op de voeten
schaduwen vervelen
een jonge wind streelt
zijn haren
kopstukken van golven
vreten het veen
daarboven
gaat door strepen getekend
een koppige vlinder
in de hemel, de zevende?
transparant hangt moordend
aan klauwen
cirkels klimmen omhoog
beneden nerveuze ogen…
De verte nabij
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
1.154 in de tiende maand
schuift mijn bodem
onder de voeten
het kan ook zijn dat
de geest kiest
bij het vallen der bladeren
voor een andere route
het lijkt of hakken
plakken aan de aarde
en schoonheid
het laat afweten in haar
oorspronkelijke waarde
het is een brug overgaan
zo zwaar als het beklimmen
van het rulle duinzand
om aan…
Najaarssneeuw
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
810 Het sneeuwt
bruine bladeren
vanuit de bomen
overal in het rond
ze vormen ritselend
een knisperend laagje
tussen voeten en grond
de zon gluurt nieuwsgierig
over de toppen van de bomen
verdrijft de nevels dan terstond
de lucht ruikt naar aardse liefde
ik kijk opzij en kus je langzaam
op je heerlijk zachte lentemond…
Ik moet nu spoedig naar de Balearen
gedicht
2.6 met 27 stemmen
13.236 Ik moet nu spoedig naar de Balearen
De eilanden doorkruisen op een ezel
De kleine baaien zoeken
En de meisjes paaien
De harde korrels voelen
Aan mijn voeten
Ik moet nu spoedig naar de Balearen
Alles vergeten wat mij heeft verlaten
De warme zon zal mij van al mijn pijn genezen
Nog eenmaal kan ik dan gelukkig wezen
Van mens en dier heb ik…
De hogere sferen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
520 ik heb je lach
geboren zien worden in
een adembenemend moment
de kleine krul
waarop ik surfde groeide uit
tot hoog bruisend schuim
dat mij overdonderend
meesleurde toen jouw intens
plezier aanstekelijk oversloeg
ik ben geland maar
met voeten op los zand
om het nog eens te proberen
omdat jij zo lief
bleef stralen wilde ik
ook…
Zo Vrij
gedicht
3.0 met 49 stemmen
18.101 Aanvankelijk vloog hij dan zo laag
dat één voet nog de vloer kon raken
maar snel werd elke torenspits punt van geloof
en ieder mens versimpelde tot plat ovaal.
Altijd stond hij stil op zijn balkon,
een glans van zeker weten in zijn ogen.
-------------------------
uit: 'Beurtzang', 1996.…
Witte Donderdag
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.125 Priester zijn is zoals Jezus
knielen voor de armste mens,
voeten wassen, nooit vergeten
wat Hij als zijn laatste wens
meegaf aan wie Hem wil volgen:
dat ze liefdevol en één
dienen zouden, niet als heersers
leven, zoals Hij verscheen
in die laatste levensuren,
brood en wijn als teken bood.…
Groot kind
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
1.989 Stevig sta je in de wereld
Ik vertrouw je gang
Ga je weg, kind,
Zoek je wegen
Breng aan anderen je zegen
Ook al ga je heinde ver
Volg je hart, dan kom je er
Je bent groot nu, je mag gaan
We zeggen niet wat je zou moeten
Kies je weg, je kunt het aan
Lopen werd je moedertaal
Je vaderland je voeten…
De droom
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
830 Bezint eer ge begint,
ook al gaat het met vallen en opstaan,
de boog kan niet altijd gespannen zijn,
je dient voet bij stuk te houden,
want wie niet sterk is moet slim zijn
en wat goed is komt snel.…
Overvloed
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
884 zie toch hoe fraai zij glooit
maar als gehaaide kaper
zand in de ogen strooit
van waker en slaper
hoor toch ‘t woeste grommen
schuim koppen metershoog
de rug weerbarstig krommen
klokken luiden droog
meeuwen krijsen zonverloren
vluchten voor de overvloed
en zij verslindt de sporen
van menig voet en goed…
In draai en bewegen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
561 jouw dans
rijgt stukjes stilte aaneen
haalt uit geluid zachte tonen
in draai en bewegen
komen vorm en ritme tot leven
als melodieuze lichaamstaal
jij nodigt uit
met handen en voeten
in een sierlijk begroeten
als parels stralen je ogen
tijdens ons zwevend gaan
ik danste als schaduw achter je aan…
De zee en tram elf
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
708 golven ontrolden zich aan onze voeten
heel kalm was de zee
de wind speelde met mijn haar
met mijn hand in de jouwe
blikte ik zijwaarts en
zag de zon weerspiegelen
in de warmte
van je glimlach
wel een beetje spierpijn
hoorde ik je mompelen
ik niet jokte ik dapper
na ruim twee uur zandstappen
was het in lijn elf
heerlijk uitpuffen…
Gouden handdruk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
662 Hij spreekt esperanto
met snelle voeten
tien noppen brengen
toppen dichterbij
geloven in zegen van boven
haalt vurig hel en hemel
almaar dichterbij en vloert
de laatste hindernis
zijn zonnebril verbergt
eerlijk zicht op waarheid
een handige list laat volgers
een betoverend standbeeld bouwen…
een zomerse dag
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
547 Op een mooie zomerse dag,
Met onze voeten op de zanderige grond,
Met op ons gezicht een brede lach.
