2308 resultaten.
herfst zal ons voorjaar zijn
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.136 ik proef lente
in je herfstkleur
voel de warmte
nog in zomers leven
zie de zon
en ruik je geur
je opent voor me
in een voorjaarskleur
ik zocht je bron
om me te laven
jarenlang verborg je
je talent en vele gaven
er komt geen winter meer
de kou zal je niet deren
sneeuw en ijs zijn slechts
plezier jij laat je niet bezeren
herfst…
ik aard in somber land
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.237 witte strepen krijten in
het blauw hun verre reizen
schrijven adem in de kou op
weg naar tropische verblijven
ze laten alles achter zich
de zorgen en hun zaken
het huis en met de buren thuis
voorlopig niets te maken
zie kiezen voor comfort
lucht om hen te dragen
geen boot of druk verkeer
treinen die vertragen
ik aard in somber…
Je stralende lach
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
368 met
een nog soepele pas
onverwacht binnen
er viel een korte
stilte in herkenning
voor plaatsing
in de databank
die feilloos de
aanwas van spier
registreerden en het
parmantig staartje hipte
op en neer in het terug ritme
van niet weggeweest
de aanpassing
verliep naadloos
en het stukje meer
charmante warmte was
opvallend na de kou…
Nood breekt wet
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
667 Maar hebben we dan jaren liggen slapen,
voor onze jeugd is er geen huis,
en voor een dakloze is het ook niet pluis,
zo menigeen ligt in de kou op apegapen.
Nu plots breekt nood de wet,
en weet de regering het tij te keren,
jarenlang wist men die oplossingen te weren,
en zelf heb ik ook niet opgelet.…
dat wintert op het witte feest
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.030 je handen korenblauw
van kou en in je ogen kleurt
de zomer nog zijn bloemen
je lach ontluikt een lage zon
en in het schralen van de wind
geniet je een gefluisterd lied
je bent altijd
een vrijheidskind geweest
dat wintert op het witte feest
je aardt en draagt
de tinten van de oogst
een vruchtbaar rijp seizoen
je warme lippen…
Triggers
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
484 Roots, karma, kou, kassian, boeken!…
Hallucinerende wereld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
426 we dwaalden
gleden langzaam
van de wereld af
verloren stukjes
bewustzijn
er vielen gaten
in de trap die
we omhoog gingen
waar de stappen
zich vertilden
aan ons gewicht
het niet helderder
werd in de toch
steeds ijlere lucht
een vochtige kou
begon ons parten
te spelen want
zonder richting
verdwalen in een
niet aardse omgeving…
Zoete balsem
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
301 's Avonds beleef ik hun lotgevallen
's nachts droom ik ervan, elke dag
kleuren ze mijn lichaam anders
dat ernaar verlangt
om aangeraakt te worden
en oog in oog te liggen
dat verlangt naar arm om arm
lach om lach en verlangt
naar geluiden en geuren
naar de kou…
Overal want nergens
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
194 Of ik hoop
wakker te worden uit de kou
weet ik niet, misschien
doe ik wat jij doet en duw
ik het naar de toekomst
Dan bestaat het niet…
haar naam was Térèse
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
764 overtuiging
ik graaf om iets te vinden
van die twee kinderen
misschien wel gravend
ergens in Europa
twee blonde koppies
een meisje
een jochie
tot ik beland
in een schemerige caravan
staand neem ik aan
aan het hoofd
van de uitklaptafel
een radio klinkt
door wat gelige contouren
mensen praten
tegen mij
aan de uitklaptafel
en dan
de kou…
Holland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
224 De kou is gelukkig uit de lucht
verzuchtte hij met een zucht
van verlangen naar mooi weer,
dat verblijdt hem keer op keer.
