2730 resultaten.
hun maagdelijke vlucht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
645 zacht ruisen gedachten
hun maagdelijke vlucht
ontelbare kleuren
geuren de lucht
verwarmend geluk
want liefde is zon
op vleugels die strelen
in ogen die nooit gaan vervelen
zij spreken de taal
die we beiden verstaan
waarin onze passie
zich eindelijk laat gaan
ik wil je verwennen
in warmte van samen
zullen mijn handen je
eindelijk…
requiem
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
612 het tocht in het oude huis
ik lig wit en stil
er staan kraaienpootjes
naast mijn ogen
hoor ik vleugels klapperen
het sneeuwt in het oude huis
het moet wel het is koud
er groeien sneeuwklokjes
hoor ze luiden
de wind zingt
hier leg ik mijn zakdoekje neer
en gaat de kring rond
het esdoornvleugeltje valt
in de tuin loopt een engel
ik…
laveren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
459 het poreuze laveert
tussen leven en
brisante stilte
lawaai en papier
tussen broze woorden
en een zwevend
teken op vleugels
van het licht
het poreuze rust
op breekbare
takken tussen
leven en dood
laveert als een
danser tussen
woord en beweging
het poreuze vaart
doorzichtig door een
smalle zee heen en
weer tussen leven…
ochtendlicht
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
651 in wit gesponnen
ochtendlicht zweefden
twee vrienden voorbij
zomerlicht speelde
door hun wilde haren
er was het onhoorbare
droeve koeren van duiven
droomde je toen een
vogel zijn vleugels
spreidde?
jou meenam in zijn
vogelvlucht toen
je ogen naar binnen
keerden en braken
alsof je droomde?…
KLEINE GROOTHEID
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
545 Door luchtig eikenlover
dalen vleugels zonlicht
op groepen bosanemonen
hun verblijdende witte kleur
glanst en spreekt van
zuivere wil tot teer bloeien
en ontembare kracht
om na gezamenlijk vergaan
en verborgen wachten
steeds weer opnieuw te leven
in sommige kroontjes
vertoont zich wat ijl roze
een schier verdampte wijndruppel…
Boze Engel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
431 Dicht bij elkaar
Jij bent zo lief
Het legde knopen in mij
die nog niet helemaal los zijn
Ik was een reddende engel
die nog niet gewend was
aan haar lichaam, een kind
dat wel de hemel, maar
nog niet de aarde kent
Het herhaalde zich
In mij groeide boosheid
Onmachtige afkeer
Het herhaalde zich
En met anderen
Ik verloor mijn vleugels…
reis naar huis
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
483 luister zei ze
in het voorbijgaan
tranen houden je ziel groen
laat de waarheid naar buiten komen
het leven heeft je elk moment
iets te vertellen
richt je blik op deuren en ramen
laat muren en stenen links liggen
bedek je vleugels niet met goud
je zou niet meer kunnen vliegen
tranen houden je ziel groen
luister zei ze
in het voorbijgaan…
Het geluid van de uiterwaarde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
382 de verstikkend hete zon
..de koekoek roept niet
naar het nest, maar
om mij te attenderen
op de paraderende
Canadese kuikens
en de knobbelzwaan
die zijn kop in het water steekt
..het zoemen van mensen
en van die dingen
irritant op de achtergrond
wringt met het natuurlijke
van de bijen die vrij zijn
als zij mij ontwaren
..de vleugels…
Engel
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
2.397 Spreid je vleugels en
bedek mijn pijn.
Leid me nu nog maar eventjes verder,
morgen begint een nieuw refrein.
'k Ben van jou gaan houden,
het heeft wel eventjes geduurd.
Laat ons nu samen gaan
en zoeken naar een waardevol bestaan.…
Droom van ’t Italiaanse meisje
gedicht
2.5 met 525 stemmen
63.804 De rijder en z’n paard, ze zullen zeker komen
daarom oefen ik m’n vleugels in ’t ruisen
daarom is m’n bed zo zacht
we zullen luisteren naar ’t geluid van de regen
op ’t golfplaten dak
maar misschien is z’n bus wel blijven steken
in de modder zoals laatst
hoe vind je eigenlijk m’n lippenstift?…
en nu ?
