Alle inzendingen over herfst

2935 resultaten.

Sorteren op:

bomen langs de rivier

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.149
al dagen zit de zon in brandglasramen langs de rivier de herfst vangt de gloed als vuur in glas-in-loden ramen de glans van goudbrokaat gekletter van schildknapen en ridders het pronken van de hoofse dames het fonkelen van juweel en rood fluweel terwijl de wind die aan de blaren knabbelt het licht in scherven breekt…
delius18 oktober 2006Lees meer >

Ruis

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 790
Zittend in mijn tuin Ervaar ik een moment van Stilte In het Pi-bestaan Wind, zon, gras In deze nieuwe Herfst Een moment ook van Ruis Geluid van auto’s en gedachten Die afbrokkelen in mijn hersenpan Schizofrenie blijft en is altijd aanwezig Nu alweer moe en nog weinig gedaan Maar ik en de zon blijven toch bestaan En zullen altijd weer…

je mooie dagen

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 670
je weet je mooie dagen zijn geteld tijd vliegt als je door je jaren rent wijzers horen stil te staan als jouw dag geen einde kent zomerklok draait veel te snel maar hele uren luidt zij wel je hof je akker geef ze water ’ t is zomer nu herfst komt later…

Melancholoe

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 523
als vurige symbolen van een stervende zomer vallen rode en goudgele bladeren als een laatste glorieuze zonnebundel in de richting van de winter bracht de zomer opwinding de herfst lijkt altijd rust te brengen het vallend blad vormt een warm tapijt voor al wat leeft, groeit en bloeit onder moeder aarde als een warme deken…
windwhisper6 september 2009Lees meer >

De dagvorstin

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 416
de dagvorstin kust me wakker ze oogt winters in de morgen voelbaar ingeboet aan kracht schijnt ze uit volle borst laatste bladeren zoeken naarstig houvast om hun trouw te offreren aan hem die hen voortbracht kleurrijke herfst ligt ondergedompeld in een zee van ijskristallen witte walm steekt af tegen de dageraad…
LadyLove29 november 2010Lees meer >

De zee van bloemengeel

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 462
jij streelt het land en zet de zee van bloemengeel naar eigen hand kleurt heuvels en valleien met je warme gloed en laat de einders trillen zont de huid van rood naar bruin en brengt pigmenten weer tot leven nog wachten vruchten op wat lange zomerdagen om in de herfst hun mooiste oogst te kunnen dragen…
wil melker14 augustus 2011Lees meer >

Genieten zonder spijt

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 621
buiten sterft de herfst in een oogst van vurig rood binnen pluizen witte vingers naar de waarheid over dood nog smeult het leven van vlammen die ooit loeiden toen jaren stoeiden met de tijd in genieten zonder spijt buiten nadert winters wit binnen staat de urn met grijze as alles wat er van jou over is…
wil melker22 oktober 2011Lees meer >

Het is niet

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 827
Het is willen aanvaarden de herfst in ons leven die ons leert hoe fijn het is dat we er nog altijd zijn. De zon zien die elke dag weer opkomt ons zijn warmte schenkt alles om ons heen laat groeien. Wij de lente kunnen zien blij zijn met het mooie wat de natuur ons geeft.…

In koude nachten

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 538
nog staan ze te dromen op het veld de bloemen van de zomer het blad verdroogd de kleur verschoten en de zaden uitgeteld een vlinder wiekt wat loom op zoek naar al vergeten geuren de bij loopt sloom zoekt met laatste krachten de restjes nectar die nog wachten de zomer is voorbij in koude nachten komt de herfst al langszij…
wil melker6 september 2012Lees meer >

Maar de zee blijft...

