6776 resultaten.
Schenken
netgedicht
3.7 met 101 stemmen
39.572 Uit een fles vol zwart verlangen
schenkt hij zonder enig maatbesef
zijn verdroogde glas vol slangen
alom sidderend voor zijn lef
De verstilde hartstocht komt tot leven
de passie nu ook huizenhoog
haar silhouet lijkt vaag te zweven
en hij wrijft zijn tranen droog
Heel zijn wezen nu vulkanisch
de aarde trilt achter ontkurkte gloed
elke beweging…
De nacht van de vallende sterren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
876 Bij de tweede: dat stoppe jouw verdriet,
droog je tranen, lief, huil toch niet!
Het vallen van sterren en vervullen van wensen,
wat hebben zij met elkaar uit te staan?
Niets dan bijgeloof van domme mensen,
dat hieraan ten grondslag heeft gestaan.
Over de laatste wens moest ik beter zwijgen:
ook een dichter kan tot bijgeloof neigen.…
'Een momentopname'
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.161 De wind duwt wolken naar hun bestemming,
Want als het regent,
proef ik de sappen van de horizon,
bomen dansen,
schudden takken droog en gaan,
de wereld luistert
hoe vogels spreken
en smeken om verlichting
Het is zondag,
ik ben hier,
maar waar vandaan ?…
Koffers vol leugens...
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
2.451 Je koffers staan in de lege hal
klaar om voorgoed weg te gaan
De taxi wacht in de vroege morgen
om je mee te nemen ver hier vandaan
Je huilt en zegt woorden van spijt
en je wilt uitleg geven van deze pijn
Zwijgend omarm ik je nog een laatste keer
Nooit kan ik meer je allerliefste zijn
Je tranen drogen op mijn huid
als ik je kus in dit laatste…
Kinderen die leren lezen
gedicht
2.3 met 130 stemmen
30.036 kinderen die leren lezen
zitten in lokalen
uit te rusten van
onrustige verhalen
er hangt een stilte
zoals tussen auto's
op parkeerkerreinen
en tussen bomen
en juf beklimt
het podium
met wit papier
kinderen die leren lezen
hangen letters te drogen
aan de wanden
van de klas
in de winter steekt
juf de kaarsen aan
en kinderen…
Pretletters
hartenkreet
4.3 met 26 stemmen
1.503 Ik strijk de kreukels uit mijn hart
Hang mijn tranen nu te drogen
Bleek elke donkere schaduw wit
Strooi pretletters in mijn ogen
Ik geef mijn mond een glimlach
Laat me met energie doorstromen
Gooi alle pijn en hoop overboord
Samen met mijn verloren dromen
Ik laat mijn ziel een tijdje rusten
Veel meer nodig…….. heb ik niet
Doe mezelf…
Kluns
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
942 Dan maar doen alsof hij verstrooid is
Dat lijkt zo dromerig mooi
Zo vangt hij toch wat glans
Maar binnensmonds vervloekt hij het gen
Had Adam zich maar in het klokhuis verslikt
“Zeg me dat ik een kluns ben”
Hij struikelt nog wat over hoe en waarom
En veegt de hand droog aan zijn broek…
het aanvaarden
hartenkreet
2.9 met 15 stemmen
902 Er vertoonden zich kloven aan het oppervlak
Grauwe groeven ongekend
Droog en dor ineen komend
Om uit te monden in een gapende kloof
Verwondingen met een niet aflatende pus
De geest is verbijsterd
Tijd sticht verwarring
Een koude bries doet mij rillen
De adem stokt
Verstijft wacht ik het af
De spiegel geeft geen bedrog
En wanneer ik…
Zomergroetsels van de prairie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
829 Zelfs droog verpulverd gras leeft daar
langer dan een foeilelijk bakstenen zwijgen
vastgeroeste omheining van een voorheen
aangenaam voort-
vluchtig aards bestaan…
de laatste heldenjaren
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
615 de plassen in het woud
zijn wat minder helder
hun diepte eerder ondiepte
en het spat niet meer zo hoog
als toen hij als kleine uk
zijn lijf erin liet landen
op ontdekkersvoetjes met
beslijkte kindsandaaltjes
het pad waarop vandaag
de oude grijsaard schuifelt
is geharkt en uitermate droog
met afgeschermde en versleten randen
om de dieren…
REFERENTIE
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.272 ik laat me dopen
en word door onderdompeling gewijd
het gastvrij water maakt geen onderscheid
en is bereid m'n zonden af te kopen
ik richt me op, passeer de scheidingslijn
op mijn papier, doorweekt en doorgelopen,
staat zwart op wit, in droog visserslatijn:
'dit is zijn vrijbrief, elke weg ligt open'
'waar hij zich ophoudt, dáár hoort hij…
Desdemona
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.280 Ach, konden wij teruggaan in de tijd
