1876 resultaten.
Als dan de liefde verzwaart
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
562 Nog altijd ploetert geluk
zich door de modder,
zuigt zich als vanouds
vast aan zolen van
zielen, doelloos
zoekende naar het
onbekende,
pas wetende wàt,
als het zich openbaart.
Want aan de horizon
gloren verharde paden
waar ‘t water zachtjes schroeit,
en vogels in gevonden
dromen pikken,
waarvan de mooiste
worden doorgegeven…
Levensreizigers 2
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 De wereld draait rusteloos om me heen,
terwijl ik verstar en steeds ouder word.
Dat lijkt maar zo want het voelt alsof,
ik gisteren pas begon met leven. Nee.
De wereld staat al miljoenen jaren stil.
Er is niets, niets nieuws onder de zon.
Het is de mensheid en het zijn mensen,
die in sneltreinvaart veranderen.
Zij zijn het die rusteloos…
dorst
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
687 in mijn droom was het zomer
we liepen door de hoofdstraat van een
slaperig dorpje in het zuiden van Frankrijk
waar 's morgens een vide-grenier was geweest
het was er doodstil en aan de zonkant
van de straat trilde de huizen in de hitte
laten we wat gaan drinken stelde ik voor
maar toen ik ontwaakte had ik nog dorst…
Drummagie
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
462 Ik schuifelde rond in het Panthéon,
waar ik onder anderen de stenen graven
van Voltaire, Rousseau, Hugo en Zola
ontdekte, achter ijzeren spijlen, extra
beveiligd tegen de boze buitenwereld,
dacht ik, terwijl de kille mufheid
op mijn adem sloeg.
In de kathedraal slingerde wat in het rond
en ik was blij weer buiten te staan, waarna
ik naar…
Golven, wolken en de wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Wat hoort een mens,
wanneer zijn oren luisteren?
Wat ziet een mens,
wanneer hij zijn ogen sluit?
Waarnaar verlangt een mens,
wanneer hij alleen maar vraagt,
maar nergens antwoord vindt?
Tegen beter weten in verlang ik,
naar een oud schip en naar de zee.
Naar golven, hoge wolken en de wind.…
Stil liggen......
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
622 Zomer is
met zon vertrokken
luchten met herfst
eerder grijs
dan blauw
Kou heeft
de toeristen
de dagjesmensen
van kade en oever
verdreven
Ik schrijf
en heb geschreven
over zomerzon
de stroom,de schepen
die er -dagelijks- voeren
Nu liggen ze er
nog wel stoer
maar stil
en verlaten
motorgeronk...
alleen in mijn geheugen.…
Spelletje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 Dit lijkt me een boeiend spelletje
Wanneer je in een trein gezeten
Door het landschap glijdt
Keer de rollen om
Stuur de passagiers de wei in
Zet de koeien in de 2de klasse
Stel je de vraag
Hoe reageren de reizigers
Binnen het prikkeldraad
Wanneer ze door de ruiten
Van de voorbijflitsende trein
De gezonde koeienkoppen opmerken
Wedden dat…
Ontdekking van het gewone
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
604 Elke dag ga ik op ontdekkingsreis.
Mijn bad loopt langzaam vol,
ik hoor het geraas van een waterval.
De shampoo douche ik uit mijn haren,
middenin een kletterende regenbui.
Mijn badeenden gaan lekker zwemmen,
als schepen die golven doorklieven.
Druppels glijden traag langs de badrand,
zich verzettend tegen de zwaartekracht.
Mijn bad loopt…
Stekkeren
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
636 Hij rijdt met zijn scootmobiel van hot- naar her
Soms dichtbij, soms iets verder
Wanneer hij vertrekt is het steevast:
Ik ga even " stekkeren" zoals het past.
Want DAT hoef je niet met een dure auto te doen
Hij doet het met een Gemeente- cabrio en dat:
Is HEEL goed te doen!…
Bewolkte ogen*
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
556 Intens diepe droefenis spraken daar haar ogen
Dit drukte echt mijn stemming in Ulaanbaatar
Zijn naam ontstond tijdens de socialistische
revolutie en betekent Rode Held
gelegen op een hoogte
van 1350 meter boven de zeespiegel
in tijd leek het land soms stil te hebben gestaan
misschien daarom soms haar bewolkte, bruine ogen
mooie kijkers…
De smalle weg
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
743 Het gaat om de volgende inzending (nr. 228734):
Kennen we nog, de smalle weg?
