2971 resultaten.
bloem der naïviteit
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
402 ultravolle zon staat ze daar te shinen
terwijl ze aanbidders van haar saaie Raaigras
als ondraaglijke rollades voorliegt en braait
vertrouwen wordt blind op haar gerijmd
met plichtmatige en harteloze secondelijm
om betekenis te zien in ‘t opgehoeste slijm
de leegte van de schoonheid gevuld
met homeopathisch verdunde taal
wordt een spiegel…
Schubvleugelig in de nacht
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
611 Ziekte en geldgebrek
hebben je eenzaam gemaakt
in een leven zonder genegenheid
jeugdig verlangen heeft plaats gemaakt
voor diepere fantasieën, intenser beleven
het sterrenlicht laat een mysterieuze schijn
over het spiegelende vijverwater zien
deels vergiftigd door erudiete zondaars
die eten van het laatste genadebrood
en samen praten ze…
Rivier
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
155 Ik kijk over een spiegel heen.
Zij is er niet, zo lijkt het wel.
Tot plots haar auro scheen.
Een zilverwit gewaad, heel fel.…
Het wachtwoord
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
87 Kijkend in het licht
van de gouden spiegel, eet ik
alle troost die in huis is op
Kussen helpt niet
huilen pas na het slapen
van uitputting, teleurgesteld
maar het is niet anders
dan verwacht, dan eerder
tijdens de belegering
Willen leven
blijft het wachtwoord
Na een koude douche
mezelf opmaken, moed inspreken
Een nieuwe dag, gouden…
Papa
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
2.987 Als kleine meid
jouw oogappel
op zondagmorgen
schooltje spelen
jij was Cees
ik was juf
wat leverde ik een strijd
als bijna grote meid
toen mama ons ontviel
werden jij en ik
weer dikke maatjes
de liefste opa
voor mijn meiden
als ik in de spiegel kijk
zie ik jou
maar niet altijd
want ondanks gelijke trekken
zijn we verschillend
jij en…
in stilte voor de explosie
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.352 heb je geweten
in de uren gezocht,
het werk van
mijn handen bekeken
op iets dat niet mocht
je was er altijd
de zon in je ogen
zacht voelbaar
als tijd die verslijt
in jaren van hopen
niet tastbaar als wind
geen vlagen emotie
ik heb je gevonden
je ogen verblind in
stilte voor de explosie
ik zag me als schaduw
van jou, mijn spiegel…
Kringloop
gedicht
4.4 met 108 stemmen
7.528 Soms als ik in een spiegel kijk
Zie ik, dat ik op niemand lijk.
Zilveren glasplaat dat ben ik,
Die langzaamaan beslaat van schrik
Naarmate ik het beeld herken
En zie dat ik mijn moeder ben.
Binnen het telraam van de tijd
Waarin begin en einde ligt
Blijf ik op zoek naar mijn gezicht.…
Wachten op
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.084 In de stilte van verstopte spiegels of
het lawaai van
scheurende maskers
en
leugens die gestolen willen worden
door fluisterende stemmen die elkaar beloven dat ze elkaar alles gunnen
en samen hun gedachten verliezen of weggeven
aan kleine illusies
en
het geluk
dat met littekens
geen eenzame
dromen
meer belooft.…
Archeologische vondst
gedicht
3.8 met 19 stemmen
6.989 .
