1727 resultaten.
Gaea
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
459 Als kind
wil ik spelend door uw landschappen trekken,
als minnaar
in elke streek uw schoonheid herontdekken;
Ik wil uw bergen trotseren,
uw diepste grotten betreden,
poedelnaakt zwemmen in uw zee
en dobberen op uw meren,
wandelend over uw wegen
wil ik u mijn liefde geven
en op de beat van uw hartslag
van dag tot dag mijn leven leven;…
Voor mij geen Koningsnach noch dag!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
501 Amsterdam stroomt vol zo zal blijken
ik stroom uit naar Duitsland om te ontwijken
voor mij geen Koningsnach noch dag
doch het land en taal welke ik zo mag
Winterberg, Sauerland voelt lenteachtig aan
daar aan de wandel met man en hond gegaan
wel kijk ik naar de reportage op de televisie (Doetinchem)
en daaraan voorafgaand naar de begrafenismissie…
Nachtkleuren (2)
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
614 hij staart in het duister
waakzaamheid bezaait zijn hart
als hij aan zijn zielsverwant denkt
het is nacht, wandelend met zijn gedachten
schopt hij een steen opzij, staat stil terwijl
gedachten zijn gesloten ogen passeren
hij is de buitenstaander die temidden
van de waanzin angst en onrust
van zijn metgezel bespeurt
vindt diens bevreesde…
WAT HOU IK VAN OPGESPOTEN LAND
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
348 Wat hou ik van opgespoten land
dus zeker van de helft van Nederland
ik wordt er zelfs uitgelaten van
zeg maar opgewonden van dat opspuiten
land uit water van het meer, de zee
en dan wandelen op nieuwe eilanden
de Markerwadden en droom van IJstad
of de Markerwaard 2.0 met 't Nationaal Park NIeuw Land
zelf geboren op het Rotterdamse Noordereiland…
Het oog
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
316 in het atelier stond een oog
op een ezel
niet geschilderd het
keek
de schilder mengde rood
met geel
het oog kneep even samen
alsof er plotseling zon
ontstond
achter zijn pupil
groen kwam erbij
het oog begon te wandelen
door bossen die
nog niet bestonden
blauw werd toegevoegd
het oog werd een meer
waarin het zichzelf
vergat…
'Ondanks de afstand voel ik toch haar hart'
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
130 Toch zou ik graag gaan wandelen met haar,
Daar in het mooie hoge Noorden waar
Ik mij evenzeer zo thuis voelen kon.
Al doe ik het beter onder de zon.
Het maakt mij niet echt uit waarheen zij gaat,
Hoeveel tijd zij ergens verblijven wil,
Zolang zij aan mij denkt, over mij praat.…
WORLD PRIDE AMSTERDAM
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
200 herdenking van Berlijn
godvormeme geen woord Nederlands geen 2 woorden Duits
maar ik ben een vaderfiguur en mijn kinderen zijn mij lief
en in die veranderde pluriforme veranderlijkheid ga ik mee
zoveel mogelijk en met pijn in het hart
gelukkig dat het, mijn leven eindig is
ik wens een ieder een fijne kanaalvaart en straatfeest
ga zelf wandelen…
GRILLIG WEER
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
311 In de verte roept een fikse wandeling:
"Naar bos en veld, als groep of enkeling."
Maar zware wolken komen, dreigend en grauw...
Donder treedt aan met langgerekte snauw;
een leger van druppels brengt ontgoocheling.
't Voornemen maakt een plotse omwenteling:
wat te wensen? Blijf eigen huiskamer trouw!…
Zoals bladeren vallen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
451 Zoals bladeren vallen in het bos
laten wij de toekomst los
De zandloper van het leven
loopt leeg eens ‘t einde in zicht
Als ons hart en handen beven
doet de dood onze ogen dicht
Er is nog tijd er zijn nog dagen
en warme armen om ons heen
En vooraleer we stil vervagen
enkel een naam nog op een steen
houden we het leven vast
Zijn we op aarde…
bij en met ONS GENOEGEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
283 Ik vond het echt eerlijk heerlijk
te vertoeven bij Ons Genoegen
even niets moeten dan te ontmoeten
en te lopen, m'n stress te ontlopen
en open te staan voor iets of niets
lekker te snoezen en te smoezen
vooral niets te hoeven dan te vertoeven
bij en met ONS GENOEGEN…
Kikkervisje
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.526 twijgen houvast
Ik zie kikkers drijven
Gezegend met bolle ogen
En gladde waterdichte lijven
Loerend zonder mededogen
Niemand kan vermoeden
Waar wortels ooit begonnen
En argeloze bonte bloesem
Blijft bestuivers lokken
Bronnen staan niet stil
De herfst blijft steeds komen
Het regent net niet te veel
Tussen die galerij van bomen
Ik wandel…
Strand .....