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
2.398 Als de vogels vloog jij naar het zuiden
terwijl ik de klokken al had horen luiden
Al die vrijheid opeens gaf jou de vleugels
niet meer vast niet meer in die beugels
En nu... nu ben je weg en kan ik je niet meer vinden
jij en ik die elkaar zo beminden
zoeken doe ik nog steeds tot ik niet meer kan
wat moet ik dan?…
Vliegen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.146 Op een rotsblok vol mos
Stond hij met de handen los
Schrapend naar de laatste stappen tot
Zich overgeven aan een duizelingwekkend lot
Toen daar een adelaar van boven
Een duikeling maakte op de wind
Hij kon zijn ogen niet geloven
Die buitelende vrijheid als van een kind
Sierlijk gleden vleugels langs de stenen
En scheerden ijlings langs de…
Licht gedragen
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.292 Zwerven
Langs de helderheid
Van zacht gestreelde ogen,
Druppels zon in het licht ontstoken
Zwerven
Langs de geur
Van een pas beminde huid,
Blaadjes roze in passie ontloken
Zwerven
Langs de glans
Van een blozende, speelse mond,
Vleugels vlinder in de wind geopend
Zwerven
Langs de rust
Van het gevoel van eeuwigheid,
Tintelende tranen…
Blinde Vlucht
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
1.077 De vlinder vliegt onwetend
met gekleurde vleugels
als een paard zonder teugels
vrij en ongeketend
de hemel tegemoet.
Onbewust van schoonheid
noch van broosheid
zit hij op bloemen te pronken
voert zichzelf dronken;
nectar in overvloed.…
Wake
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
1.615 er drijft een vogel in de sloot
een witte zwaan, haar vleugels beven
zij werd in opgeschrikte dreven
getroffen door verboden lood
haar veren kleuren langzaam rood
dan roept ze met haar hals geheven
en landt de vogel in de sloot
die innig met haar is verweven
hij blijft haar in haar ademnood
voortdurend porren om te leven
en is de hele…
Zoveel in eeuwigheid
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
728 laat mij verblijven
enkel en alleen
op de zachte toppen
van je vingers
laat me niet stijgen
noch dalen
in dromen licht van toon
ik wil ontwaken
in de rust van je morgen
in mooie woorden zonder schroom
laat mij
je handen vullen
met alles wat vleugels heeft
in lage en hoge wolken
waar vertrouwen wordt gestreeld
ik wil verlangen…
Liefde is zijn
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.319 Hoe kon ik worden
ik ben in jou
Wij zijn bestemd in samengaan
Liefde is de zachte wind
onder je vleugels
het begrijp van waarheid
zonder woorden
Doorkruis de hemel laat
liefde heilig zijn
Dit gedicht is geschreven voor het huwelijk van
Ruud Linssen,dichter en schrijver, met zijn grote liefde Roos.…
Verblinding
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
406 ik heb je
nooit zien vliegen
toch heb jij altijd
vleugels gehad
je danste en liep
zonder de grond
zichtbaar te raken
liet elegantie je dragen
ook de bewonderende
blik van de mensen
gaf jou de spirit om
zwaartekracht te temmen
daar waar
zonlicht jou
schaduw gaf koos
jij de zwevende pas
op de rand van
contrast wist jij
verblinding…
Gebroken hart
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.520 haar ogen
Eindeloos ver
verbleef haar blik
vertoefden
haar gedachten
Eenzame roos, zo
onbereikbaar dichtbij
In haar hart schrijnde
een traan
een smart
die niet wou wijken
Ze vertrouwde het me toe
op een avond
in het amberschemer
van een bruine kroeg
Verloren voelde zij zich
Broos en weerloos
als een zijden vogel
wiens vleugels…
De bondgenoot
netgedicht
4.2 met 33 stemmen
726 peyote kauwende droge tong bitterslikkend
