48272 resultaten.
Nazaten
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
766 toen wij eens na zaten
ontsproten er zinnen
hebben ooit een boom geplant
met groeihoop
in liefdevolle grond
toen hij vruchten afwierp
vonden wij ons terug
in hun ogen…
Oudjaar 2009
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
2.959 Op de laatste dag van het jaar
wacht men op bezoek of gaat weg
om thuis te komen bij hen die blijven
Een jaar wordt van zijn hoogtepunten
in meeslepende verhalen ontdaan
De kerstboom schittert nog
een engel vliegt van tak tot tak
denkt aan dozen en duisternis
De cranberry-compote ruikt intens
verrukkelijk zoet en een kus smaakt
naar…
Lijden
hartenkreet
4.5 met 52 stemmen
2.930 Waar geloofde ik in hemelsnaam in?…
uitgespannen, uitgevlochten en weer boom
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.572 opgeschoten
je kruin raakte de hemel
we speelden konijnepijpen
met je wortels en het teveel
aan oudemansbaard gaf je weg
wilgetenen die verwanten waren
het leek wel wildgroei
broers en zussen
de aarde vanonder je voeten
je was niet te ontrafelen
tot op het bot uitgevlochten
het sap bleef maar stromen
misschien waren het je toppen
waar…
Van alle mensen hou ik het meest nog van apen
gedicht
2.2 met 41 stemmen
18.570 Ik voel zij zijn mijn voorouders die uit het gezicht verdwenen
en de kinderen waar ik vergeefs op heb gewacht.
Ik voel hen onder mijn hand,
ik voel mijn hand op hen, aan hen,
en hoe een vacht pas echt
een lichaam tastbaar maakt.
En hoe stil ook kijkend blinken hun ogen altijd altijd van leven.…
Kamers te huur
hartenkreet
3.3 met 23 stemmen
2.461 Al mijn familie en vrienden hebben er hun eigen stekkie
en in mijn hart met vele kamers een eigen plekkie.
Soms komt er plots zomaar een kamer vrij,
maar dat hoort er in het leven ook gewoon bij.
Heb jij zo'n kamertje in mijn hart tot je bezit?
Weet dan dat je er veilig en liefdevol zit.…
Zo lang
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
687 Solange denkt de dingen op
zij hoort niet meer zo goed
haar ogen fladderen naar binnen
gaan een eigen innerlijke weg
Buiten schijnt de zon
de noordenwind bijt
in een ontbloot gezicht
het wit tot avondrood
Aan de ronde tafel maakt zij
opnieuw de cirkelgang
weer een jaar, twaalf maanden
twee en vijftig weken
Om haar heen vloeit de tijd…
in een zucht
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
694 hang m’ n wens
aan een witte wolk
blaas ‘m jou richting
hoop dat ie aankomt
zodat jij ‘m
in de schaduw kan lezen
zou mooi zijn
als daarna de zon
weer volop
zou gaan schijnen…
Klaar-over
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.064 Eenzame familie
blijft verdwaalt
daar
tussen groen en rood stoplicht.
“Beweeg me”,
hoort moeder vader zeggen.
Haar ogen links, dan rechts, gericht.
“Beweeg me,
en draag me
op jouw zoete adem
naar de overkant.”…
VRIENDEN, KENNISSEN, RELATIES, FAMILIE, BEKENDEN
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
3.464 familie in overvloed????
bekenden in overvloed????
En toen werd de nood heel groot!!!!…
ach
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.311 En haar familie, die ze lief had,
Daar raakte ze van ontbonden
ach
en die familie, die zij lief had, kon het niet waarderen
en wilde dan ook niet, deze dingen niet accepteren
en begon uit jaloezie
het één en ander te organiseren
zij wilden niet dat iemand het leven zou beleven,
alle dingen maar kon doen, en zich in elk feest maar kon…
Bloed
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
2.256 Wij hebben
hetzelfde bloed
misschien dat je het
daarom zo goed
onder mijn nagels
vandaan weet te krijgen…
Er van door
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.919 Bij het verlaten van het huis
wisten we nog niet of we ooit
nog eens zouden terugkeren
Wij konden verdwijnen zoals een gebouw
tot stof kan verkruimelen door nagelaten
onderhoud of oorlogsgeweld
In ons schuilen vertrouwde plekken
het licht van de zon en de warmte
waarin we onszelf geheel vonden…
familiegeluk
netgedicht
1.8 met 18 stemmen
1.971 familiegeluk is:
vader meer dan 10,
10 biertjes op een dag,
moeder meer dan 100,
100 decibels op de meter,
een zoon en een dochter,
ze hebben nooit anders geweten.…
Voor het missen van zusjes en broers
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.579 Onze reis nam zijn start in dezelfde haven
en we dansten een tijd op dezelfde zee,
onze ogen gericht op dezelfde verte
en dezelfde golven namen ons mee.
Soms waaide de wind ons naar andere oorden,
ver van elkaar en van waar het begon,
maar we wisten elkaar in dezelfde waters,
want we zeilden nog steeds in dezelfde zon.…
Het huis
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.159 Het huis
legt sneeuw in zijn tuin,
spuwt rook uit zijn kruin.
Moeders leggen er hun kinderen,
kinderen leggen weer moeders,
enzovoort,
enzovoort…
en het huis verscherpt zijn blik,
ruiten worden gewassen,
kinderen steekt men in jassen,
laarzen moeten passen,
schoenen moet men boenen.
