Alle inzendingen over dragen

4357 resultaten.

Sorteren op:

even bomen

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.352
Mijn bloesems draag ik in het haar wanneer de lente aangebroken men ruikt de liefde voor elkaar heeft in mijn bast hun naam gestoken Ik ben de moeder van het groen draag in mijn armen goede tijden mijn wortels blijven in de grond waar ze de wormen voedsel geven Mijn bladeren verdragen elk verhaal doet rupsen glanzend weer ontpoppen maar…
Chatfant1 september 2008Lees meer >

Bovenmatig

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.069
Je pakte de appel die de slang jou bood beloofde je vrijheid buiten het Paradijs Eva werd jij vogelvrij net als je dochters ze dragen jouw kostuum zoals ze zich kleden niet schromend naakt te zijn ze wanen zich een symbool van ’t vrije zijn met in hun hand restanten appel verwekken het dier in mij verwachten afstand…

Passage

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.087
Als ketens draag ik de dagen door de hardnekkige nevel van het heden waar ik de weg nu mis en het spoor een smalle plank is.…

Een handvol sterren

hartenkreet
3.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.554
'k wou dat ik je pijn kon lijden 'k wou dat ik je angst kon dragen samen met jou tussen de sterren zweven samen met jou de hemel beleven de takken van de bomen zullen je stevig omhelzen de blaadjes van de bloemen zullen je zachtjes beroeren de gloed van mijn hart zal je blij verwarmen 'k zal er zijn om je stilletjes te omarmen…

jij

hartenkreet
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.693
Ook al kan ik je niet zien in mijn hart draag ik je mee. Daar zal je altijd blijven. Mijn gedachten zijn steeds bij jou, vele vragen onbeantwoord. Op zoek naar redenen voor wat er gebeurd is probeer ik me te verzoenen met het verleden ook al is dat niet mogelijk. Want jou moeten afgeven is het ergste wat me ooit is overkomen.…
rscapoohke12 september 2003Lees meer >

ren

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 991
Ren maar zo hard als je kan sneller dan voeten kunnen dragen. Hoe hard kon je alweer rennen? Of sta je helemaal lam. Ren maar weg van je eigen, ren dan, zo hard je kan ooit kom je jezelf eens tegen waarom ren je zo hard weg dan?…
veldmuisje20 november 2003Lees meer >

de hoofddoek heeft je toekomst...

netgedicht
2.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.440
de lange rok je trots doet pijn omdat ze dwingt tot dragen zonder klagen je bent alleen een straat vol ogen blikken die gedogen in onuitgesproken vragen weten doet vergeten de warmte van de kring straalt midden in je kleine leven de hoofddoek heeft je toekomst in de horizon verweven kan jij daar eigen kleur aan geven?…
wil melker5 februari 2003Lees meer >

nocturne 2 (Osaya)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.033
dek me toe, Osaya bevang me met je adem van hars sluimer in de drang van stilte draag me over aan de goden van weleer het is nacht, Osaya de sterren deemoedig bewaren het geheim van ons verlangen de wind zwijgt over ons lot beken, Osaya hier in het zand van de gestrekte woestijn tieren geen leugens hier is alles waarachtig en…

Het beste deel is meer dan veel

poëzie
3.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.217
Niet naar veel te jagen, Stil zijn kruis te dragen In des Heren kracht: Dát doet starren stralen In de zwartste nacht, Dát een hemel dalen, Waar de vrede lacht! Vader van genade! Sla mij vriendlijk gade, Sterk mij tot mijn plicht! Naar des Levens kusten Zij mijn voet gericht, Tot ik uit mag rusten In uw Sabbatslicht!…

GEWAPEND

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 785
Wanneer je me ziet draag ik altijd die koffer vol gezichten; herinnering aan jou.…

