2973 resultaten.
Sporen van mijn ziel
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
568 De waterkant, met spiegel van de zomer
bood weinig soelaas tegen de innerlijke onrust
die zomermiddag op het adolescentenkamp
voelde ik de heimwee dieper dan ooit
naar het land waar ik geboren was
als klein kind verkocht aan Hollanders
maar door ‘t Indische bloed in mijn aders
stroomde rivieren van weemoed
voeren zielenboten tegen de wind…
Glas zonder lijnen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
499 is er rust
als ik in de spiegel kijk
de schermen
voor even zwarter zijn
kan nu niet zappen
van het grote gat
waar ik vroeger
veel contact mee had
ik lach schaapachtig
vingers zijn gevangen
in een vrijheid
die onwennig voelt
praat tegen woorden
die maar niet
willen verschijnen
op glas zonder lijnen
dacht de wereld te kennen…
Een tuin vol wilde rozen
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
772 Ik symboliseer, spiegel
onze liefde aan
een tuin vol wilde rozen,
rode, witte en gele rozen,
met op elke hoek een fontein
en in het midden een bassin.
In de vroege ochtendzon tot
het laatste avondrood
zullen in jouw aanblik,
mijn wangen hevig blozen
en alles zal volledig zijn,
vervuld en verzadigd.…
Gele roos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
653 Beide handen gaan langzaam
naar het opgestoken haar
verdrietige blikken proberen
het venster te ontwijken
wanneer een spiegel een glimlach
om de vele herinneringen laat zien
speelt een gele roos aan een struik
met de eerste druppels ochtenddauw
haar handen gevouwen bidt zij
in stilte om niet meer vergeten
kijkt zuchtend naar het album…
Gestoken in stilteoase
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 heb tijd gesprokkeld
uit verloren uren
en vergeten dagen
de mand gevuld
met rozen van haast
gestoken in stilteoase
een veelzeggend cadeau
om aan jou te geven
voor een keerpunt in eigen leven
rust om jezelf te bekijken
in de spiegel van vandaag
het beeld met vroeger te vergelijken
dan begrijp je waarom
ik je vraag deze gave te…
Stamboom
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.542 Als alle bladeren zijn gevallen
en de boom weer leeg is
dan vult mijn brein zich met wortels
vanuit de grond van mijn hart
het verleden verlaten
alle gedachtes in het hier en nu
maar herinneringen blijven
van de bomen die tegen over mij stonden
die ik zag, toen ik het licht zag
de wortels van de bomen zijn spiegels van mijzelf
al zijn…
Spiegeltje, spiegeltje
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
595 mezelf tegenkomen in de spiegel
jouw invloed ontwaren
gezicht veranderd in de jaren
liefde geeft me een pasfoto gans nieuw
je bent mijn edelsteen
hou je in mijn schrijn
uniek en heel apart
het blijft geheim
weet me te verblijden in deze rare tijden
los van al het goede dat ik kreeg
gaf je inzicht, wijze rimpelingen
ik koester het beeld…
vanaf hier
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
578 vlucht niet
mijn lieveling
telkens ik je loslaat
je stem hindert de stille vissen niet
of het bordje -hier begint de zee-
ik geef je het water, het onleesbare zilt
half in mij, half op weg te gaan
ga liggen in de duinen
mijn lieveling
laat schelpen rondom spelen
alsof ik er niet ben, op de spiegel
van de horizon
word ik regen in…
Schijn bedriegt
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
889 Diffuse illusie; daarna,
mét bril op, toont de spiegel
een geplooide oude man.