-------------------------------------------------
uit: 'De tijd hapert in de spiegel', 2000.…
koud weer
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.057 stilte
fluistert zich open
grijs en immer nieuw
werpt mij in de spiegel, het onbekende
plein van de dood
schuld wordt een gewassen
bladzijde
mijn hand uitgestrekt, wit
in koude regen
want daar begint het
vanbinnen
ik zie noch hoor
wat mooi is of dat wat mij
verlaten heeft
het maakt ook geen verschil
aan het einde…
papieren stilte
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
751 ik hoor de bomen niet meer
hun zwijgen benadrukt
mijn stilte
wanneer ik
net te laat voor de zomer
word weggeblazen
ik ben alle woorden vergeten
weet niet waarheen de ribben op mijn rug
zullen waaien
de losgeweekte bloemen
het huis vol spiegels of de opgedroogde
gevallen bladeren
ze hebben mij niet lief
de eeuwigheid lijkt te dromen…
Metamorfose
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.445 De jongen en zijn spiegelbeeld
kijken elkaar aan
de een lacht naar de ander
zijn blij dat ze bestaan
De man ziet zijn spiegelbeeld
wat ouder meer getekend
een glimlach plooit zijn lippen
hij laat zich niet verslaan
leunend tegen de kussens
houdt de oude man
zijn armen voor zich uitgestrekt
de spiegel voor zijn gezicht
Met het uitblazen…
ploert nu koper
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
508 je woestijnt weer
na ons paradijzen
groen wordt geel
verzandt geheel ik dacht
dat jij de weg zou wijzen
jouw zon scheen zacht
maar ploert nu koper
aan een verre horizon
jij was mijn meertje en oaasde
schitterend in kleurenpracht
ik versjok het kale land
jouw hand heb ik verloren
nog spiegel je mij fata's voor
maar de morgana's…
Weelderig wit
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
1.303 Zwierezwaaien op een been
nog één pijp
wees me genadig zwaartekracht
laat me maar klagen over
steen en beenzaam ouder worden
blaas de moedeloosheid uit je oren
en lach de spiegel in scherven
wordt de oude mens geboren
wanneer het geheugen gaat zwerven
stram van leden maar nog vol geest
ik ben nog nooit zo jong geweest
grijs haar…
de Grote liefde (3 en slot)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
566 de man loopt met haar op
neemt in het veen 't gebaande pad
en houdt het voor haar open
pas later ziet hij dan
de spiegeling in 't stille water
van de afgeknotte kale bomen
waar zelfs de kraaien zelden komen
zij hoort hun roep
er was veel liefde onderweg
zegt zij, vooral van hem die
zich verliezen kon
en niet eens groots
of zeer meeslepend…
het verzenkind
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
847 vertragen
om in het bekende te gaan slapen
want zij weten het, de woorden weten het
van elkaar, zij weten
dat binnen in dit gedicht
een kind smeekt om de dood
om god, om de dood, om god
om
nacht na nacht te mogen
sterven
in de stilte
van een stomme hoek
uitgebraakt zonder landschap
loodlucht
en leegbloedende
spiegels…
Terwijl de obers vliegen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
511 gehavend
klotst de zee bedaard
langs de gestutte boten
het luikenblauw
viert hoogtij
in de rode avondzon
kades met terrassen vol
meeuwen schreeuwend dol
terwijl de obers vliegen
het water wast
ongedurig kolkt de
spiegel tot diepzwart
dat blauw verdonkert tot
de nacht terwijl de kades feesten
overspoeld door de bretonse lach…
Jij zelf
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
745 Jij,
Jij bent alles
Jij bent de beste
Jij bent de mooiste
Jij bent de liefste
Jij bent het
Jij
Jij zegt nooit iets terug
Jij luistert
Jij glimlacht hooguit
Jij kijkt alleen terug
Jij bent het
Jij
Wij komen er wel
Mijn mooie spiegel!…
Uit jouw stilte
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
837 Mijn diepste stille ik
dat zou je wel willen zien
begrijp ik uit jouw stilte
terwijl je
mij mijn woorden ontneemt
alsof we samen vleugellam zijn
niet meer alleen, zonder elkaar
in de spiegel kunnen kijken
het antwoord blijft verzwegen
achter vreemde ogen
schuilt de wind
zwaar op de hand
geef ik mijn zwijgen terug
aan jouw verstand…
Tussen scherven.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
510 Zoals een spiegel die is gevallen
zit ik gevangen tussen de scherven
mijn hart vol met donkere momenten
van gebroken en verstilde woorden
waar ik steeds weer in verdwaal.…
Weerbarstige ziel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
654 Weerbarstige ziel
je bent aanhef voor dronkemanstaal
wankel evenwicht uit ’t verleden
je loopt over de kade als gedicht en levenslied
jouw levenskrachtige bloed
stroomt door ieders stoffelijk lichaam
jij bent het eergevoel, de duisterwetenschap
en lege spiegel van de nacht
psycholoog van de aandacht
dat ben jij, vanaf de wedergeboorte…
Milieuvervuiling
gedicht
3.1 met 7 stemmen
4.722 Ooit fantaseerde ik een zwoel moeraswoud
vol orchideeën, roepen, slingers baardmos
en spiegelend onder smaragden waaierkruinen
Chileense flamingo's.
