2670 resultaten.
venster op de wereld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
580 onder de kastanjeboom
temidden van dezelfde
grijze flats zingt een man
met gebroken stem
traag als kruiend ijs
liederen over het verlangen
om er niet te zijn
te verdwijnen in de zwarte
golven van de nachtelijke zee
uren onder die kastanjeboom
niemand staat stil bij dit
venster op de wereld
gesloten gordijnen sluiten
zonlicht en…
Galgeven
gedicht
2.0 met 2 stemmen
2.834 Eikenheuvels tussen grove den
waar je als kind
de nachtegaal kwam horen
bevend in verboden schemering
hoewel ook jongens
aardig konden fluiten
nog schrijven talingen en eenden
op het water
lagen aa’s en ee’s
onrust onder de oksels
een hals vol richting
ook wij bewegen uren stap na stap
het ritme van miljoenen mensenjaren
winter ademt…
Blijven plakken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
771 Klevende kleurige vierkantjes
binnen rechte rijen
zijn oude vertrouwde postzegels
in plakboeken bewaard
wachten na de reis van eens
steeds op verstrooide uren
met zoekende vingers en ogen
hun jonge nazaten
aan brieven en pakjes gehecht
verspreiden zich naar alle kanten
als dwalende herfstblaadjes
hebben onwankelbaar vertrouwen
om altijd…
Alledaagse blues
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
442 Zo sjokt heel het leven
aan ons voorbij,
en tekent het tekort aan uren
de groeven op ons gelaat.
Al sjoemel ik wel met minuten
als tè vroeg mijn wekker gaat.…
Eindejaarsgetijden
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
501 Terwijl ’s nachts
de klok traag tikt
als ogen te lang staren
in gedachtenduister
vliegen vlug de dagen heen
als de bekende schaduwen
tja we worden al meer
ouder grijzer kaler
kouder wijzer valer
zou soms weer het einde
van het jaar naderen
of kom ik echt elke dag
al die uren tekort
ik weet het niet...…
Sluitstuk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
511 is sluitstuk
de uren
van het licht
geteld
We zijn
-met onze ogen-
door het boek
dat jaar heet
gesneld
Weer
was er strijd
zonder enig held
werden kinderen
heimelijk geboren
Weer
bliezen politici
van hun hoogste toren
werden er meningen gegeven
oordelen geveld
Weer
werd er door
jonge meiden
op plein en plek
geginnegapt…
enige houtopstanden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
430 vooral op momenten
die tussen wal en schip
vallen en verdrinken
in koud havenwater, meestal
troebel zoals toegeschreven
aan uren zonder vaste verblijfplaats
maar ook aan alles wat tijdloos is
en binnen kaders relevant
koop nu een pond suiker
nog gauw even voor de winkel sluit
om dorst aan te lengen en later
niet om zoete thee verlegen…
Als in deja-vu
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
502 ik zag
grijze wolken
roodstrepen door
ondergaande zon
lachte
naar de golven
zij krulden licht
vonden mij niet dom
ik speelde
zomaar op het strand
als volwassene met
water en rul zand
joeg wat schelpen
door de zilte wind
met handen in
gebaren van een kind
uren heb ik
mij vermaakt
tijd heeft me voor
dit even niet geraakt…
een dauwdruppel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
597 Beschildert webben
legt parels neer
ze wacht uren lang geduldig
op de sympathieke draden.
Ik word er door aangetrokken.
Gecharmeerd en gefascineerd
van alle grijze nuances
houd ik van zon en mist.