Natuurlijk is het zelfbedrog,
maar gun mij desondanks
op iedere ochtendstond
een intens gevoel van
schier eindeloze
vitaliteit . . .…
Onvermogen om te communiceren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Zombies zie ik
Zo ver het oog
Reikt, figuren
Die in een ver
Verleden wellicht
Ooit mensen zijn
Geweest, of in
Ieder geval mensen
Kunnen zijn geweest,
Hun lichamen nog
Herkenbaar, hun geest
Allang afgedwaald
Naar gebieden die
Zij zelf niet meer
Kunnen overzien -
En ikzelf dan,
Als ik in de spiegel
Mijn eigen gezicht…
Gedicht met morele strekking
gedicht
4.3 met 7 stemmen
4.407 als je 's morgens vóór je spiegel staat
en je ontwaart een hoofd op je schouders
en het is niet het jouwe
dan moet je daarvan onmiddellijk
melding maken
bij de dienst voor bevolking
van je gemeente
die doen dan wel het nodige.…
Terwijl de obers vliegen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
511 gehavend
klotst de zee bedaard
langs de gestutte boten
het luikenblauw
viert hoogtij
in de rode avondzon
kades met terrassen vol
meeuwen schreeuwend dol
terwijl de obers vliegen
het water wast
ongedurig kolkt de
spiegel tot diepzwart
dat blauw verdonkert tot
de nacht terwijl de kades feesten
overspoeld door de bretonse lach…
Pijn
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
613 Hij zit me op de hielen;
ziet mijn gespannen spiegel:
deadline bereikt.
Op de top van de pijn
valt hij genadeloos
subtiel erkend aan.…
shit en geschonden veren
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
609 is
een schaduwveeg later
vliegt hij op, dropt zijn ballast
in de luid tjilpende heg
en gaat vervolgens vastberaden pikken
in het vuil van andere vogels
achter zijn borstkas kruipt onopvallend
een modderbruine tuinfluiter
het lijdt geen twijfel
van alles blijft iets over
of zie ik het niet helder
is hij anders dan de mens
die spiegel…
Cabin Fever
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 De spiegel schrikt,
een lach klinkt
laatdunkend;
er knapt iets.
Het wordt zwart
en rood
en stil,
doodstil.…
Niet zichtbaar
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
521 ik voel dat
je tegen beter
weten in de
tijd bent vergeten
dat zijn sporen
zich even niet
zichtbaar in je huid
hebben vastgebeten
dat je gewoon
degene bent die
uit de spiegel zijn
glimlach herkent
nog steeds
bevrijd van de
donkere schaduwen
uit de laatste tijd
toch heeft de
onrust van de nacht
je niet echt uit
balans gebracht…
Een vrouw van bijna vijfenvijftig
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.279 natuurlijk is het soms wat schrikken
wanneer je in de spiegel kijkt
dan moet je even twee keer slikken
omdat er bijna niets op vroeger lijkt
je mondhoeken hangen naar beneden
ook je borsten staan niet meer zo strak
over je voorhoofd is iets heen gereden
en je billen zijn inmiddels vlak
je hebt de onderkin van een kalkoen
je buik toont onregelmatigheden…
ploert nu koper
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
508 je woestijnt weer
na ons paradijzen
groen wordt geel
verzandt geheel ik dacht
dat jij de weg zou wijzen
jouw zon scheen zacht
maar ploert nu koper
aan een verre horizon
jij was mijn meertje en oaasde
schitterend in kleurenpracht
ik versjok het kale land
jouw hand heb ik verloren
nog spiegel je mij fata's voor
maar de morgana's…
Ik zie...
hartenkreet
2.6 met 17 stemmen
631 Zodat je zelf kan zien,
welke schoonheid jij bezit
Hoop je spiegel te vinden,
die de kooi van je hart licht
Ik zie... wat jij niet ziet.
Een parel puur, diep van binnen,
beklemd onder het verdriet...…
LAIS CXCV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
428 Maar iedereen wordt het, haar vondeling,
die niet bestond, maar toch begon, de ring
die ’t wijzen naar een ander zelf besluit
met de spiegel die het tot hen ontsluit.
’t Kleven en beven dat lippen nog doen,
wordt snakken dan naar een gedaan geluid
dat straks de wereld eindigt met een zoen.…
Weergaloos groen.
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
592 Ze knipt mijn haren voor de spiegel
en weet nog van barmhartigheid
haar handen werkzaam en lieflijk
zoals zij was in die vroege tijd,
toen wij als jonge wilde honden
elkaar besmuikt verkenden.
