4357 resultaten.
even bomen
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.352 Mijn bloesems draag ik in het haar
wanneer de lente aangebroken
men ruikt de liefde voor elkaar
heeft in mijn bast hun naam gestoken
Ik ben de moeder van het groen
draag in mijn armen goede tijden
mijn wortels blijven in de grond
waar ze de wormen voedsel geven
Mijn bladeren verdragen elk verhaal
doet rupsen glanzend weer ontpoppen
maar…
Bovenmatig
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.069 Je pakte de appel
die de slang jou bood
beloofde je vrijheid
buiten het Paradijs Eva
werd jij vogelvrij
net als je dochters
ze dragen jouw kostuum
zoals ze zich kleden
niet schromend naakt te zijn
ze wanen zich
een symbool van ’t vrije zijn
met in hun hand restanten appel
verwekken het dier in mij
verwachten afstand…
Passage
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.087 Als ketens draag ik de dagen door
de hardnekkige nevel van het heden
waar ik de weg nu mis en het spoor
een smalle plank is.…
Een handvol sterren
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
3.554 'k wou dat ik je pijn kon lijden
'k wou dat ik je angst kon dragen
samen met jou tussen de sterren zweven
samen met jou de hemel beleven
de takken van de bomen zullen je stevig omhelzen
de blaadjes van de bloemen zullen je zachtjes beroeren
de gloed van mijn hart zal je blij verwarmen
'k zal er zijn om je stilletjes te omarmen…
jij
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.693 Ook al kan ik je niet zien
in mijn hart draag ik je mee.
Daar zal je altijd blijven.
Mijn gedachten zijn
steeds bij jou,
vele vragen onbeantwoord.
Op zoek naar redenen
voor wat er gebeurd is
probeer ik me te verzoenen
met het verleden
ook al is dat niet mogelijk.
Want jou moeten afgeven
is het ergste
wat me ooit is overkomen.…
ren
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
991 Ren maar zo hard als je kan
sneller dan voeten kunnen dragen.
Hoe hard kon je alweer rennen?
Of sta je helemaal lam.
Ren maar weg van je eigen,
ren dan, zo hard je kan
ooit kom je jezelf eens tegen
waarom ren je zo hard weg dan?…
de hoofddoek heeft je toekomst...
netgedicht
2.2 met 20 stemmen
2.440 de lange rok
je trots doet pijn
omdat ze dwingt tot
dragen zonder klagen
je bent alleen
een straat vol ogen
blikken die gedogen
in onuitgesproken vragen
weten doet vergeten
de warmte van de kring
straalt midden in
je kleine leven
de hoofddoek
heeft je toekomst
in de horizon verweven
kan jij daar eigen kleur aan geven?…
nocturne 2 (Osaya)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.033 dek me toe, Osaya
bevang me
met je adem van hars
sluimer
in de drang van stilte
draag me over
aan de goden van weleer
het is nacht, Osaya
de sterren
deemoedig bewaren
het geheim
van ons verlangen
de wind zwijgt
over ons lot
beken, Osaya
hier in het zand
van de gestrekte woestijn
tieren geen leugens
hier is alles
waarachtig en…
Het beste deel is meer dan veel
poëzie
3.3 met 20 stemmen
4.217 Niet naar veel te jagen,
Stil zijn kruis te dragen
In des Heren kracht:
Dát doet starren stralen
In de zwartste nacht,
Dát een hemel dalen,
Waar de vrede lacht!
Vader van genade!
Sla mij vriendlijk gade,
Sterk mij tot mijn plicht!
