3113 resultaten.
katjes onder ons
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
880 hoe mooi nu
te dansen
op de dijken
gestorte steenslag
niet verklonken
verend op matten
katjes van voorheen
gevlochten scheuten
knot en teenwilg
bezonken twijgjes
aan de takken
uit de grienden
keringen krijgen
milimeters ruim
geven mee met stromen
voor overleven
bij storm hoogtij vloed
valse onderstroom
danst nu
lieve vrienden…
Onbestemd Seizoen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
801 wanneer ergens een lichtje uitgaat
Dat gaf me een eenzaam gevoel
Het leek alsof jouw hele leven was verzonnen
Vaak stond ik voor je raam
Meestal bij schemerdonker
Tussen proza en vervallen poëzie
Dreef jouw slaap op wolkjes
Bij jou was alles onbeweeglijk
Geen zucht van niets geen rilling
Een eeuwig onbestemd seizoen
Geschilderd met vale…
Onbestemd Seizoen
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.272 wanneer ergens een lichtje uitgaat
Dat gaf me een eenzaam gevoel
Het leek alsof jouw hele leven was verzonnen
Vaak stond ik voor je raam
Meestal bij schemerdonker
Tussen proza en vervallen poëzie
Dreef jouw slaap op wolkjes
Bij jou was alles onbeweeglijk
Geen zucht van niets geen rilling
Een eeuwig onbestemd seizoen
Geschilderd met vale…
sloffen
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
2.632 ik staar naar mijn pantoffels
zij geraken sleets
en vaal
zij beginnen te stinken
maar ik durf ze niet te wassen.
de dag heeft een aanvang genomen
de zon schijnt
zo dadelijk ga ik
in anonimiteit
een eindje sloffen
op mijn pantoffels.
dag.…
De Nacht wacht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.122 gefluister, geschuifel, gedruis
een knecht die zijn wapenloop kuist
het wachtwoord klinkt vals en onjuist
zodat de wacht zijn hellebaard kruist
de rabauw rekent zich bij de gilde
waar ook een wetraadslid heen wilde
maar wiens machtswellust zich snel stilde
zodra men een buskruitvat tilde
de snedige sabel ter hand
en stoelen en banken aan…
Geesten van stand
gedicht
3.2 met 18 stemmen
11.573 En niet alleen in het theehuis denkt men zo beminde,
de schorpioen, de grijze pissebed, de vaal gezinde
muis kan het u vertellen.…
Voel me outcast
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
525 ik wil het spel
niet meer spelen
van alles nemen
en heel weinig geven
ken de decors
met hebzucht belicht
applaudisserend publiek
naamloos uit de kudde gevist
bekende gezichten
uit het glamour en
societygebeuren liegen
hun lach in valse kleuren
ik zonder me af
kan met de manipulaties
in opvoeding en werken
niet leven voel me outcast…
Het mooie patina
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
458 zij hebben stilte
langdradig gemaakt
uit hun gespreksstof
was al lang geen goed
garen meer te spinnen
handen schikten
bloemen zonder hart
in vaal licht dat de
kleuren versluierde en
vorm geen schaduw gaf
het mooie patina
van liefdevol gebruik
verdofte en straalde
nog amper zijn warme
toegenegenheid uit
nog zien zij elkaar
maar…
schlager
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.171 paden betreden
links-rechts, links-rechts
soms met z'n vieren
door het midden
de arm omhoog
fier het been gestrekt
laarzen klossen
kant noch wal
heil moest zegevieren
het streven was nobel
hoogmoed kwam
voor de val
toch zei mijn vader,
ontsnapt via het kolenhok
van communistische buren
"je kan zeggen wat je wilt
van die Duitsers…
Trochskinend
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
734 de wrâld is trochskinend
gehiel opfallend
feralterearre fan keunstmittigheit
ferfaske yn al syn ieren
ofholpen fan falske sentimenten
slupe litte
neat te hjerren
yn in nei fourtbringsel
Vertaling: Transparant
de wereld is transparant
totaal treffend
ontdaan van kunstmatigheden
ververst in alle aderen
afgeholpen van valse sentimenten…
SNEEUWVAL
poëzie
3.4 met 21 stemmen
4.898 Al
Dalen de vlokken,
Dalen de luchtige vlokken en lokken
Mijn ziel met geruisloze vreugde in stille, onhoorbare val.