slaat hij zwetend achterover in een eeuwige drum
geverfde vederdans een knetterend vuurwerk
hij slaat zijn vleugels uit en stijgt op
laat zich meevoeren op warmdragende luchtlagen
genietend zoekt hij naar een prooi
dan landt hij op een nest en rust
de volgende morgen wordt hij wakker
klautert met…
één klein veertje
netgedicht
4.7 met 27 stemmen
1.154 zo zon, 's morgens
je lach, beminnen
de wind in je naam
op speelse armen
pasgeboren
de krokusstilte
de tijd rond dauw
mijn hart, het linnen
de regen, zo goud
je haren vol vogels
de ochtendzang van
vier seizoenen
mijn liefste uur
zo zonder haast
je ogen ademen
vlinders op bloemen
ik dans met jou
verbonden vleugels
een…
Aldus sprak het zwarte gat
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
774 Voor mij op de grond
een krant
lege fles
papier
zwart gat ondekt,
Te gek
gek gekras in de nacht
tast in het duister,
Krachtige katachtige
ogen
prachtig,
Kijk in de zwarte gaten
er in
willen bijten
er door heen vliegen
met verf besmeurde vleugels,
Vallen
op de grond
een krant
lege fles
tekst op papier,
Start een revolutie…
Queeste II
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.111 Laat ze gaan
Het zijn maar eenvoudige insecten
Ze volgden één voor één tot het hemeldak
gevuld was met de kleuren van schoonheid
en van vruchtbare levenslessen, tot zij kwam
als slot, met een schedel op haar vleugels…
Herfstmorgen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
581 een mooie bloem
wat eenzaam ogend
aan de graskant
van de sloot
wiegend
in de wind
een laatste hommel
drinkend van de nectar
tot de herfstregen
hem verstoord
een vlinder
die nog even dartelt
de vleugels gespreid
een vrouw die in de vroege morgen
haar venster opent
zichzelf goede morgen wenst
een kushand toe glimlacht
aan het nieuwe…
Een vleugje thermiek
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
416 ik heb je vleugels gezien
in een hemels blauwe vlucht
tegen de wit koude lucht
met randjes rood
gaf jij je bloot
na het moeizame ontwaken
waarin jij eerst
het gewiekte stel warm
en luchtwaardig moest maken
een eerste stijgen
om in de opkomende zon
al een vleugje thermiek te krijgen
ik zag je gaan
de ultieme vrijheid tegemoet…
droom me
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
835 droom me, laat mij schuilen
in stilte
onder je weidse vleugels
laat ruimte mij oplossen
wanneer ik val
zonder horizon, vrij van gedaante
om op zilveren oevers te ademen
een nest bouwen
zal ik
met tedere wolkjes en gouden zonlicht
voor jou
adem van mijn adem
roep mij niet meer
als schaduw van onvergankelijkheid
maar
draag me…
Wie met de zon danst
netgedicht
4.9 met 43 stemmen
1.053 Wie met de zon danst
als een kind
in zomers die
als bladeren verwaaien
kan verdwalen
op de wind
tot aan het graf van
een winterse dood
zal ik de mantel van
herfstvlinders dragen
met vleugel-ogen
zonder vragen
mijn schaduw
vooruitwerpen
in de tijd
waar ik het licht
kan vangen dat
paden plaveid
om rozen te kweken
want geuren worden…
Nog aanwezig ?
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
789 "Liefde meet zich vleugels aan
om in vrijheid te ontsnappen."
Vergilius.…
Vol vertrouwen
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
829 In elke vezel van mijn lichaam
voel ik het verlangen, als een
vogel de vleugels te spreiden
met jou samen weg te vliegen.
Vol vertrouwen leg ik alles
in jouw handen om te gaan
naar zon sterren en maan
waar we elkander toebehoren.…
Vlinders.
hartenkreet
4.7 met 36 stemmen
1.801 In de schemer hun vleugels gesloten.
Een heldere nacht.
Een sterrenhemel.
Stilte...…