Met hindernissen , moeilijk begaanbaar
Of kennen we heg nog steg
En vragen er niet meer naar.
De smalle weg, die leidt tot God
In tegenstelling tot de brede weg, vol pracht
Maar die niet leidt tot God, als slot
Op het einde van de smalle weg, is God die wacht.…
Wanderlust
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
658 Nog onbelopen
aan het wachten
op verse voeten.
In een hoek van
de kamer, niet
slapen gaan.
Kriebelende tenen
sluipen bloot,
vingers knopen.
Wie de stoute
schoen past,
trekt hem aan.
Morgen is nog
ver, ik heb
dromen te lopen,
merries te verslaan,
en nieuwe paden
te ontmoeten.…
Doene Esweg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 als je het zo laat
is de Doene Esweg
alleen een lus
die aftakt van
en weer uitkomt op
de Weenderstraat
een karrespoor
loopt tussen de
golvende akkers door
het is mooi, stil
alleen vogels in koor
de boerderijhond
blaft omdat hij
het vreemd vond
dat ik daar loop
binnenkort, ik hoop
kun je rechtdoor
er komt ruimte voor
een brug over…
In de trein
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
780 Bevroren dauw op de weilanden.
Een dampende rivier.
In de trein,
kijkend door het raam,
de rails het stampende klavier.
Over de weilanden,
doortrokken met een zilveren lint.
Een lint dat stroomt en golvend schittert,
dat stoomt en zich niet verbittert
het landschap afwindt.
De trein haar monotone dreun,
begeleidt het chromen kronkelen…
Operatiemes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
581 In dromen, de dag die maar niet wil komen
in dromen, de dag die kruipt als een slang
terwijl die echt nog moet beginnen
de rots legt schaduw
over een gesmolten oceaan
die natuur voor de toekomst heeft
hier een ruwe rots met robben
daar vele sternen af en aan
diepzeeduikende zeezwaluw
die tijd volledig aan zichzelf heeft
krijgt trek en…
Oeral
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
527 Slapend land uit mijn dromen
gebied geogra-
fisch zeer uitgestrekt
van de
Oeral tot Grote
Oceaan, van IJszee
tot de bergketens
van Central-Asia
exceptioneel rijk aan
In tijd haar gegund
Krachtdadig opgetreden
spoorwissel van breed
naar ruimdenkend
Rusland, juni 2001…
Nat rotweer,
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.024 laat ik u dit nu eens poëtisch vertellen
kan mij soms werkelijk ernstig storen
aan 't dagelijks regenachtig weer tijdens 't ochtendgloren
doet dan gelijk mijn goede humeur hevig kwellen
valt me hier zwaar tijdens deze donkere kille dagen
soms met hagel, regen en gure wind
ril zelfs als ik me voor de brandende haard bevind
draag in huis truien…
Quilt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
667 kleuren van Nieuw-Zeeland
op een lapjeskleed
met mijn ogen dicht
reis ik daar weer rond
gekrulde varens overal
fantails en pukeka's
gumtrees en de Christmas trees
uitgestrekte heuvels
regenwoud met midgets
rond de blauwe fjorden
watervallen, meren
kiwi kwekerijen
Down Under, ik verlang ernaar
jou weer te bezoeken…
Banda
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
598 De loef op het tropische eiland
Aan de kim reeds in zicht gekant
krijgt de golven er bovenop
Trekken thuis tegen de hamerende kop
Wat een zwalpend afleggen opeens betekent
Per strekkende meter van gezwoeg
Want nagenoeg niet gerekend
Was op windstreken voor de boeg
En de Australische stuurman's verbale dictaten
Die derhalve gramstorig…
Dagje Appingedam
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
544 Bij Slikhoeske Koolman kocht ik een doosje
bonbons, die ik op een bankje voor de Hema
oppeuzelde, terwijl de dichteres Sibylle
van Griethuysen mij groette door haar rok
op Cancan wijze heen en weer te zwiepen.