Dicht
Sneeuwt aan de hemel,
Sneeuwt aan de loodgrauwe hemel gewemel
Van volle, van koelblijde blankheid in feestelijk, zachtgedempt licht.…
voorbeeld
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.283 zo lang samen en ze doofde uit
je hart was gebroken
na maanden brak je lichaam
een eenzame val in stilte
niemand hoorde je sterven
niemand hield je hand vast
de dood verenigde jullie
in de schoot van onze aarde
soms bloeien gele bloemen dapper
op jullie plek in deze grauwheid
hulde voor 67 jaar liefde
gebeiteld in weerbarstig steen…
Zacht zalvend
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
438 euro gerond
rollen de valse
muntersgrappen uit
zijn van tv bekende mond
daarna een ander
die zacht zalvend
zich de exegese van
een paus gaat aanmeten
zij lijken het te weten
de namaakacteurs
zonder enige schroom
met geld als droom
alles wordt verkocht
en aangeprezen met
gezichten die beter weten
de moraal is aangevreten
blijven…
Neelie Kroes ingezet tegen wasbeertjes
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.017 Wallonië activeert volgens plan van nu af aan
wegens vermenigvuldiging van wasbeertjes bij de vleet
in bossen bij vijvers als steeds onschuldig en discreet
dus waar komt die onrust dan ineens vandaan
Zorgvraag daar lijkt eerder bij Neelie Kroes te passen
ze vrezen dat bunzingen vals worden weg beconcurreerd
Of is inzake soorten misschien uit…
Vluchteling zonder gezicht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
472 ik wist de weg
naar het land maar een
vale zon scheen pal tegen
wind waaide
vol in ons gezicht
de verte bracht regen
met jou aan de hand
als gidste je mij
stapten we urenlang door
over een pad dat zich na
iedere bocht rechtte
en geen eind leek te krijgen
we rustten in het
avondlijke zuchten van wind
onder koud sterrenlicht…
Donker
netgedicht
2.6 met 40 stemmen
3.940 Zonder twijfel schop ik het raam open
Spring eruit, de diepte in
Hoop ik zachtjes neer te komen
Vallend in jouw armen
Maar je bent er niet
Keihard val ik op de grond
Waar ben je; nu ik je nodig heb?…
Droom
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
564 hij droomde van een paradijs
als vogel spreidde hij zijn vleugels
bezag de fijne schoonheid van veraf
het leven in verleden aan de einder
op weg naar die wereld werd hij gestopt
onzichtbare grenzen van tijd en van ruimte
kwam daar ten val door onmacht en twijfel
zijn gekortwiekte vleugels droegen hem niet
tot hij terechtkwam in zeeën van…
Plaza della Pietà
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
685 ik tracht met mijn scherven,
op de Plaza della Pietà,
sprakeloos,
weer heelheid te verwerven
wanneer ik oog in oog sta
met de fontein
waarvan de stralen
huilend de leegte erven,
van de val verhalen
en druppels uiteenspatten
op reeds uitgesleten groeven
van de marmeren Moeder,
zodat ze verpletterend
een verlies vertalen
ik zoek…
Heerlijke eenzaamheid
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.485 Een nacht zonder zorgen
genieten van die ene seconde
doorgaan zonder morgen
zonder oude of nieuwe wonden
Voor een nacht alleen ik
snap dat ik niet verander
laat ze nu niet binnen
even niet druk maken om een ander
Slechts een nacht alleen
geen familie kennis of vriend
misschien vals en gemeen
maar een nacht heb ik verdiend…
Mens, ik houd van jou
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
493 Waar de drukte van alledag
stilvalt en ik iemand in zichzelf
zie keren, houdt alles op
ogenblikkelijk val ook ik
stil, heb ik geen plannen meer
niet eens een lichaam
ben ik niet meer op weg
alleen nog de zacht trillende
energie die liefde heet
verbonden met het gezicht
dat ik zie, zo mooi
in balans met het leven
Mens, ik houd van…
ik ben simpel zoekgeraakt
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
796 waarom laat ik mijzelf uitgeleide doen
en verdwaal in late straten,
die verworden is tot een beproeving
in iedere ruit staat een vervormd iemand