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 572
Eeuwige zee en als golven rijzen en dalen dagen en nachten die het gelaat van vlees boetseren Gelaat dat verwelkt en sterft In het nachtelijk uur op bed gelegen in de herfst van het leven Een leven dat zocht maar nooit vond want het zocht dat wat is - de Ene Onveranderlijke Zee Golven rijzen en dalen maar de zee blijft…

En nu groet ik jullie.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 828
verwelkom mezelf terug dichtkunst van mijn hand als een reïncarnatie de lezers begroetend daar ben ik weer maanden vervlogen weken waarin letters geen woorden vormden ik spin nieuwe woorden in de kleuren van de herfst beginnend aan het pad van inspiratie hallo welkom terug in mijn wereld welkom, welkom prachtig mens…
Sanne L27 september 2013Lees meer >

Uitloper

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 423
Het leven heb Je achter je Gelaten, de Zomer is voorbij, Waarin jij al Je energie hebt Gestoken, en je Schoonheid toonde In kleuren en Tinten van het Mooiste pastel - En nu je hier Op je herfst Ligt te wachten, Waarin alles wat Er was nog verder Teloor zal gaan, Zie ik tot mijn Verwondering Zo maar een uitloper…

Al fietsend

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 553
Er rust iets moois in de marteling van herfst, wij hebben u gemist, maar bij een gunstige voortstuwing, triomfeert de pedalist.…

Doodlopende weg

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 640
Seconden van steen Minuten van ijs Uren zijn gemeen De ochtend eigenwijs Bevroren kwartieren Dagen te lang Niks meer te vieren Onmetelijk bang Pegels van eenzaamheid Leegte die in haar port Ze leidt niet, ze lijdt Kracht verdort Verkeerde afslag Herfst met pech Verbeten lach Doodlopende weg…

XLIV - sint nicolaasga - 1931

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 709
verlaten zielen dwalen door het rietland - woorden ontregeld de wandelende tijd gemeten in jaren drank en geschriften ook bredero dood voorbij voorbij voorgoed voorbij een spook in zijn hemd het hof van fado een sluier over verdriet portugese wijn dennen in het bos ongemerkt gaat de herfst in winter over…

November

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 530
In de ongesnoeide takken hangt nog voorbije zomer die nog lang beste maatjes met de herfst was. Maar nu eist het najaar zijn eigen plek op, laat de wind over het land razen en de takken eerbiedig voor zich buigen. Voor het blad geen houden meer aan.…
Cees Sleven16 oktober 2020Lees meer >

Gastvrij

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 574
Iemand strooide vrije vrome woorden om de talloze doden te eren en onze vrijheid te memoreren in tegenwoordigheid van wie ons leidt die in de herfst niet even gastvrij vloog naar dat ene eiland onder dezelfde zon zijn gevolg bevond zich daar zonder actief geheugen aan een deal met een andere vrome leider zo gastvrij…

Haiku plus #5

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 565
Liefde is maar een woord goede vrienden zijn dun gezaaid de herfst is een zwerfkat. Vijandig bloeit de dood wat medeleven kan geen kwaad een glimlach is genoeg. Jaarringen van woorden die lijken op oude foto's uit de lucht gegrepen. Het wordt een lang, lang jaar de zorg hinkend op een half been water aan de lippen.…
joepondro16 december 2021Lees meer >

De seizoenen lijken op te schuiven

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 730
een hoedje komt omhoog uit het zand glanzend in de het zwakke zomerzonnetje glimmend als een bruin ballonnetje nog onwennig balancerend voor de juiste stand hij valt me op, naast het pad, tussen de bomen een der eersten die ik in de Maashorst heb ontwaard mijn laatste foto heb ik voor hem bewaard is ’t niet een schoonheid, die opeens tevoorschijn…
leonardo4 september 2017Lees meer >

