2000 resultaten.
Krijtlijnen van talent,
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
678 dichters
ze nemen het brein in
beide handen, verwoord
kaarsvet lekt op tafels,
waarmee papier is bevlekt,
in de kantlijn van verstilde
melancholie en beheerst
verdriet, omfloerst door
glorie als we de nacht
weer doven, tevreden
achterover leunen, alsof
we daarin zelf geloven, te
steunen op een volprezen goed
wat uit monden en oren…
Ochtenddauw
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
984 Ik sluit mijn ogen,
ik hoor je adem weerklinken in mijn oren
In jouw omhelzing ben ik verloren
Mijn handen glijden over je zachte huid
We smelten samen zonder een opvallend geluid
De wereld draait om me heen
Ik voel de tintelingen van genot
tot in mijn tenen
Zachtjes lik ik speels aan je arm
Je lichaam verstrengelt met het mijne,
we hebben…
Simmerdeis
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
560 vlechten een rank lied
de melodie wordt gedragen
in helende liefde
van ‘t seizoen
iedere dag, het licht vleit
vlijt zich een eigen weg
schuwt niet de zwoele ballade
van de natuur
terwijl de avondzon
zijn rode tintgloed sleet
over witte dampsluiers
op het vlakke groene grasland
het natuurlied gaat gewoon door
in je blikveld
van ogen, oren…
Koppig?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
602 Net als het volk, dat zich verscheurd voelt tussen droom en daad,
elkaar dag in dag uit met meningen om de oren slaat…
literaire bloeiwijzer
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
924 waarom zegt niemand
dat de aanwezigen die er waren
niet bestonden
al sprongen ze herhaaldelijk
bovenop het beeld van illusie
geeft het een roes van vrijheid
of wil men zichzelf onderstrepen;
een witte woordenvlag planten als herinnering
aan al dat moois van muzen, momenten
en letterkundige overgave
kan men bloemen laten groeien in oren…
Duister licht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.244 Je merkt het licht niet meer op en zo wel dan
is het te fel en doen je oren veel pijn door de
buitengeluiden, soms zelfs door vogelgeroep.
En je hart is een soort van pudding en je bent
verward, haalt allerlei gevoelens door elkaar,
wat mooi is, is nu teveel, wat lelijk is wordt
verschrikkelijk.…
Wallenkant
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
566 Gehechte waarde aan onze stappen
herinneringen aan het onuitgesproken
woord, leg het dove oor te luisteren
aan de zeeën van gevleugeldheid, zo
leg ik avontuur vast in mijn verhaal,in
de tussentijd een laatste sprong te wagen
naar de wallenkant, het oeverland van
woorden die nu niet kunnen spreken, omdat
de bijpassende oren nog niet zijn…
Hobbyzolder
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.021 Monotone mantras doorklieven dan harten en oren:
"hij die boete doet, hij die boete doet, hij die boet"
Na een uurtje dutten houden Jan's trotse ogen
steeds meer van matadoren en druipsteengrotten.
Zijn lippen omklemmen dan scherp geslepen tanden.
.…
In Vuur en Vlam
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
614 Steeds wordt uit vuur de Feniks weergeboren;
Hij opent hun die doof waren de oren
En legt de juiste woorden in mijn mond.…
dromen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
555 Het is maar goed
dat we de hemel niet kunnen zien
hij ware je misschien te groot
mij te klein of omgekeerd
want zien heeft iets van horen
staat er niet geschreven
ze hebben oren en ze horen niet
ze hebben ogen en ze zien niet
ik heb het op dromen gezien
dromen is zalig
dromen een genot
ik hoor je al komen
dromen zijn bedrog
het leven een…
SCHRIFTUURLIJK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
440 "De bijbel is Gods Woord," mag steeds klinken
in de vragende oren van iedereen,
wiens zoekende ogen dwalen, ver heen,
naar wazig, geheimzinnig sterrenblinken.
