2904 resultaten.
Loslaten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
757 Ik mis het praten
Gewoon even met jou
Heb dit los moeten laten
Voor die andere vrouw
Die jou weer gelukkig doet zijn
En voor jou de zon laat schijnen
Ik vind dit voor jou erg fijn
Ik hoop voor jou dat dit niet meer zal verdwijnen
Zij moet beseffen
Een eerlijk iemand zoals jou
Zal ze niet zo gauw meer treffen
Die vindt ze niet meer…
Op weg naar het Noorden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 langs de Scandinavische kust
de Noordpool bereiken en kijken
of de vlag van zeventig jaar
geleden er nog staat ondanks
het geweld van wind en kou
Aan de rechterkant maakt een straalvliegtuig
onderweg naar Noord-Amerika zijn sporen
hoog in de lucht van gemiste, onbegrepen kansen
De koude doet de ogen tranen
een ijsbeer slaat schommelend
verdwijnend…
Rook op het water
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
628 ze priemt en straalt en duwt vanonder
laat zo het dikke rookgordijn verdwijnen.
zo krijgt het plekje langs de waterkant
terug zijn kleuren en zijn schoonheid.
en zingt de zwaluw aan het oeverland
opnieuw zijn lied... in heerlijkheid!…
Net even anders
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
539 ik kende
het probleem
wilde jou in steen
met houwen
boren en vijlen zag ik
rondingen verdwijnen
nog even hier
een stukje daar
het was nooit klaar
jouw massa verdween
precies daar waar ik
wilde dat het verscheen
maar dan helaas
net even wat
anders dan voorheen
ben er niet uitgekomen
jij bent en blijft nog steeds
het beeld…
Zomerzonschijnen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
401 binnen gedreven
dwars en
tegendraads
maken een
lachertje van zon
die normaal
stralend staat
boven zoute
zee en luchten vol
zoetwaterregens
die vluchten
in de vallende
half doorzichtig
gordijnen
en verwaaiend
zand van het
strand meevoeren
naar het duinse
helmgrasland
dat chaos opvangt
en groen golvend
badgasten laat
verdwijnen…
Iedereen Even Rijk
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
451 als ik om me heen kijk
zie ik goud in zonnestralen
zilver blinkt in de schittering
op het water
brons gelegen
in het oude bos
en de bomen vol fruit
geven ons robijnen
iedereen wint
zoals ons ooit beloofd
ook al zullen we
eens weer verdwijnen
we zijn zo lang door
de mooiste juwelen omringd
bewaar ze in je hart en hoofd
besef iedereen…
paniek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
417 wat als je adem reikt
tot aan het slotakkoord
je hart haar kloppen
zoekt in de doolhof
waar angst geen uitweg kent
de moesson zich laat gelden
op delen van het lichaam die
je bijeen houden, verstikking
in beleving en geen stem die
je tot een zuchtje wind kan temmen
minuten raken uren waar
kwartieren vluchtig in
seconden verdwijnen,…
jouw hand
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
172 als bij het afdalen
van een kiezelpad langs een kust
een zelfgekerfde wandelstok
in jouw hand
de klok van een kapel
klinkt op jouw bevel
of bij het opstijgen
van dat maakbaar land aan die zee
het aangepaste vleugelplan
van jouw hand
de zon aan de hemel
zakt in haar zetel
en bij het verdwijnen
van elk groene blad van de struik
die…
Toverpracht
hartenkreet
3.6 met 18 stemmen
2.029 dwalen
Hoge bomen bij elkaar
Hun toppen laten een straal van
Zonlicht door die flitsend tussen takken
Het gebladerte verwarmt
Met de stappen die ik zet
Voel ik de schaduw dan de zon
Mijn ogen toegeknepen
Laat ik mij als een kind zo vrij
Weer draaien in de wind en droom
Een toverpracht van kleuren
Doen al mijn twijfels die ik heb
Verdwijnen…
Ik wil wel eens...
hartenkreet
3.7 met 22 stemmen
1.473 Maar altijd, net op het randje
zie ik de zon weer verschijnen
de lucht weer opklaren
en de wolken weer verdwijnen.