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
789 Een lange wandeling aan het strand
water, zand en niemandsland
Gedachten verdwijnen met de golven
zij worden onder zand en schelpen bedolven
Uitwaaien, de honden rennen om me heen
zij genieten net als ik ook van top tot teen
Het is heel stil in mij, een vreemd soort rust
waarom ben ik niet geboren in 'n plaatsje aan de kust ?…
Bedrogen droom
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.585 Monter wandel ik langs de rivier
met een straffe wind in mijn gezicht
Scherp spieden mijn ogen in het rond
naar dat zeldzame plekje op de grond
waar zwijgend mijn droombeeld ligt.…
Hoe verder?
hartenkreet
4.7 met 13 stemmen
1.384 Na een lange wandeling kom ik weer thuis
en strijk me neer bij de haard.
M'n problemen zijn niet opgelost.
Ben ik 't leven nog wel waard?
Ik ga maar slapen
en hoop te dromen van een geweldig leven.
Als ik morgen dan weer opsta,
kan ik me misschien weer voor de volle 100% geven.…
Rust
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.089 Iedereen heeft het wel nodig
Af en toe een beetje rust
Gewoon met een boek op de bank
Of wandelen langs de kust
Het dagelijks leven is zo druk
Er wordt veel van ons verwacht
Dat is niet erg, het lukt je wel
Want uit die rust put je je kracht
Gewoon tijd voor jezelf
Niemand die aan je trekt
Je hoofd leeg kunnen maken
Geen wekker die je…
Mijn vader
hartenkreet
4.7 met 23 stemmen
3.018 Mijn vader die op zondagmorgen
altijd met me ging wandelen
Als ik in het ziekenhuis lag, elke avond op bezoek kwam
Mijn vader die elke avond een verhaaltje vertelde
Zodat ik zonder problemen naar bed ging
Mijn vader die ondanks zijn moeilijke verleden
Zo zijn best voor me deed
Nooit zijn eigen verdriet liet zien
Altijd klaar stond voor mij…
Hier komt de zon
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
976 Vertel ze maar wat je er van vindt,
wandelend over onontdekte wegen.
Weg met alle pijn, de zorgen,
weg met het zeurende verdriet.
Adem de dag in, adem de dauw,
en veeg weg die laatste traan.
Want dit is een nieuwe morgen,
een weg terug, dat is er niet.
Er ligt een weg open voor jou,
een weg die je zal moeten gaan.…
Op een dag
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
1.708 troost wat je me gaf
Onvoorwaardelijke trouw wat ik in je ogen las
trouw als het kon liefst tot aan mijn graf
Helaas voor ons beiden zul je dat niet halen
je oude lijfje wil al tijden niet echt meer
Voor mij slechts één troost, een hele schrale
gelukkig zien we elkaar ooit daarboven weer
Dan hoop ik dat je er weer voor me zult zijn
wandelen…
Leidsman
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.038 Ik adem zacht en zie om
wandel door de maanden
van wanhoop en verdriet
lees de pijn in jouw ogen
elke voetstap maakt geluid
maar zachtjes nader ik jou
dichter, steeds dichterbij
schenk ik jou mijn tranen
zij smelten tot samen één,
daar waar liefde haar eigen
weg zoekt in dit leven zal
ik jouw leidsman zijn
in de jaren die komen…
Waarderend vermogen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
906 wolkendek te doorbreken
deze zon overwint regelmatig
dat is deze maand wel gebleken
soms wilde ik dat ik haar helpen kon
Zodra de eerste stralen verschijnen
verschijnt ook mijn humeur
en als een ware regenboog
verandert deze van zijn kleur
en opent zijn vrolijke gordijnen
Genietend van de dag zoals deze
bevoorraad door de zee van geluk
wandel…
Over de Stoep…
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
16 Dit mag de pret niet drukken
want ik wandel graag op straat
ik zoek gewoon de winkel
waarop supermarkt geschreven staat
het gezicht van een nieuw meisje
verwarmt mij iedere dag
ook al weet ik niet meer
waar ik haar gisteren zag.…
Avondzon
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.798 Avondzon
Ik wandel samen met de avondzon
Denkend aan hoe het allemaal begon
De kille wind streelt m’n tranen
Die zich zachtjes een weg proberen te banen
Je bent gekomen, je hebt me verwarmd
Je hebt me met jouw liefde helemaal omarmd
Je moet weer gaan, het was hoogtij
Voor jou was de passie over, maar niet voor mij
Ik heb van je gehouden…
Misschien
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
2.235 Mijn emoties de baas, ook het verdriet,
Wandel ik zwijgend langs de kust.
