2801 resultaten.
Tekens?
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
702 tussen slaap en ontwaken
Twee lege kopjes op jouw nachtkastje
Misselijk, ziekmakend, om te kotsen
totdat ik leeg en rillend achterblijf, eenzaam
Dromend van mijn rode haar
dat ik pluk voor pluk kwijtraak
totdat er overblijft, stille paniek
Een eenzame duif die overmoedig
dichtbij landt, de boodschapper
Jij die langskomt om te troosten
met de kaart…
Nikki
netgedicht
4.0 met 30 stemmen
1.275 maar
te zwijgen;
"daor kunde ge eindeloos naor ture"
bij druilerig weer
in de kiosk op de markt
wordt zij door het volk toegejuicht
de burgervader,
zeer goed geluimd,
doet de loftrompet haast
eindeloos schetteren
waarna zij zwaaiend en roepend,
ontelbare malen,
in de gewenste dankbare
houding buigt
Rooi staat weer op de kaart…
Zo dicht bij Kerstmis al...
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
672 De kaarten en de pakjes zijn gekocht
maar haastig lopen mensen door de straten
alsof er ongezien toch iemand achter hen
met wapens of gevaarlijk spul hen voortdrijft.
Waar is de vrede die we allen zoeken?
Waar is 't geluk dat wenkt en wordt beloofd?…
Erwtensoep
netgedicht
3.8 met 28 stemmen
6.165 de steiger voor ons zomerhuisje
de soep genoot een faam tot ver achter de dijken
men reed er graag een plas voor om of kluunde zich de bramen
een enkeling trotseerde een nat pak onder de brug
slechts éénmaal is zij ingegaan op een verzoek om het recept
een vage kennis wou het sturen naar zijn zuster in Amerika
in de lente kregen we een kaart…
eerbied voor een knoop
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
853 Gordium in het voorbijgaan
gewezen daar zit 'em de knoop
van de bij Jupiter geëerde wagen
al eeuwen in die tempel opgeslagen
Alex had er geen boodschap aan
- hoe simp'ler de eerzuchtige geest
hoe wilder eerbiedigt het beest -
en hakte hem meteen door
zwaaiend met zijn zwaard
Dat was wat de grieken schreven
met hem in oorlog van de kaart…
El pueblo blanco*)
gedicht
4.7 met 94 stemmen
9.494 *) El pueblo blanco ('Het witte volk'): klein dorpje hoog op de kust van Andalusië met een roemrucht verleden, nu bijna van de kaart verdwenen.…
jij dronk het tegenlicht
netgedicht
2.6 met 36 stemmen
2.204 versmald en turend raken je ogen
de oever die de vergetelheid omheinen
en jij naar ‘t einde staart waar de zon
herleeft in haar compassie, doch het late
maanlicht schrobt de nacht voor zich uit
en stapelt hoop op afvalbergen woordenhoog
jij lijnde de grenzen op je kaart
en scheurde de evenaar in twee, jij kan
niet houden van een wereld waar…
Mens
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
697 Kan tegelijk in zeven sloten lopen
Blijft koppig wedden op ’t verkeerde paard
Laat knollen voor citroenen zich verkopen
Speelt tegenstanders zomaar in de kaart
Loopt in een val met beide ogen open
Denkt: och het loopt waarschijnlijk niet zo’n vaart
Kan tegen beter weten blijven hopen
Is al met al nogal beklagenswaard
Laat desalniettemin…
Koning Sepp
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
605 Baas Blatter behoort tot het soort fossielen,
dat niet in een museum moet worden bewaard,
maar het veld af moet met een dieprode kaart
en horden woedende fans op de hielen.
Doch Koning Sepp lacht om ieder relletje
Ach, zeur niet zo! Het is maar een spelletje!…
De blaadren rijzen door de stugge nevel
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.910 Want wij zijn arm, en knagen aan ’t verleden,
en spelen met de kaarten van verdriet.
Het schoonste sprookje stelt ons niet tevreden,
en door de nevel lokt de toekomst niet.…
Voetbal.
