1715 resultaten.
Strand .....
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
789 Een lange wandeling aan het strand
water, zand en niemandsland
Gedachten verdwijnen met de golven
zij worden onder zand en schelpen bedolven
Uitwaaien, de honden rennen om me heen
zij genieten net als ik ook van top tot teen
Het is heel stil in mij, een vreemd soort rust
waarom ben ik niet geboren in 'n plaatsje aan de kust ?…
Bedrogen droom
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.585 Monter wandel ik langs de rivier
met een straffe wind in mijn gezicht
Scherp spieden mijn ogen in het rond
naar dat zeldzame plekje op de grond
waar zwijgend mijn droombeeld ligt.…
Hoe verder?
hartenkreet
4.7 met 13 stemmen
1.384 Na een lange wandeling kom ik weer thuis
en strijk me neer bij de haard.
M'n problemen zijn niet opgelost.
Ben ik 't leven nog wel waard?
Ik ga maar slapen
en hoop te dromen van een geweldig leven.
Als ik morgen dan weer opsta,
kan ik me misschien weer voor de volle 100% geven.…
Rust
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.089 Iedereen heeft het wel nodig
Af en toe een beetje rust
Gewoon met een boek op de bank
Of wandelen langs de kust
Het dagelijks leven is zo druk
Er wordt veel van ons verwacht
Dat is niet erg, het lukt je wel
Want uit die rust put je je kracht
Gewoon tijd voor jezelf
Niemand die aan je trekt
Je hoofd leeg kunnen maken
Geen wekker die je…
Mijn vader
hartenkreet
4.7 met 23 stemmen
3.018 Mijn vader die op zondagmorgen
altijd met me ging wandelen
Als ik in het ziekenhuis lag, elke avond op bezoek kwam
Mijn vader die elke avond een verhaaltje vertelde
Zodat ik zonder problemen naar bed ging
Mijn vader die ondanks zijn moeilijke verleden
Zo zijn best voor me deed
Nooit zijn eigen verdriet liet zien
Altijd klaar stond voor mij…
Hier komt de zon
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
976 Vertel ze maar wat je er van vindt,
wandelend over onontdekte wegen.
Weg met alle pijn, de zorgen,
weg met het zeurende verdriet.
Adem de dag in, adem de dauw,
en veeg weg die laatste traan.
Want dit is een nieuwe morgen,
een weg terug, dat is er niet.
Er ligt een weg open voor jou,
een weg die je zal moeten gaan.…
Op een dag
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
1.708 troost wat je me gaf
Onvoorwaardelijke trouw wat ik in je ogen las
trouw als het kon liefst tot aan mijn graf
Helaas voor ons beiden zul je dat niet halen
je oude lijfje wil al tijden niet echt meer
Voor mij slechts één troost, een hele schrale
gelukkig zien we elkaar ooit daarboven weer
Dan hoop ik dat je er weer voor me zult zijn
wandelen…
Leidsman
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.038 Ik adem zacht en zie om
wandel door de maanden
van wanhoop en verdriet
lees de pijn in jouw ogen
elke voetstap maakt geluid
maar zachtjes nader ik jou
dichter, steeds dichterbij
schenk ik jou mijn tranen
zij smelten tot samen één,
daar waar liefde haar eigen
weg zoekt in dit leven zal
ik jouw leidsman zijn
in de jaren die komen…
Waarderend vermogen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
906 wolkendek te doorbreken
deze zon overwint regelmatig
dat is deze maand wel gebleken
soms wilde ik dat ik haar helpen kon
Zodra de eerste stralen verschijnen
verschijnt ook mijn humeur
en als een ware regenboog
verandert deze van zijn kleur
en opent zijn vrolijke gordijnen
Genietend van de dag zoals deze
bevoorraad door de zee van geluk
wandel…
Over de Stoep…
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
16 Dit mag de pret niet drukken
want ik wandel graag op straat
ik zoek gewoon de winkel
waarop supermarkt geschreven staat
het gezicht van een nieuw meisje
verwarmt mij iedere dag
ook al weet ik niet meer
waar ik haar gisteren zag.…
Avondzon
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.798 Avondzon
Ik wandel samen met de avondzon
Denkend aan hoe het allemaal begon
De kille wind streelt m’n tranen
Die zich zachtjes een weg proberen te banen
Je bent gekomen, je hebt me verwarmd
Je hebt me met jouw liefde helemaal omarmd
Je moet weer gaan, het was hoogtij
Voor jou was de passie over, maar niet voor mij
Ik heb van je gehouden…
Misschien
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
2.235 Mijn emoties de baas, ook het verdriet,
Wandel ik zwijgend langs de kust.