Ik lach,
reik hem mijn hand,
maar hij heeft me afgedankt…
Het is niet wat het lijkt
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.458 Ze is wel stil, maar
als je in haar binnenste kon kijken
zie je een bruisende vrouw
die trots wil vertellen over haar kleinkinderen op
wie ze altijd gepast heeft en van wie ze
zoveel kusjes kreeg, krijgt.
Haar kleinkinderen die nu haar neus afvegen,
kwijl weghalen, mond schoonmaken. Die haar
helpen praten, leren lezen en aan het lachen maken…
Oh, man wat leuk?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
767 Uiteindelijk zijn wij royalige nazaatjes
ondanks het verre uit elkaar
af en toe een beetje deftige mot
wij moeten gewoon
buiten onze wil om
wel op TV met het gevolg
privé familiediner
het Barokkigorkest gaat wel mee
voor de begeleiding
na het toetje leuk met z’n allen zingen
wie zal dat betalen, wie heeft zoveel geld
vallen wij lekker…
Voorgeslacht
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
549 [Haiku]
een mespunt zonlicht
valt op dit oude portret –
de blik blijft donker…
Kroost
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
769 Als in een aquarium ziet alles groen.
Tegen het glas kleven de algen
en belletjes dwarrelen omhoog
tussen het wier.
Om mij heen lauwe schemering.
Ik hap naar adem en proef
de lucht als zwembadwater
in mijn keel.
Zo dobber ik rond en kijk naar ze.
Vanachter beslagen brillenglazen
zijn ze nog mooier dan in het echt,
mijn kinderen.
Kunnen…
de realiteit
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
777 door je problemen
weg te zuipen verdrink je
niet alleen jezelf
[senryu]
foto: Martien Montanus…
STER
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
619 Kijk, zijn oog achter de ramen
knijpt hij toe en dan begint
in die uithoek van 't heelal
waar hun huis staat in het dal
een sonoor geluid: hij spint.
Nu wordt het te koud daarboven
en ze sluiten de gordijnen.
Daarna zal de ster verdwijnen
als ze ’t buitenlicht weer doven.…
regenbogen
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
1.268 schildert de regenbogen
zo vol kleur…
het antwoord is dan snel bedacht
jullie zijn een wonder, allemaal
net als de regenbogen vol kleur
jullie guitige gezichtjes vol vertrouwen
verrijken mijn wereld
rijker dan het al was
en als men mij zou vragen
wie schildert de regenbogen
zo vol kleur…
het zijn mijn prinsen, zeker weten
de hele familie…
ik ben niet je moeder
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
910 Ik ben niet je moeder en jij niet mijn zoon
Ik hou van je vader en ik ben er gewoon
Ik ben niet je moeder en jij niet mijn zoon
Je hebt een warm plekje, dat kwam er gewoon
Ik ben niet je moeder en jij niet mijn zoon
Ik ben wel een moeder, dat ben ik gewoon
Ik ben niet je moeder en jij niet mijn zoon
Mag ik trots op je zijn en met je lachen gewoon…
Jij maakte mij tot wie ik ben
hartenkreet
1.3 met 7 stemmen
1.328 Dankzij vrienden weet ik hoe een normale familie eruit ziet.
Welke grenzen er bestaan en hoe zwaar deze zouden moeten wegen.
Maar door alles wat je deed realiseer ik me wel hoe sterk ik ben.
Want je hebt me er niet onder gekregen.
Jij maakte me tot wie ik ben.
Door wat je deed, wat je niet wist of wat je niet kon laten.…
Zussen
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
2.963 Drie zussen
Een wereld van verschil
en toch uit hetzelfde gezin
Als kind gingen ze al niet
dezelfde kant op. Andere
ideeën, andere visie.
En toch voelen we ons verbonden.
Verbonden met ons hart
en met ons bloed.…
huishouden
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
584 laat ze staan
gerangschikt volgens maat en kleur -en schalen,
nauwgezet van klein naar groot
opdat ze ziet
welke ze vullen wil, met gaven die de dag haar bood
des avonds, op
een bord, een schaal
of koppen van de ruitjesplank, oorloos
naast een klein timbaal
vol versgemalen kruim
haar leven is haar kerk
haar hemel wordt de grote kast, waar…
Kleindochter op pad
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
694 Ze is wel onderweg maar ziet
niet ‘t einde van haar baan,
want te klein voor het verschiet
wil ze alleen maar verder gaan.
De grote doelen wachten haar
als de weg al beter zichtbaar ligt.
Hopelijk valt het haar niet zwaar,
de worsteling met wens en plicht.
Zo lang de horizon onzichtbaar is,
telt nu alleen het stap voor stap,
vooruit…
Onuitgesproken ontstaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
535 Geen verwachting meer
van woorden
oneindig
onuitgesproken
ligt de fragiele grens
ver weg aan de horizon
waar eens mijn leven begon
in pijn van eeuwige leugens
daar vermengde bloed
groep met groep
in onzeker onzichtbaar bestaan
hoe kan ik verder gaan
als wind niet meer ademt
in balans tussen dag en nacht
regen het zilte zout niet meer…
Papa
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.253 Als ik een miljoen bezat
gaf ik jou een reuzetaart
en een vol jenevervat.
Want jij bent dat zeker waard.
Voor de koude, grijze dagen
kocht ik jou een paraplu.
En een hele dure wagen
gaf ik met plezier aan u.
Maar ik kan geen cent bekomen
door te dichten en te dromen.
Daar om doet mijn hart z'n plicht
met een dankbaar, klein…