2258 resultaten.
buurman
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
437 een voordeur verder
worstelt buurman in zijn hoofd
zijn stem schuurt en kraakt
het is gek zegt hij
gisteren had ik dit niet
plots is er iets mis
het gebit klappert
ik blijf hier altijd wonen
de bril zoekt houvast
het hoofd gevangen
in een kooi gevuld met mist
waar is Bart mijn broer?…
Vooruitblik 2016
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
562 Een wonder is geschied tussen
hemel en aarde, want er is meer
dan geluk hebben en geloven:
de allergrootste kracht in het kleinste
gevangen in een uranium atoom.
Haastig het noodzakelijkste gepakt
jassen aan, mutsen op, sjalen om
openen van de deur naar buiten
schuilen onder de boom tegen de regen
wachten op wat gebeuren gaat.…
Stille krachten
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
496 Terwijl de stille krachten
het verleden laten smeulen
houden wij elkaar gevangen
in een negatieve spiraal
van lusteloze klachten
machteloze gevoelens
onvervulbare wensen
met ongetwijfeld twijfel
als wederkerend hoogtepunt
ooit waren we tijdloos
deel van de tijdgeest
nu eindeloos beperkt
door onze eigen geest
ons haperende lichaam…
Met intiem gebaar
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
954 je handen leken heel nerveus
ze waren snel
speelden hun spel
en met intiem gebaar
ontvouwden zij geheimen
je ogen hielden mij
gespannen op mijn plaats
ze daagden uit verlokten mij
mezelf te vergeten jouw spel
ik had het kunnen weten
was gevangen in jouw blik
met passievol gezicht
joeg jij mij heen en weer
kwam keer op keer
en kreunde…
Kharma
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
496 Gevangen in het wiel van de levenscyclus
beleeft een Hindu zijn hiernamaals
menigmaal. Kan hij slechts door
heel heilig te wezen ontsnappen
aan dit eeuwig draaiend nieuw
levensverhaal.…
met schaamte behangen
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
1.597 je hebt me ontvoerd
in boeien gevangen
je buik is zo zacht, geplooid
en met schaamte behangen
ik zwicht voor je borsten
in streelzacht verlangen
voel hoe je opricht
je huid strak gespannen
ik lach naar je mond
de lippen geopend
fluister mijn woorden
voordat je verstomt
we rillen en trillen
in de kleur van genieten
het roze werd rood…
meerwaarde
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
586 ik wandel in mezelf een stukje mee
en verdwaal tussen wortels en geboorte
in dit uitbundig buitengebied
is het pad meegaand maar zompig
er ligt een steen om zich aan te stoten
te bezeren aan verwondering
over paarden in de wei, gevangen
door zwak intredend ongenoegen
maakt dit prikkelbaar, zijn het
de haastige pijlen, gepatineerd…
gemakshalve
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
298 gloedvol licht, geel gevangen
boven weilanden en bossen
argeloze mist als adem en
klamme aarde zonder begrip
dit licht rust dun op gras en takken
nergens ‘n einde om aan te beginnen
zodra het oog geen grens meer vindt
wordt kijken een vorm van zoeken
dan vergeten we richting
en noemen dat rust
daarom, dit is geen plek
maar een toestand…
konijnememories
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.602 de warme aanraking van de zon
want het lab is de plaats waar ik geboren was
En wat ik eigenlijk helemaal niet missen kon
was dat ik toch eens lekker kon rennen,
Maar nooit was er enig roofdier moet ik bekennen
en terwijl ik lekker warm naast mijn moeder lag
zat er iets in the centrifuge op haar te wachten
(de wereld was een knus gevang…
Blind date
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
909 Zo ligt het tot haar komst te wachten
als een in zichzelve rijk
gevangen achter kloppend vel van muren
tot zijzelf de kringloop binnenkomt.