Misschien is het ooit slechter geweest,
Of anders, ik kan het je niet goed zeggen.
Misschien was de lucht toen niet blauw,
Of leefde ik meer dan nu met de zorgen.…
Windstil
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
662 Het wandelen van de avond geeft verstilde impressie
Belevenissen van deze dag leggen zich murmelend neer
Met iedere stap verwijdering van dingen zoals ze zijn
Langzaamaan valt verloren geheugen fel op haar plaats
Duisternis dekt toe, wat ik zo zoet, alleen voor lief nam
Opent blind een vergezicht aan wat ik niet wilde weten
Met steevast ritme…
Wie weet
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.676 Angst is een zware rugzak tijdens een lange wandeling.
En hoe banger je bent om de kracht in je benen
te verliezen, hoe minder je gaat zitten.
Je zou moeten gaan zitten en uitrusten,
wachten op iemand die voorbij komt.
Iemand die niet uit angst maar doorloopt,
en even durft te gaan zitten , net als jij.…
de achtste plaag
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
785 ik wandel onbekommerd door Den Haag
genietend van door tijd vergeten straten
de zon loopt mee, ik voel me uitgelaten
bij thuiskomst echter wacht een heuse plaag
o nee, niet weer, een nare geur, nog vaag
verdringt de goede bui, in alle staten
aanschouw ik de onthutsende plakkaten
ik trapte in zo’n hondse hinderlaag
ik grijp m’n schoen, ontwaar…
Mijn vriendin in het Louvre
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
906 waanzin overschreden
kom je tot leven en reikt mij je hand
trekt mij in je wereld, dwars door eeuwen
Heden ontmoet het verleden, tijdsprong
veroorzaakt een spagaat in m'n geest
een elektrische storm waart door mij
vloek zacht, 'n non naast me kijkt kwaad
Hand in hand lopen we over scherven van
de tijd, waarin 't verleden schittert
wandelen…
Haibun
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
607 Hij stuift op het water af en dwingt
me daardoor hem straks droog te wandelen.
Straffe wind. Het gezandstraal begint al.
Dichter bij het water spaar ik mijn bril
en zie een demonstratie van Exodus.
De wind vaagt het laagje water van de bank weg
en droogvoets kan ik doorgaan. Maar waarheen?
Naar Engelland?…
Mauthausen!
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
643 Een mooie klim naar boven
wandeling met fraai uitzicht.
Die vrije wijde wereld!
Dan ga ik binnen, word stil,
op deze berg van diepe duisternis
sla ik mijn ogen op.
Hier stonden beesten, die mensen
als dieren behandelden.
Een waanzinnig moordsysteem
werkte als een langzaam gif.…
De brillendans
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
547 Normaal wandel ik door de stad
zonder te kijken om te zien;
toon ik een gast trots m’n stad
ontdek ik onbekende details
zie de wereld door een nieuwe bril
Vinden anderen een vrouw mooi
die mij niet is opgevallen, heb ik
-als elk mens beïnvloedbaar-
gelijk belangstelling voor haar
zie haar door een gekleurde bril
Ook in m’n geboortedorp…