Brave Hendrik

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 445
Wanneer ik meega naar de vuilnisbelt om er pornoblaadjes te zoeken omdat de poses van de vrouwen me betoveren, hoor ik erbij Maar verder word ik gedoogd Mijn klasgenoten vinden me vreemd Ik loop raar, alsof ik voorover val En als ik gelijk heb, wil ik het ook krijgen Dan ben ik de prof of de Brave Hendrik Ik praat te veel, weet te veel…
Zywa2 maart 2026Lees meer >

schoonheid

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.027
onaangekondigd en toch te verwachten verkleurt onze wereld eens waren we pril en bloeiend loom in de zon dartelend in zachte lenteregen onze tijd rijpt als roodgouden lanen en najaarsplafonds onder de hemelkoepel mooi en onvergetelijk zo onvergetelijk mooi ben jij met het goud van jouw herfst op je gezicht en in je hart…

Laat het maar sneeuwen

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.401
In de lente begon het allemaal wij samen, dat was wel fijn zo door de maanden heen trok de zomer zonneschijn en was de tijd zo rijk vol met licht en passie In de herfst wordt het donker en dan trekt de kou weer binnen maar nee, niet overal ook bij ons blijft het warm en we zijn niet bang voor wat de winter brengt laat het maar sneeuwen…
Jasper de Jong28 september 2004Lees meer >

het raam is zwart

netgedicht
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 691
op mijn ogen ligt het vaarwel in donkere schijven wanneer herfst kringen loopt over dagen telkens zijn het andere, nooit geheel dezelfde; kortademig en scherp gesneden het zoeken wordt transparant alsof ik uren stil sta om morgen weer te herhalen de nacht sluit het huis, in en uit hoog en laag in en uit ik ben de…

Warm Gevoel

netgedicht
3.6 met 27 stemmen aantal keer bekeken 2.024
Het is herfst de hemel ademt zwaar bomen verliezen hun laatste stukje zomer Jachtige wolken laten af en toe een traan... Maar als jij glimlacht stroomt stralend zonlicht door de spiegels van jouw ziel mijn hart binnen Met gloeiende wangen gevoed door mijn liefde voor jou voel ik alleen nog maar ... warmte !…
2gether30 oktober 2007Lees meer >

KOUDE ADEM

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 638
Herfst laat z'n koude adem over aarde gaan Maakt ruim baan voor koning Winter Aarde minder op met zon dan maan Bomen ontdaan van al z'n blad van alle luister Zelfs tot gefluister niet langer in staat Herft neemt winter al de maat krijgt ijskoude vingers.…
Harry Daudt30 november 2007Lees meer >

Het wit nog slapend

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 700
geen maan kale takken doden herfst en zomer nog warmt de grond met oogsttapijt de winter komend je vorstte uit het donker het wit nog slapend lichtte op in winterlicht de zon ontwakend mijn koning winter kom zacht naderbij ik heb je sporen al gezien en neem de macht het is zo lang geleden verover dit jaar dan misschien…
wil melker2 december 2007Lees meer >

Gedicht

poëzie
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.100
En elke nieuwe stad bloem die welkt herfst vergeelt het blad zijn alle steden zo zijn zij alle zo zo zijn alle Overal overal en nergens overal is nergens overal dezelfde bonbons droef in glazen parelt drank er is geen dorst een liedje is overal van liefde en overspel zijn alle steden zo zijn zij alle zo zo zijn zij alle…

Dor

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.081
Vrieswind, volle maan het oude lijf vertelt van aarde bomen komen om de dwergen hakken zich een weg het nieuwe licht is zonder schaduw herfst dus droge lippen niemand kust die oude mond de grond is weggeslagen in de dagen die behuild zijn zout weerkaatst het licht verdroogde huid en droeve woorden…

Het donker van de klokken

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 636
je zomert nog in blonde lok tussen donkere haren die levens vergaarden vingers tikken wespen weg uit een blijde lach en alledag waarin je alles gaf stappen zijn wat traag de rug niet helemaal gaaf maar in je geest is nog geen spoortje herfst geweest zomer door in blonde lokken vergeet het donker van de klokken in een nieuw begin…
wil melker25 oktober 2008Lees meer >