Speurgedachten zullen nooit verzinken,
zijn dieren, die zeulen over zand en steen,
twee rugbulten hebben, dikwijls slechts één,
voldaan onder schaduwpalmen drinken.…
Geluk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
584 Nu ik op de platte Knardijk loop,
de verre wolken zie als bergen,
de plassen glinsteren zie als meren,
daartussen ruige velden riet,
de wind voel waaien langs m'n wangen,
houd ik van jullie,
mijn oren,
hoe je de zang van de vele vogels vangt!…
KLETSKOUS
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
819 die die kletser zo lang aan laat staan
Van slijtage heeft ze nooit gehoord
of wel, maar is ze ’t geheel vergeten
Wordt die stoorzender ooit ontstoord
ze breekt elk record al voor het eten
Praten, kletsen ze is ‘t nimmer moe
je oren gaan er zowat nog van tuiten
Ik wil dat ze zwijgt. Vertel maar hoe
met een ander exemplaar opsluiten?…
De hufter
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
512 Een rot vloek links of rechts maar meest van voren
hij deelt ze gratis uit, de hele dag,
haalt menigeen het vel over de oren
maar denkt uitstekend aan zijn eigen hach.
Zijn tonen blaast hij van de hoogste toren,
geen Air, laat staan een fugaatje van Bach.…
Er schuilt in al de dingen, die ik zing
poëzie
4.0 met 4 stemmen
814 Uw zoet geluid, dat om mij heen komt spelen
met balsemklanken, die mijn oren strelen,
't ruist al de jeugdge schoonheid van mijn hert!
Groot is uw doel, mijn zang: Een jeugd van weelde,-
maar ook van smart, - 't herscheppen met die beelden
die mij omruisten...sinds ik Dichter werd!…
Mannenhaar
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
545 groeit er toch wel wat
Op ’t schedeldak en brauwen om te wenken
De oksels gaan rond dertien schaduw schenken
Tot slot de baard dan heb je ’t wel gehad
Na jaren komt tersluiks de ommekeer
Het hoofd vertoont als eerste dunne plekken
En kaalslag gaat in ’t kruis verwoed tekeer
Maar daar waar het niet moet, ontspruiten stekken
~De neus en oren…
Vibratie
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
513 soms is de diepte
zo ver en leeg
dat woorden weerkaatsen
op de bodem van de ziel
al staan duizenden op wacht
er is er niet een
die zich in het zwart
kan verplaatsen
dat zijn die momenten
in een dode lente
en de winter deuren sluit,
bruggen lijken opgehaald
ook oren verzwijgen dan
haast ieder uiterlijk geluid
toch verzachten klanken…
Tegemoet
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
599 We moeten iedereen tegemoet treden
collega schrijvers, ministers, burgemeesters
bekende Nederlanders met zorgen kindjes
het weer, de regen, de zon
alles komt ons tegemoet
en iedereen neemt zijn eigen problemen mee
ziekte, rampspoed, de dood
het nieuws vliegt ons om de oren
al sinds we zijn geboren
iedere dag opnieuw
komt de ellende ons tegemoet…
een dubbel gezindte
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
524 ik mis de wereld in de sprong
die ik waag, niet toereikend zijn
mijn redenen die ik prevel
wanneer de zon mijn hart bereikt
ik zend mijn vragen naar dove oren
' k zie een vals gelaat achter het scherm
dat mij weerkaatst, ik ben een toehoorder
van de stoutste dromen
droog mijn naaktheid af met het spel
aan mijn geslacht, kus mijn tederheid…
Gebarentaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
529 De handen zijn voor de ogen
hetgeen de oren zijn voor het
woord. Een samenzijn in
harmonie; een zintuiglijk akkoord.
Gebaren en woorden een samenspel
van taal. Een harmonieuze opmaat,
zo geluidloos muzikaal.…
Heerlijke euforie
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
713 vrolijker niveau
kende de valkuil die daarin school
wist dat ik ooit weer zou landen
misschien vloekend en tierend
maar altijd in lieve en warme handen
wilde later niet ontwaken
in heerlijke euforie nog verder slapen
helaas bleken de engelen op
toen zuster truus mij efficiënt en
uiterst snel deed wakker worden
door haar lach met de grote oren…
Nachtleven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 In het suizen in mijn oude oren.
