2623 resultaten.
HERFSTTUIN
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
751 de bomen kaal,
de tuin gehuld in mist
de vissen dobberen lui en loom
op het trage ritme van hun kieuwen
de tuin verteert het dode blad
en gaat zichzelf vernieuwen
ik vertrappel onachtzaam
in het gras een late dwergbovist
zo tikt de klok gestaag
de seizoenen genadeloos vooruit
ik oogst de laatste vruchten,
ik wied het laatste…
Sotto voce
gedicht
3.4 met 124 stemmen
64.427 Nog is het mooi, 't geraamte van een blad,
vlinderlicht rustend op de aarde,
alleen nog maar zijn wezen waard.
Maar tussen de aderen van het lijden
niets meer om u mee te verblijden:
mazen van uw afwezigheid
bijeengehouden door wat pijn
en groter wordend met de tijd.
Arm en beschaamd zo arm te zijn.…
Voor in het missen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
655 ik ben de letter
aan het begin
van jouw naam
de zucht, de adem
langs de vleugels
het puntje van je neus
ja heus, ik ben het blad
dat door de winden
in het alleen zijn zwerft
het allerkleinste vogeltje
dat tinkelliedjes fluit
als een zomerdroom sterft
ik ben de hand
die telkens liefde
naar je zal schrijven
door de spelende…
Bosvijver
gedicht
3.4 met 5 stemmen
4.802 Op de bodem aan de kant weerspiegelt tak
en blad. Wat dreef ligt onder, hangt
erboven. Dekt wat geweest is af.
---------------------------------------
uit: 'Recht onder de merels', 1970.…
Weer rode appels
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
735 Hij tuurt naar
langzame takken in de wind
het blad kleurt aarzelend geel
en denkt, al weer een nieuw seizoen.
Bij de buren openbaart de
herfst zich rood in appelbomen.
't Lokt hem naar buiten
de fris ijle lucht verspreidt
een spoor van kruidige geuren
zo spreekt de herfst van tijdelijkheid
ook in zijn leven.…
Verlangen 2
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
410 Verlangen is
is een hunkering naar 't nieuwe
een ontdekking, een schepping,
knop die barst, blad worden wil,
zwellend zaad dat ontkiemt
een bloem die haar hoofdje laat zien,
een noodzaak naar warmte en licht
een gemoed, zoekend naar woorden
die gelezen willen zijn of gehoord?…
Nazomeren
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
529 alsof het hoogseizoen
nog moet beginnen
ons dorp in zon en zeebad
het strand tot de laatste dag genoten
onverstoorbaar bloot en bruin
op slippers door reeds afgevallen blad
ons dorp is nog even badgast
morgenvroeg is weer fris september
en ben ik aangenaam verrast
dan verwelkom ik de mooie herfst
met haar kleuren en haar rust
dan…
open
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
477 ik laat mezelf achter
in de ommuurde tuin
verdwaalde herinneringen
lopen met me mee
naar vergeten beelden
voorzichtig blaas ik over
dauwdruppels op het gras
ik voel het mos op de zwerfkeien
zie het rood van de klimop
tegen de buitenmuur
ik streel het tere blad van de magnolia
de bleke zon doet wat ze kan
een lavastroom aan droombeelden…
Mei
gedicht
3.3 met 19 stemmen
6.443 Zij slaapt, een zwaan, een vlinder
door blad hoor ik zijn voeten gaan.
---------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1997.…
Op een lentemorgen
hartenkreet
4.1 met 33 stemmen
884 de lente fluit iets onverwacht
de vogels vroeg op t' liefdespad
ik wandel stappen in het zacht
genietend, van het bloeiend blad
geen weg is mij te lang
op een dag zoals vandaag
geen gezeur alleen gezang
ik vang het licht... zo dol zielsgraag
mijn trein komt aan op tijd
naar Brussel in een hel geraas
ik voel dat deze dag ons…
winterdag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
597 een man lag roerloos
op de zandvlakte
zijn lijf bekleed met
met wier en mossen
piepschuim en
schelpen bedekten
de onbehaarde
weerloze kruin
de armen als lange
takken gespreid
de handen ontvouwt
als vingervormig blad
benen als twee
stammen vergroeid
verbonden
met elkaar
de gekromde tenen
in het zand gedrukt
wortels…
Haiku: boom
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
603 Boom -
onbeschreven blad
fris en groen.
In de herfst
telt de oude boom zijn
jaarringen.
Schud de boom
wacht niet op plukkers
- appel op je hoofd.
De oogst is binnen
appels en peren leken
weer niet op elkaar.
Het fruit van de boom
heeft zijn vruchten te danken
aan sterke wortels.…
Eindige stad
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
542 (ooit stapten we steeds
hoger. tartten we het lot)
nu de schriften zijn
geschreven. de bladen glad
gewreven. de boeken
dichtgeklapt. boven op het
belfort. door het kijkgat van de
toren. wachten we op het
slot. speuren we naar U,
God…
zinvol zinloos
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
535 Als volle zinnen zinvol zijn,
De lege antwoorden zinloos lijken,
Dan slaat de twijfel wel eens toe
In mijn kleine leven
Heb ik meestal geen antwoorden gekregen
Zinloze woorden
De stilte die dan zal komen,
Ongevulde bladen
Afgevallen bladeren,
Onherkende paden
Netwerken die stil vallen,
De zender die begint te sputteren,
De ontvanger…
Herfstblues
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 Nu je mijn aandacht hebt
geen hoogte, maar wel diepte kent
bewonder ik je des te meer
gevallen blad
De herfst bepaalt jouw lot
Je mag met duizenden tegelijk
ons weemoedig maken
We hebben je bloei zo lief gehad…
Oorlogskind (de eerste keer)
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.356 Een mensenkind, het wordt geboren, als een ongeschreven blad
En dan begint het schrijven, soms met krullen, soms in klad
Met hoofdstukken van liefde, en hoofdstukken van last
Dit boek is niet geschreven, maar in de ziel gekrast.…
Tramlijn Begeerte
gedicht
2.9 met 24 stemmen
9.522 Zo gaat het: je hoort een deur bonzen en de schelp van de ruimte
bruist open; de werkelijkheid schampt langs en laat een lege weg
achter zich heel, terwijl je geschiedenis schroeit er vol van dicht
maar de uitspraak wandelt verder omdat je lippen dat afspraken
Zo hoort het: de natuur opent je blad na blad zoals een leerboek
bladert je door…
Wiegend ontwaken
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
525 Laat mij wiegend wiegen
op de melodie van tokkelende, druppelende,
warme, vochtige regentranen
glijdend van blad naar blad
uiteenspattend op vruchtbare grond,
verdampend tot nevelige blauwe slierten.