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.100 De dader krijgt een rode kaart
wordt onder geloei gek verklaard,
hij moet onmiddellijk van het veld
omdat hij een speler heeft geveld.
Soms winnen de blauwen dan de roden
na het schoffelen onder de zoden,
de ene club wint de ander verliest
geef mij maar een boek alsjeblieft.…
Oneindige beweging
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
497 te drukken
in een neerslachtigheid, de leegte als gewelf,
de stilte van gedachten
ze zijn ervan doordrongen,
het bloed ijlt door de longen
om de allerlaatste vezel te
verleiden tot de levenshonger,
uit de ongeslepen uurwerk van de ziel
en op de draaischijf van het tijdswiel,
die ik in een oneindige beweging aandrijf
die opnieuw in kaart…
Smerig
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
855 lijden
Wie ben ik maar ik denk van ja
Schoentje wrong, enge angsten dik vet troef
Vallen hier toch net twee dikke politievrouwen binnen
Ze kwamen net uit het ei gekropen
Bleken ook niet zo snugger of onderlegd
Blijde boodschap dat ik drink, iets nieuws onder de zon
Met een ziekte wordt niet gespot wisten de wijsneuzen te zeggen
Ik vet van de kaart…
Zo'n dag als vandaag
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
578 Op zo'n dag ga ik ademloos
de weg waar ik werkelijk van hou,
navigerend met de kaart van mijn hart.…
De tijd rijpt tot een ijskoud begrijpen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 handen beven
beroofd van warm leven
in 't gewoel zonder warm menselijk gevoel
we hebben geen keus het verderf
dreigt als Goliath de Reus
De troostende hand overweldigd
beroofd van zeggingskracht
Een gebroken veer
De vlam laait op
hoop verdrijft de
schaduwen van vleermuizen
De tijd rijpt tot een ijskoud
begrijpen
nog niet in kaart…
Vuurvogel
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
289 Het achtergrondgebruik van satellieten
in ondergrondse bunkers in de bergen
zal volgens bronnen meer dan
de limieten
aan opgewekt uranium
verbergen
nauwkeurig brengt moshad
alles in kaart
daar is de fbi bij vergeleken
een kleuter die met vliegdekschepen vaart
wiens moeder enkel wacht
op bibi's teken
op het uur u, na jaren voorbereiding…
lastpakdieren
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
292 woorden af te vuren
daar het begon met
het geblaat
der wezenloze schapen
De afstand vergroot
in een tijd die lijkt
op wat verleden zou moeten zijn
volgens de ene overlevering
een ander verandert
de standaard redenering
langs glijdende schaal
in hoge vaart
wat vrijwel altijd resulteert
in het bijten
in de eigen staart
maar de kaarten…
kust krokussen met natte sneeuw
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.743 de regen striemt
lente is verhaal
gaan halen en de
winter is weer terug
keert zijn rug
de zon toe en
kust krokussen
met natte sneeuw
als het licht
verdwenen is
bevriest hij snel het
geel van de narcissen
moet gissen naar
de tijd die hem zal
kooien als hij door de
warmte gaat ontdooien
hij heeft de mensen
lang genoeg verveeld…
Herfstlied
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.237 Nog dansen de elfen
dit herfstig lied en zweren bij groen
geel bruin en vurig rood
dat tussen nu en elke nieuwe zucht
de schoonheid van het blad
bewaard
daar soms, een enkele keer
- al sloffend door een
krakende zee - er nog één
hangt
trillend in zijn naakte zelf
maar volmaakt
is wat de wandelaar raakt,
verblind
of bijna achteloos…
warmte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.704 27 12 1989
je graf is een zwarte steen
met flakkerend kaarslicht
in een nevelige tuin
verkeer raast langs de heg
letters lees ik niet meer
de tekst is nietszeggend
alleen herinneringen spreken over
geborgenheid en liefde
waarvan het gele kaarslicht
het warme symbool is
het licht op die
natbesneeuwde steen
verwarmt hart en handen…
Geelt de duinen weer
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
657 je geelt