Misschien is het ooit slechter geweest,
Of anders, ik kan het je niet goed zeggen.
Misschien was de lucht toen niet blauw,
Of leefde ik meer dan nu met de zorgen.…
Windstil
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
662 Het wandelen van de avond geeft verstilde impressie
Belevenissen van deze dag leggen zich murmelend neer
Met iedere stap verwijdering van dingen zoals ze zijn
Langzaamaan valt verloren geheugen fel op haar plaats
Duisternis dekt toe, wat ik zo zoet, alleen voor lief nam
Opent blind een vergezicht aan wat ik niet wilde weten
Met steevast ritme…
Wie weet
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.676 Angst is een zware rugzak tijdens een lange wandeling.
En hoe banger je bent om de kracht in je benen
te verliezen, hoe minder je gaat zitten.
Je zou moeten gaan zitten en uitrusten,
wachten op iemand die voorbij komt.
Iemand die niet uit angst maar doorloopt,
en even durft te gaan zitten , net als jij.…
de achtste plaag
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
785 ik wandel onbekommerd door Den Haag
genietend van door tijd vergeten straten
de zon loopt mee, ik voel me uitgelaten
bij thuiskomst echter wacht een heuse plaag
o nee, niet weer, een nare geur, nog vaag
verdringt de goede bui, in alle staten
aanschouw ik de onthutsende plakkaten
ik trapte in zo’n hondse hinderlaag
ik grijp m’n schoen, ontwaar…
Mijn vriendin in het Louvre
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
906 waanzin overschreden
kom je tot leven en reikt mij je hand
trekt mij in je wereld, dwars door eeuwen
Heden ontmoet het verleden, tijdsprong
veroorzaakt een spagaat in m'n geest
een elektrische storm waart door mij
vloek zacht, 'n non naast me kijkt kwaad
Hand in hand lopen we over scherven van
de tijd, waarin 't verleden schittert
wandelen…
Haibun
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
607 Hij stuift op het water af en dwingt
me daardoor hem straks droog te wandelen.
Straffe wind. Het gezandstraal begint al.
Dichter bij het water spaar ik mijn bril
en zie een demonstratie van Exodus.
De wind vaagt het laagje water van de bank weg
en droogvoets kan ik doorgaan. Maar waarheen?
Naar Engelland?…
Mauthausen!
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
643 Een mooie klim naar boven
wandeling met fraai uitzicht.
Die vrije wijde wereld!
Dan ga ik binnen, word stil,
op deze berg van diepe duisternis
sla ik mijn ogen op.
Hier stonden beesten, die mensen
als dieren behandelden.
Een waanzinnig moordsysteem
werkte als een langzaam gif.…
De brillendans
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
547 Normaal wandel ik door de stad
zonder te kijken om te zien;
toon ik een gast trots m’n stad
ontdek ik onbekende details
zie de wereld door een nieuwe bril
Vinden anderen een vrouw mooi
die mij niet is opgevallen, heb ik
-als elk mens beïnvloedbaar-
gelijk belangstelling voor haar
zie haar door een gekleurde bril
Ook in m’n geboortedorp…
Los bol
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
514 De straten zijn rivieren
gevuld met dronken batavieren
alles en iedereen helemaal los
mens ga lekker wandelen
in 't bos
Geuren en kleuren
vertellen iets moois
paden en rustige verhalen
trekt iets meer
de geest omhoog
Zachtjes aan
haar rode
hartje beloven
dat de tijd inderdaad
ooit uit zal doven
Net als lichtjes
ooit eens verdwijnen…
Levensloop
hartenkreet
4.3 met 55 stemmen
1.676 Volwassen vrouw in volle kracht
rustiger wandelend, vertragend dragen
de schaduwen van voorbije tijd in vracht...