Tussen de lekkere geuren van bloemen,
Met de lieve kleine lammetjes in de wei,
De bijtjes zoemen,
En iedereen is vrolijk en blij.…
De eenzame kous
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
675 Tot de ander hem de vraag stelt, zal ik even…
hij glimlacht
en mompelt: ik durfde het niet te vragen…
en zo is eenzaamheid geboren, uit mensen
die niets meer durven vragen, uit angst de kous
op hun kop te krijgen maar die kous juist ja,
die hoort aan de voet!
Immers?…
stop licht
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
737 middenin de sneeuw
liggen wegen weggedrukt - nog wit
maar later vloeipapier, in ombervolle stappen
hoog reikt de populier mijn hemel in
met laag-bij-de-grondse voeten en een ferme
standplaats
weggesleept in kleine emoties
verliest de grotere haar tranen; buitengaats
in dit verdriet
sinds de winterzwarte dag dat jij
mijn levenslicht…
Ganzenwieken
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
504 Onder mijn voeten
knerpt de sneeuw
en boven mijn hoofd
hoor ik vleugels
ganzen wieken
traag in groepen
de zon schijnt
zie alle vleugels met pennen
een vrije vlucht in alle kleuren
en de gouden gloed
dwars door hun lijf en veren.
zij zijn er ieder jaar de ganzen
de rivier en dromen
over het winterse weer.…
een vonk
netgedicht
3.1 met 19 stemmen
694 op de heuvel
stond een boom
daar beefde een man
de man leek op de boom
de boom leek op de man
niet anders lag er een schaduw
aan hun voeten, als een spiegel
om de dood te scheiden
toen de zon zich draaide
roerde er een blad
en droeg ik
de boom
de man
en de schaduw
op mijn rug, de heuvel af
ze werden lichter
door de voorbestemdheid…
In confronteren
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
499 heb de wegen verlaten
om voor even
het patina van kerkdeur
en jezusbeeld
niet donkerder te maken
het kaarslicht
niet te zien in
gelijkgestemde ogen
gedrogeerde vroomheid
van tijdelijk gedogen
ben op bedevaart
wil voelen waar
de schoenen wringen
de pijn vervloeken
van mijn zere voeten
in confronteren
zonder anderen
te bezeren…
In Memoriam Sonja Pronk
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
500 jouw voetstappen zijn allang
onder de voet gelopen
het beeld redelijk helder
tanen afdrukken in het zand
welke de zee dagelijks
schoon wast
toch raak je me
niet meer iedere dag
maar op gezette tijden
verdwijnen zul je pas
wanneer 'n ieder die jou liefheeft
dit leven verruilt
voor eentje in Zomerland
of toch…
Het zoekend zonlicht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
498 het viel in reepjes
schuifelde van uur tot uur
stilletjes met de klok mee
bleef haken aan mijn tenen
bediende de klink van de deur
liet mijn gage voor de toekomst zien
in kunst alsook in onderwijzende woorden
nu nog zoekt de zon
me naarstig op warmt mijn
kruimels houdt de deur
nog op een kier
maar het licht aan
mijn voeten herken
ik…
Sensorvogeltje
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
592 Geluk hoef je
niet ver te zoeken
soms nestelt het zich
aan je voeten.…