Ik proef het mistige vocht op mijn lippen
en laat een druppel vallen in mijn mond.…
Moeder bij der wiege.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
985 En schoner schikt zij steeds de geurige schat,
Die vervenwisselend blinkt van blad tot blad:
Daar opent het bloedje ongewekt zijne ogen -
En zie! in 't moederhart is des hemels heil getogen!…
Plataan in Catalonië
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 Het allerkleinste blad dat viel,
de bron van inspiratie.
Het onopgemerkte, nu gezien
de takken bogen zich nog dieper
het kleintje van dichtbij te zien;
El Petit Plataner!…
MEMENT-O-MELET
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 een blad dat valt
een blad dat valt. wind.
't spinnetje dat stilletjes
't moordend web herspint
een spinnetje klost heen en weer,
verstelt zijn web tussen chrysanten :
hoe dun de dode draad,
hoe breekbaar de herinnering.…
De adem van de regen
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
388 Op het groene blad
druppelt zacht de regen neer
stilte draagt gewicht
Eerste druppel stroomt
rustig, bijna aarzelend uit de lucht.
Hij raakt een blad en blijft daar even liggen, alsof
hij twijfelt en verdwijnt daarna weer, alsof hij er nooit is geweest.
Daarna komen er meer,
ieder met een eigen ritme en zwaarte.…
Introspectie
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
307 Langzaam valt het blad
diep tussen aarde en rust
ademt het seizoen
Vochtige aarde geurt
tussen het blad dat langzaam vergaat;
een lichte nevel hangt laag, en in de verte zakt het
bleke licht als een adem die moe maar aandachtig en zacht blijft.…
Focus
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.016 In de buik gloeit er iets
een koorts, een verwachting
aarde wordt zacht ingeduwd
Lichaam veert terug
met binnenin herinnering
een stapel papier
Op het bovenste blad
staat mijn naam geschreven
Een halve eeuw
die zich met mij voedt
door mijn ogen kijkt
verlangt naar warmte van de zon
zin heeft om mee te komen
Perzisch te gaan eten
in de…
zomereind
netgedicht
4.7 met 13 stemmen
949 natte bladeren vallen
in het vale donkergroen
van nog steeds groeiend gras
in verwaarloosd plantsoen
geven traag het veld
schakering na hun vlucht
als weerspiegeld in andere tinten
de grauwzwarte lucht
maar ook het onberekenbaar
in de draaiende wind
bewegend accent van de
witte stip van door kind
losgelaten boodschappenlijst
een blad…
Jouw gezicht
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
2.061 Heel hard fietste ik en
De huizen, auto’s en mensen
Vlogen als streepjes aan mij voorbij
Ineens was daar jouw gezicht
Het was net een waterval
waarin een blad was gevallen
het dook mee de diepte in
en borrelde pas tellen later weer op
Zo kwam jouw gezicht
Ineens uit die streepjes
Alles eromheen was al weggespoeld
En de hele weg naar…
Herfstlied
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.237 Nog dansen de elfen
dit herfstig lied en zweren bij groen
geel bruin en vurig rood
dat tussen nu en elke nieuwe zucht
de schoonheid van het blad
bewaard
daar soms, een enkele keer
- al sloffend door een
krakende zee - er nog één
hangt
trillend in zijn naakte zelf
maar volmaakt
is wat de wandelaar raakt,
verblind
of bijna achteloos…
tot jij weer bloemen spreekt
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
509 wanneer het blad verkleurt
een einde maakt aan uren
onwetend
wanneer de winter komt
het slissend likken van golven
tot stilte maant
wanneer een sneeuwjacht het vuur dooft
en de laatste schaduw
van een lange zomer verdwijnt
in een stilgevallen zee
verwarmen wij elkaar
tot de levenloze souvenirs
te gronde gaan en jij
weer bloemen spreekt…
Toeval? Bestaat niet..
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
842 Zeg eens eerlijk
Heb jij ooit
een kikker in het water
zien springen zonder
afzet van de kant of een blad, of
iets anders
is hoe jij tussen mijn lakens ver-
zeilde, opgestoken
mijn binnenhaven ver-
kende
Geloof mij maar
Al de eerste muggenlarf van miljoenen
jaren geleden
had het plan mij te steken
net op dat ene plekje
op mijn rug natuurlijk…
Paradijs verloren
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
1.129 er waart een sterk gerucht
door de immer groene tuin
over een groot, ros konijn
dat met hondsdolheid is besmet
het dier eet liefst vers vlees
in plaats van blad of gras
sluipt langs struik en plas
waanzin huist in het beest
in de tuin schuilt pijn en leed
een merel breekt laf
met een doodskreet
zijn laatste liedje af…