Oud en mijmerend, de tred verstild
in opgedane wijsheden
de sluier van levensmysterie opgetild...
Tevree herinnering oprakelend
vertellend aan luisterend kleinkind.…
ik wacht op de dag
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.693 Ik wandel door het park,
Mijn lichaam neemt de geuren in zich op.
In de verte stroomt het water van de rijn.
Ik vind een schaduwrijke plek,
Onder een bloesemboom.
Mijn deken spreid ik uit over de grond,
Ik lig en sluit mijn ogen.
Ik zie een violiste staan,
De klanken van vivaldi.
Een laatste glas wijn,
Ik proost op het leven.…
lente onweer
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
520 (ik lijk wel een bedreigd dier)
Nadat het gevaar is geweken ga ik
naar buiten, kijk opgelucht om me
heen, strek m'n ledematen en maak
een wandeling, maak nu en dan een
sprongetje van blijdschap omdat ik
geen opgejaagd dier meer ben, maar
een mens, met alle voordelen daarvan.…
EEN ETS
poëzie
2.9 met 7 stemmen
1.742 Gelijk de droom eens kinds is, dat een dag
Van wandelen en spelen buiten stad
In zwoele zomer-hette heeft gehad:
Een uchtend, dat het landschap zonnig zag;
Een middag, dat de lucht gestapeld lag
Vol donkre donder-wolken, en 't kind mat
En drensend voort moest over 't zandig pad
Met in zijn oogjes stof en spinne-rag;
En in de spoortrein…
Jeugdherinnering
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
658 Ik weet precies de plek nog waar ik liep
te wandelen als kind en iets beleefde,
dat een verukking in mij wakker riep
waardoor ook ik, heel kort als and'ren leefde.…
Deja vu
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
901 Ik wandel door dagen van vroeger
laat kleurt de zon de avond rood
licht klimt in huizen van straten
stroomt uit ramen in een stad
waar ik eens iets moois gevonden had
maar ik raakte het kwijt
en weet nu niet meer wat...…
Tijd
gedicht
3.7 met 23 stemmen
16.008 Zullen we een eind gaan wandelen?
Waar naartoe?
Nergens naartoe. En dan terug
naar waar we begonnen.
----------------------------------------
uit: 'Wuif de mussen uit', 2006.…
Leer me het geheel te zien
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.110 De regengeur
die me steeds weer gelukkig maakt, een wandeling,
de vriendschap en de dagelijkse goede dingen.
Leer me dankbaar zijn en open naar de vreugde.
Geschreven naar aanleiding van de viering vandaag van 50 jaar lid van S.C.M.M.
http://www.youtube.com/watch?v=csQPFIsoFCQ…
Maria in Mei
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
687 Merelklanken helle vreugdetonen
vieren dankbaar mooie avond in Mei,
in mijn hart komt warme herinnering vrij
vijf jonge meisjes dorpje in de deemstering
veertien zijn we vrolijk zanglustig wandelen
stevig gearmd Mariakapelletjes tegemoet
crêpepapieren bloemen sieren het beeldje
gekneusde rozenbloemblaadjes uit onze tuinen
geuren vanaf…
nooit meer
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
636 als het lichaam ballast wordt
als je leeft van herinneringen
enkel 'nooit meer' in het verschiet hebt
nooit meer hand in hand
met haar wandelen
in het bos of
langs het strand
nooit meer met haar dansen,
nooit meer bloemen voor haar plukken
zelfs nooit meer ,
zon voelen op je huid
wind in je haren
malse regen
of prikkelende vrieskou…