5922 resultaten.
een gedicht is oude regen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 het moment is de gedachte
tussen wal en schip
de scheepswand is onze huid
-er zitten barstjes in
we moeten onze huid duur verkopen
het is tenslotte al gisteren
laten we een gat in de tijd metselen
voordat we dit nalaten
stel dat we vergeten iets in een
hersenhelft terug te duwen
de huizen waar we te laat
voor school waren zijn van…
Vaders woorden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
545 mijn vader is zo juist vertrokken
op zijn pak lag een beetje stof
in zijn borstzak zat een schrijfblokje
waarin hij al veel geschreven had
hij leek gelukkig en zeer tevreden
was zich nergens meer van bewust
zelfs de storm over het strand
plooide niet zijn verweerd gezicht
ik bevond mij dikwijls in zijn kamer
keek door het raam naar de…
onvervaard
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
550 we ademden
helderheid uit
toen we woorden
schilderden in
aardse tinten
we zagen de
weerkaatsing van
het licht op de
veren van de
strandleeuwerik
niets was meer
hetzelfde in een
zee van licht na
een onvervaard
vaarwel…
Avonden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 Wanneer rozenlucht de avond voedt,
dansen late nimfen op blauwe violentonen,
zomertonen die in schemerlicht de dag verlonen,
dan komt het verlangen met een laatste groet
aan het verleden , naar rust in zwijgen vergleden.
zal iemand me niet vergeten?…
ander daglicht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
377 ik wil het
lint van
je leven
ontrollen
je weven
in onze
verhalen in
het gouden uur
als het licht
het mooiste is
wil ik je
bewaren…
Apeldoorn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
710 In een fragment
van een seconde
besloot ik het,
tikte haar naam in
en zag haar aangezicht
ongewijzigd.
Drie maanden stilte;
een vacuüm
van gedachten.
Het begint lekjes te vertonen
de lucht staat in de rij,
smacht om de leegte verlossen
van opgelegde eenzaamheid.
Het ongeschreven verdrag
staat op het punt
geschonden te worden
m.a.w…
[ Reikend naar jouw hand ]
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
536 Reikend naar jouw hand
hangt de mijne in de lucht –
als een afscheidsgroet.…
Draag me
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
538 Lieve vriend, voel
mijn zachte buik voor
de man die niet kwam
en draag me
lichter ben ik nu
dunner zijn mijn dromen
je weet het wel
de tijd verstrijkt, kus me
kneed mijn soepele vel
en draag me
door de leegte van de nacht
geef me vaarwel…
Alzheimer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 Het huis is nu leeg en stil,
alleen de eenzaamheid die nu op mij wacht.
Wat eens moest komen is nu gebeurd,
van de week heb ik jou weggebracht.
Soms lijkt het toch even, zoals het vroeger was,
dan zit je weer tegenover mij en eet een boterham,
of je staat bij de bank, rommelend in jouw tas
op zoek naar je bril of naar die bruine kam.
Soms…
Alzheimer
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
664 Je bent nu nog als een verteerd blad,
niets is meer over dat bij jou als mens
eens zo kostbaar heeft gewogen,
nog slechts de lege nerven
in een fijn gemaasd patroon.
Jouw kostbaar wezen
dat nog zoveel te geven had,
door de ziekte in de tijd vervlogen,
blijf je in mijn herinnering,
vervagend, als eens zo dierbaar persoon.…
[ Ik kus me niet meer ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Ik kus me niet meer
naar jouw navel, niet erdoor –
niet jouw dromen in.…
afstand
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
450 het meest
ondraaglijke was
toen je ogen
mij verlieten en
ik daar niet aan
ontkomen kon
en je handen als
vanzelf volgden
tussen ons
de afstand van
Neptunus
naar de Aarde…
Het slijt nooit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
478 Ik zit op je bed
Op de tafel een spel
Jouw handen te zwak
Maar we maakten het wel
Jij kon echt alles
Je kwam met een lach
Maar de laatste maand zei ik
Schat klaag maar, het mag
Nu zit ik hier weer
Op de zelfde plek
En ik word haast wanhopig
’t Gevoel maakt me gek
Waarom wist ik niet?
En: Wist jij soms wel?
Ik huil en ik huil
En ik knijp…
Ze was pas twaalf
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
548 Zonder warmte, zonder deken
God, geef alsjeblieft een teken
Ik kijk omhoog, kapot mijn hart
Ik draai me om, ik moet terug
Afscheid deed nog nooit zo’n pijn
Ik brand n kaarsje, vind je dat fijn?