Dan legt hij de doek om zijn ogen;
het zijn alleen zijn handen
die haar vinden mogen.…
Ira´s kijkdoos
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.084 daar vallen zij uit de tijd
blinken als een spiegel en dan weer dof
door drakenvuur, bedekt met dromenstof
Binnenrand verbindt zij met de buitenkant
van een reis naar het onbegrepen zijn
trekt de grenzen van gevoel en verstand
Zij toont in een doos van hermetisch wit
haar twijfels, geluk en scheppingspijn
laat zien hoe lang zij al gevangen…
femme fatale
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.554 Lokt hem dan nader voor een snelle daad,
verzekerd van zijn dierlijke verlangen;
zo houdt ze hem en zijn begeerlijk zaad
in ‘t wijde web van erotiek gevangen.
Eet dan haar minnaar als een middagmaal:
de zwarte weduw' is een femme fataal.…
Mijn naam ...
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
2.140 geeft lucht
De zon lacht en schijnt
over mijn gezicht
zij straalt mijn naam
De letters bewegen
ritmisch en geven
mijn hart een lopende hand
De glans bereikt
heel langzaam mijn mond
en fluisterend zeg ik de woorden
“ik houd van mij”
Tranen retour afzender
met een glimlach verstuurd
kilte verdwijnt
waar rust verschijnt
Gevangen…
Zij
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
871 Gevangen in het daglicht
kijkt zij om zich heen
Zij voelt zich niet geborgen
haar hart lijkt van steen
Bekeken worden met argusogen
maar toch niet echt worden gezien
Zij voelt zich hier niet veilig
is zij een vreemde eend in de bijt misschien?
Zij wil alle liefde die zij bezit geven
maar wie wil er ontvangen?…
Een aquarel van tranen
hartenkreet
4.2 met 19 stemmen
1.404 Als een kunst verheven
Een aquarel van tranen
Glinsterend en zo zuiver
Prachtig gevormde banen
In emoties gevangen beelden
Geven ware gevoelens weer
Een tentoonstelling in het heden
Gevoed door druppels oud zeer
Een galerie vol trieste kunst
Trekt bezoekers bij de vleet
Mensen als een levende aquarel
Tonen openheid van diep leed…
Verloren
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.354 gestolen
Met haar lippen
Zijdezacht en rozenrood
Verloren in haar netten
Jouw handen op haar lichaam
Het stoot ze af…
Als golven dansend op de rotsen
Je zit vast in het ritme van de zee
Je vecht voor vrijheid
Maar te laat
Je liefde als de zee zo ruig
Veranderd in een harde haat
Dan wordt het eb
De zee wordt kalm
Je hart niet meer gevangen…
Stille getuigen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
987 Stil, zonder wil
gevangen, onbevangen
stil in de greep
stil onder de bomen
aan het touw gebonden, gestropt.
Getuigen van innerlijk leed
degene die de gevaarlijke confrontatie
vermeed.
Stille getuigen ontbloot van enige
schaamte, gêne.
Stille getuigen zonder huichelachtig
elkaar uitlachen.…
de man in het zwart
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
872 hij is lang van stuk
deze man
voortstappend in een
doortastende pas
gedragen door
zijn zwarte jas
waaronder, onzichtbaar,
zijn schraal postuur;
een lopend skelet alras
zijn bleek gelaat
met ingevallen wangen
en uitstekende botten
lijken de ogen achter
tralies te hebben gevangen
en de geest te verrotten
zijn vilten hoed
ruim…
Terugblik
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.299 gebonden gedichten geschreven
gevonden gezichten gegeven
gedeelde getoonde gevaren
gespeelde gekloonde gebaren
bedachte bedoeling bedreven
betrachte bevoeling beleven
bedrogen bebaarden bedwongen
bevlogen bejaarden bezongen
versleten gewrichten beschreven
verweten gewichten begeven
verkoren gezangen belerend
verloren gevangen…
Violatie
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.733 Klein meisje, onbevangen
Zo puur en zo sereen
Een traan voor wat verdween
In andermans verlangen
Haar kinderlijke pracht
Genomen door de wind
Geen vrouw maar ook geen kind
Gevangen in de nacht
En 's avonds huilt ze zacht
Tot haar dromen haar bevrijden
Uit haar wanhoop en haar lijden
En laten zweven in de pracht
Ze wil alleen maar schrijven…
Verstoord verlangen