Naar des Levens kusten
Zij mijn voet gericht,
Tot ik uit mag rusten
In uw Sabbatslicht!…
GEWAPEND
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
785 Wanneer je me ziet
draag ik altijd die koffer
vol gezichten;
herinnering aan jou.…
Eigen Wijze
netgedicht
3.5 met 124 stemmen
24.848 veelbelovend ochtendlicht
de merel gestaag het leven kust
voel ik haar schoonheid ontwaken
en stijgt ze sprankelend op
Jij speelse overmoedige melodie
waarom niet blijven resoneren
als de dag zachtjes schreiend
haar voortschrijden verscheurt
Wat harmoniërend en zuiver klinkt
kan toch ook fier, edel en standvastig
getergde dissonanten dragen…
Eenzaam
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.372 Ze belichaamt het huis dat haar bewoont
van binnen uit verteerd
de kamers altijd leeg
dragen de sporen niet
van onverwacht bezoek
Het knaagt aan haar
zodat ze 's avonds
de treden van de trap doet kraken
en troost vindt in zijn echo
Soms laat ze de deur op een kier
het licht nog even aan
voor de kinderen in haar hoofd
ze weet dat ze…
ze dicht mirakels
gedicht
4.4 met 38 stemmen
5.919 poëzie haar zang
tonen dragen verre verten
toomloos temperament
haar letters
houden ’t niet binnen
schreeuwen het uit
schreien zouten over schermen
resoneren
voor eeuw’g
op ’s mensen huid
zelfs dan nog
is zij ingesnoerd
haar zegging
springt buiten zinnen
hangend aan haar mouwen
ziet men haar altaar
alles is uit vouwen
spett’rend van…
flinterdun
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
727 scheiding tussen links en rechts
goed en kwaad
ik verketter elk geloof
ik doe morgen
de deur niet open
als u daar staat met uw gelijk
ik doorzie uw opgeheven vinger,
uw bomriem,
voor mij geen baard van de profeet,
ik draag geen enkel kruis
ik werp alles verre van mij
maar u staat mij wel dichtbij
ik haat u
ik heb u lief
begrensd…
Mei als schildknaap
poëzie
3.6 met 13 stemmen
2.748 Mei, wilt gij mijn schildknaap zijn,
Op het strijdros naast mij jagen,
En mijn wapenkleuren dragen,
Blauw op wit satijn?
Weet, dat ik geen vijand schuw:
Doch de drom der duivelsmachten,
Die aan bocht en kruisweg wachten,
Wijkt alleen voor U.…
Ver weg
netgedicht
3.8 met 32 stemmen
868 op zondag
bij het eerste kraaien
van de haan
kleef jij woorden op
mijn mond
met versleten zinnen, voortrazend
op witte benen
ik kruip tot aan mijn
waarheid
waar je me vastbindt
samen met de doden
die de stamboom verpletteren
tegen mijn borsten
en mij de ongenade laten dragen
als een heldin met een opgelegde
plicht…
Dame de coeur
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
877 zal je mij vinden
en me naar het huis der gedichten
dragen
waar ik de zee kan opsnuiven
of waar de bladeren van ieder seizoen
duizelen bij het ontwaken
van de dag
de stilte zal daar volmaakt zijn
zodat ik nooit hoef te sterven met sneeuw
op wind
en als je me vindt
wil je me dan nog zien als een bloem
verborgen en met rood
doorweven…
suites voor annemieke IX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 met je placematje
ruzie om omhooggevallen
glazen rode wijn
kom denk niet zo diep
clowns zijn we toch allemaal
hou je ruggengraat
mooi klein klein huisje
schulpje om te dragen -
een geduldig oor
de waterdraagster
loopt moeilijk maar zegt
dat het niets is!
boven de singel
komt een glijbaan uit het raam
wie verwacht mooi weer?…
suites voor annemieke IX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 met je placematje
ruzie om omhooggevallen
glazen rode wijn
kom denk niet zo diep
clowns zijn we toch allemaal
hou je ruggengraat
mooi klein klein huisje
schulpje om te dragen -
een geduldig oor
de waterdraagster
loopt moeilijk maar zegt
dat het niets is!
boven de singel
komt een glijbaan uit een raam
wie verwacht mooi weer!…
Gevangen in duister
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.852 Teveel om mee te dragen.
Verstoppen in het niets.
Met het duister verbonden.
Ergens toch nog iets.