Eigen Wijze

netgedicht
3.5 met 124 stemmen aantal keer bekeken 24.848
veelbelovend ochtendlicht de merel gestaag het leven kust voel ik haar schoonheid ontwaken en stijgt ze sprankelend op Jij speelse overmoedige melodie waarom niet blijven resoneren als de dag zachtjes schreiend haar voortschrijden verscheurt Wat harmoniërend en zuiver klinkt kan toch ook fier, edel en standvastig getergde dissonanten dragen…
W. Reezigt6 januari 2002Lees meer >

Eenzaam

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.372
Ze belichaamt het huis dat haar bewoont van binnen uit verteerd de kamers altijd leeg dragen de sporen niet van onverwacht bezoek Het knaagt aan haar zodat ze 's avonds de treden van de trap doet kraken en troost vindt in zijn echo Soms laat ze de deur op een kier het licht nog even aan voor de kinderen in haar hoofd ze weet dat ze…
Daisy Rymen15 oktober 2005Lees meer >

ze dicht mirakels

gedicht
4.4 met 38 stemmen aantal keer bekeken 5.919
poëzie haar zang tonen dragen verre verten toomloos temperament haar letters houden ’t niet binnen schreeuwen het uit schreien zouten over schermen resoneren voor eeuw’g op ’s mensen huid zelfs dan nog is zij ingesnoerd haar zegging springt buiten zinnen hangend aan haar mouwen ziet men haar altaar alles is uit vouwen spett’rend van…

flinterdun

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 727
scheiding tussen links en rechts goed en kwaad ik verketter elk geloof ik doe morgen de deur niet open als u daar staat met uw gelijk ik doorzie uw opgeheven vinger, uw bomriem, voor mij geen baard van de profeet, ik draag geen enkel kruis ik werp alles verre van mij maar u staat mij wel dichtbij ik haat u ik heb u lief begrensd…
Fred17 maart 2007Lees meer >

Mei als schildknaap

poëzie
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.748
Mei, wilt gij mijn schildknaap zijn, Op het strijdros naast mij jagen, En mijn wapenkleuren dragen, Blauw op wit satijn? Weet, dat ik geen vijand schuw: Doch de drom der duivelsmachten, Die aan bocht en kruisweg wachten, Wijkt alleen voor U.…

Ver weg

netgedicht
3.8 met 32 stemmen aantal keer bekeken 868
op zondag bij het eerste kraaien van de haan kleef jij woorden op mijn mond met versleten zinnen, voortrazend op witte benen ik kruip tot aan mijn waarheid waar je me vastbindt samen met de doden die de stamboom verpletteren tegen mijn borsten en mij de ongenade laten dragen als een heldin met een opgelegde plicht…

Dame de coeur

netgedicht
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 877
zal je mij vinden en me naar het huis der gedichten dragen waar ik de zee kan opsnuiven of waar de bladeren van ieder seizoen duizelen bij het ontwaken van de dag de stilte zal daar volmaakt zijn zodat ik nooit hoef te sterven met sneeuw op wind en als je me vindt wil je me dan nog zien als een bloem verborgen en met rood doorweven…

suites voor annemieke IX

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 481
met je placematje ruzie om omhooggevallen glazen rode wijn kom denk niet zo diep clowns zijn we toch allemaal hou je ruggengraat mooi klein klein huisje schulpje om te dragen - een geduldig oor de waterdraagster loopt moeilijk maar zegt dat het niets is! boven de singel komt een glijbaan uit het raam wie verwacht mooi weer?…

suites voor annemieke IX

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 441
met je placematje ruzie om omhooggevallen glazen rode wijn kom denk niet zo diep clowns zijn we toch allemaal hou je ruggengraat mooi klein klein huisje schulpje om te dragen - een geduldig oor de waterdraagster loopt moeilijk maar zegt dat het niets is! boven de singel komt een glijbaan uit een raam wie verwacht mooi weer!…

Gevangen in duister

hartenkreet
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.852
Teveel om mee te dragen. Verstoppen in het niets. Met het duister verbonden. Ergens toch nog iets. Een antwoord, maar nog niet gevonden.…
suzanne peek18 december 2006Lees meer >