Zelfs de zee fluisterde me altijd
al vanaf zo' n lange afstand
op zulke grijze dagen toe
volg ook op deze momenten het licht.…
Remedie tegen de dronkenschap
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.332 Een predikheer, gewoon de dronkenschap te laken,
Bestrafte deze zonde omtrent twee uren lang.…
Jouw charisma
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
520 jouw charisma
bloeit veelkleurig
vlindert in waaiers
die de horizon raken
daar waar rechtlijnige
perspectieven in punten
verdwijnen zullen jouw
ronde vormen verschijnen
het star rigide
van vele vertes zal
worden gebogen door
souplesse in zachte ogen
de eeuwenoude blikken
uit licht blauwe kijkers
zullen niet meer uren turen…
Grijsgroene spiegel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
381 resten schuim
van golven waarin
wij verpoosden
nog keek
de zon over
onze schouders mee
in de grijsgroene
spiegel van een
onrustige zee
pas later
hield de wind
zijn straf regime
voor gezien gaf
omslaand water wat
kabbelend geklater
de terugstroom
van vloed speelde
zand tot ribbeltjes
strand waarin
nooit geziene zaken
ons uren…
ze staat daar voor straf
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
516 in het tuinhuisje
tussen onkruidverdelger
en de blikken verf
staat een aardenkruik
het goedkoopste exemplaar
een urn op de plank
het lijk in de kast
het verzwegen verleden
een lijk in de vaas
inktzwarte uren
waarin het kind besmeurd werd
in gestolen tijd
waarom staat ze daar
naast de onkruidverdelger
wie wil het weten
waarom…
Het vliedende uur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Het holt ons reeds vooruit,
kon niet wachten,
richting zomer
en zomerse gedachten
wanneer de zon, pas laat,
haar ogen sluit
De zomer,
met altijd te weinig uren
waarin wij,
in zwoele zomernachten,
diep elkaar in d'ogen turen
En dan, verstild,
staat het uur te wachten
op ons
wanneer het in de koude winternachten
weer stil en ongemerkt…
Ik wil zo graag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 Ik wil zo graag
Zo ontzettend graag
De doodgewone dingen
"Die" doodgewone dingen van het leven
Gewoon weer kunnen doen
Net als vroeger
Net als toen
's Avonds een blokje om
Even langs de bakker
Uren kletsen met vriendinnen
Spontaan aan een schilderij beginnen
Op de Bonnefooi met de tent op reis
Genieten op een terras met heerlijk sorbetijs…
circle of life
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
588 Jij
toen
in die kamer
van het witste wit
en ik
het kind
met nog vele zomers te gaan
jij
die nog vader moest blijven
hoe ze toen bloeiden
daar buiten
de rode rozen
augustus
trok nog een keer
alle registers open
en daarna
dat zwijgen
van de uren
waarin vroege herfst
lag ingesloten
Zoveel later
danst in een huis
vol kleur…
nachtbraker
netgedicht
3.3 met 40 stemmen
412 het is merkwaardig
hoe slim en gluiperig
de dag naar nacht
verandert door zich
donker te kleuren
terwijl de uren
dezelfde value houden
ik ben lang meegegaan
vroeger opgestaan
eerder naar bed gegaan
maar ik kwam mezelf
weer uitgeslapen tegen
heb de strijd opgegeven
zit nu aan koffie en brood
voor anderen lijkt
dit een veeg…
Nachtbraker
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
359 het is merkwaardig
hoe slim en gluiperig
de dag naar nacht
verandert door zich
donker te kleuren
terwijl de uren
dezelfde value houden
ik ben lang meegegaan
vroeger opgestaan
eerder naar bed gegaan
maar ik kwam mezelf
weer uitgeslapen tegen
heb de strijd opgegeven
zit nu aan koffie en brood
voor anderen lijkt
dit een veeg…
Nachtbraker
netgedicht
3.3 met 40 stemmen
331 het is merkwaardig
hoe slim en gluiperig
de dag naar nacht
verandert door zich
donker te kleuren
terwijl de uren
dezelfde value houden
ik ben lang meegegaan
vroeger opgestaan
eerder naar bed gegaan
maar ik kwam mezelf
weer uitgeslapen tegen
heb de strijd opgegeven
zit nu aan koffie en brood
voor anderen lijkt
dit een veeg teken…
Zwembad
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.830 Buurman groef een gapend gat
in zijn achtertuin
Daarin plaatste hij een zwembad
en dat kostte hem een fortuin
Buurman had geen zin meer
om naar het strand te gaan
Want om daar te komen
moest hij uren in de file staan
Die nacht werd buurman wreed gewekt
door krassend krijsend schreeuwen
Want op het water van het zwembad
dobberden wel…
Die dag...