de duinen weer
ik zoek de bloemen
die je raakten op de
foto's die we maakten
van ons paradijs
ik loop
de route na waar
jij in diepe dalen
het konijnbewegen
feilloos achterhaalde
mij het jonge leven wees
in de warmte
waar wij dwaalden
gaf geel de richting aan
maar niemand weet waarom
wij draalden op de plaats
die liefde…
Paden geurden rozen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
775 in herinnering
kleuren geuren
vaak gedachten die
intenser zijn beleefd
een vleugje wind
vond het gevoel
heeft ons overspoeld
met hei en duinen
zag je staan in bomen
de paden geurden rozen
toen ik je vond tussen
het geel van hoge bloemen
je bloeide grandioos in
het speels van leven geven
onze kleuren eindelijk beleven
in de…
Door klapwiekende muizen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
640 de maan vervleert
door klapwiekende muizen
stralen korten schaduw
tot ontkleurend duister
de grond is nog warm
als licht zich spiegelend
aan de hemel de aarde
een laatste veeg geeft
maanlicht versijpelt
in vallende schemering
een ongebroken witte roos
in geel verzachtende reflectie
roos en maan zijn roekeloos
in hun oplichtend…
Dat wat winter heet
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
624 Winter heeft
nauwelijks kleur bekend
Schroomvallig groent het
aan staken en stekken
Lente laat zich
als 'n sprookjesprinses wekken
Toverhazelaar
en 'n veel te vroege Blauwe Regen
Komen bedeesd
uit hun vergeethoek
Vegen geel en blauw
als op schilderdoek
Slechts 'n noordoostenwind
wakkert aan,stribbelt tegen
Duwt en trekt…
fluistert zomer in geluid
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
955 je raakt mijn huid
de wind waait
rimpelend je warmte
fluistert zomer
in geluid
je maakt kringen
zichtbaar achter
moegesloten ogen
vibrerend geel danst
hemel tot geheel
randen neigen rood
van het verbranden
buitencirkels zijn
aan het ontvlammen
in een vage pijn
je smelt een gat
in mijn gedachten
ik laat je gaan
met open ogen…
Nog even
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
1.607 Nog even laait het rood en geel
in oude eiken eer de bladeren vallen;
ik tel ze niet, - weet niet van hun getallen
maar zie dat het er wel heel veel
zijn, die dan andere taken krijgen:
ze worden humus voor een nieuw begin,
zo vinden zelfs de bladeren een diepe zin
en hoeven niet voorgoed te zwijgen.…
tintelingen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
776 daar zingt een hoge es
gekromd door jaren wind
boven op een bloemenlint
en langs de landweg
in een geur van peper
bloeit een lijsterbes
de witte dovenetel loert
pisnijdig naar het geel
van boter- en van paardenbloem
kijk hoe langs het ovenbuur
wit en lila de seringen
welriekend naar je ogen dingen
een liedje om te zingen
een ruiker…
zonnebloem je toch het licht
netgedicht
4.2 met 27 stemmen
1.935 ik heb mijn verfresten
bij elkaar geschraapt
in cypressengroen
mes ik gemis maar
in de verre heuvels
zonnebloem je toch
het licht dat er ook is
het glooien
weidt zich uit in geel
warmte zindert traag
en langs een schaduwhaag
spelen vlinders
fladderend het spel
ik wil je wel
een klein penseel
is toch te veel om
alle kleuren te beschrijven…
Departure
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
2.633 Zwart op geel staat daar te lezen:
Departure of vertrek
Jij vliegt weg, ik sta hier
als aan de grond vastgespijkerd.
Mijn hoofd te vol en dan te leeg;
het tochtig schiphol maakt me gek.
Koffers afgeladen, handbagage
en was je tas te zwaar, hij mocht toch mee.
Ik werd te licht bevonden.…
Met gnomen en kobolden
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
795 in kaarslicht
krult de werkelijkheid
raken vlammetje aan
mythen sagen en legenden
leesbaar in hun rode hart
het geel verwarmt
een ander vlak soms
zichtbaar in kabouterpad
waar feeën dansen en met
gnomen en kobolden sjansen
dit sprookjesachtig gaan
is voelbaar bij een volle maan
als de kaars gaat walmen en
gesnoten wordt dan geurt en…