Op de Vrouwebrug vertelde burgemeester Rika
Pot mij, dat ze zeer vereerd was met mijn
bezoek aan haar middeleeuwse stad. Ze zag mijn…
rust
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
732 dit landschap doseren
is de muziek
van Edvard Grieg
bij mondjesmaat
ten gehore brengen
als bij donderslag
het mystiek aanzwellen
van onweer
over gindse bergen
later in het dal weerom
het kristalhelder zwijgen
de rust vermenigvuldigd
in veelvoud…
Zolder
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
587 in mijn bovenkamer liggen
tijdschriften in dozen van karton
bolle koffers vol vergeelde prenten
groeten van de costa, lekker eten, veel zon
een buizenradio, lange golf, hilversum, stavanger
mijn geheugen is nog zielsbekwaam
het gefilterde licht is de buitenwereld
door het bescheten kantelraam
hoezeer ik ook mijn kasten heb doorzocht…
bij een kijk op het spoor
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
621 laatst tijdens een treinreis
zag ik bij oponthoud dat er
op een biels tussen de sporen
een metalen brilletje lag
in zo'n geval gaat m'n fantasie
dikwijls met mij op de loop
en zie ik in gefingeerde verhalen
het één en ander aan mij voorbijgaan
het is de geschiedenis van het
brilletje dat mij boeit
helaas zal zelfs de fantasie
de werkelijkheid…
Van plek naar plek
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
631 Soms ga je gewoon weg
omdat je ook gewoon
terug wilt komen
die plaats weer kunt zien
met nieuwe ogen
in glasheldere kleuren
het is gek
maar alle mensen zijn
ook ineens anders
bovendien hoor ik hen
in mijn dromen praten
ruik ik vertrouwde geuren
raak ik opgetogen
al reis ik van plek
naar plek
o ja dan weet ik zeker…
Papieren vliegtuig
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
696 Met potlood tekende ik
mezelf achter het stuur
dichtte de laatste vouwen
en wierp me uit het raam.
Waar ik koers zette op een
warme luchtstroom, en steeg
en steeg, en vloog,
en nog verder steeg.
Wind droeg me mijlenver
naar waar ik landen zou,
zolang ik zweven kon,
in de wolken onderweg
naar jou.…
reis van je leven
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.289 iemand zegt
ik zie het leven
als een reis door de tijd...
nee zegt de dichter
ik zie het leven
als een reis
door de seizoenen
waarbij oponthoud
soms onontbeerlijk is…
Overal thuis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
648 Ik lees
onze wereld
als een
spannend boek
nieuwsgiering
en vol verlangen
zoek ik steeds
naar een ander
hoofdstuk
nooit zou ik
op één bladzijde
blijven hangen
als opgesloten
in een kluis
steeds sla ik
op goed geluk een
nieuwe route in
immers de reis en
de bestemming ze
zijn mijn thuis…
zonderlingen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
562 soms kom je ze tegen
zonderlingen die enigszins
uit koers zijn geraakt
zo ook de man in Holten
die overdag steevast aanwezig is
op het tweede perron
met de abri als zijn domicilie
mijn gemoed weet nooit goed
raad met zulke mensen...
wellicht lag er onderweg
ergens een wissel verkeerd zodat
de dolende hier zijn heil zoekt
op een stationnetje…
Inri
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
626 Langs alle wegen kom ik Hem hier tegen
Als ik Hem zie denk ik aan porselein
Pateelwerk uit Montreuil en rode wijn
Aan hoe ik haast de aarde was ontstegen
Aan alles wat ik altijd heb verzwegen
Om maar zacht en geliefd te kunnen zijn
Een brandend kaarsje of wat zonneschijn
Een mens die roze parels heeft geregen
Mijn snoer met zwarte kralen…
Waar de hemel is
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
724 Niet langer ben ik ziende blind.
Steeds beter kan ik door tijd en ruimte zien,
waarom ons leven zijn eigen wetten kent.
Leven, dat ik met hart en ziel wil leven.
Wetten, die ik zonder ze te kennen, dien.
Ik zie hoe liefde blinde haat verdringt.
Ik onderga mijn laffe tegenstrijdigheden,
in een wereld vol contrasten.
Ik zie schaduwen vluchten…