Dan kan ik weer lachen
ook door mijn tranen heen
voel weer de warmte van liefde
en het licht wat weer scheen.…
Doolhof
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.052 Ik huil mijn leven lang
zonder tranen
en zoek een eenzame weg
om door dit doolhof te geraken
Telkens vind ik een kleine opening
en wil ik gehaast de aarde raken
De hemel regent dan blije dagen
meer dan ik kan verdragen
Maar dan verdwijn ik weer
in het klaaglijk geluid
van de regenzang
en word met elke druppel oh zo bang
Ik wil rennen door…
Dromen
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.974 De duistere wolken uiteen gaan rukken,
En het donker voor immer laten verdwijnen.
Ik wil met jou nog zoveel dingen,
Maar rest ons nog de tijd daarvoor?
Van geluk kan ik wel zingen.
Jubelend als eenmanskoor.
Maar wij zijn net als zoveel stellen,
Nuchter, en met beide benen op de grond.…
Entre les tous de la mémoire
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
863 Vastberaden gaf ze me het beeld
en ik keek op
en zag de vrouw weer verdwijnen
in een meisje op het schilderij.
die zei:
"Het leven wordt geen moment
langer of korter.
Het zijn onze herinneringen
die bloeien en verdorren."…
in een zucht
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
778 daar waar dromen in nevelen vergaan
sterren verdwijnen als zachte gloed
verdriet gaat schuilen voor donkere nachten
verborgen tranen in stilte wachten
zal een hart op zoek naar liefde
hoopvol zuchten in het verlangen
dat in geborgenheid van dromen
de nacht haar kleuren verliest
zodat hoop in het ochtendgloren
verdriet in zachtheid omhelst…
Witte doden
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.736 (verslaving & dood)
jouw verlaten zand woestijn
is decorum voor valse goden
in een zee van witte doden
waar hun resten zouten zijn
waar de duinen lijnen
in de hete luchten
nog trillend zuchten
en plots verdwijnen
waar het water de wond
verdriet en het bloed
kruimelt of niet bestond
waar jouw droge schreeuw
slechts de nagalm vond…
in een zucht
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
1.083 daar waar dromen in nevelen vergaan
sterren verdwijnen als zachte gloed
verdriet gaat schuilen voor donkere nachten
verborgen tranen in stilte wachten
zal een hart op zoek naar liefde
hoopvol zuchten in het verlangen
dat in geborgenheid van dromen
de nacht haar kleuren verliest
zodat hoop in het ochtendgloren
verdriet in zachtheid omhelst…
Nachtregen
netgedicht
3.7 met 43 stemmen
15.968 zie de lichten halo's glijden
over natte straat kasseien
't zijn manestralen die wenen
om hun verloren schijn
baar niet voor diegenen
die toch verloren zijn
enkel de verscheurde wolken
die grijze hemels bevolken
treuren zo gelaten bedroefd
in plassen die deinen
totdat het niet meer hoeft
en rimpels verdwijnen
zelfs de kringen…
Buitenveldert
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.748 Hoe kan het zijn dat ik die
toch mijn eigen dood
niet vrees – integendeel –
zo hartverscheurd en zo
intens vol pijn kan staan aan
deze kuil waarin nu jouw
vermoeide lijf zal gaan verdwijnen
en dat ik toch na al die
doden weet dat dit geen laatste
rustplaats is maar slechts de nette
opbergplaats voor stoffelijke resten
dat jij bevrijd…
een warm gevoel!