toen wij nog dwaalden in ons beider ogen
en blikken niet gekruisigd in mijn spijt
van tranen niet bestemd om ooit te drogen
Toen wij nog kansen raapten en bevlogen
beloftes deden aan een eeuwigheid
toen onze onschuld lag in onvermogen;
in naam der liefde trof ons geen verwijt
Het waren leugens die de…
gouden passie
netgedicht
2.0 met 30 stemmen
3.755 het moet spontaan gaan
een onverwachte bliksem
die de boom scheidt van zijn kruin
in een tomeloos verzengmoment
de schuiler tot overlever
toeschouwer van zijn geluk
ze wendt haar lippen af
zijn droge lik op stuk
voor de laatste fantasieloze poging
haar opnieuw te bedwelmen met
zijn onuitgegeven roes reeds gefaald
twee geliefden naast…
heel simpel jij
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
1.813 onderkoeld
ik ben het moe om steeds mezelf
in ‘t duister van de nacht te zoeken
want zelfs bij warmte heb ik het koud
blaas glas in bollen die mij dragen
en alle zeven uren luid versplinteren
mij zwijgend laten vallen
maar jij, jij knipt slecht met één vinger
en schrikt mij op uit ’t winterlijke sterven
verzamelt mij, hangt mij te drogen…
Vrije geest
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.364 Als de avond valt
Is hij de donkere schaduw
Als hij een blok op het vuur gooit
Is hij het droge hout
Als hij de gordijnen sluit
Is hij de stille nacht
Als hij naar bed gaat
Is hij de sleutel in de deur
Alles kan hij zijn
Terwijl de sterren stralen
In een donkere nacht
Hij denkt aan morgen
En hij is de trap naar boven
Hij zet een raam…
groen<>blauw
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
873 verzot het laatste groen uit de verfpot
in de droge bladeren wild en flets
in de knop van bloei, die licht deinen
het blauw niet verdragen, maar van verre spiegelen
ze wiegen in een vaag huilen
als wilden ze het snel weer kwijt
in versleten blauw briefpapier in elk vel
zit ook dat geel, en violet, en blauwe krijtjes
in weggewassen tinten…
Oud verhaal
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
1.298 je levensverhaal is opgetekend
in scherpe en in zachte lijnen
over de strakke droge vormen
van jouw zongetaande verschijning
mijn ogen lezen leed en liefde
zien je broze handen die ooit krachtig
maar ook teder werktuig waren
rusten in je moede schoot
recht nog de rug op verzwakt gebeente
kaatsen je ogen het leven al terug
slechts nog in…
Oude regen
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
718 vijfduizend jaar oude jager
ingevroren in het Alpenijs
teerlongen van ‘n zware roker
door bosbranden, vulkanisme
grotten vol rook, ‘n oermilieu
we evolueerden in zure regen
in mijn lijf en leden ontstaat
in korte tijd reumatische pijn
en roos die wijst op droge huid
ik denk aan de moderne mens
oermens en verstoorde balans
herstel…
Spaarbekkens
gedicht
4.0 met 30 stemmen
5.490 De dotterbloemen vallen droog
in de spiralen van het slib
eens stond het water huizenhoog
tot aan de rand van ieders lip
baggerschuiten zijn vertrokken
door verse geul in de rivier
de natuur zit met de brokken
en zucht onder een kwaaie pier
de rechte weg leidt naar het geld
en verdraagt geen puur gekronkel
spaarbekkens worden niet…
TURINGWEDSTRIJD (2)
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
553 Dat er studenten werden ingehuurd
Om ‘t eerste kaf te scheiden van het koren
Dat kregen we na afloop pas te horen
Het heeft als zand in boxershorts geschuurd
Wij, rijpe dichters, voelden ons gestuurd
Met kluitjes in het riet door junioren
Nog lang niet droog achter hun ezelsoren
Heeft grut ons werk bepoteld en begluurd
Wat weet een melkmuil…
Er fluistert een traan
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.216 plek
de schaduwen volgend
die slechts
een aftreksel zijn
van jou
naar mezelf leiden die terug
want jij bent er niet meer
En ik, ik ben mezelf kwijt
en als je nu bij me weg bent
zul je nooit
bij me weg zijn
zelfs als ik je laat gaan
als ik je ooit laat gaan
zul je nooit weg zijn
Iannes Mariatus
er fluistert een traan
over droge…
Zwerfkat
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
529 Hij hakte zijn hart van steen
in een aantal delen, dat moest
wat meer, lucht, ruimte geven
maar dat lukte natuurlijk niet,
en zijn steen was droog en ver-
kruimelde in zoveel delen!