In het stromen van mijn adem.
In het tikken van de klok.
Ik zie, hoe dode dingen leven.
In kleuren die kleuren gaan.
In de nerven van de tafel.
In tulpen in een vaas.
Ik ervaar, hoe stil de stilte werkt.
In gedachten die in mijn hoofd ontstaan.
In boeken die op nieuwe lezers wachten.…
Spiegelende lijnen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Het zijn
niet altijd de oren, die luisteren
naar een innerlijk behoren. Het is niet
altijd het woordenspel van de mond,
die dat uitspreekt waarin de waarheid
naar voren komt.
Toch in navolging op hetgeen ik kan zien,
weet ik wie ikzelf ben bovendien.…
spring maar
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
607 spring maar op mijn wagen
we slaan de handen samen
alle zorgen langs de kant
bestemming niemandsland
een rit van vele jaren
ver weg van duistere gevaren
een tripje naar het licht
weg met het weerbericht
laat het gras maar groeien
hoor de bijen zoemen
snuif alle liefde op
sta eens op je kop
met retro muziek in oren
rijden…
Gruwzaam
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
505 medewerkenden
slachthuis/Belgie
horen hen
gillen zien
toch... zij
tonen zich
doodsbang voor
de akelig
aankomende dood
ja roepen
zij kort
tijdsbestek teveel
varkens ik
moet goed
beleg verdienen
op mijn
brood
het hulpeloze
diertje ligt
gekweld op
de bebloede
grond wordt
meedogeloos meegetrokken
aan zijn
inmiddels gewonde
oren…
Lijf
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
586 Nagels klapten dubbel
Tanden knarsten
Haren braken
En de oren besloten steeds iets harder te gaan piepen.
Enkelbanden sneuvelden
Vingers knakten, puisten groeiden
Kaken kraakten als een schuur
In de storm van 4 september.
"Wat ben je mooi"
Spraken de lippen van het
Dit lichaam liefhebbende figuur
En alles smolt.…
Het water de stank
gedicht
3.0 met 6 stemmen
4.332 Een minuut of tien
dat ik daar stond, in 't gas, mijn kleren stonken,
mijn neus toonde verwantschap met wit krijt
laat mij daar midden in de smerigheid
een knal vernemen dat mijn oren klonken.
Asjemenou. Het tankschip dat daar voer
spleet langzaam open, alsof het moest baren.…
Vossen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
528 Vossen snellen zich over de besneeuwde velden
het vliedende landschap zuigt zich onder de buiken
de vossen zijn slijpende slijpen hun oren
spits wrijven de ogen wrijven de streek
in de ogen
straks zal er het bloed zijn, bloed dat kuilen maakt
tot de bodem ‘d aarde en sporen van
sluikse silhouetten benevens de
indrukken van prooien, contouren…
Een mens lijdt het meest
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.269 Een kamer met acht stoelen
Een klok aan de muur
Tikt de seconden weg
Ik bekijk de deur schuin tegenover mij
Hopend dat hij gesloten blijft
En dat ik de lange gang uitloop
De vrijheid tegemoet
Maar de woorden
Die ik niet wilde horen
Ze dringen binnen in mijn oren
En de angst voor het onbekende
Wordt nu de werkelijkheid
Een kamer met…
Nachtrust
gedicht
4.8 met 20 stemmen
9.647 Stukgebeten oren.
De krolse oorlog van een voorjaarsnacht.
Bijna vergeten hoe ik met dezelfde woede
door het donker joeg, hoe jij nog valser
dan een kat je nagels in drie harten sloeg.
Wat is het lang geleden en wat blijf
je mooi. Ik heb de dagen een voor een geteld
en met de beste woorden die ik heb:
ik hou van je.…