Het oude gezegde, na regen
kom je zonneschijn tegen,
is een waarheid als een koe,
dat geeft ieder ruiterlijk toe.…
Pasen Haiku
netgedicht
4.0 met 38 stemmen
1.562 De week voor Pasen
Van oudsher de Passieweek
Een week van diepgang
Passie is lijden
Tevens diepe emotie
En ook verlangen
Op weg naar Pasen
Betekenisvolle tijd
Neergaan en opstaan
Dwalen door dalen
Kou en regen laten gaan
De Lente breekt aan
Hazen in de wei
Koning Winter neemt afscheid
De wereld krijgt kleur
Ostara…
Bevroren stilte
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.095 Ik droom weg in een landschap dat bevroren lijkt,
waar alleen het geluid van kou bijna te horen lijkt.
Waar alleen de eenzaamheid en de stilte regeren,
en mijn hart niet meer klopt maar enkel nog zwijgt.…
Ontblote zwerver
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.344 mijn woelen en de nacht leek amper duister
Omdat je me met jezelf me door de kloven leidde
En je zwijgen verslond het geratel van de soldaten die op me jaagden
En hun paarden en hun honden leken net verdwaalde zwervers
En je ging toen ik nog sliep
Toen je met je ontblote lichaam
mijn naaktheid niet meer raakte
Werd ik wakker van de kou…
wandelen in de sneeuw
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
807 bij mij
De man en vrouw bleven maar gebaren
De hond bleef echter naar me staren
Ik gaf de troost die ik zocht terug
Ik gaf een aai over zijn rug
De man met sneeuwwitte haren onder zijn hoed
- Zag ik dat goed -
Had een bijzonder mooi gezicht
Daarvoor was ik gezwicht
Met glimmende tanden
Zei hij, ik heb ook mooie handen
Echter toen klam en kou…
Niets is eeuwig
hartenkreet
3.8 met 24 stemmen
2.310 Alles staat stil
Onder een blauwe hemel
De zon straalt ijzige kou
Als ik God kende
vroeg ik Hem om warmte
En om vogels
Op het plaatsje
Waar jij slaapt jaar na jaar
Want daar hield je zo van
Alles staat stil
Sluimer zacht, ik blijf nog even
Het is heerlijk rustig hier
Ik hoor nog steeds je stem
Lang voor dat we afscheid namen
Je zei…
winterkinderen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.318 wat weten jonge dichters van de kou
ze zijn nog in de lente van hun leven
ik zie het prille dons nog aan ze kleven
ze gissen slechts naar wanhoop en berouw
hun winter is een heerlijk sleetjerijden
een zweven op de gladgeschaafde noren
de pijn beperkt tot tintelende oren
geen flauw benul van ongeneeslijk lijden
toch zullen jonge dichters…
Haar verre blik
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
443 ik voelde
haar verre blik
uit de witblauwe
kou van de vroege
ochtend en
herkende al
jouw warme
vibrerende intensiteit
nooit ben jij
alleen omdat
jij levenslang
gedeeld hebt
voorbeelden
ongemerkt hebt
weg gegeven
aan allen die leven
zo ook je
lichaamstaal
die het verschil
tot in de puntjes
kan aanvullen
en onbewust
liefde…
Rode bessen
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
512 maandenlang bewaard
wij winterslapen
niet maar vieren
onze feesten vol
verwachting en hoop
met sneeuw en
ijskoude regens
blijft ons binnen
veel ellende bespaard
toch houdt
de pandemie mensen
kort omdat bij iedereen
er aan de angst wat schort
helaas staan sint en piet
weer helemaal alleen
het kindje in de stal voelt
de kou…
uitpraten
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.065 waarom praten we de pijn niet uit
zo kunnen we nimmer de deur
tussen heden en verleden sluiten
blijft het altijd tochten, stormen
zal de kou ons vereenzamen
in onszelf
het geluk om ons heen
is niet een met jou, met mij
de facade van de spiegel
reflecteert de pijn in ons hart
honderdduizend woorden
niet een uitspreekbaar
gedachten turbulent…
Blind
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
835 Pijn
In mijn ziel
Zielsveel pijn
De dader is bekend
Jouw signalement
Je snijdt zonder geweten
Zonder te voelen
Zonder te zien
Je doet me pijn
Onzichtbaar veel