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
1.622 hengel in hun hand
Ik hoorde vogels lustig fluiten
ieder op hun eigen manier
en ik bleef nog steeds verlangen
en had binnenpretjes en plezier
Maar opeens was daar dat vliegtuig
dat mijn heerlijk genieten verstoorde
en ik wist dat ook dit geluid
vandaag bij de stilte hoorde
Plotseling waren de vogels stil
werd er even geen vis meer gevangen…
Bokito
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
1.516 verstoten en door mensen grootgebracht
de stiefzoon van vreemdsoortige primaten
gevreesd, maar in hun wereld toegelaten
gevangen op een eiland, door een gracht
gescheiden van de bruid die naar je lacht
die elke dag als mens met jou wil praten
je wilt haar en je raakt in alle staten
ontsnappen zal je, nu, je moet op jacht
je toont een veel…
Als het lichaam spreekt
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.931 Het lichaam luistert
naar de behoeften van de ziel
Wat het vlees verlangt
houdt het hart gevangen
Wat de geest zoekt
dat volgen de gedachten
Als het lichaam spreekt
kan al het andere wachten
Ik ben maar een engel
die blind door deze wereld rijdt
Ik ben maar een slaaf hier
die om een meisje strijdt
Ik verlang naar je tederheid
Ik verlang…
Liefje
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
2.530 Verder hoef ik niet te gaan
Ik heb mijn plek gevonden
Gevangen door jouw armen
Vervlochten diep verbonden
Verder hoef ik niet te gaan
Al dat moois is zo dichtbij
Jouw liefde zo heerlijk warm
Ik hou van jou….jij van mij
Verder hoef ik niet te gaan
Nu wij blijven vergroeien
Elke nieuwe dag in liefde hult
Harten elkaar blijven boeien…
en toen werd het stil
netgedicht
3.5 met 36 stemmen
1.362 ik zie dagen, eenzaam
en graven
niets dan graven
een straat
die uit het grijze gat kruipt en wijst
naar een glazen brug
plastic water wuivend als zeewier
tot net achter de dode bocht
een stronk
die met haast rechte groeven
knielt tot elk geluid gevangen is
en ik zie vogels, niets dan vogels
vacuüm verpakt
onrustig dromend…
Corona is opgetuigd
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
433 traag schuurt
papier woorden
die vloeien uit
de pen die ooit
gevuld werd met
potentie uit de
bron vol inspiratie
maar het
parelmoer wil
niet gaan blinken
tussen puin uit
de woordenschat
en de fundamentele
fouten in de syntaxis
overals hebben de
knaapjes opgehangen
ieder zit gevangen in
het vaardigheden kot
zelfs de ambitie om…
Fictie?
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
570 In onafhankelijkheid
gebet en gewend
aan ruimtelijke vrede,
verlaat ik op de dixie
van eigen rede
en wordt jouw
beoogde vrijheid
een relatief begrip
één door angst
gevangen fixie
ver van het doel van
zelfvertrouwen, geeft
een misplaatst gevoel
van duurzame zekerheid…
Addicted
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
1.341 van onzekerheid
Wou ik telkens naar je toe
In tijden van neerslachtigheid
Wou ik dat je me kwam halen
Bij ziekte, angst en stil verdriet
Kon jij de pijn bepalen
Bij leegte, kou en eenzaamheid
Wou ik dat je bij me was
Als een pleister op de wonde
Jouw kracht die mij genas
Als baken in de storm
Om nooit meer te verdwalen
De borg voor het gevang…
Patroon
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.502 Haar stoel staat nog bij het raam
twee handen op een verschoten leuning
plukken nog steeds in het niets
het tapijt waar voeten rust vonden
is versleten, verbleekt en wel kleurrijker
dan het laatste mooie boeket rozen
haar schaterlach en ondeugende ogen
worden gevangen bij het sluiten van
de lange velours overgordijnen
die de grond net niet…
Een handvol licht
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
2.372 zand
waar ik mijn blik op had gericht
Zacht ging hier de nacht voorbij
net als de uren die vervlogen
en ik opende mijn hand
die - met een steen - jij had verdicht
langzaam brak hij - als de nacht
die door de zon werd opgezogen
in twee stukken - als een wonder
dat jij voor mij had verricht
En ik lachte
want je gaf me
druppels wit gevangen…