13585 resultaten.
Inzicht
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
576 liggen rustig te verteren
wat er nog te wachten staat
herkauwen kalm
van maag tot maag
overleverde verhalen
opkomsten en rampen
een zichzelf blijven herhalen
bedaarde ogen ongericht
zien in waar ondergaan om draait
wimpers luiken dit verdiepte zicht
terwijl zo nu en dan een harde staart
een glanzende blauwe vlieg
geduldig uit de wereld…
Morgen?
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
583 Morgen als het lente wordt
vlecht ik voor de wereld
een biezenmand, waarin rotte
appels zullen verdwijnen, een
voorwaarde voor een
duurzaam bestand.…
De Wind
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
837 Moge de wind altijd zijn
in mijn zeilen
ook al denk ik zo klein
te zijn in de zee.
Voel voor zeker jou bepaling
in mijn Noord of Westkust
en eenmaal de zeilen gevierd
kom je tot rust.
Wanneer je Zuid of Oost
als je thuis haven koos.…
op cursus wil ik
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
540 om stilte toe te laten
pen te voeren
voor verzwegen komedianten
piloten herdershonden
muren die de tijd uitademen
vastgelegd op uitslaande plekken
in scheuren schimmel en vlekken
van leeuwen die nog brulden
lachsalvo's jonge meiden
niets om het lijf dat verschuldde
varens broeinesten zangers
op velden uit meren op heide
ongerept nog zonder…
Avondrood
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
798 Tussen avondrood en ochtenddouw,
komen mij steeds dromen, gauw,
soms zijn het mooie dromen,
die naar ik hoop eens uit zullen komen.
'k droom vaak van een mooie aarde,
waar iedereen elkaar laat in zijn waarden,
geen honger wordt geleden,
de oorlogen zijn uit een ver verleden.
De mensen elkaar waarderen,
en vredig met elkaar verkeren,
het…
als de aarde zwijgen zal
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
506 't is zo stil
onmenselijk stil
wanneer alles lijkt te zwijgen
zelfs de wind waait niet meer
en het fluisterende woord
wordt gezwegen uit hun monden
het is stil ,te stil
als de aarde zwijgen zal…
Gedagvaard
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
511 Als halmen buigend
in de wind
van zover gekomen
dromen zo diffuus
in maagdelijk ochtendlicht
door mijn omfloerste ogen
dageraad breekt mijn
absurde zinnen open
waarheid te vroeg
zal wreed mijn ziel
met voeten treden
op weg naar sterren
gekomen uit niets
gebeden woest gesproken
aan goden van weleer
aan jouw brein ontsproten
laven…
NACHTZANG
gedicht
3.4 met 28 stemmen
9.913 De dag laten voorbijgaan tot het
avond werd en in de fruitschaal
de vergeten mandarijn ontaardde
in de verte gloeide de stad, zich
ontstekend aan zichzelf
wat leefde in de beijsde weiden
kroop in cocons, zette stekels
tegen de sterren op
Alleen de hemeljagers van diamant
geluidloos snijdend in het graniet
namen ons mee, losten ons op…
Spaarzaam is mijn blik
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
539 Getekend naar de tijd
is het kostuum meer dan naakt
gebruinde handen zonder
korenbed hebben
ledigheid geschoofd
akkers omgewoeld
met diepe kloven die traanloos
schreien in wat frêle licht
maken mij tot een horige
die zich een weg baant
op een uitgemergeld pad
wat mijn ogen verder zien
wil ik niet vertalen want het zeer
heb ik niet…
waar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
674 waarom zweeft men in het rond
in het alles
in het niets
niets anders dan dat
zweven door dag
en nacht
vloeibaar goud
of silver
zoals de kogel
voor een wolf
vampier
of wat dan ook
zie de mist
zie het als rook
zie het als mist
weet je het zeker
of heb ik mij vergist
wie sist
en schreeuwt
de rapen zijn gaar
wat is echt
nep
waar.…
Scheppingsverhaal
poëzie
4.3 met 3 stemmen
2.993 De blokken vielen door een leeg heelal
En kwamen op een lege wereld, waar
Ze bleven zoals ze er heen geworpen.
De meeste sprongen stuk tot berg en dal;
En die heel bleven vormden hier en daar
De grote steden en de kleine dorpen…
Water
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
699 Ongelofelijk stil
Onvoorspelbaar rust
heilig in vorm
beweeglijk in vrede…
Diepzee
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
557 Ik waande me een diepzeeduiker,
bevond me op een schoon koraal
bevolkt door zilveren vissen, gezet
in duizend kleuren, zetting van
zovele rassen, die harmonisch
samenscholen tussen anemonen
in de deining van hun leven
te spreken in een gelijke taal.
Dieper duikend zocht ik
naar het parelmoer van dit
heimelijk bestaan, gedolven
in…
Hoe zou het zijn
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
874 Hoe zou het zijn
Als bomen konden lopen
En overal konden gaan?
Hoe zou het zijn wanneer
De wolken konden vallen
En de zon een dag zou overslaan ?
Hoe zou dat zijn?
Hoe zou het zijn als in de herfst
Mensen hun armen verliezen
En dat ze in de lente weer gaan groeien?