Wat waren wij toen ongeschonden.
Haar ogen bleven weergaloos sprekend
en zelfs beloken van het helderste groen.…
De Hogepriesteres
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
465 Ik schouw in de schemer,
in diepe poelen, zwarte spiegels;
in m’n ketel brouw ik
liefdesdrank en gif.
Ik zegen, bezweer en vervloek,
heel met talisman en kruiden,
ik bewandel gewijde wegen
en voltrek het offer.
Ik ga mijn pad alleen,
achter de heg
leg ik èèn voor èèn
mijn sluiters af;
naakt verinnerlijk ik
het ultieme mysterie.…
In memoriam
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
719 Moeder is niet dood
ze groeit voort
in al haar kinderen
en 't bloeien van die loot
geen snoeimes
kan 't verhinderen
het navelkoord
ten tweede maal doorsneden
maar moeders streng bloeit voort
in 't diepste van ons leden
haar vergeten
zal niet gaan
want bij het in de spiegel kijken
zien wij voortaan
omdat we veel op haar gelijken…
in stilte voor de explosie
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.352 heb je geweten
in de uren gezocht,
het werk van
mijn handen bekeken
op iets dat niet mocht
je was er altijd
de zon in je ogen
zacht voelbaar
als tijd die verslijt
in jaren van hopen
niet tastbaar als wind
geen vlagen emotie
ik heb je gevonden
je ogen verblind in
stilte voor de explosie
ik zag me als schaduw
van jou, mijn spiegel…
Daphne
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
542 Zie hoe ik verlang
naar alwat groeit en bloeit
en mij boomomzoomd
in myriaden lianen hult
in het panopticum
van het uitspansel
als gigantische kameleon
in kaleidoscopisch woekerende kleurenpracht
o ware het de kosmische
Iris zelve, regenboog
die nederdaalt in lauw
spiegelende droppels
ochtenddauw
en Orpheus' stem…
Lago
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
646 Dat ze nog wil weten
voor straks
voor later
weer weten hoe het was
hoe elke ochtend
de bergen verschijnen
vanachter sluiers van mist
hoe zon duizenden spiegels tovert
over het vlakke water
onder een cielo
van vijftig tinten blauw
de geuren van oleander en jasmijn
de smaken van gelato
dat ze niet wil vergeten
hoe avond hier geruisloos…
LAIS CCLXII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 Het wrede ik ontdeed zich van zichzelf
en werd onzijdig het, categorie,
decimaal bestaan, een tien zonder elf,
abstractie van de spiegel, weg van wie
het ziet, zag, gespiegelde reflectie,
beeld in een regel die elk beeld ontkent,
spectraal gezichtsbedrog, het zijn ontwend.…
Bullseye
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
500 als met een kroontjes pen
één keer geworpen en raak
hoe ze zich ook wendt of keert
erbij komen lukt niet
iedere ochtend bij het ontwaken
kijkt ze in de spiegel
ziet hoe opgedroogd verdriet
door haar nachtpon is opgenomen
kijkend door een zwarte voile
baant zij zich door de dag
haar glimlach hangt al even aan de waslijn
het regent iedere…
Naakte waarheid
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
462 Denkt stilletjes terug aan een toen
een vroeger uit een ver verleden
de woorden-zwerver in zijn onderbroek
zijn oude bril beslagen voor zijn ogen
een brok verwijten in zijn stille denken
nu de zilveren spiegel boeken schrijft
hij niet langer kan ontkennen
dat de waarheid meer beklijft
dan het toneelstuk van beminnen
zijn antwoord is…
Mauve
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
486 Elke ochtend
staat ze voor de spiegel en kamt
haar grijze haren.
Heel precies
zet ze een wrong met spelden vast.
Zorgvuldig de make-up
ogen lichtjes met wat blauw.
Een opstandig wenkbrauwhaartje
wordt verwijderd.
Het parelen collier
de zijden blouse.
Met opgeheven hoofd
wandelt ze door de gangen
waar haar geur
blijft hangen.…