Laten we

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.151
Laten we dicht bij huis blijven vrijuit bij elkaar blijven elkaar de ruimte gunnen op de vierkante centimeter elkaar mijlenver uiteen dicht op de huid dragen elkaar in het hart sluiten zonder de deur te grendelen Laten we ontdekkingsreizen nieuwe verhalen vinden en de oude opschrijven aan de keukentafel thuis…

van voorbij gaan 2

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 826
twee oudjes soezen achter glas stilte in sluimer over hoe het was geen gleeën in de vitrages of vlekken op het tapijt geen verleden te dragen zonder spijt ze slurpen koffie, roeren thee luisteren radio en kijken teevee lachen en hebben verdriet om wat is geweest en wat niet de oudjes zijn weg de begonia staat droog op de vensterbank…
erik19 februari 2007Lees meer >

Een godvergeten hoge prijs

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 915
ik vlieg niet in gebouwen ga niet voor een bomaanslag wil enkel van je houden als dat tenminste mag draaf niet door in woorden kies gewone zinnen wil je hand gaan vragen om onze liefde te gaan dragen wil jou beminnen om samen een nieuw leven te beginnen in ons paradijs' verdomme waarom eist realiteit een godvergeten hoge…
wil melker8 februari 2008Lees meer >

Kamperfoelie

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 805
De klimmende hangt en steunt Op alles Wat dragen kan En niet hard wegloopt. Taaihouten spiralen Wirwar van karig hout. Een gespikkelde borst Verstijfd in de achterdeuridylle.…

Op het geraamte van de avond (2)

gedicht
2.3 met 108 stemmen aantal keer bekeken 60.412
wel leek het sprekende op haar maar spreken kon het niet, en ook geen kleren dragen, laat staan een koffer laten staan op een vergeten kade. ---------------------------------------------- Uit: 'Te midden van de tijden', 1998.…

Mijn lotusbloem

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.322
Nu nog ben jij boterzacht en smeltend in mijn handen de geur van vroege poldertochten draag jij in het haar En toch zoals de lotus ademt, stremt de tijd jouw jeugd en betaalt herinneringen met momenten die voor altijd verloren blijken te zijn Maar mijn lief, ons sterven zal gepaard gaan met een lach en de wetenschap dat de dood ons niet…
elze28 september 2008Lees meer >

Herinnering

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 669
een geurige wond ben ik uit jouw bloed geslagen een gebroken gelaat als in scherven uiteengezongen ik heb mij gevangen in de boog van je tijd en draag je mijn herinnering op verslagen als de waarheid in de tijd van Averroës nu donkert het in mijn mond een duisterend verlangen en terwijl de wind speelt met een betekenisloze gedachte…

In open wind

netgedicht
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.051
wanneer je gaat verder loopt dan de middagzon verslaapt de dag zich omgekeerd ik zing doorheen de afspraak en druppel tranen afwezig in de dichtstbijzijnde lucht onbeweeglijk ontstaan verdoofde blikken in het luisteren naar een synoniem op je rug draag je de maan, liefde voorbij een schuivend vergezicht het voelt als leegte…

Instinctieve vredigheid!

netgedicht
0.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 511
In alle stilte, kijkt de zon neer op de aarde, die ontwaakt fris aanvoelend stralen Gevoelsmatig verwarmend felle steken van de zon dwarrelen neer op de grond Zonovergoten schijnwerpers dragen toe tot de pracht van een lente dag met zon Lucht gedrevenheid, warme wind geblazen en meegetrokken door die enkel schapenwolk!…

Onrecht

poëzie
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.941
Die een roeping heeft in 't leven, Hij moet onrecht kunnen dragen, Want dat is de toets des Heeren, Of ge Hem zoekt, of u zelve. Zo ge alleen u zelve liefhebt, Als een vonk, die in 't kruit valt, Zo verwoestend en verterend, Valt het onrecht in uw ziel.…