Een antwoord,
maar nog niet gevonden.…
Laten we
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.151 Laten we dicht bij huis blijven
vrijuit bij elkaar blijven
elkaar de ruimte gunnen
op de vierkante centimeter
elkaar mijlenver uiteen
dicht op de huid dragen
elkaar in het hart sluiten
zonder de deur te grendelen
Laten we ontdekkingsreizen
nieuwe verhalen vinden
en de oude opschrijven
aan de keukentafel thuis…
van voorbij gaan 2
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
826 twee oudjes soezen achter glas
stilte in sluimer over hoe het was
geen gleeën in de vitrages
of vlekken op het tapijt
geen verleden te dragen
zonder spijt
ze slurpen koffie, roeren thee
luisteren radio en kijken teevee
lachen en hebben verdriet
om wat is geweest
en wat niet
de oudjes zijn weg
de begonia staat droog
op de vensterbank…
Een godvergeten hoge prijs
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
915 ik vlieg niet
in gebouwen
ga niet voor
een bomaanslag
wil enkel
van je houden als
dat tenminste mag
draaf niet
door in woorden
kies gewone zinnen
wil je hand
gaan vragen
om onze liefde
te gaan dragen
wil jou beminnen
om samen een nieuw
leven te beginnen
in ons paradijs'
verdomme waarom
eist realiteit een
godvergeten hoge…
Kamperfoelie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
805 De klimmende hangt en steunt
Op alles
Wat dragen kan
En niet hard wegloopt.
Taaihouten spiralen
Wirwar van karig hout.
Een gespikkelde borst
Verstijfd in de achterdeuridylle.…
Op het geraamte van de avond (2)
gedicht
2.3 met 108 stemmen
60.412 wel leek het sprekende op haar
maar spreken kon het niet,
en ook geen kleren dragen,
laat staan een koffer laten staan
op een vergeten kade.
----------------------------------------------
Uit: 'Te midden van de tijden', 1998.…
Mijn lotusbloem
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.322 Nu nog ben jij boterzacht
en smeltend in mijn handen
de geur van vroege poldertochten
draag jij in het haar
En toch zoals de lotus
ademt, stremt de tijd jouw
jeugd en betaalt herinneringen
met momenten die voor altijd
verloren blijken te zijn
Maar mijn lief, ons sterven
zal gepaard gaan met een lach
en de wetenschap dat de dood
ons niet…
Herinnering
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
669 een geurige wond ben ik
uit jouw bloed geslagen
een gebroken gelaat
als in scherven uiteengezongen
ik heb mij gevangen
in de boog van je tijd
en draag je mijn herinnering op
verslagen als de waarheid
in de tijd van Averroës
nu donkert het
in mijn mond
een duisterend verlangen
en terwijl de wind speelt
met een betekenisloze gedachte…
In open wind
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.051 wanneer je gaat
verder loopt dan de middagzon
verslaapt de dag zich
omgekeerd
ik zing doorheen de afspraak
en druppel tranen
afwezig
in de dichtstbijzijnde lucht
onbeweeglijk ontstaan
verdoofde blikken
in het luisteren
naar een synoniem
op je rug draag je
de maan, liefde voorbij
een schuivend vergezicht
het voelt als leegte…
Instinctieve vredigheid!
netgedicht
0.8 met 4 stemmen
511 In alle stilte, kijkt de zon
neer op de aarde, die ontwaakt
fris aanvoelend stralen
Gevoelsmatig verwarmend
felle steken van de zon
dwarrelen neer op de grond
Zonovergoten schijnwerpers
dragen toe tot de pracht
van een lente dag met zon
Lucht gedrevenheid, warme wind
geblazen en meegetrokken
door die enkel schapenwolk!…
Onrecht
poëzie
2.9 met 7 stemmen
3.941 Die een roeping heeft in 't leven,
Hij moet onrecht kunnen dragen,
Want dat is de toets des Heeren,
Of ge Hem zoekt, of u zelve.
Zo ge alleen u zelve liefhebt,
Als een vonk, die in 't kruit valt,
Zo verwoestend en verterend,
Valt het onrecht in uw ziel.…