Hoe zou het zijn als
Onkruid niet bestond
En er altijd bloemen zouden…
leven zonder verwachting
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
800 ooit scheen overdag
altijd heldere zon
's nachts natuurlijke maan
toen al in schijngestalten
bij gefonkel der sterren
tot de wolkendekker
met druppels en condens
er slordig tussen kwam
zodat we nu weer verwachten
vraag me niet waarom
hij ons in de boot nam
deze onbekende verwekker
in een en dezelfde adem
van wind ijs storm orkaan
sneeuw…
Millenniumnacht Akkrum
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
646 Heel de wereld kiest het luchtruim,
maar het platteland neemt zich in acht.…
Alweer een.....
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
557 Ik sta in een spagaat, blik
ik achter mij, of naar voren,
het maakt niet uit hoe ik kijk
een jaar in vol tumult voorbij,
de rijken blijven rijk, de rest slechts
uitverkoren, om zich te laten horen.
Of ontkomen we aan de averij,door
in een dwingend gebaar, de klokken
in muiterij de stilte te verstoren, of
gaat de tijd in vlijt verloren,…
Een jongensdroom
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
561 niet tijdens de minzame momenten
die ik won aan het voorbij glijden
van de schampere wolken, waar ook heen
ook niet toen ik explodeerde
in duizendmaal fragieler
dan de wereld voor ogen,
waar ik ook keek.…
de rivier
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
727 Je hebt het leven
Je bent een druppel
een druppel in een grote rivier
je gaat mee in de stroom
soms gaat het leven wat langzamer
dan weer wat sneller
dan gebeurt er iets
wat je leven totaal verandert
zoals een steen in de rivier
die de route van jouw druppel
een onverwachte wending geeft
maar uiteindelijk
komt iedereen terecht op dezelfde…
Tornado
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
954 De wereld tolt om me heen.
Ik ren me rot en hou mezelf amper
op de been.
De wind in al zijn kracht sterkt aan
Ik krijg een angstig gevoel
dat alles eraan kan gaan.
Ik blijf bij mijn positieven en
denk aan mijn grootste liefde.
Dan ren ik nog harder dan ik kan
en zie dat dit de enige mogelijkheid is
om te overleven.…
ochtend
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
526 vurige vingers
lekken aan de rand
van de wereld
de nacht doet
een stap terug…
avond
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
524 vurige vingers
glijden van
de rand van de wereld
gloeiend is de zon
er bij
lichtend op in onmacht
en verdwijnt
als een dief…
nabunasir en de oogstgetuige
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
720 dans de poetische cyclus
de muur gedichten
hun gezichten verdwenen
hun stem blijft door spelen
de kosmische strijd
een vuurtoren in deze tijd
leiden sleutelstad
rode letters van Eugenio Montale
de straten en verhalen
hoge bomen vangen veel wind
het tegengif van de dood
begint
mythische jagers
positief blijven ademhalen
vuurspuwers van…
2009 na Christus
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
725 Wat wordt er op de wereld toch geleden.
Ellende blijft voor velen niet bespaard.
Wat is het aardse leven dan nog waard?
Bestaat er niet zoiets als wereldvrede?
Ik tracht een positief gedicht te schrijven
en peins me daarom uitentreuren, maar
de toestand op de aarde maakt het zwaar.
't Is moeilijk om een optimist te blijven...…
02 Januri 2009
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
733 We zijn weer eentje verder
en het hoopje is vergroot
misschien niet wijzer
maar een beetje ouder
en de wereld troost je
draait nog altijd voort…
Holle spiegels
netgedicht
4.8 met 11 stemmen
574 Men zaait en oogst de
psalmen als een waterval,
zalmen springen eendrachtig
naar een voltooid verleden,
de ruimte herbergt de eenoog ,
eenling in z'n soort, spiegelt
zich niet met achterdocht,
erodeert niet in getal,
houdt het oog gericht
op de ingelegde treden
waarin zool en ziel,
in oordeel wordt beleden ,
de ware uitkomst zich…
black inauguration day
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
701 ze zijn er klaar voor
the home of the free
the land of hope and glory
waar dromen wonen in de harten
van zij die nog vooruit durven
na jaren van opgelegd juk
vermanende vingertjes in de lucht
die stofje per stofje ongezond
de wereldburger zieker maakt
mensen op elkaar doet schieten
vanwege te grootschalig voorbeeld
nu, eindelijk het woord…
Vertelsel
gedicht
2.5 met 16 stemmen
9.673 Het zand was er zwarter dan elders
Klaprozen waaiden als gensters
uit ijskoude asse omhoog
Verdwaald in die granieten stad
voelde ik onder mijn snelle stap
zielen knappen als scherven
Doorheen glasgordijnen zerken
staarden korstmospupillen mij na
-------------------------------
uit: 'Pritt.stift.lippe', 2004.
-----------------…
Reïncarnatie 2500
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
839 Een loomheid als een donzen deken
omarmt me zacht en duwt me in de grond
het wolkendek loert roerloos op een prooi
kraaien en mussen gaan van schrik
achteruitvliegen
soms gonst een zwerm gedachteloze kevers
de namiddagdruk voorbij
'k lik dorstig aan een boom,
geen mens verlaat zijn blok
het asfalt is een taaie brij
lantarens rimpelen en…
NOG
poëzie
4.4 met 5 stemmen
3.030 Dichten doe ik nog, maar als in droom,
In een droom waarover 't voorgevoel
Van te ontwaken in een werklijkheid
Die geladen is met ramp op ramp
Hangt als een zwaar onontkoombaar onweer
Dat in laatste stilt zijn donder uitbroedt
Over 'n lieflijk maar al rottend landschap.
Tussen zwammenwoekring bloeien bloemen,
Pluimen rijzen uit vergrauwde…