Altijd alleen en meestal ook
zo willen leven, het leven
met anderen viel zwaar en
tegen.…
Maan
gedicht
2.0 met 47 stemmen
10.659 Alles wordt klein en zeeën stromen droog
tot op een traan, om engelen te verrassen,
verdwalend in 't gezichtsveld van mijn oog.
Ik staar door tijd en ruimte als door glas.
Ik zie mijzelf als kind, ik zie mijn vader
toen ik nog in zijn ingewanden was.
Toekomst en ver verleden schuiven nader.
Ik speel bij mijn beide dochters op schoot.…
Regenboog
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
1.708 Zachte kleur zwijgt voor even
wijl haar kistje wordt vervoerd
‘t Abrupt einde aan haar leven
‘t bloempje, leek onaangeroerd
Donkere wolken, zonnestralen
geen houdt zich de ogen droog
Een jong leven vol van idealen
glijdt weg over deze regenboog
Zware stilten en trage stappen,
ergens krast een torenuil, rauw
Zuchten die velen ontsnappen…
Verleden
poëzie
4.2 met 5 stemmen
5.036 O mijn hart was toen zo hongerig,
zo angstig en zo verlangerig,
zo droog en het regende niet,
en elke dag ging te niet.
Ik zat in die lichte dagen -
mijn hart hield nooit op te jagen -
ik zat te zien en te werken,
alles was m' als doodzerken.
------------------------------
uit: Verzen (1890)…
Boven het land
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
457 groener is als ik zou wensen
bloemen zien te kleuren in hun kleur
zwemen dennen in het bos hun zachte geur
de paden dragen zonlicht zonder mensen
als ik mij laat zweven boven vennen
waar het water krabbelt in een zucht
spiegel ik en zal mijzelf herkennen
nu siert en ademt hemelsblauwe lucht
wolken die hun noodzaak onderkennen
willen droge…
Water
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
552 Badend in het doodszweet
Mijn domein is droog,
Bloed smeert beter…
Opluchting…
Ik kom er aan……
impressie van het onzichtbare
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
678 niemand kijkt
vragend
wanneer ik nacht word
eenzaam val
uit de schoot van het licht
als was ik enkel een stem
waarvan waanzin zich
niet meer lost
het is wat het is
en geloven was nooit
een waarheid
slechts een ontbinden
van gedachten zonder
gezicht
waar wil je dat ik sterf
mij te grijpen leg,
vierhoofdig
in de onmacht
op lippen droog…
pap
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.447 een nare ziekte is bij je binnengeslopen
een ziekte die je met de dood moet bekopen
steeds ben je in m'n gedachten
wat moeten we van het verloop verwachten
een aantal weken is het nu bekend
de impact is nog steeds ongekend
telkens weer die tranen in mijn ogen
soms kost het moeite om ze te drogen
'k ben bang voor wat er komen gaat
dat…
flow
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
564 in- en uitvloeiend gelijk de natte inkt
van pasgeschreven letters drijven, even
boven droog papier en dan
de toon zetten in melodie
licht als lente, zwaar als pasgevallen sneeuw
binnen de geeuw van eerste adem
laat ik haar beklijven
als een lied
vioolgeschrei dwaalt voort langs
natte wangen en er hangen noten in mijn haar
ze spelen…