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
2.077 gevoel gleed door me heen
en voelde het meteen de vonken sloegen over
maar doofden weer door de bel
in de lessen waren mijn gedachten bij jou
en wachtte de uren af zodat ik die blik weer mocht ontvangen
meer zou ik wel willen maar durf het niet te vertellen
de liefde die ik voor jou voel zal ik nooit met je kunnen delen
uiteindelijk zal het verdwijnen…
Wolken
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
2.568 De wolken boven mijn hoofd
Vormen een verhaal
Dat ik niet lezen kan
Zo eindigt het spel
En verblindt me een ogenblik
De wind laat het voorgoed verdwijnen
Mijn voeten staan op de grond
Maar ik vind geen vaste aarde
Hou me vast
Ik ben bang meegesleept te worden
De glimlach duurt al zo lang
Het lijkt te veel op geluk
Nog even en alles…
Ik mis je zo
hartenkreet
2.7 met 44 stemmen
3.001 heimwee zo groot
de hele dag
gedachten aan jou
spoken door mijn hoofd
ik kan gewoon
niet meer wachten
weer bij jou te zijn
vannacht was veel te kort
warm en veilig
altijd voor mij klaar
zorgen verdwijnen
bij jou de hele nacht
beloof mijzelf plechtig
jou vanavond extra vroeg
op te zoeken
daar droom ik nu al van…
Op het verkeerde been
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.965 koord van verlangen
steeds weer dagdromen over de tijd
verliefd, zorgeloos en onbevangen
De wens dat het ooit weer zo wordt
hangt als een waas om mij heen
maar elke keer als ik mijn hart uitstort
zet het mij op het verkeerde been
Nee, de muur zal mij blijven omheinen
totdat mijn leven hier op aarde over is
ook de hoop zal langzaam verdwijnen…
Het passionele vuur
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
3.214 Jouw vlammen mogen eeuwig branden
Verwarm mijn ziel, verwarm mijn handen
Laat mij voor altijd bij jou zijn
Het vuur vervaagt en wordt al klein
Jij bent het waar ik naar verlang
Het vuur maakt mij totaal niet bang
De vonken van verwarmd genot
Ik ga er langzaam aan kapot
Vonken die spontaan verschijnen
Zullen vaak ook snel verdwijnen…
Hij is verliefd
hartenkreet
4.6 met 19 stemmen
2.010 Met haar mooie blauwe ogen
En haar felle witte lach
Maakt zij midden in de winter
Een mooie zomerdag
De zon die gaat weer schijnen
Als ik haar iets omhoog til
Mijn hartslag wil niet verdwijnen
En staat geen seconde stil
Ik blijf constant in beweging
In mijn hoofd zit ik bij haar
Het liefste was ik niet alleen
Maar met zijn tweeën bij…
Doorheen de grijze wolken
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.346 Maar och, je treurt toch niet om wat nog komen kan,
maar evengoed verdwijnen als de sneeuw bij zon;
je kijkt toch verder, waar het al begon
en weet toch ook dat droefheid nu en dan
eenieders deel is in dit korte leven
maar dat er steeds nog zoveel schoonheid is gebleven.…
je schillen gepeld
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
709 ik schop
de bladeren los
zoek zomerin verdwijnen
wil in
de oogst de zon
weer warm zien schijnen
heb vruchten geteld
je schillen gepeld
en samen genoten van
je langzaam ontbloten
je sluierde lang voordat
Amor de roos had geschoten
de winter wordt zacht
gekoesterd door zinnen die
af en toe branden van binnen
en knoppen…
Gescheiden
hartenkreet
2.5 met 22 stemmen
2.254 De tralies die ertussen staan,
zullen niet zomaar weggaan,
zullen niet opeens verdwijnen,
ze blijven hen omheinen.
Twee zielen, een gedachte,
blijven naar elkaar smachten,
steeds kijkend naar elkaar,
de liefde o zo voelbaar.…
Angst.
hartenkreet
4.6 met 17 stemmen
2.094 Jij maakt me met je komst echt niet blij
Ik wil jou echt niet in mijn leven
Want jij hebt niets moois te geven
Angst...ik wil zonder jou naar morgen
Zonder pijn en zorgen
Ik vraag het je nog een keer
Verdwijn A.U.B want je doet me zeer.…
Zwaan
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.608 Langzaam zweeft zij over het water
richting de horizon waar de stralen
van de zon in de diepte verdwijnen.
Eenden kijken trots de zwaan na
“het is er één van ons,” zie je ze denken.
We kropen dezelfde dag uit het ei
dat schept een band, een drijvende band.…
Waar gods water erodeert
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
809 we bouwden bruggen
hingen kabels aan pilaren
wisten kloven die gescheiden
waren te verbinden
ravijnen te verkleinen
die in licht nog dieper
schijnen omdat de aarde scheurt
en donker laat verdwijnen
zo konden jij en ik
elkaar weer vinden
in een landschap
waar gods water erodeert
hebben geleerd elkaar
de hand te reiken in het
samen…