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.914 Wij hebben, leek het, uren voor het hek gestaan
en 'k voel nog wat onze vingers met elkander deden.
Wij waren veel te laat weer thuis. Je ouders ongerust
en mopperig. Het eten koud; het vet stond stijf in 't bord.
Vanmiddag blijf je maar in huis, zei Moeder kort.
Wat kon het schelen! Wij hadden toch, heel schuw, gekust?!…
Despacito.
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
578 Fluister duizend schattige woordjes in je oortjes rein
Samen alles doen, uren aan een stuk en net dat is uniek en fijn.
Wat poetsend fluitend - Despacito - en je kirt van deugd en lust
Uitwenen, lachen soms een heftige begripvolle zucht die toch kust.…
ik zal ze stapelen
netgedicht
3.3 met 51 stemmen
34.608 keien
stenen voor mijn graf
wil de wereld laten zien
hoeveel ik om dit leven gaf
de meeste vind ik op
mijn pad, zij vallen op
in kleur een enkeling door vorm
ze liggen daar al eeuwen lang
trotseren regentijd en storm
hun scherpte heeft
veel levens afgerond in
het onbegaanbare betreden
ze zagen jeugd en onverstand
en ook de laatste uren…
Vangnet .....
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.237 Dans duister dans,
waar lichte voeten net
de grond niet raken
en ijle lucht kou opvangt,
schenk ik jou mijn lach
pluk ooit verloren zinnen
uit verdwaalde lucht,
zucht uren naar morgen,
blaas wolkjes naar onze tijd
samen klimmen we hoger,
tot onder de regenboog,
daar waar gekleurde letters
liefde dichten, schrijven
veren hemelsblauw…
Je bent zó mooi...
hartenkreet
3.4 met 20 stemmen
1.853 Uren kan ik van je dromen
Mijn ogen strelen je zacht
Je bent mijn heimelijk zoet
Een gevoel zó zalig lekker
Dit is wat verliefd zijn met mij doet……
bloemen in prikkeldraadgroen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
928 ik heb ze gezien
schoenen en wat laarzen
de voeten miste ik
ze zijn toch ooit gedragen
zocht sporen
in barakken en kampen
voelde de kilte
ondanks talloze lampen
las op de muren
de wanhoop van toen
ze doodden hun uren met
bloemen in prikkeldraadgroen
vloeren zijn versleten
en deuren kraken hun
het eindeloos vergeten
als de wind ze…
verpakt in wat rood
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
846 nog luiden klokken
in de dorpen het weten
lopen boerinnen met eten
verpakt in wat rood
naar de koelte van bomen
vlak langs de sloot
boodschappen tijd voor
hen die de uren vergeten
in wijding aan werk
de handen zo nijver
zichzelf niet wetend
in een toomloze ijver
donkeren klanken van rouwen
tingelen trouwen en luiden als
geestelijke…
zus (voor marieke vos)
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
6.217 laat ik je wat vertellen
over in stilte uren tellen
over luidkeels roepen in de wind
over het wachten op weinig
als een kind
over hoe ik naar mezelf zocht
en toen ik me tegen kwam wilde veranderen
hoe ik ben verdwaald op die tocht
maar me weer vond in de anderen
hoe ik woorden bedacht
maar de stilte niet vinden kon
hoe ik me gelukkig waande…
Eventjes,
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
1.293 Diep kijk ik in jouw ogen,
seconden lijken uren.
Even kruisen onze blikken,
tijd lijkt even stil te staan.
Iedere beweging, elke adem,
het ritme van je hart.
Volg ik stilletjes vanuit,
een hoekje, in de gang.
Niet luisterend naar,
de dingen die, ze vertellen,
want ik heb, enkel oog voor jou.
Even maakt mijn hart een salto.…
de ééndagsbloei te vangen
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.425 nadat ik met de regen
de woestijn bezoek probeer
ik op mijn schildersdoek
de ééndagsbloei te vangen
het zal er weer om spannen
of ik alle kleuren krijg die
de natuur voorhanden heeft
omdat ze vier seizoenen geeft
slechts uren zal een jaar
gaan duren waarin de lente
zomert en de herfst oogst, de
lange winter alles weer verdroogt…