Dag mijn schat, ik kom weer vlug…
[ Ze pakt haar spullen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Ze pakt haar spullen,
ze is de maan met de zon –
in haar ogen.…
Witte kamer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
581 Jij daar
toen
in die kamer
van het witste wit
hoe jij nog vader blijven moest
en ik
het kind
met nog vele morgens te gaan
maar ik zag
witte angst
in grijze ogen staan
hoe ze bloeiden
daarbuiten
uitdagend en rood, de rozen,
trok augustus
nog één keer
alle registers open
ik wist al
van lege kamers
en dat verdriet
na jaren ook slijt…
Spook
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
529 Omdat ik niet wil struikelen over jouw stilte
over het gat dat jij bent
in mijn duisternis
zal ik delen hoe het voelt
met jou
weer een onmogelijke berg beklimmend
met jou al lang geleden
weggegaan
Ik wil niet dat mijn leven geweven of gekozen wordt
uit pijn die ik verberg
uit brokstukken van mezelf
uit jouw stem die in jouw slaap roept…
nog brandt de wereld niet
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.853 nog brandt de wereld niet
maar ook het korstmos
genereert steeds minder leven
oceanen zijn niet meer vergeven
van plankton en verrijkend visbestaan
aarde rest nog slechts het temporele gaan
woede marcheert laarzen naar het front
waar zombies vechten om wat grond
om daar hun eigen graf te graven
het kernwapen gaf in handen van
geraffineerd…
is zwanger van herinnering
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.011 in de verte
woeden branden
verteren levens
zonder handen strijden
zielen om bestaan
je proeft de wind
in tijdloos gaan
ze is zwanger
van herinnering
uit tijden dat
het beter ging
nu kermt ze en jaagt
restanten bulderend
naar alle kanten
ze smoort de lucht
zucht haar gif in
stikkend sterven
niemand zal de
aarde erven, want
het…
in vlindersvleugelpracht
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.736 ben jij de koningin
in vlindersvleugelpracht
die ik alle kleuren
van de hemel bracht
in paradijselijke nachten
nu zit je op de troon in
vervagend wonderschoon
en spreekt je negatieve
oordeel uit over dieren
met een andere huid
je toont rechtschapen
maar ook jouw lusten
kon je niet bewaken
eindeloze vluchten
lieten ons aan liefde…
doorzichtig wit
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
504 koud als marmer
de oneindigheid
waarin ze zwerft
zo tergend teer
onaanraakbaar
in de volkomen
stilte van de dood
uit de wolken
raast de storm…
dans
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 de dood wist de
geschiedenis
van het leven
uit je lege mooie
ademloze gezicht
opnieuw geboren
in een ander leven
dans je je danst
langzaam weg…
schrijven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
596 schrijf met zwarte verf
het korrelige verhaal
van jou noch van mij
schrijf over het eiland
zonder beschutting
waar de boot je bracht
schrijf niet over het
afgesneden zijn
van het vasteland
schrijf niet over
slagregens het gebrek
aan een paraplu
schrijf niet over
liefdeloosheid en
onwrikbare dingen
schrijf als het
niet…
voor de laatste toon van dit refrein
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.721 ik bespan mijn koets
met schimmels, ruinen
en een zwarte hengst
ik tuig ze op, zwaai
en juich maar als ik
aan de leidsels trek
hoeven spatten
vonken uit de straat
als de koets zich langzaam
in beweging zet, nog draven
ze gestrekt, ik kijk niet om
zeg me waarom
we slaan op hol en stijgen
langs ogen vol afgrijzen
bolle koppen nokken…
28-MEI-2017
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Middernacht,
ik wandel naar huis door de 6 km lange velden,
eindeloos alleen,
zonder werk,
zonder wagen,
zonder vertrouwen,
zonder doel,
alleen Van Morrison's "Have I told you lately that I love you",
zingend alsof niemand mij horen kan,
behalve de in verbijstering starende koeien rondom,
en tranen rollen langs mijn wangen,
van…
hoe schaduwen zich langer maakten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.686 we liepen hard
de duinen op, waren
bijna boven, zijn
door ademnood gestopt
ik zag de pijn
voelde tranen om
het falen, wist dat we
de top niet zouden halen
we waren niet alleen
zagen hoe schaduwen
zich langer maakten, hoe
alle licht rond ons verdween
we hadden elkaar ingepakt
een teveel aan goede zorgen
wisten hoe de dag verliep…
in een eeuwenoud refrein
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.647 in je ogen breekt
de wereld in een
eindeloze lach
niet in scherven die
verwonden maar als
zon die schijnen mag
geef je hand
ik lees de lijnen
die je nog te leven hebt
ik voel je trillen
en de pijnen die
je niet verbergen kan
je gaf me alles
en je lichaam
liet me toch mezelf zijn
in je armen
zong ik liefde in
een eeuwenoud refrein…
ik zie me in je ogen staan
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.506 ik ben verdwaald
handen kennen me
polsen aan te korte armen
met vuisten dreigen ze
hoofden knikken met
een vreemd gezicht
ik zocht je maar jouw
trekken blijken ook gewist
in het geluid
herken ik wel je stem
maar je woorden zeggen
niet dat je me kent
ik pak je bij je jas
draai je langzaam om
je borsten zijn er nog, maar
in je…
vogelvlucht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
582 misschien
droomde je toen
je lijf niet meer
van jou was
misschien
droomde je al
voordat broze
botten braken
je hart haperde
nauwelijks
kloppen kon
misschien
droomde je pas toen
je ogen naar binnen
keerden en braken
de vogel zijn machtige
vleugels spreidde
hij je meenam toen
je droomde…
ochtendlicht
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
651 in wit gesponnen
ochtendlicht zweefden
twee vrienden voorbij
zomerlicht speelde
door hun wilde haren
er was het onhoorbare
droeve koeren van duiven
droomde je toen een
vogel zijn vleugels
spreidde?
jou meenam in zijn
vogelvlucht toen
je ogen naar binnen
keerden en braken
alsof je droomde?
een schreeuw uit
duizend kelen in…