Meer dan lief
Vul je mijn hart
Met verdriet
Verwarring
En smart
Begrijpen doe ik niet
Ik vraag om warmte
Je geeft me kou
Desondanks
Is er soms hoop
En vrees
Maar het vervaagt…
herfst
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
899 haren verkleuren
ik vergeet ook al eens wat
wat kan mij nog opbeuren
nu het bijna winter is
daarom blijf ik dromen
dan zie je heel goed
het groen van de bomen
en voel je de stralende zon
maar als de storm opsteekt
ontwaak ik uit mijn droom
en alles is nog meer verbleekt
vanuit mijn raam zie ik een kale boom
de winter komt eraan
de kou…
Liefde voor de herfst
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
875 De bloemen gestopt zijn met geuren
En de wind met de wolken zwiert
De donder zijn roffel laat horen
De bliksem zn spel speelt in de lucht
Zit ik binnen met de houtkachel aan
Mn benen opgerold en ik slaak een zucht
Ik kan deze maanden niet weerstaan
Ze hebben zoveel kleur, zoveel kracht
Al het weer is mogelijk in dit jaargetij
Van strenge kou…
Water als ijs
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
409 ik wilde
water kneden
maar het heden liep
langs mijn vingers weg
met kou
probeerde ik
water maar het ijs
bewoog al niet meer
pas toen de
vroegste ochtenddauw
water minutieus deelde
zag ik het zonneblauw
begonnen handen
aan het kleurpalet dat
luchten weerkaatsten in
rimpelen beweging maakten
waar het leven
langzaam minder…
Het laatste licht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
468 ik zag hoe
de dag schemerde
voelde me verloren
in het donkeren
van het laatste licht
nog had jouw
gezicht een
stevig profiel dat
scherp tekende in
toenemende duisternis
en warmde je
hand de ongeziene
verbinding met het
geheel dat ik aan
het verliezen was
omdat de kou
opkroop en vertwijfeling
je blik vertroebelde of wij
elkaar…
Vangnet .....
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.237 Dans duister dans,
waar lichte voeten net
de grond niet raken
en ijle lucht kou opvangt,
schenk ik jou mijn lach
pluk ooit verloren zinnen
uit verdwaalde lucht,
zucht uren naar morgen,
blaas wolkjes naar onze tijd
samen klimmen we hoger,
tot onder de regenboog,
daar waar gekleurde letters
liefde dichten, schrijven
veren hemelsblauw…
VLAAMS BELANG
hartenkreet
4.4 met 24 stemmen
1.451 Géén warmte brengt Dewinter, enkel kou.
Maar er is hoop voor wie nog hopen wil.
De rechtsen rukken op, dus het is fijn
dat ook de lynxen weer in opmars zijn.
--------------------------------------------------------------
... Nieuwsfeit: Vlaams Belang, de fascistoïde partij van Filip Dewinter, scoort hoog in peilingen... en...…
De wraakgodin
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.038 De kou sluipt heel zacht naderbij
zo zacht dat zij het nauw'lijks voelt
't is als de komst van het getij
dat stiekem met de stranden kroelt
Het is er en verdwijnt ook weer
als ijs en sneeuw en zon en wind
de kilte doet haar hart zo zeer
dat eenzaam is en onbemind
Een hand van ijs beroert haar oog
dat het licht daardoor niet ziet
en blind…
liefde is
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.022 toch was het liefde toen ik jou
eerst mijn boze rug toekeerde
onmacht verpakt in woede
om de tranen te verbloemen
de nacht die voorbij ging zonder
slaap en in het duister dat geen
bescherming bood tegen de kou
die ons bed beheerste die uren
het rood van de zonsopkomst
bood slechts letterlijk verlichting
voor een pijnlijk weerzien daarna…
Natuurschoon
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
651 De kou omhelst mij innig
Wanneer de zon gaat rusten
Cicades zingen niet ver weg
Een liedje voor het slapen gaan
De dauw wacht op het moment
Om tranen van kristal te vormen
In de vroege ochtendzon
Wanneer de schoonheid weer ontwaakt
De wind speelt zachtjes
Met de bladeren bruin en goud
Weggevlogen van de bomen
Op zoek naar hun avontuur…