------------------------------------
uit: verzamelde gedichten, 2002.…
Sporen van mijn ziel
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
568 De waterkant, met spiegel van de zomer
bood weinig soelaas tegen de innerlijke onrust
die zomermiddag op het adolescentenkamp
voelde ik de heimwee dieper dan ooit
naar het land waar ik geboren was
als klein kind verkocht aan Hollanders
maar door ‘t Indische bloed in mijn aders
stroomde rivieren van weemoed
voeren zielenboten tegen de wind…
Gestoken in stilteoase
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 heb tijd gesprokkeld
uit verloren uren
en vergeten dagen
de mand gevuld
met rozen van haast
gestoken in stilteoase
een veelzeggend cadeau
om aan jou te geven
voor een keerpunt in eigen leven
rust om jezelf te bekijken
in de spiegel van vandaag
het beeld met vroeger te vergelijken
dan begrijp je waarom
ik je vraag deze gave te…
Een tuin vol wilde rozen
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
772 Ik symboliseer, spiegel
onze liefde aan
een tuin vol wilde rozen,
rode, witte en gele rozen,
met op elke hoek een fontein
en in het midden een bassin.
In de vroege ochtendzon tot
het laatste avondrood
zullen in jouw aanblik,
mijn wangen hevig blozen
en alles zal volledig zijn,
vervuld en verzadigd.…
Gele roos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
653 Beide handen gaan langzaam
naar het opgestoken haar
verdrietige blikken proberen
het venster te ontwijken
wanneer een spiegel een glimlach
om de vele herinneringen laat zien
speelt een gele roos aan een struik
met de eerste druppels ochtenddauw
haar handen gevouwen bidt zij
in stilte om niet meer vergeten
kijkt zuchtend naar het album…
Stamboom
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.542 Als alle bladeren zijn gevallen
en de boom weer leeg is
dan vult mijn brein zich met wortels
vanuit de grond van mijn hart
het verleden verlaten
alle gedachtes in het hier en nu
maar herinneringen blijven
van de bomen die tegen over mij stonden
die ik zag, toen ik het licht zag
de wortels van de bomen zijn spiegels van mijzelf
al zijn…
Glas zonder lijnen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
499 is er rust
als ik in de spiegel kijk
de schermen
voor even zwarter zijn
kan nu niet zappen
van het grote gat
waar ik vroeger
veel contact mee had
ik lach schaapachtig
vingers zijn gevangen
in een vrijheid
die onwennig voelt
praat tegen woorden
die maar niet
willen verschijnen
op glas zonder lijnen
dacht de wereld te kennen…
Spiegeltje, spiegeltje
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
595 mezelf tegenkomen in de spiegel
jouw invloed ontwaren
gezicht veranderd in de jaren
liefde geeft me een pasfoto gans nieuw
je bent mijn edelsteen
hou je in mijn schrijn
uniek en heel apart
het blijft geheim
weet me te verblijden in deze rare tijden
los van al het goede dat ik kreeg
gaf je inzicht, wijze rimpelingen
ik koester het beeld…
vanaf hier
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
578 vlucht niet
mijn lieveling
telkens ik je loslaat
je stem hindert de stille vissen niet
of het bordje -hier begint de zee-
ik geef je het water, het onleesbare zilt
half in mij, half op weg te gaan
ga liggen in de duinen
mijn lieveling
laat schelpen rondom spelen
alsof ik er niet ben, op de spiegel
van de horizon
word ik regen in…