te zoeken naar zijn huis
de brievenbus is een roestig verleden
ik ben mijzelf verloren
in de reflectie van pure regen
voortdurend val ik langs mij heen
mogelijkerwijs heeft de wind mij veroverd…
De voegen in het trottoir
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
746 De zilvermeeuw spreekt
mijn angst in de lagen van de lucht
haar zwijgende witte buik
spiegelt de onrust welke
mij beneemt van de zwang
op het geluk
De straat beneden het spektakel
is het graniet waarop ik stuit
en in mijn val strekt het leven
zich voor mij uit – ik tel de aders
van het trottoir in de voegen
begroeid met mos
Vanavond…
Als haarfeest
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
414 je haar
piekt niet meer
nu het herfstig
is gesneden in
een schitterende
mêlee van
lichtend grijs
en het nog
zomers opgelichte
blonde bruin
het is de
nonchalante val
die vitaal jeugdige
krachten genereert
volume geeft en
in haar speelse
eigenwijze tijd
wat kleine
lieve stukjes
hemel presenteert
waar donker
dekkend uit
dichtbij…
bliksemflits
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.415 In een flits kom jij voorbij
de klap hoorbaar tot in de geest
de lichtflits raakt de ziel
donder en bliksem
val hier voor je neer
lachend door de tranen heen
vraag ik je
wil je meer
geef me de donderstorm
die nodig is om deze orkaan
tegen te houden van de ondergang
de storm samen laten samensmelten
tot elk bloem en vlinder weer tevoorschijn…
He toog
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
647 Door de vale lens van ratio rimpelt
een levende reflectie
het bewustzijn van een landschap
in adagio
door het oog van de vulkaan
keert materie zich naar buiten
er is geen regen die vertroebelt
of overspoelt
slechts de ruimte is omarmd
door de ogen van weerspiegeling
de zin van het doorgronden
wordt overstemd door zuiver stilte
essentie…
Evenwicht in het extreme
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
511 De wereld uitgesneden
langs sjablonen van het
blinde geld, gevoegd
in voorbewerkte stenen,
ingelegd met specie
van het zwoegen,waar
geen bloed meer uit kan treden,
zelfs geen tierend mos, zelfs
geen onkruid welt op gave
bodem, niets dan dode licht
erboven, niets wat ons verplicht
raakt evenwicht, van aarde
losgemaakt, claimen vale
schaduwen…
Faillissement
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
633 mij gevangen;
heb het tot een bouwval laten
verworden,levend van de wind;
wind is gratis,weggestuurd door
eindeloze velden,doods en desolaat:
wat wil ik nog meer;de garantie voor
geluk,is bevrijding uit de ijzeren greep
van een onrustig leven;een stap verder
dan zelfdestructie.Er komt altijd wel
iemand langs:tot zolang blijf ik;
ooit val…
In leer en chroom
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 blingbling
was volledig in
verblindde jou
door uiterlijkheden
namaakzilver
smeedde illusie
terwijl neppend goud
de hype onderstreepte
in leer en chroom
koesterde jij je droom
tot het licht doofde omdat
men er niet meer in geloofde
schittering verdween
praal en pracht
stonden te wachten op
het einde van de nacht
nog even heeft
vals…
Litanieën
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
801 ik wil je niet
schreeuwt
de eeuwige luidspreker
aldoor repeterend
naar de doofgeraakte
ziel van het kind
je bent niets of
gelijk aan gesloten ogen
je zal in een leeg
zwart huis zijn
dat traag groeit
vol honger
naar links en rechts
maar zonder licht
en rozen in het haar
ademen voor jou
is luisteren naar litanieën
van vals…
De vrouw die in mij woont
gedicht
2.0 met 219 stemmen
34.231 De vrouw die in mij woont
kijkt uit het raam van een stil huis
en laaft zich aan de fado
de weemoed van de cello
het vuur van de gitaar
de waaierende zang
minstens één vergeefse liefde
kent ze, een val die haar deed
wankelen en misschien
een vijand in haar vlees
mooier is ze dan haar leven
zachter haar strelen dan haar handen
dieper…