inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 77.641):

MEMENT-O-MELET

Grootvader zaliger,
verbleekte foto aan een grafsteen in de rij,
trotseert zo nu al twaalf jaar lang
om de driehondervijfenzestig, -zesenzestig dagen
mijn oprechte poging tot jaarlijks één, twee minuten
ingetogen stilte.

een blad dat valt

een blad dat valt. wind.
't spinnetje dat stilletjes
't moordend web herspint

een spinnetje klost heen en weer,
verstelt zijn web tussen chrysanten :
hoe dun de dode draad,
hoe breekbaar de herinnering.

en dan opeens die geur,
van omelet, zijn eigenste recept geheim mysterie
spek spetterend in zoute boerenboter met
licht van laaiend kolenvuur
vertraagd, het rimpelritueel
zijn handen, doorkliefd,
brekend de schaal
-hoe deed hij toch dat kind
(vijf, zes was ik)
zo eindeloos en heel míjn hart verlangen

naar ei?
Het water springt me nog in de mond.

En nu ook in de ogen,
want ik weet :
nooit van mijn,
nooit van zíjn leven
eten wij samen
nog zo’n helshemelse
omelet.

Amen.

... rouwsleetdoorbreking ...

Schrijver: A3, 29 maart 2022


Geplaatst in de categorie: afscheid

Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 77

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)